ارک قالاسی - مقاله

دریاچه ی ارومیه، جنایتی بین المللی

ارک قالاسی — Tue, 27 Sep 2011 15:51:02 GMT

دریاچه ی ارومیه، جنایتی بین المللی

امیر مردانی

ارک قالاسی - (("انسان از حقوقی بنیادین برای داشتن آزادی، برابری و شرایط مناسب زندگی در محیط زیستی که به او اجازه ی زندگی با حیثیت و سعادتمندانه را بدهد، برخوردار است"

اصل اول اعلامیه ی کنفرانس سازمان ملل متحد درباره ی محیط زیست 1972))

دریاچه ی ارومیه، جنایتی بین المللی

امیر مردانی

اصل اول اعلامیه ی کنفرانس سازمان ملل متحد درباره ی محیط زیست 1972))

با کمی جستجو و صرف اندکی وقت می توان دریافت سابقه ی اعتراض به تغییر اکولوژی دریاچه ارومیه موضوع روزهای اخیر نبوده و بسیاری از فعالان طرفدار محیط زیست و فعالین سیاسی آذربایجان بارها اعتراض خود را به تغییر بی بازگشت شرایط این دریاچه که یکی از پدیده های مورد علاقه طرفداران محیط زیست در جهان است، ابراز کرده اند. تظاهرات 13 فروردین 1389 در جوار دریاچه ی ارومیه و بازداشت دهها تن، تظاهرات 13 فروردین 1390 در شهرهای تبریز و ارومیه و بازداشت مجدد دهها تن، و النهایه وقایع سه هفته ی اول شهریور 1390 مشتی از خروار اعتراضات روی داده در سالیان اخیر به شمار می روند. در این میان اما، آشکار شدن اسامی بخشی از بازداشت شدگان و حجم گسترده ی دستگیریها از یک سو، و ادغام و همراهی مباحث زیست محیطی-حقوق بشری در هفته های اخیر این سوال جدید را بیش از پیش جلوه داده، که اصولا رابطه ی حاکم بر این دو موضوع به طور اعم و در مورد دریاچه ی ارومیه به شکل اخص چیست و چگونه شکل می گیرد.

اعتراضاتی که اخیرا بابت خشک شدن دریاچه ارومیه در آذربایجان شعله ور شده است، هویتی چندگانه داشت. بارزترین هویت آن، اولین اعتراضات زیست محیطی در تاریخ خاورمیانه است که تنها گروه های فعال طرفدار حفظ محیط زیست و احزاب سبز آن را رقم نزدند، بلکه علاوه بر آن ها و بسیار بیشتر از آنان، آحاد مردم با پیشرویی فعالین سیاسی آذربایجان ابتدا به اهمیت چنین حادثه ی زیست محیطی پی برده و سپس آن را در حدی وسیع انعکاس دادند. این اعتراضات در عین حال نشان می داد که پارمترهای سوشیودرام جامعه نیز بسیار بالاست. سوشیودرام معیاری است در برخی از نظریات جامعه شناسی امروز که با آن میزان همبستگی گروهی در پیوستن به خواسته هایی عمومی را می سنجند، که با یک جرقه یا بهانه شروع به انفجار و گسترش می کند. اتاقی را تصور کنید که از گاز متراکم شده، به طوری که یک جرقه منجر به انفجار می شود؛ این که آن جرقه کی زده می شود، قابل پیش بینی و حتی جلوگیری نیست، اما برای عدم تراکم و انباشت گاز می توان برنامه ریزی نمود. مردم ایران و ساکنین آذربایجان در چنین وضعی اند؛ یعنی با چنان تراکمی از نارضایتی ها و خواسته های معوقه مواجهیم که هر جرقه ای می تواند به یک اعتراض عمومی مبدل شود. حکومت های دیکتاتور و حتی بسیاری از سیاستمداران بی سواد با راهنمایی های غلط اشخاص امنیتی-اطلاعاتی تصور می کنند که مشکل از جرقه است و می توان جلوی آن را گرفت، ولی مشکل نه از جرقه است و نه می توان جلوی آن را گرفت و زمان جرقه نیز نه قابل پیش بینی و نه قابل جلوگیری است. بلکه مشکل از تراکمی از خواسته ها و حقوق معوقه است که به تراکم و انفجار جامعه به بهانه یک جرقه منتهی می شود.

جمهوری اسلامی نیز بسان دیگر حکومتهای دیکتاتور، از هر گونه اجتماع مردم به شکل سازماندهی شده یا خود جوش به شدت در هراس است و هر جرقه ای را زمینه ساز شعله ور شدن آتش زیر خاکستر و زنده شدن جنبش اجتماعی می بیند. نهادهای اطلاعاتی معتقدند نطفه هر حرکت اجتماعی را ولو غیر سیاسی باید خفه کرد و تصور می کنند چه بسا مثل دومینو با افتادن اولین مهره تا اخرین مهره بریزد. مساله ی دریاچه ی ارومیه هم مانند دیگر موضوعات اجتماعی دیگر به یک موضوع امنیتی و سیاسی تبدیل شده است و با مردمی که نگران خشک شدن دریاچه هستند مانند فعالان سیاسی برخورد میشود و رسانه های وابسته به حکومت، همچون همیشه، کشورهای خارجی را در این سلسله اعتراضات موثر و عامل اصلی این مخالفت ها می دانند .حکومت هر حرکت اعتراضی را در آذربایجان تجزیه طلبانه جلوه می دهد تا بتواند با این حرکتها با سخت ترین روشها برخورد کند. زندانهای این مناطق از بدترین استانداردهای نگهداری برخوردار هستند. اخبار نقض حقوق بشر در این مناطق به خوبی پوشش داشته نمی شود و برخوردهای داخل زندان با شدت بیشتری صورت می پذیرد.

محیط زیست و حقوق بشر

گرچه مدتهاست بشر متوجه اهمیت محیط زیست در زندگی خود شده است، اما دهه های آخر قرن بیستم را باید زمان اوج طرح مسائل زیست محیطی دانست. امروزه خطر بزرگی که بشر از ناحیه ی مشکلات زیست محیطی احساس می کند، نه تنها آرامش و امنیت زندگی او را بر هم زده، که موجودیت او را هم در معرض تهدید و خطر قرار داده است. بنابراین، در کنار مشکلاتی که بشر امروز دارد، فاجعه ی به هم خوردن تعادل زیست محیطی اگر نگوییم مهم ترین، یکی از مهم ترین مسائل و دغدغه های اوست. از این رو به منظور حفظ و حراست از طبیعت و محیط زیست، به تدریج اندیشه ی وضع قواعد و مقررات جهانی شکل گرفت و از رهگذر کنفرانس ها و سازمان های بین المللی تکامل یافت. در این قواعد و مقررات، حفاظت از محیط زیست مورد تأکید قرار گرفت و معیارهای جهانی مشترکی جهت به نظم در آوردن فعالیتهای مرتبط با محیط زیست انجام شد. اما اقدامات در مورد محیط زیست در همین جا متوقف نشد، بلکه با مطرح شدن مسائل مربوط به حقوق بشر که با انتشار اعلامیه ی جهانی حقوق بشر ١٩٤٨ و میثاق های بین الملل ی ١٩٦٦ جایگاهی رفیع در نظام بین المللی به خود اختصاص داد مسأله ی محیط زیست نیز وارد مرحله ی تازه ای شد، تا این که در سال ١٩٧٢ در اعلامیه ی استکهلم بین حقوق بشر و محیط زیست رابطه و پیوندی اساسی برقرار گردید .

در ماده ی یک این اعلامیه آمده است: انسان از حقوقی بنیادین برای داشتن آزادی، برابری و شرایط مناسب زندگی در محیطی که به او اجاز ه ی زندگی با حیثیت و سعادتمندانه را بدهد، برخوردار است. او رسما حفاظت و بهبود محیط زیست برای نسلهای حاضر و آینده را بر عهده دارد". پیش طرح سومین میثاق بین المللی حقوق همبستگی ١٩٨٢، دارا بودن حق بر محیط زیست را یکی از اشکال حرمت و حیثیت انسانی تلقی کرده که مکمل حقوق بشر برای نسل حاضر و شرط تحقق آن برای نسل های آینده است. بر اساس ماده ی ١٥ این پیش طرح، دولت های عضو متعهد می گردند که شرایط طبیعی حیات را دچار تغییرات نامساعدی نکنند که به سلامت انسان و بهزیستی جمعی صدمه وارد کند . منشور جهانی طبیعت نیز اصول ١٤ تا ٢٤ خود را به نحوه ی به کار بستن و اجرای اصول مربوط به دارا بودن حق بر محیط زیست و حفاظت از آن اختصاص داده است. همچنین مواد ١ و ١٠ اعلامیه ی ریو نیز حاوی قواعدی مشابه هستند. در عمر کوتاه حقوق بین الملل محیط زیست، شاهد تصویب حجم عظیمی از اسناد بین المللی مرتبط با حفاظت از محیط زیست کره ی زمین هستیم. بیش از 1000 معاهده ی دو جانبه، 400 معاهده ی چند جانبه و متجاوز از 300 سند مصوب سازمان های بین الدولی، حاوی قواعد مربوط به حفاظت از محیط زیست می باشند. همین روند رشد در حقوق داخلی کشورها نیز در رابطه با محیط زیست ملاحظه می شود. امروزه تقریبا تمام کشورهای دنیا، قوانین و مقرراتی را درباره ی حفاظت از محیط زیست وضع نموده اند که اگر تمامی آنها را جمع کنیم به رقمی بالغ بر 4000 خواهد رسید. این دستاوردها هرچند به لحاظ اجرایی هنوز به طور کامل استقرار نیافته اند، اما نباید اهمیت آنها ناچیز جلوه داده شود، چرا که به بهایی گزاف به دست آمده اند. بی شک، اهمیت حق بر محیط زیست که محل تلاقی دو موضوع مهم و مورد بحث محافل علمی، سیاسی و حقوقی جهان، یعنی "حقوق بشر" و "محیط زیست" است، بر کسی پوشیده نیست، زیرا حق بر محیط زیست به مثابه ی پیش نیازی برای دیگر حقوق بشر است، چرا که برای بهره مند شدن انسان ها از این حقوق، فرض بر این است که آنان از حداقل سلامتی و تندرستی برخوردار باشند. بدین ترتیب حق برخورداری از محیط زیست سالم را می توان در بنیادی ترین حق شناخته شده در منشور ملل متحد، یعنی حق حیات یافت.

در حال حاضر، حق بر محیط زیست توسعه یافته ترین موضوعی است که به عنوان حقوق همبستگی(حقوق رابط بین محیط زیست و حقوق بشر) مورد بحث و تحلیل قرار گرفته است. در متون و اسناد بین المللی تعریفی از حق بر محیط زیست ارائه شده است، اما مواد ١٤ و ١٥ پیش طرح سومین میثاق بین المللی حقوق همبستگی در بیان حق بر محیط زیست می گوید:"هر انسان و کلیه ی انسانها به صورت گروهی حق دارند از محیط سالم و متعادل از نظر زیست محیطی و مساعد برای توسعه ی اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و حقوقی برخوردار گردند" و "دولتهای عضو متعهد میگردند که شرایط طبیعی حیات را دچار تغییرات نامساعدی ننمایند که به سلامت انسان و بهزیستی جمعی صدمه وارد کند". از منابع حق بر محیط زیست و اسناد جهانی می توان به نمونه های زیر اشاره نمود: اعلامیه ی استکهلم؛ پیش طرح سومین میثاق بین المللی حقوق همبستگی 1982؛ منشور جهانی طبیعت؛ اعلامیه ی ریو؛ پروتکل الحاقی به کنوانسیون آمریکایی حقوق بشر 1988؛ قطعنامه ی 94\45 مجمع عمومی سازمان ملل؛ اعلامیه ی 1989 لاهه؛ اصول مصوب کنفرانس وزرای اتحادیه ی اروپا در 25 اکتبر 1995.

با تکیه بر مصوبات بسیاری از اسناد ذکر شده حقوق فراوانی بر ساکنین یک سرزمین حائز می گردد. مشارکت در فرایند تصمیم گیری های زیست محیطی و حق اقامه ی دعوا و جبران خسارات زیست محیطی از بارزترین این تصمیماتند. پس از آن که مردم به اطلاعات زیست محیطی دسترسی پیدا کردند، باید بتوانند در اتخاذ تصمیمات زیست محیطی مشارکت داشته باشند. مشارکت عمومی در اتخاذ تصمیمات زیست محیطی حق کسانی است که می توانند با اظهار نظر در مورد تعیین موقعیت آینده ی محیط زیست خود مؤثر واقع شوند. در مقررات حقوق بشر و حقوق محیط زیست، حق برخورداری از جبران خسارت به گونه ای مؤثر بنیان نهاده شده است. در اسناد مختلف بین المللی بر این نکته تأکید شده که انسان ها حق دارند به مراجع قضایی و اداری در امور زیست محیطی دسترسی د اشته باشند. این حق محدود به اتباع و شهروندان یک دولت نیست. برخی از توافق های بین المللی، دارای الزاماتی عملی در مورد اعطای حق دسترسی به دادرسی قضایی و اداری برای اتباع بیگانه، و به طور برابر با شهروندان خود، می باشند. دسترسی یکسان به وسایل جبران خسارات مورد ملاحظه در حقوق داخلی، ابزاری بر اجرای اصل پرداخت توسط آلوده ساز است. همچنین اجرای یکسان حق دسترسی به وسایل جبران خسارت در حقوق داخلی نیازمند آن است که دولت ها، موانع موجود در حیطه ی صلاحیت حقوق ملی را برطرف کنند یا با توجه به دیگر راه های جبران خسارات مربوط به لطمات وارده به محیط زیست، اقدامات مقتضی را به عمل آورند.

آن گونه که اشاره شد، اسناد فراوانی در موضوع محیط زیست به تصویب رسیده که این اسناد را می توان در دو دسته ی اسناد الزام آور و اسناد غیر الزام آور طبقه بندی کرد. بر اساس حقوق بین الملل سنتی، دولتها در قلمرو خویش و منابع طبیعی موجود در آن از حاکمیتی مطلق و صلاحیتی انحصاری برخوردار بودند. حال آن که حقوق بین الملل محیط زیست ماهیتا این اصول سنتی را به چالش کشید، زیرا بر مبنای یافته های جدید، محیط زیست مرز نمی پذیرد و حیطه ی صلاحیت سرزمینی دولتها را درمی نوردد. توده های هوا، جریان های اقیانوسی، رودخانه ها و گونه های جانداران مهاجر، همگی بدون ملاحظه ی مرزها در حال حرکت و جابه جایی هستند. گرچه در ظاهر دولت ها در قلمرو خویش دارای حق حاکمیت مطلق هستند، ولی نظام بین المللی متشکل از کشورهای برابر، ترسیم کننده ی چهره ای نسبی از حاکمیت کشورها است و آزادی و استقلال هر دولت را منوط به عدم تحدید و تهدید آزادی دولت های دیگر می سازد. در ایران نیز قانونهایی، هر چند سست و بی ضمانت اجرایی، در این باب به تصویب رسیده اند. به عنوان مثال اصل ۵۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران حفاظت از محیط زیست را یک پدیده ی عمومی تلقی کرده و تمامی فعالیت های اقتصادی که منجر به آلودگی محیط زیست یا تخریب غیر قابل جبران می شود را ممنوع کرده است. اما آیا به واقع در جهت رعایت این اصل حرکتی انجام شده است؟

در تاریخ مبارزات ملل مختلف، منشاء اکثر قیامهای مردمی عمدتا مسائل اقتصادی، رواج تبعیض و بی عدالتی، اختناق و حاکمیت انحصاری یک قوم و یا یک اعتقاد، استبداد سیاسی و مبارزه با بیگانگان بوده است. بگونه ایکه در صفحات تاریخ مبارزات ملتهای جهان می توان هزاران مورد را در این خصوص بیان کرد. اما قیام وسیع مردمی برای دفاع از محیط زیست حتی در کشورهای اروپائی امروز که از هزینه پایین، احزاب قدرتمند سبز و نیز رسانه های بسیار شفاف برخوردارند نیز تقریبا مشاهده نمی شود. در طی ۱۵ سال گذشته بیش از ۱۵۰ هزار هکتار اراضی حاشیه ای دریاچه ارومیه به شوره زار تبدیل شده و دیگر اثری از پرندگان در این منطقه نیست. مردم منطقه به خوبی میدانند خشک شدن آب دریاچه اثرات عمیق زیست محیطی بر زندگی مردم اطراف دریاچه خواهد داشت و زندگی میلیون ها نفر تحت تاثیر قرار خواهد گرفت. آنچه که در سه هفته ی اول شهریور سال 1390 در دو کلانشهر تبریز و اورمیه و دیگر شهرهای آذربایجان به وقوع پیوست قیامی کاملا منحصر بفرد دست کم در تاریخ ایران و آذربایجان محسوب می شود.

پارک ملی دریاچه اورمیه با پنج هزار کیلومتر مربع وسعت، محل حیات و تولید مثل صدها هزار پرنده از صدها گونه بومی و مهاجر و هزاران گونه از جانوران و گیاهان نادری است که هم اکنون درمعرض خطر نابودی کامل قرار گرفته اند. به گفته کارشناسان، همچنین پارک ملی دریاچه ارومیه، یکی از نادرترین ذخیره گاههای بیوسفری 59 گانه جهان است که به عنوان بزرگترین پهنه آبی فلات ایران در تلطیف آب و هوا، تامین رطوبت لازم برای رشد و نمو گیاهان و تعادل آبهای زیر زمینی نقش حیاتی دارد. دریاچه اورمیه منطقه ای است که از سابقه حفاظتی بیش از ۴۰ ساله برخوردار است و در سال ۱۳۵۴ هم در یونسکو به ثبت رسید و هم به عنوان یکی از تالابهای بین المللی جهان برگزیده شد،‌ اما این همه عنوان ملی و بین المللی نیز برای نجات این دریاچه از دست مافیای سدسازی کافی نبود. هر چند از دید حکومت ایران، کاهش بارش، افزایش حرارات و به دنبال آن تشدید تبخیر آب از عوامل اصلی خشکیدن دریاچه اورمیه محسوب می شود. این در حالی است که خانم راضیه لک مدیر زمین‌شناسی دریایی سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات معدنی ایران در خصوص دریاچه اورمیه چنین گفته است: در ۲۰ هزار سال گذشته خشکسالی عمده‌ای دریاچه اورمیه را تهدید نکرده است. وی تاکید نمود: وضعیت دریاچه اورمیه بیش از هر چیز متاثر از فعالیت‌های انسانی صورت گرفته از سال ۱۳۷۷ به بعد است که عمده آن‌ها مربوط به سد سازی در مسیر رودخانه و ذخیره آب رود‌ها در پشت سد‌ها بر می‌گردد. به عبارت دیگر، دولت اصلاحات خاتمی و دولت نئو محافظه کار احمدی نژاد هر دو کمر به قتل نگین آذربایجان بسته اند. شروع احداث بیش از 40 سد درست پس از به روی کار آمدن دولت اصلاحات، نکته ای قابل تعمق و در خور توجه و دقت فراوان است.

جنایت بین المللی

در سال ١٩٧٦ طرحی به تصویب اکثریت اعضای کمیسیون حقوق بین الملل رسید که به موجب ماده ی ١٩ آن چنانچه هر دولت، تعهدی را که کل جامعه ی بین المللی برای حفظ منافع اساسی خود حیاتی تلقی می کند نقض نماید، مرتکب جنایت بین المللی شده است. بر اساس این ماده، نابود نمودن محیط زیست در صورتی که اولا نقض شدید تعهد صورت گرفته باشد و ثانیا تعهد بین المللی نقض شده دارای اهمیت اساسی برای حفاظت از محیط زیست باشد، جنایت بین المللی قلمداد می شود.

حال فرض کنیم که آلودگی ایجاد شده در سرزمین یک دولت، خسارات محسوسی برای محیط زیست سایر دولت ها یا مشترکات جهانی به دنبال نداشته باشد، حال آیا در این مورد میتوان اصل حاکمیت سرزمینی دولت را یگانه عامل تعیین سرنوشت محیط زیست کشور خود تلقی کرد؟ در ابتدا بعید به نظر می رسد که بتوان مسئولیت بین المللی دولت مذکور را در قبال دیگر دولت ها، یا جامعه ی بین المللی مطرح کرد، زیرا در مورد سایر دولتها آنها متحمل خسارتی نشده اند که بتوانند برای جبران آن طرح دعوی کنند. بنابراین باید بحث را روی اثبات تعهد بین المللی دولت در حفظ و حمایت از محیط زیست خود متمرکز کرد. در نتیجه از دو منظر می توان این مسأله را مورد توجه قرار داد، هر چند هر دو ارتباط نزدیکی به هم دارند: یکی حق بر محیط زیست سالم به عنوان یکی از مصادیق حقوق بشر، که در این صورت مسئولیت بین المللی دولت در نقض حقوق انسانی اتباع خود مطرح می گردد، و دیگری محیط زیست به عنوان میراث مشترک بشریت، قطع نظر از محل استقرار آن به لحاظ جغرافیایی.

با به خطر افتادن محیط زیست انسان، بدیهی ترین و اساسی ترین حق انسانی یعنی حق حیات وی به مخاطره می افتد، به همین خاطر هر دولتی باید حیات اجتماعی را چنان سامان دهد تا تضمینی برای حفظ مبانی و پایه های طبیعی حیات باشد. از این رو، این مسأله که ما در قبال نسلهای آینده مسئول هستیم، در ابتدا متوجه دولت است و آن را ملزم می دارد تا با اتخاذ سیاستی در سطح مّلی و بین المللی این مسئولیت را اجابت کند. اجابت حاکمیت ایران را تاکنون، و به خوبی!، می توان در لیست مطول بازداشتیهای هفته های اخیر در آذربایجان در جریان اعتراضات محیط زیستی مشاهده نمود:

"اسامی بازداشت شدگان روز 2 شهریور 90: 1ـ وحید شیخ بگلو 2ـ قادر نوروزی 3ـ عزیر پورولی 4ـمهدی حمیدی شفیق 5ـ محمد امیری 6ـ اکبر پورحسین 7ـ احمد علیزاده 8ـ مهدی مهاجری 9ـ مصطفی عوض پور 10ـ مرتضی عوض پور 11ـ موسی برزین خلیفه لو 12ـ احمد ریاضی مبارکی 13ـ فرزاد مهدوی 14ـ جلیل علمدار 15ـ محمد محمودی 16ـ محمد علیمرادی 17 ـ علی ایمانی قراملکی 18ـ علی سیرناک 19ـ یعقوب کریمی 20ـ یاسر سلمانی 21ـ یعقوب رمضانی 22ـ یوسف سلحشور 23ـ تقی سلحشور 24ـ محمود فضلی 25ـ مهدی نوری 26ـ جمشید زارعی 27ـ علی حاج ابولو 28ـ عبداله صدوقی 29ـ محمد عزیزی"

"اسامی بازداشت شدگان روزهای 12 شهریور و 18 شهریور: 1ـ اکبر شفیع اصل 2ـ پیمان قربانی 3ـ رضا بردبار 4ـ فرخ تقی لو 5ـ اصغر لطفی 6ـ وحید برزگری 7ـ الله وردی قربانی 8ـ سعید حسن زاده 9ـ نورالدین زارع پور 10ـ مسعود پیدایی 11ـ مکائیل عباسی 12ـ وحید شاهدی13ـ علیرضا نقشی 14ـ علی جبرئیل زاده 15ـ محمد محمد پور 16ـ حامد نیکنام 17ـ امیر اکبری 18ـ علی محمدی 19ـ مرتضی صباغ 20ـ عادل داناپور 21ـ رامین قلی پور 22ـ نجف خندانی 23ـ امیر بوذری 24ـ سید مرتضی موسوی پور 25ـ سیامک لندرودی 26ـ نادر عامری 27ـ بهرام فراوانی 28ـ مسعود جلیل زاده 29ـ چنگیر خرسندی 30ـ سامان جهانپور 31ـ محمد احمدی 32ـ فرمان فتحی 33ـ مهدی زارع 34ـ عبدالحسین تنها گو 35ـ یوسف اصغری شربیانی 36ـ احمد حضرتی 37ـ مهدی محمدپور 38ـ نادر نوروزی 39ـ سعید ذاکری 40ـ صابر محمد زاده 41ـ رضا صمصامی 42ـ جمال اندرز 43ـ حسین مقتدر 44ـ هادی داداش پور 45ـ کاوه رستم پور 46ـ حامد شهابی 47ـ مهدی شریف 48ـ مجید زیرک 49ـ علی اخلاقی 50ـ علی زادباقر 51ـ حسن زادباقر 52ـ ناصر فتحی 53ـ پرویز سعدیان 54ـ محسن علیشاهی 55ـ قدرت اله یوسفی 56ـ سعید شریفی 57ـ ابوالفضل بخشی پور 58ـ علیرضا حسین زاده 59ـ پیمان آتشی بناب 60ـ رضا شیری 61ـ شهریار کبیر 62ـ محمد پاشازاده 63ـ امید ابراهیم پور 64ـ محمد خبازی 65ـ اصغر احمدی زاده 66ـ میرعلی اصغر مختارپور 67ـ پیمان اسماعیلی 68ـ رضا خوش بهار 69ـ بهنام علی محمدی 70ـ وحید غلام پور گلزار 71ـ علی پور حیدر 72ـ مقصود شریفی 73ـ علی ابرلو 74ـ ستار احمدی فر 75ـ سعید ابراهیم زاده 76ـ محمد پاشازاده 77ـ مهریار قربان 78ـ محسن گلستان 79ـ ناصر نوری 80ـ بهنام چمنی 81ـ محید منافی نادارلو 82ـ حسن قنبری 83ـ محمد اسماعیلی و ..."

این قصه، سر دراز دارد؛ و پس از این مرگ امروزی، فردایمان به کاغذ بی خط خواهد رسید، کاغذ سفید، به طعم نمک.

منابع:

حق بر محیط زیست- مهدی فیروزی

هویت اعتراضات و انقلاب ها در دنیای امروز- دکتر کاوه احمدی علی آبادی

دریاچه ارومیه، هویت از دست رفته- فریبا داوودی مهاجر

قیام پنجم شهریور آذربایجان، نخستین قیام زیست محیطی تاریخ ایران و خاورمیانه- فرزاد صمدلی

http://azoh.info/

http://www.rahesabz.net/story/42451/

انسان اصلی‌ترین عامل تخریب جنگل‌ها

ارک قالاسی — Tue, 27 Sep 2011 15:48:08 GMT

انسان اصلی‌ترین عامل تخریب جنگل‌ها

حسین زندی

ارک قالاسی - دیر سالی است خشکی زمین را به عوامل انسانی نسبت می‌دهیم، خود را تبرئه می‌کنیم، از زیر بار مسوولیت شانه خالی می‌کنیم و خشکسالی و گرم شدن هوا
را عامل آتش‌سوزی جنگل‌ها و نابودی منابع طبیعی می‌پنداریم. کمتر از خود
می‌پرسیم علت گرمایش زمین چیست؟ و چه دلیلی باعث خشکسالی شده است؟ ساختن نیروگاه‌های آبی در مناطق خشک و نیمه‌خشک، سدسازی‌های بی‌رویه، حفر
چاه‌های عمیق، پساب‌ها و پسماندهای صنعتی که در تالاب‌ها و دریاچه‌ها
می‌ریزد، برداشت بیش از حد از آب رودخانه‌ها، قطع درختان و ده‌ها عامل
انسانی دیگر را نادیده می‌گیریم و در نهایت نیز متوسل به قضا و قدر
می‌شویم تا حال و روز زمین روز به‌روز بدتر شود

انسان اصلی‌ترین عامل تخریب جنگل‌ها

حسین زندی

.
- آتش‌سوزی جنگل‌ها در کنار قطع درختان برای ساخت‌و‌ساز ویلا، گسترش
شهرسازی و جاده‌سازی و مراکز صنعتی مواردی هستند که در چند سال گذشته سیر صعودی داشته و هر روز خبر این حادثه‌ ناگوار در طبیعت ایران، به ویژه غرب
کشور تکرار می‌شود و کم‌کم مانند خبری عادی از کنارش می‌گذریم. برخی از
دوستان این اتفاق را به حاکمیت نسبت می‌دهند و معتقدند برای به دام
انداختن فلان گروه معاند در جنگل‌ها آتش می‌افروزند! این تفکر سبب می‌شود
مساله به گونه‌ امری سیاسی جلوه کند، که نه تنها به حل مشکل کمک نمی‌کند
که مشکل را دو چندان خواهد کرد. براساس مشاهدات چند ماهه در جنگل‌های
استان کرمانشاه به جرات می‌توانم بگویم علت اصلی آتش‌سوزی‌ها و قطع
درختان عامل انسانی و به ویژه مردم بومی این مناطق هستند؛ مردمی که از
نتیجه‌ بلایی که بر سر زمین می‌آورند، آگاه نیستند و منافع زودگذر شخصی
را بر منافع ملی ترجیح می‌دهند.

- با رشد بیش از حد جمعیت کشور در سه دهه‌ اخیر و تحولات اجتماعی و تغییر
مناسبات اجتماعی مردم دچار زیاده‌خواهی شده‌اند و در نتیجه نیازهای جدید
پدیدار شده که منجر به مصرف‌گرایی و بی‌اخلاقی در جامعه شده است.
- گسترش مناطق مسکونی و تقسیم اراضی شهری بین جمعیت فرزندان بیشتر از
عواملی است که هرچه تعداد فرزندان یک زمین‌دار یا کشاورز بیشتر شود، در
تقسیم زمین‌هایش مقدار کمتری به هر یک از فرزندان او می‌رسد، در نتیجه
فرد سعی در گسترش اراضی می‌کند و چه بهتر که اراضی ملی را تصرف کند. از
آنجا که در حاشیه‌ رشته‌‌کوه زاگرس زمین هموار کمتری وجود دارد، کشاورزان
به کوه‌های اطراف روی آورده‌اند. برای تصرف کوه‌ها ابتدا باید پوشش گیاهی
و جنگل‌های زیبا را از بین برد. راحت‌ترین کار آتش‌زدن جنگل‌هاست. در
اطراف شهر جوانرود و بلندی‌های ثلاث باباجانی، پاوه و قلخانی آثار زخم
تراکتورها و ماشین‌های کشاورزی تا نوک قله مشاهده می‌شود. جنگل‌ها که
باعث ذخیره‌ آب‌های زیرزمینی و عامل باز دارنده‌ خشکسالی بودند و از آنها
به عنوان شش‌های تنفسی زاگرس یاد می‌شد، تبدیل به کشتزارهای گندم دیم شده
است. البته به آن هم بسنده نمی‌شود و در پایان فصل برداشت بقایای
پوشال‌ها و کلش‌ها را آتش می‌زنند تا برای کشت سال آینده آماده شود. غافل
از اینکه این کار سبب سوختن خاک می‌شود و ماندن پوشال‌ها در دل خاک باعث
تنفس زمین و محصول بهتر می‌شود. شیب زیاد و فرسایش خاک این زمین‌ها
مقاومت کافی برای کشاورزی را ندارند و تنها درخت می‌تواند در این شیب تند
رشد کند

.
- مورد بعدی قطع درختان برای تامین سوخت است که در سایه‌ هدفمندی
یارانه‌ها و حذف سوبسید سوخت، روستاییان درختان را به عنوان ذخیره‌ای
برای سوخت مورد نیاز زمستان از بین می‌برند.
- حفر کانال برای ایجاد مسیر لوله‌های فشار قوی گاز و آب به وسیله‌
نیروها و پیمانکاران غیرمتخصص و عدم مدیریت و نظارت صحیح دولتی از موارد
دیگری است که در تخریب کوهستان و قطع درختان نقش دارد.
- ایجاد انواع معدن سنگ و شن و ماسه زیبایی کوهستان را دچار نقص کرده و
هر روز بر تعداد مجوزهای این معادن افزوده می‌شود تا بر حجم زباله‌های
ساختمانی افزوده شود.

- چرای بی‌رویه به دلیل مدرن نشدن دامداری کشور و اینکه گفته می‌شود
چوپان‌ها و عشایر یکی از عوامل آتش‌سوزی جنگل‌های زاگرس است، اختلافات
طایفه‌ای و قومی در حاشیه‌ زاگرس، بیمارانی که از دیدن آتش‌سوزی لذت
می‌برند! شکارچیان و گردشگرانی که بدون برخورداری از آداب سفر و بدون
اینکه آموزشی برای گردشگری دیده باشند، تشویق به مسافرت کردن می‌شوند و
جز زباله و آتش‌سوزی پارک‌ها و جنگل‌ها ره‌آوردی برای زمین ندارند، تغییر
کاربری جنگل‌ها به مناطق صنعتی و مسکونی و ده‌ها مورد دیگر جملگی نشان از
نابودی طبیعت به دست انسان دارد و همه‌ این موارد در گرمایش زمین و
تغییرات اکولوژیکی تاثیر گذاشته‌اند

.اما چه اتفاقی رخ داده؟ مردمی که نزدشان درخت و آب، هر دو از عناصر مقدس
و قابل احترام بوده و هنوز چشمه‌ها و درختان مقدسی در این سامان وجود
دارد که مردم نذورات‌شان را به پای آن می‌ریزند، حالا چنین تیشه به ریشه‌
خویش و طبیعت خویش می‌زنند! و نسبت به محیط زیست بی‌تفاوت شده‌اند. مردمی
که زمین را چنان گرامی می‌داشتند که یک روز از سال را به نام «روز زن و
زمین و زایش» جشن می‌گرفتند، امروز زخم بر پیکر مادر خود می‌زنند.
- هزار مورد آتش‌سوزی در سال 1389 و سوختن 34‌هکتار جنگل تنها در مناطق
کردستان یا 74 مورد آتش‌سوزی در پنج ماهه‌ نخست سال 1390 در لرستان و در
نتیجه‌ از بین رفتن 40‌هکتار جنگل در هر روز آمار بسیار وحشتناکی است و
نمی‌توان به راحتی از کنار آن گذشت، هرچند این تنها آمار رسمی است و
آتش‌سوزی‌های کوچک بسیاری رخ می‌دهد که گزارش نمی‌شود. از آنجا که
بزرگ‌ترین بحران امروز و آینده‌ ما بحران آب و محیط زیست است، سکوت جایز
نیست. این مشکل یک مساله فرهنگی است تا سیاسی و برای حل این معضل سه گروه باید بسیج شوند:

1- نهادهای متولی که با کم‌کاری و رعایت نکردن قوانین موجود زیست‌محیطی
تاکنون نقش مثبتی ایفا نکرده‌اند، می‌توانند با برنامه‌ریزی و مدیریت
صحیح منابع آبی، استفاده از رسانه‌های جمعی، تامین تجهیزات و فناوری
پیشرفته و امکانات مهار آتش در خور مناطق کوهستانی هر چه سریع‌تر اقدام
کنند.

2- انجمن‌ها و نهادهای غیردولتی که پل ارتباطی و عامل آشتی مردم و دولت
هستند، می‌توانند نقش آموزش نیروهای محلی را به عهده بگیرند. سال‌هاست که
از هر فرصتی برای بیان این پیشنهاد بهره گرفته‌ام که فرهنگ‌سازی و آموزش
برای حفظ زیست بوم و میراث فرهنگی باید از کودکی آغاز شود و به عنوان
وظیفه‌ اصلی آموزشی مورد توجه قرار گیرد و در تمام مقاطع تحصیلی باید
واحد درسی مربوط به حفظ محیط زیست و میراث فرهنگی اختصاص یابد. امروز نیز
از آنجا که آموزش و پرورش، نقش و رسالت آموزشی را از دست داده و مسوولیت
نهادهای دیگر را به دوش می‌کشد و حفظ محیط‌زیست هیچ جایی در پس ذهن
مدیران ارشد و برنامه‌ریزان درسی ندارد این وظیفه بر عهده‌ انجمن‌ها و
نهادهای غیردولتی است که با آموزش و اطلاع‌رسانی به کمک رسانه‌های مستقل
و بر شمردن عواقب چنین تخریب‌هایی، مردم را آگاه سازند. در این مورد
می‌توان با گره زدن منافع درازمدت مردم با حفظ محیط زیست تخریب‌ها را
متوقف کرد.

3- در نهایت مردم که بازیگران اصلی این حوزه‌ هستند، باید حس مسوولیت
پذیری را در آنها برانگیخت و در تصمیم‌گیری‌های محلی از مشارکت آنان بهره
جست. تجربه نشان داده است هرگاه از جوامع محلی برای حل مشکلات خودشان
استفاده شده، موفقیت خوبی حاصل شده است.

باید توجه داشت که اعلام کاهش آمار آتش‌سوزی در سال‌جاری از جانب مقامات
مربوطه مشکلی را حل نخواهد کرد. از بین رفتن حتی یک متر جنگل فاجعه‌ای
بزرگ است و باید از آن جلوگیری کرد.

نقدی بر نگرشهای ساده انگارانه

ارک قالاسی — Thu, 22 Sep 2011 16:00:22 GMT

نقدی بر نگرشهای ساده انگارانه در خصوص اعتراضات دریاچه ی اورمیه

گونای تبریزی

ارک قالاسی - تکرار تاریخ برای ملتی که در پی رسیدن به خواسته هایی بارها ناکام مانده امری محتمل است. بنابراین رمز موفقیت برای آن ملت ، اندیشیدن مداوم به تجارب گذشته ی خود و راهنمای عمل قرار دادن آن تجارب در ادامه ی راه است. برای مثال می توانیم به حرکات خیابانی و حکومت یکساله ی ملی در آذربایجان بیندیشیم که اعتراضات امروز ، "پیش زمینه"ای برای تکرار نوعی از آن حوادث می تواند باشد.

نقدی بر نگرشهای ساده انگارانه در خصوص اعتراضات دریاچه ی اورمیه

گونای تبریزی

که در این پیش زمینه ، می خواهیم تعریف کنیم که دفاع از محیط زیست را به دفاع از کلیت حقوق ملی مان چگونه پیوند دهیم. در همین راستا ، برخی از فعالان سیاسی و ملی چندین ساله ی ما ، تحت عنوان "فعال محیط زیست" در تلویزیونهای مختلف ظاهر می شوند و می کوشند تا این مسئله را یک مسئله ی ملی در آذربایجان تعریف کرده و مرزی میان حرکت ملی و سایر حرکتهای موجود ایجاد کنند ، که ایرادی هم ندارد.

اما این را هم بدانیم که گذر از این پیش زمینه به متن اعتراضاتی که مبتنی بر شعور ملی در راستای آزادی ملی باشد گذری سخت و دردناک خواهد بود ، و تداوم روند احساسی و شعارمآبانه و ساده اندیشانه ، بدون توجه به تجارب گذشته ی ملی یکی از آفتهای راه است.

نباید تصور کنیم که طی کردن پروسه هایی که به صبر و استقامت و اندیشه و آگاهی بخشی نیاز دارد با شنیدن خبر اعتراضات و تجمعات در شهرهای بزرگمان دیگر ضرورتی ندارد ، البته که دیدن خیابانهایی که شعارهای ملی ما طنین اندازش گردیده "وجد آور" است اما برای برداشتن گامهای بعدی ، اگر احساسات مان بر عقلانیت مان چیره گردد همان می شود که من امروز می خواهم نقدش کنم. این را هم بگویم که اگر کسانی از این کلمه ی "عقلانیت" رنج می برند باید بدانند که عمل ملت ما در اعتراضات گسترده ، عین عقلانیت است و قرار دادن عقلانیت در برابر اعتراض کردن ، یا در خانه نشستن در برابر تجمعات ، مغلطه ای است که فقط اینان از عهده ی ایجادش برمی آیند.

اینجاست که اعتراض به سکوت دیگرانی که به دلایل تاریخی و ملی باید با ملت تورک آذربایجان جنوبی همراهی کنند هر چند که بجاست اما تداوم و زیاده روی در آن بسیار نارواست. من در آخرین مقالاتم ، از انتقاداتی که اخیرا نسبت به تورکیه بیان شده حمایت کردم اما این دلیل نمی شود که از زیاده روی در آن نیز انتقاد نکنم که این زیاده رویها ، بی توجهی به شرایط حساس ملی ما و تجارب گذشته و غوطه ور شدن در احساساتی است که پاسخهای ساده و محکمی دارند. کافیست نگاهی به گذشته بیندازیم ، که تیرگی روابط شیخ محمد خیابانی با تورکان آنادولو به جایی می رسد که شیخ محمد توسط آنان دستگیر و به "قارص" تبعید می شود. همان شیخ محمدی که مرتبا بر تمامیت ارضی ایران تاکید می کرد و همین تاکیدات بود که روابط او را با به اصطلاح "پان تورک" ها تیره می کرد ، آیا اندیشیده ایم که چرا چنین می شد؟

شیخ محمد خیابانی در مصاحبه با کنسول بریتانیا در تبریز: "نهضت دموکراتها ماهیتی جدایی طلبانه ندارد... آذربایجان جزء جداناشدنی ایران است."

F.O. 248/1278, Interview with Khiyabni, 1 May 1920.

اما تحلیل دیپلوماتهای بریتانیایی به وزارت خارجه بریتانیا این بود که خیابانی در واقع یک "تجزیه طلب" است.

F.O. 371/4927, 20 September 1920.

و همین اتفاقات در دوران پیشه وری نیز به نوعی تکرار می شود و ابتدا سخنگویان حزب توده (که کمیته ی ایالتی این حزب در آذربایجان در 16 شهریور 24 با تمامی اعضایش به فرقه دموکرات پیوست و بخشی از بنیاد گذاران فرقه را تشکیل دادند) واکنشهای تندی در برابر سیاستهای ملی گرایانه در تورکیه نشان دادند:

"مدتی است که زمامداران ترکیه ، داعیه قیادت شرق را در سر می پرورانند... و نقشه ی مندرس پان ترکیسم را روی میز گذارده و با نظر حسرت و آرزو به مطالعه آن می پردازند... باید به اینان گفت که کدام آذربایجانی است که برخلاف تمامیت میهن عزیز خود گام بردارد... آذربایجان میهن خود ایران را بیش از هر ایرانی دیگر دوست دارد." (خاور نو – شماره 71 – 18 تیر 1324)

و سپس روزنامه ی آذربایجان (ناشر افکار فرقه دموکرات آذربایجان و حکومت ملی) شدیدترین حمله ها را بر علیه تورکیه و بقول ایشان "پان تورک" ها به عمل آورد:

"ما به گوینده رادیو آنکارا مخصوصا می گوییم لعنت بر آدم دروغگو شما که راست می گویید. شرم نمی کنید بالاخره یاوه و دروغهای شما را در آذربایجان هم می شنوند. شما دیگر از جان ما چه میخواهید؟ خاطرتان جمع باشد آذربایجانی هر چه بخواهد هر کار بکند ایرانی در خانه خودش می خواهد مطابق سلیقه خود هر کار که دلش بخواهد بکند و شعار پان تورکیست شما را در این سرزمین راه نیست... شما بیخود یقه پاره می کنید از این نمد برای شما کلاهی نیست. آذربایجان با حفظ استقلال و تمامیت ایران حکومت خودمختار و ملی خود را بوجود خواهد آورد. تا کور شود هر انکه نتواند دید." (آذربایجان – شماره 63 ایکینجی دوره – 4 آذر 1324 – ص 4)

و یا: "یری گلدیکجه سویلیه جه ییک که 1920 میلادیده تورکیه قوشونی تبریزده اولدیغی زمان آذربایجان خلقی نین سیوگیلی و عزیزی اولان مرحوم شیخ محمد خیابانی نی حبس و قارص شهرینه تبعید ایدیلمه سی هله ده آذربایجان خلقی نین یادیندان چیخمامیش دیر... بیزه یول گوسترنلر یاخشی اولاردیکه قاباقجه اوز داخله لرین اصلاح ایدیب خلقین حقینی ویرسین صونرا باشقالارینن قیوم لیک فکرینه دوشسون.." (آذربایجان – شماره 64 ایکینجی دوره – 6 آذر 1324 – ص 4) ( شیوه ی نگارش تورکی آذربایجان در آنروز تفاوتهایی با شیوه ی امروزی دارد که من متن روزنامه را بدون اعمال شیوه ی امروزین ذکر کردم)

و مثالهای دیگری نیز می توان ذکر کرد که فکر می کنم همین دو مورد کافی باشد.

اگر ما تجارب تلخ گذشته را فراموش کرده ایم ، دستگاه دیپلوماسی تورکیه فراموش نکرده است و ما نباید خیال کنیم که به محض آغاز اعتراضات در آذربایجان جنوبی ، تورکیه در کنار ما قرار خواهد گرفت ، پروسه هایی وجود دارد که باید طی شود. و زیاده روی ما در انتقادات نابجا و نپخته از سیاستهای خارجی و حتی داخلی یک حزب (که شخصا هیچ علاقه و سمپاتی به برنامه های این حزب ندارم) فقط طی کردن این پروسه ها را دشوارتر خواهد کرد ، فقط همین.

***

ساده انگارانه تر از این هم می تواند باشد که جهان را به دو قسمت تقسیم کنیم و بخشی را جهان آزاد و طرفدار حقوق بشر و انسانیت بنامیم و بخش دیگر را عقب مانده و غوطه ور در جهالت و تاریکی ها و قربانی دیکتاتوریها که آزادی و حقوق بشر را باید با زور به آنها تحمیل کرد.

اما هر کدام از ملتها با مراجعه به گذشته ی خود ، با واقعیتهایی به غایت متفاوت روبرو می شوند. چه بسیار ملتهایی که در تلاش برای استقلال و حاکمیت ملی بر پایه ی هویت ملی شان در تله های همان مدعیان حقوق بشر افتاده و تا سالها به خود نیامده اند. در مورد ما ، حتی مراجعه به گذشته ی نزدیک نیز کفایت می کند تا ببینیم همین مدعیان حقوق بشر و آزادی ، چگونه وقتی پای منافع خودشان در میان باشد ، حرکتهای ملی و مردمی را قربانی دیکتاتوریهای وابسته به خود ، و راسیسم می کنند.

در این خصوص ، اسناد ارتباط مستقیم ایالات متحده ی آمریکا در سرنگونی حکومت ملی آذربایجان (1324-1325) را به سرعت مرور خواهیم کرد:

میدانیم که قوام السلطنه با مکاری تمام طرحی دو مرحله ای برای سقوط حکومت ملی آذربایجان و به قول خودشان نجات آذربایجان طراحی کرده بود. مرحله ی اول این طرح ، اقناع شوروی برای تخلیه و خروج از آذربایجان بود که در این راه امتیازات بسیاری را با دست و دل بازی تمام به آنان میدادند.(از جمله امتیاز نفت شمال) چنانچه شوروی به امتیازات داده شده بسنده نکند و حاضر به ترک آذربایجان نشود ، فشار نظامی و سیاسی در بالاترین حد از جانب آمریکا ، آنان را مجبور به این کار خواهد کرد. و مرحله ی دوم ، اشغال آذربایجان توسط ارتش به بهانه ی برقراری امنیت انتخابات خواهد بود. به گواهی اسناد و مدارک بسیار ، آمریکا کاملا در جریان این طرحها بوده ، در اجرایشان مشارکت تمام کرده و حتی دامنه ی این کمکها بسیار بیشتر از انتظار ناظران بوده است. سفیر آمریکا در تهران در گزارشی که به وزارت خارجه ارسال کرده از توانایی قوام در اجرای این نقشه ها سخن می گوید:

"اگر بتوان کسی را یافت که بتواند کشتی دولت را در دریاهای طوفانی که اکنون از آن می گذرد هدایت کند ، قوام به راستی برای چنین هدفی شایسته است." (آرشیو ملی واشنگتن – شماره 646/6/00/891 – مورخه 16 خرداد 1325)

بعد از آنکه قوام امتیاز نفت شمال را به شوروی می دهد ، شوروی همچنان در تخلیه ی آذربایجان دچار تردید بود که رئیس جمهور وقت آمریکا ، هری ترومن ، در 21 مارس 1946 اولتیماتوم تندی را خطاب به سران شوروی ارسال و در صورت عدم تخلیه ی آذربایجان ، آنان را با تهدید نظامی و اتمی مواجه می کند و به نیروهای دریایی ، هوایی و زمینی آمریکا آماده باش کامل می دهد. ترومن نخستین بار راز این اولتیماتوم را در کنفرانس مطبوعاتی 24 آوریل 1952 فاش می کند (نیویورک تایمز ، 25 آوریل 1952) و پس از آن در خاطرات شخصی خود به تفضیل بدان اشاره می کند و تا آخر عمرش هرگاه که در این خصوص مورد سوال قرار می گرفت آن اولتیماتوم را به عنوان یکی از افتخارات دولتش مطرح می کرد.

"کمی پس از پایان جنگ جهانی دوم ، استالین و مولوتف گستاخانه از اجرای تعهدشان پیرامون تخلیه ایران سرباز زدند و بر نگهداری سپاهیانشان در آذربایجان پای فشردند... تا اینکه من شخصا پیشقدم شدم و فرمان من به فرماندهان ارتش آمریکا برای آماده باش نیروهای زمینی ، دریایی و هوایی به اطلاع استالین رسانیده شد. آن گاه استالین همان کاری را کرد که من انتظارش را داشتم."

Truman,Harry S.,Truman speaks,Colombia Press,1960,p.71.

"هنگامی که استالین در تاریخ توافق شده ایران را تخلیه نکرد پیامی برای او فرستادم و اعلام داشتم که آماده هستم ناوگان ایالات متحده را به خلیج فارس بفرستم... برای استالین پیامی فرستادم که اگر ایران را تخلیه نکند من سپاهیان ایالات متحده را وارد صحنه خواهم کرد."

Thorpe,J.A.,Truman’s Ultimatum to stalin on the 1946 Azerbaijan Crisis,The society for Iranian studies News letters,Vol.VII,october 1972,no.3,PP.8-10.

این اولتیماتوم ، در بسیاری از کتابهایی که به حوادث آن زمان اشاره دارند جای گرفته است:

"روزولت که روابط دوستانه ای با اتحاد شوروی و استالین داشت تازه فوت کرده بود و ترومن به جای او رئیس جمهور آمریکا شد و اولتیماتوم مشهور خود را برای تخلیه ایران از ارتش شوروی داده بود. ترومن بمب اتمی را که اتحاد شوروی فاقد آن بود به رخ مردم جهان و شوروی می کشید." (من متهم می کنم کمیته مرکزی حزب توده ایران را – فریدون کشاورز – انتشارات رواق – تهران 1357 – ص 67)

"در 21 مارس ، ترومن رئیس جمهور آمریکا ، اولتیماتوم معروف خود را برای دولت شوروی فرستاد و تهدید کرد که اگر شوروی ایران را تخلیه نکند ، آمریکا نیز نیروهای خود را وارد ایران خواهد کرد." (فرصت بزرگ از دست رفته ، خاطرات دکتر انور خامه ای – ج 2 –انتشارات هفته – تهران 1362 – ص 235)

و در بسیاری کتابهای دیگر نیز وجود دارد که فرصت پرداختن نیست ، با اینهمه که ترومن همواره بر موضوع اولتیماتوم پافشاری می کرد ، دولت آمریکا تا به امروز اجازه ی دسترسی به متن آنرا نداده است و حتی از وجود آن اعلام بی خبری می کند:

"هیچ سندی که حاکی از تسلیم اولتیماتومی به اتحاد شوروی باشد در بایگانی دولتی و نیز در اسناد پنتاگون-وزارت دفاع به دست نیامده است."

United States,Department of States,Foreign Relations of the united states,1946,Vol.VII,Washington,1969,P.348.

دامنه ی مداخله ی آمریکا تنها به این اولتیماتوم محدود نمی شود و در گزارشات کنسول آمریکا در تبریز و سفارت آمریکا در تهران ، موارد بی شماری از دشمنی با حکومت ملی و تلاش در ساقط نمودن آن وجود دارد که به برخی از آنها اشاره می شود و امیدوارم دوستان محقق ، تمامی این گزارشات را که فرصت طرح برخی از آنها نشد با موشکافی بیشتر مورد کنکاش قرار دهند.

وقتی در 18 دیماه 1324 مجلس ملی آذربایجان قوانین انتخابات را مورد تصویب قرار داد و یکی از مترقی ترین قوانین انتخابات در آن دوره را منتشر کرد (از جمله اعطای حق رای به زنان برای اولین بار در تاریخ ایران) متعاقب آن انتخابات شورای شهر در سرتاسر آذربایجان بمدت 10 روز (20-30 دیماه 1324) برگزار شد که به گفته ی پیشه وری صدها هزار نفر در انتخابات شرکت کردند اما کنسول ایالات متحده در تبریز ، در گزارش ارسالی خود ، شرکت کنندگان را بسیار کم و سخن پیشه وری را "بی معنا" خوانده و پا را فراتر گذاشته و انتخابات را "تقلبی" اعلام می کند: (آرشیو ملی واشنگتن – شماره 1946/2/00/891 – مورخ 30 بهمن 1324)

در جریان برقراری حکومت ملی در آذربایجان ، تحرکاتی در جنوب ایران بر علیه این حکومت شکل گرفت که با تحریکات قوام و سفارت آمریکا انجام شده است. در 28 اردیبهشت 1325 ، دو تن از خان های قشقایی به سفارت آمریکا در تهران می روند تا مذاکراتی در خصوص موقعیت خطرناک موجود در آذربایجان انجام دهند و دستورات لازم را دریافت کنند: (آرشیو ملی واشنگتن – شماره 2246/15/00/891 – مورخ 1 خرداد 1325)

بعدها یکی از این خان های قشقایی (ناصر قشقایی) در مصاحبه ای به اقدامات خود بر علیه آذربایجان اشاره می کند: "از آنجا که حکومت دموکراتها در آذربایجان تهدیدی جدی برای استقلال ایران است... علی رغم این واقعیت که ما هیچ مبنای علمی یا فرهنگی برای توجیه کار خود نداشتیم ، نهضت جنوب را صرفا به عنوان مانوری سیاسی به راه انداختیم." (نک.به: ایران ما – شماره 636 – 20 مهر ماه 1325 ، و نیز به: ارس – شماره 42 – 1 اسفند 1324)

و در جریان اشغال مجدد آذربایجان توسط ارتش ایران در آذرماه 1325 ، میدانیم که هزاران نفر از تورکان آذربایجان قتل عام شدند و دهها هزار نفر مجبور به مهاجرت گردیدند. توجه شما را به آمارهای رسمی در این خصوص جلب می کنم ، و اینکه آمار ایالات متحده آمریکا حتی از آمار دولت ایران نیز کمتر است!:

دولت ایران ، رسما اعلام کرد که در جریان این اشغالگری (که آنان نجات آذربایجان می نامند) بالغ بر هشتصد نفر کشته شده اند (خواندنیها – شماره 36 – مورخ 3 دی 1325)

سفارت ایالات متحده آمریکا در گزارشی که ارسال کرده از کشته شدن 421 نفر خبر داده است (آرشیو ملی واشنگتن – شماره 1547/1/00/891 – مورخ 15 ژانویه 1947 – 26 بهمن 1325)

***

شاید بگویید که ایالات متحده آمریکا چه سودی از مشارکت در ساقط کردن حکومت ملی آذربایجان می برد؟ پاسخهای زیادی را می توان یافت که من به دو مورد از تحلیلهای وزارت خارجه بریتانیا و کنسول آمریکا بسنده می کنم:

"اگر حکومت ایران مجبور شود همه ی نفت شمال را به روسیه بدهد مطمئنا گرایش طبیعی این خواهد بود که در جنوب هم امتیازی در جهت منافع ایالات متحده به یک شرکت آمریکایی داده خواهد شد." (گزارش وزارت خارجه بریتانیا – شماره 40241/371 – مورخ 11 مهر 1323)

و گزارش کنسول آمریکا در تبریز:

"دموکراتها بینش سیاسی نوینی داشتند. آنان کارهایی کردند که مردم خواستارش بودند. آنان از چنان پختگی ای برخوردار بودند که روی نتایج ملموس تکیه کنند. آنان به ساختن راهها و کشیدن خیابانها پرداختند. مردم می توانستند این چیزها را با چشم ببینند و همین طور چیزهایی که حکومت تهران برای سالها و سالها به آن نپرداخته بود آنان روی آموزش و اصلاح کلی مدارس تاکید داشتند و بنابراین میل حقیقی خود را برای تداوم کارشان نشان دادند.

Wash.Nat.Arch.,891.00/12-3046,30 December 1946.

هنوز هم هر جای دنیا که حرکتی مردمی و ملی شکل می گیرد ، همین مدعیان ، رنگ و بوی دینی به آن می بخشند و آنان را در کلاف سردرگم شریعت و لائیسیته گرفتار می کنند ، انقلابهای عربی در ماههای اخیر نمونه ی دیگری از این سیاست است ، دیدیم مصر را که با شعارهای آزادیخواهانه و ملی انقلاب کرد و امروز دیگر خبری از آن شعارها نیست ، بیچاره روشنفکران مصری که باید همچنان در غربت پاریس روزگار سرکنند که خیابانهای قاهره همچنان جولانگاه شریعت پیشگان است...

همانها که چشم دیدن بلوغ سیاسی آذربایجان را نداشتند ، همانها که از حکومتی ملی که نه دشمنی با دین داشت و نه آنرا وارد معادلات اجتماعی می کرد وحشت داشتند ، و مسبب قتل عام هزاران انسان آزادیخواه و ملی و تغییر سرنوشت میلیونها انسان گردیدند ، فقط به خاطر آنکه نفت شمال و جنوب را بین خودشان تقسیم کنند ، فقط به خاطر آنکه دوست ندارند ملل شرق از کشمکشهای بیهوده ی شریعت مآبانه رهایی یابند و هویت ملی خویش را درک کنند ، و دست آنان کوتاه.

فقط همین.

گونای تبریزی

30/6/90

یاشار گؤنئیلی

ارک قالاسی — Thu, 22 Sep 2011 15:52:59 GMT

اگر حاکمیت به فکر سوء استفاده از مسئله دریاچه اورمیه برای کشاندن ملت آزربایجان به پای صندوق رای است سخت در اشتباه است 
 یاشار گؤنئیلی 
 
ارک قالاسی - جریان خشکاندن دریاچه اورمیه از سوی حاکمیت راسیستی ایران بر علیه اکو سیستم ملت مظلوم آزربایجان جنوبی به صورت پلان ریزی شده و در طول سالیان اخیر با بستن ده ها سد غیر منطقی و غیر معقول در مقابل آبریزهای منتهی به دریاچه اورمیه بالاخره سبب گردید صبر ملت آزربایجان به پایان رسد .

اگر حاکمیت به فکر سوء استفاده از مسئله دریاچه اورمیه برای کشاندن ملت آزربایجان به پای صندوق رای است سخت در اشتباه است 
 یاشار گؤنئیلی 
 
ارک قالاسی - جریان خشکاندن دریاچه اورمیه از سوی حاکمیت راسیستی ایران بر علیه اکو سیستم ملت مظلوم آزربایجان جنوبی به صورت پلان ریزی شده و در طول سالیان اخیر با بستن ده ها سد غیر منطقی و غیر معقول در مقابل آبریزهای منتهی به دریاچه اورمیه بالاخره سبب گردید صبر ملت آزربایجان به پایان رسد . 
اعتراضات گسترده ملت آزربایجان در شهریور 90 در تبریز ، اورمیه ، اردبیل و چندین شهر دیگر نسبت به خشکاندن عامدانه دریاچه اورمیه هنوز که هنوز است باعث نگردیده است که حاکمیت اقدامی جدی و عملی برای بازیافت دریاچه اورمیه انجام دهد . البته این اعتراضات همچنان به پایان نرسیده است و در روزهای آتی انتظار می رود اعتراضات بسیار گسترده تری بار دیگر از طرف ملت آزربایجان به وقوع بپیوندد .
به نظر می رسد حاکمیت به خیال خام خود سعی دارد با عوام فریبی و ساکت کردن ملت آزربایجان ، هم روند خشکاندن دریاچه اورمیه را عملی تر کرده و هم از این مساله برای انتخابات یا بهتر بگوییم برای انتصابات مجلس شورای اسلامی در اسفند 90 سوء استفاده کند .
حاکمیت باید بداند که فعالین حرکت ملی آزربایجان جنوبی هرگز فرصت چنین سوء استفاده ای را به حاکمیت نخواهند داد .
شخصاً به عنوان جزئی از حرکت ملی آزربایجان از تمامی فعالین حرکت ملی آزربایجان عاجزانه درخواست دارم برای آگاهی ملت آزربایجان از پلانهای شوم حاکمیت راسیستی ایران اقدامات لازم و مقتضی را انجام دهند .
 در این زمان وظیفه هر فعال و تشکل ملی ، زنده نگه داشتن مساله خشکاندن دریاچه اورمیه در بین ملت آزربایجان از هر طریق ممکن همچون پخش ویدئو سی دی ها ، پخش شب نامه ها و آگاهی های شفاهی و غیره برای آماده شدن ملتمان جهت خیزشهای گسترده در آینده می باشد .

مرگ و حیات دریاچه اورمیه

ارک قالاسی — Thu, 15 Sep 2011 19:22:01 GMT

مرگ و حیات دریاچه اورمیه

ارک قالاسی - وخامت وضعیت دریاچه اورمیه در چند سال اخیر به صحنه ی عمومی کشیده شده است. مردم منطقه آذربایجان و شهر اورمیه، از یک سال پیش به مناسبت هایی با تجمعات و تظاهرات، به سیاست هایی که منجر به خشک شدن تدریجی دریاچه اورمیه شده، اعتراض کرده اند، اما کو گوش شنوا.

مرگ و حیات دریاچه اورمیه

در این رابطه کمپین هایی در خارج کشور تشکیل شد. در شبکه های اجتماعی مانند فیس بوک صفحاتی برای هشدار و آگاهی رسانی در این خصوص درست شد و سایت های خبری و خبرگزاری ها شروع کردند به این مسئله محیط زیستی توجه بیشتر نشان دادن.

از طرف دیگر، گفته می شود که این معضلی جهانی ست و بسیاری از دریاچه ها و تالاب ها روند تدریجی خشک شدن را طی می کنند و با این گفته، سوءمدیریت مقامات جمهوری اسلامی را نفی می کنند.

شهروند به منظور آگاهی رسانی، از منابع موجود در اینترنت استفاده کرده و گزارش کاملی در حد داده های موجود برای خوانندگان خود فراهم کرده است.

طبیعی ست در این گزارش به منابع مورد استفاده اشاره شده است.

***

دریاچه اورمیه با وسعت بیش از 570 هزار هکتار دارای حوزه آبریزی با حدود 60 هزارکیلومترمربع(تقریبا سه درصد مساحت ایران) را در بر می‌گیرد.

این دریاچه به‌دلیل اهمیت محیط زیستی در مجامع جهانی به ثبت رسیده و مورد حمایت بین المللی قرار گرفته است. دریاچه اورمیه در سال 1352خورشیدی با مصوبه شورای عالی محیط زیست به عنوان پارک ملی و در سال 1354 خورشیدی از سوی کنوانسیون جهانی تالاب ها(کنوانسیون رامسر) به عنوان یکی از مهم ترین تالاب های بین المللی جهان به ثبت رسیده است، این در حالی است که امروزه سیر نابودی و پاک شدن از روی نقشه جغرافیایی جهان را با سرعت طی می‌کند.

پارک ملی دریاچه اورمیه با ٣٠ تالاب وابسته و اقماری آب شور و شیرین بزرگترین زیستگاه حیات وحش خاورمیانه بوده که در سالیان گذشته صدها هزار پرنده بومی و مهاجر در آنها لانه‌سازی و زادآوری می‌کرده‌اند.

دریاچه اورمیه با ویژگی های خاص خود بعد از دریاچه شور دریای مرده یا بحرالمیت(Dead Sea) در غرب اردن با 810 کیلومتر مربع وسعت و شوری 7/33 درصد به عنوان دومین دریاچه شور جهان به شمار می رود و به عنوان بزرگ ترین تالاب دایمی با دارا بودن 102 جزیره بزرگ و کوچک از قابلیت های اکولوژیک یگانه‌ای برخوردار است.

دریاچه اورمیه در ارتفاع ۱۲۲۵ متر از سطح دریا درگودال وسیعی واقع شده که رود ارس و ارتفاعات سهند و سبلان حد شمال و شرقی، دره سفیدرود و کوه‌های کردستان حد جنوب خاوری و جنوبی، و کوه‌های مرزی با ترکیه حد باختری آن را تشکیل می‌دهند.

آب دریاچه بسیار شور و تلخ و املاح آن در گذشته حدود 23 درصد بوده است. دریاچه اورمیه از پتانسیل‌های فراوان اکوتوریستی برخوردار است. جزایر زیبا، حیات وحش، پرندگان مهاجر و نیز چشمه‌های آب معدنی شامل آب‌های گوگردی و گازدار و قلیایی و نمکی و غیره و گل و لای و لجن‌های اطراف دریاچه که هر یک پتانسیل بسیار مناسبی برای توسعه صنعت اکوتوریسم و بخش‌های بسیار درآمدزا و هماهنگ با محیط زیست آن از جمله طبیعت بینی و پرنده بینی محسوب می‌شود.

این دریاچه یکی از ۵۹ ذخیره گاه طبیعی محیط زیست جهان است که به دلیل طبیعت مناسب برای زیست دائمی و موقت انواع پرندگان کمیاب و نادر جهان و زیبایی های طبیعی سواحل و جزایر آن از سوی یونسکو به عنوان یک ذخیره گاه “بیوسفری زیست سپهر” در جهان شناخته شده است.

مهمترین رودهای حوزه آبریز دریاچه اورمیه عبارتند از: تلخه رود، زرینه رود و سیمینه رود، گدار، بار اندوز، شهر چای، نازلو و زولا. رودخانه زرینه رود مهمترین رود تامین کننده آب دریاچه اورمیه محسوب می‌شود.

دکتر میرمهرداد میرسنجری، استاد دانشگاه، در نوشته ای در سایت تابناک1 به سوء مدیریت‌ها در عرصه محیط زیست اشاره کرده است.

او می نویسد: “در نابودی دریاچه اورمیه هم بی تردید ضعف مدیریت منابع آب توسط همه متولیان امر به ویژه وزارت جهاد کشاورزی، وزارت نیرو، وزارت راه و شهرسازی و سازمان محیط زیست امری مشهود و غیر قابل انکار می‌باشد. این گونه است که بستن مسیر گذر هزاران ساله رودخانه‌های تامین کننده آب دریاچه اورمیه با ساختن سد و عدم رعایت حقابه مربوط اصلی ترین نقش را در نابودی آن ایفا نموده است.”

میرسنجری، تنها دریاچه اورمیه را مشکل محیط زیست ایران نمی داند و به موارد دیگر در این خصوص از جمله نابودی جنگل ها و سایر دریاچه ها و تالاب ها نیز پرداخته است.

دکتر میرسنجری مهمترین مشکلات محیط زیستی دریاچه اورمیه را چنین برشمرده است:

1- سد سازی‌های بی رویه بر روی رود‌ها، عامل اصلی خشک شدن دریاچه

در حالی که21 رودخانه دائمی و 7 رودخانه فصلی از اصلی ترین منابع تغذیه کننده آب دریاچه اورمیه محسوب می‌شوند، سد سازی بی رویه بر روی این رود‌ها به عنوان عامل اصلی خشک شدن دریاچه اورمیه محسوب می‌شوند که با گسترش روز افزون بهره برداری از این سدها روند خشک شدن دریاچه نیز تشدید شده است.

در حال حاضر نزدیک به40 سد و بند در مسیر رودخانه‌های تغذیه کننده دریاچه اورمیه احداث شده و یا در دست اجراست که حجم قابل توجهی از آب های برداشتی از آن‌ها به مصرف کشاورزی می‌رسد و این در صورتی است که حداکثر راندمان آبیاری کشاورزی توسط نهاد‌های مربوط 34 درصد برآورد شده است و این یعنی 66 درصد آب برداشتی از رودخانه‌ها و چاه‌ها که به مصرف بخش کشاورزی می‌رسد هدر رفته و تبخیر می‌شود.

بر اساس پژوهش‌های انجام شده سدسازی بر روی رودخانه‌های زرینه‌‌رود، سیمینه‌‌رود، گدار و باراندوز که با هدف تولید برق و آبیاری زمین‌های کشاورزی صورت گرفته سبب شده آب دریاچه در بسیاری از مناطق از 16 تا 22 متر عقب بنشیند.

2- میان‌گذر اورمیه، پروژه تخریب کننده محیط زیست دریاچه

احداث راه میان گذر شهید کلانتری از دل دریاچه اورمیه در سال‌های نخستین بعد از انقلاب با طرح این شهید برای فراهم آوردن شرایط مناسب تر جهت تدارکات جنگی به جبهه‌ها پیشنهاد شد. این راه که کوتاه زمانی پس از افتتاح نخست در سال 1368 فرو نشست دیگر بار باز هم با اشکالات محیط زیستی فراوان احداث شد. ساخت این میان گذر پیامد‌های محیط زیستی بسیاری را به دنبال داشته که از آغاز پیشنهاد احداث آن، توسط متخصصان محیط زیست در مورد این مخاطرات به طور مکرر هشدار داده شده است. راه میان گذر شهید کلانتری جریان گردشی آب را مختل می‌کند و زنجیره اکولوژیک و تعادل هیدرولوژیکی و اکولوژیکی دریاچه را برهم زده و ارتباط دو سوی شمال و جنوب پل را از هم قطع می‌نماید.

3- شورشدگی بحرانی دریاچه

در حالی که نمک موجود در آب دریاچه اورمیه در حالت معمولی 180 تا 220 گرم نمک در هر لیتر برآورد شده است، این میزان در شرایط بحرانی فعلی به 340 گرم در هر لیتر می‌رسد که از دید متخصصان محیط زیست یک فاجعه اکولوژیک برای این منطقه تلقی می‌شود. براساس برآورد‌های انجام شده بر اثر شوری بیش از حد آب، جمعیت آرتمیا که غذای اصلی فلامینگو‌های مهاجر محسوب می‌شود نسبت به سال‌های 75و76 تا40 برابر کاهش یافته و با ادامه روند فعلی در آینده نزدیک اثری از این آبزی ارزشمند بر جای نخواهد ماند. جدای از تاثیرات بسیار مخرب شور شدگی بر حیات تنها جاندار آب‌های دریاچه یعنی آرتمیا، تبدیل شدن 25 هزار هکتار حواشی دریاچه اورمیه به شوره زار دیگر پیامد مستقیم مخرب محیط زیستی این فاجعه تلقی می‌شود. عمق فاجعه آن جا بیشتر نمایان می‌شود که بدانیم بیش از 100 هزار هکتار از مناطق جنوب و شرق و حواشی پست دریاچه در معرض قطعی تبدیل به شوره زار قرار دارند.

آینده متصور برای منطقه نیز این گونه خواهد بود که با وزش هر باد ذرات نمک تمام مزارع، باغ‌های سیب و انگور و مراتع را فرا ‌گرفته و حتی تنفس را نیز برای مردم ساکن در شهر‌های اطراف دریاچه اورمیه با مشکل مواجه خواهد کرد.

4-پایین آمدن سطح آب دریاچه اورمیه

بر اساس برآوردهای انجام شده از سال آبی 75 – 74 تا کنون رقوم ارتفاعی سطح تراز آب دریاچه اورمیه سیر نزولی پیدا کرده و در طول سال های اخیر آب دریاچه بیش از شش متر کاهش داشته است.

بنا بر تحقیقات انجام شده از 12 سال پیش تا کنون نمودار تراز آب پارک ملی دریاچه اورمیه رو به پایین بوده است و بر اثر تبخیر سالیانه سه تا چهار میلیارد متر مکعب آب دریاچه تبخیر می‌شود.

5- مشکل گرمای زمین و پیامد‌های خشک شدن دریاچه

با توجه به این که دریاچه اورمیه و آرال از نظر اقلیمی و جغرافیایی تا حدودی از شباهت برخوردارند، گرم شدن کره زمین و همزمان قطع جریان ورود آب‌های دو رود آمودریا و سیردریا به دریاچه «آرال» سبب خشک شدن آن شده است. با کمال تاسف در صورت ادامه وضعیت موجود سرنوشت مشابهی هم برای دریاچه اورمیه قابل پیش‌بینی است.

و درصورت خشک شدن دریاچه، املاح برجای مانده از بادهای گرم وارد شهرها شده وموجب بروز بیماری های مختلف از جمله بیماری‌های ریوی، چشمی خواهد شد.

6- انتقال پساب‌های صنعتی به دریاچه اورمیه به عنوان راهکار حل بحران کارخانه‌های منطقه!

با در نظر گرفتن این که دریاچه اورمیه در قلب آذربایجان به عنوان قطب صنعتی ـ کشاورزی ایران واقع شده است به دلیل عدم وجود سیستم استاندارد دفع پساب‌های کشاورزی و صنعتی و عدم نظارت کافی نهاد‌های مسئول، بسیاری از کارخانه‌ها پساب‌های آلوده خود را به سوی دریاچه اورمیه هدایت و تخلیه می‌کنند که این مساله دریاچه را از کرانه‌های شرق و غرب در معرض تهدیدهای بسیار پر مخاطره محیط زیستی قرار داده است. برای نمونه می‌توان به یک مورد گویا در این زمینه اشاره کرد که 25 کیلومتر لوله گذاری برای انتقال پساب‌های صنعتی یکی از کارخانه‌ها به سمت دریاچه اورمیه به انجام رسیده است تا به زعم مجریان آن خطر آلوده سازی محیط شهری رفع شود! (و البته خطر به مراتب بزرگ تر به دریاچه اورمیه تحمیل شود)

قابل توجه این که پساب کارخانه‌های صنعتی هم جوار دریاچه به دلیل داشتن قابلیت هدایت الکتریکی بالا به هنگام نفوذ به آب و خاک آثار مخربی بر روی منابع آب‌های زیرزمینی منطقه نیز بر جای می‌گذارد.

همچنین برخی از عناصر سنگین و سرطان زا نظیر نیکل و مواد خطرناکی مانند آمونیاک که به صورت پساب از این کارخانه‌ها خارج می‌شود علاوه بر زمین‌های اطراف و آب دریاچه اورمیه چرخه حیات را نیز در معرض خطر جدی قرار می‌دهند و مختل می‌کنند.

7- نابودی زیستگاه‌ها و اخلال در مهاجرت پرندگان مهاجر

بسیاری از زیستگاه‌های شناخته شده دریاچه اورمیه به خاطر کم‌آبی و سدسازی روی رودخانه‌های اطراف این دریاچه تخریب شده‌اند و همین موضوع باعث شده تا پرندگان از این زیستگاه‌ها مهاجرت کنند.

با مسدودکردن آب رودخانه‌ها به عنوان محل زندگی پرنده‌های دریاچه اورمیه و بستن سدهای متعدد پرندگانی که برای یافتن آب و غذا به این مکان‌ها می‌آیند وقتی با کمبود آب و غذا مواجه می‌شوند به ناچار برمی‌گردند و به مکان‌های دیگر مهاجرت می‌کنند.

وجود پرندگانی همچون فلامینگو و پلیکان سفید یکی از ویژگی های تنوع زیستی در دریاچه اورمیه است که در جزایر 9گانه پارک ملی دریاچه اورمیه جوجه‌آوری دارند و با توجه به روند خشکسالی در 10 سال اخیر و تغییرات اکولوژیک در سطح جزایر 9گانه که از طریق خشک شدن اطراف جزایر و به هم پیوستن آنها صورت گرفته تعداد جمعیت تخمگذار این پرندگان بسیار کاهش یافته و این امر نشان دهنده تاثیر معنی‌دار خشکسالی بر پرندگان ساکن پارک ملی دریاچه اورمیه است.

دکتر میرسنجری در پایان مقاله اش، راهکارها را ارائه می دهد و می نویسد:

1ـ بی تردید مشکلات محیط زیستی کشور مساله‌ای فرابخشی است و تنها به ضعف مفرط سازمان محیط زیست مربوط نمی‌شود و علاوه بر این ضعف و بی تدبیری سایر وزارت خانه‌های مربوط از جمله وزارت نیرو، وزارت راه و شهرسازی، وزارت جهاد کشاورزی و سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری و… همه و همه در تخریب اکوسیستم طبیعی دریاچه نقش داشته‌اند… توجه به این نکته حایز اهمیت است که ارایه آمار‌های سدسازی در کشور ما به عنوان نماد سازندگی تبلیغ می‌شود این در حالی است که سد سازی در دنیا بدترین نوع مدیریت منابع آبی است که به دلیل غیرپایداربودن در بسیاری از کشور‌های پیشرفته دنیا کنار گذاشته شده است. با سرمایه گذاری کافی و اجرای عملیات آبخیزداری و آبخوان داری می توان تا حد زیادی کنترل منابع آب کشور و از جمله دریاچه اورمیه را آن هم به صورت پایدار و دائمی(نه به مانند سد‌ها با طول عمر حداکثر پانزده تا بیست ساله) به سامان کرد. بی تردید ضروری است سدسازی بر روی رود‌های منتهی به دریاچه اورمیه هرچه سریع تر به ویژه در حوزه‌هایی که تاکنون شروع نشده و همچنین در حوزه‌های در دست مطالعه متوقف گردد.

2ـ احداث راه میان گذر دریاچه اورمیه از نظر کارشناسان محیط‌زیست، اشتباهی بزرگ بوده که بدون ارزیابی صحیح علمی و محیط زیستی و تنها بر اساس برخی مصالح کوتاه مدت به انجام رسیده است. به اعتقاد متخصصان، بازنگری در احداث این راه گذر با به کارگیری دانش روز یکی از راهکار‌های ضروری برای رفع خطر نابودی محتوم دریاچه اورمیه تلقی می‌شود. قابل توجه این که در موارد مشابه در کشور‌هایی چون آمریکا، کانادا و استرالیا پل‌های میان گذر از دریا‌ها و دریاچه‌ها را به صورت معلق بر روی پایه‌های عمودی بسیار بلند احداث می‌کنند که از این راه علاوه بر جذابیت دیداری مشاهده طبیعت دریاچه از ارتفاع، کم ترین تغییر وکم ترین سطح از بستر دریاچه اشغال می‌شود، خللی در جریان گردشی طبیعی آب ایجاد نمی‌شود و حیات طبیعت آب‌ها و تالاب‌ها در معرض خطر قرار نمی‌گیرد.

3ـ با توجه به این که بر اساس برآورد‌ها، تامین بیش از 3 میلیارد مترمکعب آب برای جلوگیری از خشکیدن دریاچه اورمیه مورد نیاز است… به نظر می‌رسد راه حل کم هزینه تر و عملی تر، انتقال آب رود‌های منتهی به عراق از جمله زاب و سیروان باشدکه به میزان 3 تا 4 میلیارد متر مکعب آب را می‌توانند به سمت دریاچه اورمیه هدایت نمایند.

4- یکی از پرسش‌های بی پاسخ کارشناسان محیط زیست این است که چرا از پتانسیل سازمان‌های بین المللی حامی طرح‌های حفظ محیط زیست کشور‌ها برای ایران به طور مطلوب استفاده نمی‌شود؟ لازم به ذکر است که طرح حفاظت از تالاب ها، طرحی مشترک بین جمهوری اسلامی ایران و صندوق تسهیلات جهانی محیط زیست (GEF) بوده که اقدامات اجرایی آن از سال 2006 میلادی و به روایتی به ارزش 40000میلیارد ریال آغاز شد. پرسش دغدغه مندان محیط زیست این است که بازخورد این پروژه کلان در طول چهار سال چه بوده و آیا صرف این هزینه گزاف نفعی برای حفظ دریاچه اورمیه به دنبال داشته است؟ بر اساس اعلام دست اندر کاران تنها مطالعات مرحله یک طرح حیاتی انتقال آب رود زاب برای رفع خطر خشک شدن دریاچه اورمیه 4 سال به طول انجامیده و هنوز به پایان نرسیده است! آیا با این گونه کندی انجام پروژه‌های میلیاردی امکان ادامه حیات تالاب‌ها و دریاچه‌های ایران زمین متصور خواهد بود؟…

و اما درباره ی اهمیت دریاچه اورمیه اسماعیل کهرم، کارشناس محیط زیست در گفت وگو با بی بی سی2 می گوید: “دریاچه ای به عظمت دریاچه اورمیه که ۱۶۷ کیلومتر طول و حدود ۳۷ تا ۵۵ کیلومتر هم عرض دارد نقش مهمی در محیط زیست اطرافش می گذارد. چنین حجمی از آب می تواند تغییراتی در آب و هوا انجام دهد. تمام حبه های انگور و دانه های سیر و بادام معروف دریاچه اورمیه مدیون این دریاچه هستند.”

کهرم افزود: اگر شما می فرمایید آب شور است ملاحظه بفرمایید که کمتر از یکی دو متر عبور آب در خاک، آب را تبدیل به آب شیرین قابل شرب می کند. طبیعت این طور کار می کند. اگر چنانچه دریاچه از بین برود تمام زمین های کشاورزی اطراف شوره زار خواهد شد.

به گفته کهرم تمام باغات آن منطقه از بین می روند و نه تنها در ایران بلکه در ترکیه و عراق آب و هوا تغییر می کند.

کهرم می افزاید: “تخمین زده شده که اگر دریاچه اورمیه خشک شود زندگی ۵ تا ۱۴ میلیون نفر در شهرهای اطراف تحت تاثیر قرار می گیرد و اینها مجبور می شوند کوچ کنند به خاطر زمین های کشاورزی و احشام شان که به کل از بین خواهد رفت. اینها نکاتی است که می دانیم اتفاق می افتد. وای به حال آن مسائلی که هنوز ما نمی دانیم بر اثر فقدان دریاچه اورمیه از بین خواهد رفت. من به عنوان یک پرنده شناس می گویم که روزی در حدود ۲۰ هزار جفت فلامینگو، ۱۰ هزار جفت پلیکان و بیش از ۱۲۶ گونه پرنده در این منطقه یا زاد و ولد می کردند یا زمستان گذرانی. از اینها هم اثری نخواهد ماند.”

از سوی دیگر، طهمورث کلانتری، مدیر کل محیط زیست استان آذربایجان غربی در گفت وگو با خبرگزاری مهر3 می گوید: اقدامات انسان ساز و بروز پدیده خشکسالی در حالی تراز آب پارک ملی دریاچه اورمیه را به هزار و 271 متر و 64 سانتیمتر نسبت به سطح دریاهای آزاد رسانده که این میزان در مقایسه با یک ماه قبل 3 سانتیمتر کاهش داشته است. او سطح اراضی شوره زار شده حاشیه پارک ملی دریاچه اورمیه را 150 هزار هکتار عنوان کرد و افزود: هم اکنون 5/6 متر ارتفاع آب از بالاترین سطح در سال 74 پایین تر است.

به گفته ی مدیر کل محیط زیست آذربایجان غربی بنا بر تحقیقات انجام شده از ۱۲ سال پیش تاکنون نمودار تراز آب پارک ملی دریاچه اورمیه رو به پایین است.

از 12 سال پیش نمودار تراز آب دریاچه رو به پایین است و دولت کاری نکرده است.

حال که طناب ندانم کاری ها و سوءمدیریت ها گلوی دریاچه را فشرده، مردم اورمیه و آذربایجان برخاسته اند تا کاری کنند. آنها می گویند دریاچه تشنه است، باید به آن آب رساند.

از سیزده فروردین 1390 که تظاهرکنندگان به نواحی شوره زار شده ی دریاچه رفتند و در اقدامی نمادین هر یک بطری آبی به گلوی تشنه ی دریاچه ریختند، تا کنون دست از اعتراض نکشیده اند و به صورت های گوناگون اعتراضشان را عنوان کرده اند.

25 مرداد 1390 (16 آگوست 2011) نمایندگان مجلس شورای اسلامی طرح دو فوریتی نجات دریاچه اورمیه را رد کردند، یعنی از نظر آنها نجات دریاچه موضوعی عاجل نیست. این اقدام به تظاهرات بیشتر در اورمیه و شهرهای آذربایجان انجامید.

در پی تظاهرات در این شهرها، نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی به برخورد با تظاهرکنندگان پرداخت. خبرها و ویدیوهای تظاهرات و سرکوب مردم مرتب در سایت ها منتشر می شود. انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران (آداپ)، با انتشار بیانیه ای برخورد نیروهای امنیتی با معترضان به خشک شدن دریاچه اورمیه را به شدت محکوم کرد و خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط بازداشت شدگان این حادثه شد. در این بیانیه از دستگیری صدها نفر از حامیان دریاچه و حتی”کشته شدن سه تن از تظاهرکنندگان و مجروح شدن تعداد کثیری از مردم در طی درگیریها با پلیس ضد شورش“ خبر داده شده است.

برخورد ماموران امنیتی با معترضان به خشک شدن دریاچه اورمیه واکنش های زیادی را به دنبال داشت.

سعید پیوندی، استاد جامعه شناسی دانشگاه در پاریس در گفت وگو با بی بی سی، اعتراضات مردمی به خشک شدن دریاچه اورمیه را از دو زاویه بررسی کرد و گفت: “از دید بسیاری از مردمی که در آذربایجان غربی و شرقی زندگی می کنند این دریاچه همیشه یک بعد هویتی داشته و بخشی از هویت منطقه به شمار می رفته و بسیار اهمیت داشته است. بنابراین بی توجهی به این مساله که آب این دریاچه به تدریج از سالهای پیش کم شده یک نوع شوک و تکانی است برای مردم این منطقه، چرا که عملا زندگی و حیات این دریاچه با زندگی میلیون ها نفر در ارتباط است. مردم منطقه معتقدند که هویت شان مورد بی توجهی قرار گرفته است. به همین دلیل هم واکنش شان تا این حد شدید و در واقع معنی دار است. یعنی نه تنها فقط آن بعد زیست محیطی را دارد بلکه این بعد هویتی، فرهنگی و سیاسی را هم دارد که همزمان به نوعی فریاد حس بی عدالتی است …. به نوعی اعتراض به وضعیت خودشان و محیط زیستی که جزئی از حیات اجتماعی و فرهنگی شان شده است.”4

سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید، اردشیر امیرارجمند، با انتقاد از برخوردهای امنیتی با معترضان به خشک شدن دریاچه اورمیه نیز اعلام کرد: “دولتی که دچار بحران مشروعیت است از همه چیز می‌ترسد. از شادی جوانان، از افطار در پارک‌ها و حتی آب دریاچه اورمیه را هم امنیتی می بیند.”5

انجمن پژوهشگران ایران به ریاست دکتر حسین لاجوردی نیز طی نامه ای با عنوان ” نابودی دریاچه اورمیه ـ فاجعه زیست محیطی”6 به دبیرکل سازمان ملل، ضمن برشمردن ویژگی های دریاچه اورمیه و اهمیت آن آورده است: … از اوایل دهه 1990 (1370)، تصمیم گیران و مسئولان حکومتی به هیچ عنوان پاسخگو برای سیاست هائی که به بحران امروز انجامیده است نبوده اند، در ماه های اخیر فعالان محیط زیست و مردم عادی که علیه این سیاست های غلط حکومتی اعتراض داشته اند دستگیر و زندانی شده اند و هدف این است تا با ایجاد جو سرکوب و خفقان صدای اعتراض آنان خاموش گردد…. دستگیری و بازداشت حدود 300 نفر در چند روز گذشته می رود که یک بحران زیست محیطی را به شکلی سریع به یک بحران حقوق بشری تبدیل نماید که در آن حق تجمع و اعتراض صلح آمیز نیز پایمال شده و افراد به صورت خودسرانه دستگیر و زندانی می شوند…. برای ما ایرانیان حائز اهمیت است که جامعه بین المللی در جریان این فاجعه قرار داده شود تا شاید بتواند از بروز یک” سونامی نمک” که عواقب آن گریبانگیر میلیونها انسان و مرزهایش فراتر از مرزهای ایران می باشد جلوگیری به عمل آید.

در این نامه انجمن پژوهشگران ایران درخواست کرده که با اعزام یک گروه تحقیق و بررسی به منطقه، نسبت به حفاظت از دریاچه اورمیه و جلوگیری از بوقوع پیوستن فاجعه ای انسانی و زیست محیطی اقدامات لازم به عمل آورند.

معصومه ابتکار، رئیس سازمان محیط زیست در دولت اصلاحات در گفت وگو با ایلنا با ابراز تاسف از برخورد با فعالان زیست محیطی که دلسوز دریاچه ارومیه هستند، تاکید می‌کند: این‌ها فعالان مدنی‌و دلسوز محیط زیست هستند و اگر هشداری می‌دهند باید استقبال کنیم و از آن برای پیشبرد برنامه‌ها بهره بگیریم. معصومه ابتکار رئیس کمیته محیط زیست شورای اسلامی شهر تهران ادامه داد: ما از سال 78 و 79 متوجه پدیده خشک شدن دریاچه ارومیه شده بودیم و مشخص شده بود که به علت بروز خشکسالی و کاهش بارش‌و میزان رواناب، آب دریاچه هر ساله کاهش چشمگیری نشان داده و وضعیت آن به سمت بحرانی شدن می‌رود.» او البته می گوید، زمانی که من رئیس سازمان محیط زیست بودم هیچ گاه مطالعات ارزیابی زیست محیطی پل شهید کلانتری را تایید نکردم و پس از من بود که ساخت آن حادث شد.7

در رابطه با واکنش ها و اعتراض ها به خشک شدن دریاچه اورمیه و همچنین سرکوب معترضان، روزنامه نگاران از یک سو و تعدادی از شهروندان ایران نامه هایی اعتراضی و سرگشاده منتشر کردند.

تا اینکه خبر رسید مشکل دریاچه اورمیه در هیئت دولت بررسی شد.8

حجت الاسلام محمدرضا میرتاج الدینی معاون پارلمانی رییس‌جمهور عصر یکشنبه در حاشیه جلسه هیات دولت در جمع خبرنگاران با اشاره به طرحی که چندی پیش نمایندگان مجلس برای حل مشکل دریاچه اورمیه داده بودند، گفت: ‌این طرح را امروز به دولت آوردیم و در مورد آن بحث شد، البته حل مشکل خشکسالی دریاچه اورمیه و مشکلات مربوط به آن از مدت‌ها پیش در دولت مطرح شده است و معاون اول رییس‌جمهور چندین جلسه را با مسئولان مرتبط و محلی داشته و چندین طرح را نیز دولت در این ارتباط پیگیری می‌کند.

وی در توضیح این موضوع گفت:‌از جمله این طرح‌ها پمپاژ آب از رود ارس به این دریاچه از مسیر استان‌های آذربایجان شرقی و غربی است که این امر به چند منظور انجام می‌شود؛ از جمله برای کشاورزی و حل مشکل دریاچه اورمیه و در این ارتباط نیز سرمایه‌گذاری خوبی انجام شده. معاون اول نیز تاکید کرد که این موضوع پیگیری شود.

معاون پارلمانی رییس‌جمهور هم‌چنین به انتقال آب از سرچشمه رودخانه زاب به دریاچه اورمیه اشاره کرد و گفت که قرار است در این ارتباط تونل 40 کیلومتری احداث شود.

وی ادامه داد: در بودجه سال 90مقدار یک میلیارد دلار برای حل برخی از بحران‌ها از جمله مقابله با ریزگردها، احیای تالاب‌ها و دریاچه‌هاست که قرار است از این یک میلیارد دلار بودجه خوبی برای حل مشکل دریاچه اورمیه اختصاص داده شود و این موضوع در کمیسیون مربوطه مجلس نیز در حال بحث و بررسی است.

منابع:

1ـ http://www.tabnak.ir/fa/news/186977

2ـ http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2011/08/110831_l19_iran_oromieh_statement.shtml

3ـ http://www.mehrnews.com/fa/NewsDetail.aspx?NewsID=877239

4 ـ منبع شماره 2

5ـ منبع شماره 2

6ـ http://aciiran.com/oroumieh.htm

7ـ http://www.ebtekarnews.com/Ebtekar/News.aspx?NID=86585

8ـ http://www.tabnak.ir/fa/news/188306

شهروند

مسببین فاجعه خشکاندن دریاچه اورمیه

ارک قالاسی — Thu, 15 Sep 2011 19:16:50 GMT

مسببین فاجعه خشکاندن دریاچه اورمیه

ماشااله رزمی

ارک قالاسی - خشکاندن دریاچه اورمیه از سیاستهای غیرانسانی جمهوری اسلامی است و همه طرفداران حقوق بشر و طرفداران محیط زیست اگر واقعا معتقد به دموکراسی و زندگی بهتر و صلح و امنیت برای انسانها هستند نباید دراین مساله بی طرف و بی تفاوت باشند .

مسببین فاجعه خشکاندن دریاچه اورمیه

ماشااله رزمی

روز ۲۵ مرداد امسال هنگامیکه وکلای ذوب شده در ولایت فقیه طرح دوفوریتی آبرسانی به دریاچه اورمیه را رد کردند هرگز فکر نمی کردند که با خشم و نفرت چهارده میلیون نفر از ساکنان استان های شمال غرب کشور مواجه خواهند شد و مردم فریاد خواهند زد که «مجلس به قتل در یاچه اورمیه فرمان میدهد» و اکنون که با اعتراضات انبوه مردم فاجعه محیط زیستی خشک شدن دریاچه اورمیه بین المللی شده است یکصد و بیست نفر از نمایندگان سابق و فعلی و استانداران و مدیران مناطق شمالغرب با ارسال نامه سرگشاده به رئیس مجلس شورای اسلامی سعی در همدردی با مردم و آرام کردن آنها را دارند، بدون اینکه به ضعف مدیریت و غلط بودن سیاستهایشان درسی و دو سال گذشته اشاره بکنند، برعکس بعضی هایشان بمدیریت فاجعه بار خود افتخار می کنند. آقای جمشید انصاری نماینده فعلی مجلس از زنجان یکی از آنهاست که در مراسم افطار در مقابل اعتراض مردم که می گفتند شما در گذشته استاندار آذربایجان غربی بودید و تعدادی از سدها که عامل اصلی خشگ شدن دریاچه هستند در دوره استانداری شما احداث شده اند، با تفاخر گفته است که «من عرضه داشتم سد ساختم» .

هم اکنون تظاهرات درتمام شهرهای بزرگ آذربایجان در اعتراض به سیاستهای ویرانگر دولت ادامه دارد و بصورت هفتگی و گسترده تکرار می شود و طی سه هفته گذشته صدها نفر در شهرهای اورمیه، تبریز، اردبیل، قوشاچای (میاندوآب)، زنجان و ...دستگیر و زندانی شده اند و تنها کار دولت اعزام هرچه بیشتر نیروی سرکوب به آذربایجان بوده است. با خشگ شدن دریاچه اورمیه بین هشت تا ده میلیارد متر مکعب نمک و املاح فلزات سنگین بر جای می ماند که با یک طوفان نمک منطقه به شوره زار تبدیل خواهد شد. هم اکنون دریاچه در بعضی مناطق شانزده کیلومتر پس رفت دارد و کلیه تاسیسات توریستی و آبادی های ساحلی بلااستفاده شده اند. دامداری، زراعت، باغداری، هتلداری، کشتی رانی و بهره برداری از آرتمیا (میگوی آب شور) که قیمت جهانی اش اکنون به کیلوئی دویست دولار رسیده است غیرممکن شده است. گفتنی است که اگر درست از آرتمیای اورمیه بهره برداری می شد سالیانه می توانست بیش از چهار میلیارد دولار ارز وارد کشور کند که چندین برابر در آمد کشاورزی و باغداری در منطقه می باشد .

بعد از پایان جنگ ایران و عراق و دردوره ای که نامش را دوران سازندگی گذاشتند علی اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس جمهور وقت می گفت که برای خودکفائی کشاورزی باید برروی تمام رودخانه ها سد زده شود. این تصمیم استراتژیک بدون درنظرگرفتن عواقب ویرانگر آن وسیله عوامفریبی و منبع درآمدهای نجومی برای رانت خواران شد. بودجه عمومی را برای احداث سد بین نهادهای اسلامی و نزدیکان سران حکومت تقسیم کردند و وقتی سد ساخته شد هم آب آنرا به کشاورزان و مردم فروختند وهم زمینهای زیر سد را به پول نقد تبدیل کردند. بجای ایجاد صنعت و ایجاد اشتغال مدرن مراتع را به زمینهای زراعی تبدیل کردند و در استان آذربایجان غربی مساحت زیر کشت را دو برابر نمودند و سه میلیارد مترمکعب حق آبه دریاچه را به کشت چغندر و ایجاد باغ و ویلا اختصاص دادند. تنها چیزی که در این نوع اقتصاد اسلامی درنظر گرفته نشده بود محاسبه هزینه و سود حاصل از آن بود حتی اگر در این مزارع گندم می کاشتند فاجعه چنین عظیم نمی شد. مزرعه گندم با سه بار آبیاری به برداشت می رسد در حالیکه مزرعه چغندر هر هفته باید آبیاری شود یعنی مصرف آب مزرعه چغندر هشت برابر مزرعه گندم است. باین ترتیب قریب پانصد لیتر آب آشامیدنی برای تولید پنجاه گرم قند از چغندر مصرف می شود. در این اقتصاد اگر برای کشور خودکفائی ایجاد نمی شود درعوض برای نهادهای وابسته به حکومت و رانت خواران ثروت های هنگفت ببار می آید.

از سه سال پیش فعالین ملی آذربایجان با اعتراضات مسالمت آمیز از جمله با ریختن آب به دریاچه به صورت سمبلیک و برگزاری تظاهرات مسالمت آمیز در روز طبیعت (سیزده بدر) کوشیدند مسئولین جمهوری اسلامی را متوجه نزدیک شدن فاجعه بکنند اما جواب حکومت به خواست مردم چیزی غیر از سرکوبی نبوده است. نگارنده این سطور در سال های اخیر با نوشتن مقالات متعدد و دهها گفتار تلوزیونی و رادیوئی کوشیده است خطر خشگ شدن دریاچه اورمیه را به کسانی که مصدر امور هستند گوشزد نماید اما نگاه امنیتی مسئولین جمهوری اسلامی به انسانی ترین خواسته های مردم منطقه باعث شده که مردم به این نتیجه برسند که حکومت عمدا میخواهد دریاچه را خشک کند تا آذربایجانی ها مجبور به مهاجرت بشوند و کانون مخالفت با حکوت مرکزی از بین برود. در تائید این باور مردم اخیرا چند نفر از کارشناسان به یکی از مقامات بلند پایه حکومت مراجعه کرده و خواهان رسیدگی به خواست مردم شده اند و وی آشکارا گفته است که خواستهای مردم آذربایجان برحق هستند ولی جمهوری اسلامی نمی تواند آنها را بپذیرد زیرا اگر امروز در مساله دریاچه عقب بنشینیم فردا مساله زبان مادری را پیش خواهند کشید و بدنبال آن خواسته های دیگر را و در نهایت کنترل از دست حکومت مرکزی خارج خواهد شد .

علت اصلی خشگ شدن دریاچه اورمیه ساخته شدن سی و پنج سد بر روی رودخانه هائی است که حیات دریاچه را تضمین می کردند. سال هاست که مضرات ایجاد سد در دنیا شناخته شده است و تنها احداث سد بر روی رودخانه هائی تجویز می شود که پی دریی طغیان می کنند و خسارات جانی و مالی بی حساب ببار می آورند و امروزه نهضت های مترقی دفاع از طبیعت وعلیه سدسازی در همه کشورهای پیشرفته وجود دارد .

دومین علت خشکاندن دریاچه اورمیه بعد از سد سازی های بی حساب، حفر چاه های عمیق بی حساب بوده است. هر مسئول محلی بدون توجه به بهم خوردن اکوسیستم تحت عنوان بالا بردن سطح زیر کشت، اجازه حفر چاه عمیق داده است و در حال حاضر بجای شش یا هفت متر گذشته چاه ها در یکصد و بیست متری به آب می رسد. هزاران چاه عمیق در حوزه آبخیز دریاچه اورمیه با مجوز و بی مجوز احداث شده و تمام آبهای سفره های زیر زمینی را خالی کرده است. سابقا بخشی از آب دریا از طریق چشمه های زیردریائی تامین می شد، اکنون نه تنها این چشمه ها آب به دریا نمی آورند بلکه آب شور دریا از طریق همین مجاری به چاه ها می رود و چاه ها را شور می کند و روستائیانی که از این آبها برای مزارع خود استفاده می کنند با دست خود زمین های خود را به شوره زار تبدیل می کنند. چاه های کم عمق و نیمه عمیق و چشمه ها و قنات ها خشگ شده اند و در جنوب شرقی دریاچه باغات و مزارع بیش از چهل روستا از بین رفته و بسیاری از مردم مجبور به مهاجرت شده اند .

در حال حاضر عاجل ترین کار باز کردن سدها و آزاد کردن آبهای پشت سد برای نجات دریاچه از خشگ شدن کامل است. آوردن اب از رودخانه های دیگر می تواند برنامه درازمدت باشد و شاید هم احتیاجی به ان نباشد زیرا دریاچه اورمیه خود منبع تغذیه دارد و طی هزاران سال شاداب مانده است و از این به بعد هم می تواند زنده بماند. دولت جمهوری اسلامی در سال گذشته هشتاد و هشت میلیارد دولار درآمد نفتی داشته است و اگر یک دهم پولی را که صرف حمایت نگهداری رژیم محکوم به نابودی بشار اسد در سوریه می کند صرف کمک به روستائیان خسارت دیده بکند دریا نجات پیدا خواهد کرد و در سال های آینده با تغییر سیستم آبیاری از غرقابی فعلی به آبیاری بارانی و قطره ای هشتاد درصد در مصرف اب صرفی جوئی می شود و ضمن احیاء دریاچه تولیدات کشاورزی نیز بهتر وبیشتر از حالا می گردد به شرطی که کاردست افراد کاردان باشد.

دولت ومسئولین و مدیران دولتی که درایجاد این فاجعه زیست محیطی با سیاست های غلط وضد ملی مقصرهستند در تبلیغات روزمره خود علت خشگ شدن دریاچه اورمیه را ناشی از تغییرات جوی و خشکسالی معرفی می کنند و این چیزی نیست جزعوامفریبی ریاکارانه زیرا درسال جاری بارندگی خوب بوده وخشکسالی نبوده است. از طرف دیگر درست در یکصد و پنجاه کیلومتری دریاچه اورمیه دریاچه وان ترکیه وجود دارد که در همین شرایط اقلیمی قرار گرفته و در حال حاضر سطح آب آن پائین نیامده و حالت طبیعی خود را دارد. اگر شرایط اقلیمی علت بود می بایست دریاچه وان نیز خشگ می شد. همچنین دریاچه آرال در آسیای مرکزی که هنگام انحلال اتحاد شوروی خشگ شده بود طی پنج سال گذشته با دخالت سازمان ملل متحد نیمه شمالی آن احیاء شده و زندگی به منطقه آرال بازگشته است .

با توجه به عناد حکومت در رد خواسته های بحق مردم آذربایجان و نظر باینکه مسئولین جمهوری اسلامی بجای مدیریت کشور ادعای مدیریت جهان را دارند و تمام فکر و ذکرشان دعواهای جناحی خودشان است وهمچنین زندگی و آینده منطقه با خشگ شدن دریاچه اورمیه بخطر می افتد لذا برای مردم آذربایجان راهی جز ادامه اعتراض و توسل به مراجع بین المللی برای تحت فشارگذاشتن جمهوری اسلامی باقی نمانده است. خشکاندن دریاچه اورمیه از سیاستهای غیرانسانی جمهوری اسلامی است و همه طرفداران حقوق بشر و طرفداران محیط زیست اگر واقعا معتقد به دموکراسی و زندگی بهتر و صلح و امنیت برای انسانها هستند نباید دراین مساله بی طرف و بی تفاوت باشند. اگر امروز به خواست دموکراتیک و مدنی آذربایجانی ها توجه نشود امکان رادیکال شدن اعتراضات و بخشونت کشیده شدن مبارزات کاملا قابل پیش بینی است و آنگاه همه مسئول هستند.

ماشااله رزمی ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۱ - پاریس

اورمو گؤلونون قوروماسینا اعتیراضلار، قازانجلار و پلانلار(سون هفت

ارک قالاسی — Thu, 15 Sep 2011 19:06:09 GMT

اورمو گؤلونون قوروماسینا اعتیراضلار، قازانجلار و پلانلار(سون هفته ده کی اعتیراضلارین قازانجلاری و گله جه یی)

الف-تبریزلی

ارک قالاسی - سون هفته لرده آذربایجان میللی حرکتی نین گونده م قونوسو اورمو گؤلو و اونون قوروماغینی پروتستو ائدن آذربایجان میللتی دیر.

کئچن نئچه ایلین ایچینده اورمو گؤلونون قوروماسی و قوروما سونوجو اوز وئرن توپلومسال و چئوره سل فاجعه نین ابعادی و گئنیشلیگینی هر کسه گؤسترمک اوچون محیط زیست فعاللارین یانیندا آذربایجان-ین هر دردینه مرهم آختاران میللی فعاللارلار دا همایش، سرگی و یازیلارلا چابا گؤسترمیشدیلر. میللی فعاللار درگیلر، سیته لر، اؤیرنجیسل گزیلر و میللی حرکتین باشقا تریبونلاردان فایدالانیب آذربایجان میللتی نین بو فاجعه ایله اوز-اوزه گلمک قورخوسونو قولاقلارا چاتدیرماغا چالیشدیلار. بو چابالار 89 و 90 ایللری نین طبیعت گونونده تبریز و اورمودا اولان اعتیراض حرکتلرینه سبب اولدو.

الف-تبریزلی

نئچه میللی فعال توتقلانیب و حاقسیزجا جزالاندیریلدیلار. بو آرتیریلان اعتیراضلار سونوجوندا آددا آذربایجان شهرلرینین مجلیس نمایندهلری بو قونویو مجلیسده مطرح ائلهمهیه قرار وئریرلر. البته نمایندهلرین بو ایشینده یئنی مجلیس سئچکیلری و رئکلام آماجلی اولماسینین نه قدر تاثیری اولدوغو بو نمایندهلرین ویجدانینا بیراخیلیر. اورمو گؤلونه سو چکدیرمه طرحی نین ایکی فوریتی 66 نمایندهنین ایمضاسی ایله علنی جلسهده بررسی اولماق اوچون مجلیسین برنامه سینده یئر آلیر آنجاق بو طرحین ایکی فوریتی قبول اولونمور. طرحین قبول اولنماماسی بیر طرفدن و بجنورد و فارسان نمایندهلری کیمی نمایندهلرین آنتی تورکچولوکدن قایناقلانان ایهانتلی سؤزلری آیری طرفدن، آذربایجانلیلاری راحاتسیز ائلییب جان اوستو اولان گؤلونو قورتارماغا اؤزلرینین مئیدانا گلمهسینه راضیلاشدیردی. اولانلارا اعتیراض اولاراق میللی فعاللار طرفیندن تیراختور-شهرداری فوتبال اوینلاریندا و اوندان سونرا شهریور آیی نین 5-ده اورمو و تبریزده گؤستری دوزنلهمهیه قرار وئریلدی. بو قراری میللته ده چاتدیرماق اوچون سون ایللرده تایی آز گؤرونن بیر چابا صرف اولوندو و البته بیر تعداد فعاللاردان دا بو چالیشمالار اثنایندا توتوقلاندی. آمما چابلار بوشا گئتمهییب و شنبه، شهریورین 5-ده اولان اعتیراض اورمودا تمامی ایله باشاریلی شکیلده قورولدو. آمما تبریز-ین چیخیشی گؤزلهنیلندن داها آشاغی سوییهده ایدی. اورمونون چیخیشییندا جانینی میللی منافع یولوندا وئرن شهیدلر، قانی توکولن یارالیلار، حاکمیتین قدار آداملاری الی ایله وحشیجه دؤیولنلرین خبری تبریز-ین قانینی جوشدوردو. اورمو شهیدلرینین یئددی سینده بیر داها اورمو آیاغا قالخدی و البته بو دفعه تبریز بوتون امنیتی آتمسفره و باسقیلی دورومونا باخمایاراق اؤز قارداشینی تک بیراخمادی و هر ایکی شهرده میللتین و میللی فعاللارین گوجو حاکمیتین دمیر یومروغونا غلبه ائلهدی. بو اعتیراضلار سونوجوندا حاکمیت ال-آیاغا دوشوب و دولت اؤز موضعیندن دالا چکیلمهیه مجبور اولوب و یالاندان دا اولسا 900 میلیاردلیق یاردیم پروژهسینی تصویب ائلهدی. اورمو گؤلونون قوروماسینا کئچن نئچه هفته ده دوزنلهنن اعتیراض گوستریلرینین بیر سیرا نواقصی یانیندا بؤیوک قازانجلاری دا اولموشدو. بو قازانجلاری بئله سیرالاماق اولار:

- دورغونلوق فضاسینی سیندیرماق: 85 قیاملارینین آردیندان میللی حرکت اوستونده اولان باسقیلار داها دا آرتدی. آرتان باسقیلار ندنی ایله میللی حرکت اوچون یئنی دوروم و یئنی قوشوللار یاراندی. چالیشما قوشوللارینین دگیشیلمهسی، باسقیلارین آرتیریلماسی و 85 قیاملاریندان سونرا یارانان آتمسفر میللی حرکتی دورغونلوغا سوروکلهمیشدیر. 88 ایلینین جمهور باشقانلیغی سئچکیلرینده دورغونلوق فضاسی یئرینی چالیشمایا وئرسه ده بو چالیشمالار میللی فعاللارین سوکوت یؤنتمینی سئچدیکلری اوچون بلکه توپلومو دریندن ائتکیلهمک ایمکانی تاپمامیشدیر. آمما اورمو گؤلونون قورماسینا اعتیراض اوچون دوزنلهنن گؤستریلرده آذربایجان میللتینین هامیسینین ایشتیراک ائتمه سی کئچن ایللرده یارانان دورغونلوغو کوکدن سیلیب و بوتون آذربایجان توپلومونو حرکته گتیردی.

- مرکزیتچی اپوزوسیونون بایکوت-ون سیندیرماق: کئچن ایللرده مرکزیتچی اپوزوسیون، آذربایجان میللی حرکتینه مربوط اولان خبرلری بایکوت ائدیب میللی حرکتین وارلیغینی یوخ سایماغا چالیشیردی. بو موضوع 85 قیاملاریندا چوخ گؤزه ووروردو. 85 قیاملاریندان سونرا آذربایجان میللی فعاللاری و میللتینه، مرکزیتچی حرکتلرین وئردیگی دموکراسی، سؤز آزادلیغی و بشر حاقلارینین رعایت اولماسی کیمی شعارلارینا نه قدر اینامسیز اولدوقلاری و سؤزلرینه نه قدر صداقتسیزلیکلری داها دا آیدینلاشدی. ایران جمهور باشقانلیغی سئچکیلری سونوجونا اولان اعتیراضلارین میللی حرکت طرفیندن سوکوت ایله قارشیلانماسی بو بایکوتو داها دا شیددتلندیریمیش دیر. آمما آذربایجان-دا فضانین امنیتی اولماسینا و باسقیلارین شیددتلی اولماغینا راغمن سون اعتیراضلارین گئنیش و باشاریلی اولماسی اپوزوسیون تریبونلارینین سوسقونلوغونو پوزدوردو و آکسیالارین خبرلری اونلارین سیتهلرینده یانسیدی. خبرلرین یانسیماسی نه قدر ایجباری ده اولسا بیر باشاری ساییلیر. البته اعتیراضلارین قونوسو دا بو بایکوتو سیندیرماقدا ائتکیلی ایدی.

- میللی حرکتین گوجونو سرگیله مک: گونئی آذربایجان میللی حرکتینی ایزلیین هرکس بیلیر 1385 قیاملاری میللی حرکتین تاریخینده بیر زیروه دیر. بو قیاملاردان سونرا میللی حرکتین نه قدر پتانسیللی اولدوغو ثابیت اولوندو. البته اونلا بئله اینتیظارلار میللی حرکتدن چوخالدی. دئمک اولار ایران تحولاتینی ایزلیین دونیا گوجلری ده ایران-دا و گونئی آذربایجان-دا بؤیوک دگیشیم پتانسیلینه صاحیب اولان میللی حرکتیمیزین وارلیغین گؤرودولر. 85 دن سونرا آذربایجان میللی حرکتی قابیق سالدی و بو دگیشیم حرکتین تاکتیکلرینه ده یانسیدی. بعضن یئنی یؤنتملردن فایدالانماق چوخ ملموس اولمادیغی و آز اولدوغو اوچون دورغون آتمسفرده چوخ گؤزه گلمیردی. 88 سئچکیلرینده آذربایجان-ین سوکوت تاکتیکی ده بعضن میللی حرکتین گوجونو ایتیریب و گوجسوزلهشمهسی اولاراق تعبیر اولوردو و بو حرکتین ضعیفلهشمه شوبههسینی یارادیردی. بو ذهنیتین یارانماسیندا مرکزیتچی اپوزوسیونون بؤیوک رولو واریدی. بلکه 88 سوکوتونون اؤجو آلینیردی. آنجاق سون گونلرده کی اعتیراضلار میللی حرکتین داها دا گوجلو اولدوغونو گؤسترمکله برابر گونئی آذربایجان-ین مرکز گوجلریندن مستقل اولاراق تصمیم آلدیغی و آلدیغی تصمیملرین عملی ائلهمه گوجونه صاحیب اولدوغو آیدینجا گؤستریلدی. بو حرکت ایران-ین باشقا میللتلرینه ده اؤزنک اولابیلر.

- دونیا خبر آژانسلاریندا یانسیماق: دونیا خبر آژانسلاریندا گونئی آذربایجان خبرلرینین یاییلماسی یاخین کئچمیشده فعاللارین بیر چوخونون حسرتینه چئویریلمیشدی. میللی حرکتین خبر آژانسلاریلا سیستماتیک رابطهسینین اولماماسی اوچون گونئی آذربایجان خبرلرینی دونیایا چاتدیرماقدا چتینلیگی واردیر. بو مسئله هله ده آرادان قالدیریلماییب آنجاق سون اعتیراضلار، دونیانین چوخ اعتیبارلی خبر آژانسلاری و قزئته لرینده یئر آلماغی باشاردی. گونئی آذربایجان، آذربایجان-ین تورک کیملیگی، میللی حرکتین وارلیغی و ماهیتی و گونئی آذربایجان تورکلرینین معروض قالدیغی حاقسیزلیقلارا بو خبرلرده ایشاره اولونماسا دا کئچن هفتهلرده کی اعتیراضلارین خبرلری بو آژانسلار طرفیندن یاییلما شانسی تاپماغینا گلهجهیه بیر یاتیریم کیمی گؤرملی و سیستماتیک ایلگیلر قورماغا یاتاق حاضیرلاماق کیمی دگرلهندیریلمهلییک. بلکه گلهجکده معتبر خبر آژانسلاریندا میللی حرکتیمیزین خبرلرینی یایماق بوگونکو کیمی چتین اولمویا.

- بیرلیک و برابرلیکده چالیشماق: میللی حرکت ایچینده اولان انشقاقلار و بؤلونمهلر و میللتچیلرین آراسیندا یارانان آرالار سون ایللرین ان چوخ دانیشیلان قونولاریندان بیری ساییلیر. هامی بو فاصلهلرین آزالماسینی ایستهدیگی حالدا و بیرلشمه یه یؤنهلیک بیر سیرا چالیشمالارا رغمن تاسوفله پراتیک باشاری الده ائدیلمهمیشدیر. اورمو گؤلونون قوروماسینا اعتیراض اوچون چالیشمالاردا فرقلی دوشونجهلردن و چئشیدلی طیفلردن اولان میللی فعاللاریمیزی بیر یئرده و برابرلیکده گؤرمک چوخ سئویندیریجی ایدی. بلکه دئمک اولا سون اعتیراضلارین ان بؤیوک قازانجی همن بیرلیکده چالیشمالار دیر. یاخین کئچمیشده بیرلیکده چالیشمالار عمومن سیاسی فعالیتلر و هر طیفین منافعینی حفظ ائتمک آماجی ایله اولموشدور آنجاق بو دفعه تمام طیفلر هزینهلری عهدهلهنیب پایلاشماق هدفی ایله و داشی یئردن قالدیرماق اوچون وار گوجلرینی بیرلشتیرمک اوچون ایشبیرلیک ائلییردیلر. شخصلر، طیفلر، گروهلار و تشکیلاتلار بیر-بیرلرینه گووهنیب بیر-بیرنه آرخا دورماغی بیر داها تمرین ائلهدیلر. بونو سون اولانلارین ان بویوک قازانجی اولاراق دگرلندیرمهلییک.

اوست سطیلرده یازیلانلار نئچه هفته اؤنجه دن باشلایان اعتیراض حرکتلرینین قازانجلاری ایدی. آمما بوگون بونو دوشونمک لازیم دیر کی یاخین گلهجکده نهلر ائتمهلییک؛ آکسایالاری هانسی طرفه یؤنلندیمک لازیم دیر. اؤنوموزده نئچه سئچه نک وار:

1- اعتیراضلار بوتونلوکله دورسون: اورمو گؤلونون قوروماسی آذربایجان-ین دردی دیر. بو گؤلون قوروماسی آذربایجان-ین آرادان گئتمهسی و آذربایجان میللتینین معنوی و فیزیکی اؤلومو آنلامیندا دیر. بونلارا باخاراق اورمو گؤلونو قورتارماق آذربایجان-ین میللی مسئله سینه دؤنوشوب دور. اونون قوروماسینا اعتیراضی سوسدورماق هئچ دوغرو یانی یوخدور و هر آذربایجانلی بوگون گرک الیندن گلدیغی قدر اورمو گؤلونو قورتارماقدا چالیشا.

2- بوگونکو اعتیراضلار دوام ائدسین: بعضن خیابانی اعتیراضلارین دوام ائتمهسی حالدا آذربایجان میللتینین موجود تبعیضلر و ظولوملردن بیر یوللوق قورتورولماسی دوشونولوب دئییلیر. بو سونوجا او زامان چاتماق اولار کی یا ایران-ین مرکزیتچی اپوزوسیونو هابئله باشقا میللی حرکتلری آذربایجانلا بیرلیکده آیاقلانالار و یا آذربایجان تک باشینا حاکیمیتی یئنیب اؤز ایستکلرینین عملی اولماسینی باشارا. ایران-ین و ایران-دا کی سیاسی آخینلارین موجود دورومونا باخدیغیمیز زامان عرب باهاریندان اولگو آلینان یؤنتم ایمکانسیز گؤرونور نیه کی مرکزیتچی جریانلار عمومن منطقهای حرکتلرین وارلیغینی دانیرلار و یا اونلاری اؤز نفعلرینه قوللانماق و یا موصادیره ائلهمهیه چالیشیرلار. آیریجا ایران ایچینده اولان حرکتلرین مشترک نقطهلری چوخ آزدیر و بعضی حرکتلرین کف ایستکلری باشقا حرکتین سقف ایستکلرین آشیر. بونلارا باخاراق حتی تاکتیکی بیرلیگین ده یارانماسی ایمکانسیز گؤرونور. ایکینجی یونتمده ایسه آذربایجان تک باشینا بو قدار رژیمله ساواشیب اونو یئنمهلیدیر. بو یول سئچیلیرسه وئریلن شعارلاردا دگیشیکلیک یارانمالی و محوریت اورمو گؤلوندن میللی حرکتین بوتون ایستکلرینه یؤنلندیریلمهلیدیر.شعارلار و اعتیراضلارین محورینی دگیشمک نه قدر باشاریلی اولاربیلر سوروسونا جواب وئرمک چوخ چتین دیر و بویوک بیر سورو ایشارتی یارانیر. بونا علاوه بو باخیش ایندیکی دورومدا میللی حرکته آغیر هزینه لر تحمیل ائلییب و بلکه ایللر بویو ساغلانماز ضربهلر وورا. میللی فعالیمیزین توتولماسی مئیدانی حرکتلرده ده بیزی ضعیفلهدهبیلر و باشاریلی سونوجا چاتما احتمالیمیز چوخ دوشوک اولور. بونا علاوه هدفه چاتمادیغیمیز حالدا آذربایجان میللتی و میللی حرکت استهلاکی حالتده ضعیفلهنیب سارسیلیر و اونا گؤره خیابانی اعتیراضلارین گلهجکده تکرار ائدیلمهسی داها دا چتینلهشیر. باشاریلی اولدوغوموز حالدا دا اولن آذربایجان میللتینی سعادته طرف آپارابیلهجهییک می یوخسا یوخ سوروسو یارانیر و ثانیا معاصیر تاریخی بیر داها تکرار ائدیب ایران-ین بوتونلوگونون یوکونو یئنه آذربایجان-ا تحمیل ائتمیش اولوروق. بونلارا باخاراق بوگوندن سونرا خیابانی حرکتلرین دوامیندان، چوخ شئی الده ائدهبیلنمیهجهییک.

3- اعتیراض بیچیمی نین دگیشیلمهسی: اوستده گلن یازیلارا باخاراق هرنهدن اؤنجه خیابانی اعتیراضلاردا قازاندیقلاریمیزی قوروماق لازیمدیر. اورمو گؤلونون قوروماسینا قارشی دورماق آذربایجان-ین حیاتی اوچون ساواشماق دئمکدیر. اورمو گؤلونه اولان اعتیراضلاری یئنی بیچیمده دوام وئرمک و اعتیراضلارین فورمونو دگیشمک لازیم گؤرونور. ایندیکی دورومدا آذربایجان جامعهسینی هزینهلردن اولدوقجا اوزاق توتماق لازیمدیر. خیابانلاردا اولان اعتیراضلارین(اورمو گؤلو مسئله سینده) یئرینه، ایندیکی دوروم و قوشوللارا باخاراق، باشقا یول-یؤنتملری دوشونمک لازیمدیر. اؤرنک اوچون دولت تصویب ائتدیگی بودجه نین آذربایجان-دا تئزلیکله خرجلهنمهسینه چالیشماق و یا بین المللی مرجعلره موراجعت ائتمکله اورمو گؤلونون قوروماسینا اعتیراضیمیزی گوندمده ساخلاماق و س. بعضیلرینه گؤره بیلیم یوردلارین آچیلماسی ایله برابر بو اعتیراضلاری بیلیم یوردلارا داشیماق و اؤیرنجیسل تجمعلار قورماقلا اونا دوام وئرمک لازیم دیر. آمما بو یؤنتم اعتیراضلارین فورمونو دگیشمک دئییل بلکه یئرینی دگیشمک دیر و خیابانی اعتیراضلارین هزینهسی باشقا شکیلده اؤیرنجیلریمیزه تحمیل اولوب اؤیرنجی حرکتیمیزه ضربه ووراجاق دیر.

سون اعتیراضلار میللی حرکته یئنی تجروبه لر قازاندیردی. اومود اولونور بوندان سونرا کی حرکتلرده داها پیلانلی آددیملایاق کی داها آز هزینه لرله داها آرتیق باشاریللار الده ائدک. بوگون البته کی کئچن هفته لرده توتولانلاری اونودماماق و اونلارین آزادلیغینا چالیشماق هامیمیزین ایلک گؤره وی دیر. بوتون آذربایجان اوغروندا چالیشیب توتولانلارین آزادلیغینی اومود ائدیریک.

منافع و هزینه‌های نجات دریاچه ارومیه

ارک قالاسی — Tue, 13 Sep 2011 15:49:17 GMT

منافع و هزینه‌های نجات دریاچه ارومیه

حامد قدوسی

ارک قالاسی - دریاچه ارومیه در اثر فرآیندی که بخشی از آن بیش از یک دهه است آغاز شده در حال نابودی تدریجی است و وضعیت اضطراری آن سرانجام طرف‌های مختلف (دولت، مجلس، نهادهای غیردولتی و مردم) را به واکنش واداشته است.

منافع و هزینه‌های نجات دریاچه ارومیه

حامد قدوسی

این اولین دریاچه‌ دنیا نیست که خشک می‌شود. پیش‌تر از این دریاچه آرال که نسل قبل‌تر، اسم آن را به خوبی به خاطر دارد و چهارمین دریاچه بزرگ دنیا بود، خشک شده و نهایتا از بین رفت.

دریاچه ارومیه هم در گذشته وضعیت بحرانی را از سرگذرانده است. علاوه بر نوسانات دوره‌ای طبیعی، تغییرات آب و هوایی (که محصول رفتار بشر در تولید بیش از اندازه گازهای گلخانه‌ای است)، کاهش بارش و تغییرات جریان ورودی یا خروجی دریاچه‌های مختلف می‌تواند باعث این تغییرات شود. البته در مورد اینکه آیا احداث مجموعه سد‌های روی رودخانه عامل اصلی خشکی دریاچه است یا کاهش بارش و تغییرات آب هوایی باعث آن شده است، اختلاف نظر وجود دارد و این مقاله هم قصد ورود به آن را ندارد.
همانند مسائل دیگر با برخی اقدامات می‌توان تا حدی این روندهای مخرب را کند یا معکوس کرد. مثلا در سطح جهانی فعالیت‌های مختلفی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای در جریان است. وقتی صحبت مداخله برای نجات محیط‌زیست می‌شود، سوالی که از دید سیاست‌گذاری اهمیت دارد این است که «ارزش حفظ منابع طبیعی از این جنس چقدر است؟». این سوال از این جهت جنبه عملی دارد که در روزهای اخیر خبرهای مختلف از تصمیمات محتمل و از جمله تخصیص بودجه‌های کلان برای نجات دریاچه می‌شنویم. طبعا هر کدام از این اقدامات نجات‌دهنده صرفا وقتی قابل دفاع خواهند بود که منبع محیط‌زیستی مورد نظر آن‌قدر ارزش داشته باشد. منطق اقتصادی حکم می‌کند که در همه این فعالیت‌ها از خود بپرسیم که آیا هزینه‌های حفظ محیط‌زیست بر منافع ناشی از آن برتری دارد یا نه؟ به عبارت دیگر، دوری از مطلق دیدن ارزش یک منبع طبیعی، اصرار نکردن بر حفظ آن به هر قیمتی و ارزیابی آن به عنوان یکی از ده‌ها عامل رفاه اجتماعی در کنار عامل‌های دیگر اولین قدم برای یک تحلیل عقلانی است.
در این تحلیل، طرف هزینه‌ها یک طرف مساله است. نجات دریاچه در هر صورت مستلزم افزایش درون‌ریز آب است که بخش مهمی از آن باید از آب‌های شیرین قابل شرب و کشاورزی پشت سدها تامین شود. ریختن آب به دریاچه یعنی صرف‌نظر کردن از ارزش این آب گرانبها در بخش‌های صنعت و کشاورزی و مصارف شهری است که یکی از نتایج مستقیم آن کاهش تولید کشاورزی، افزایش بیکاری و افزایش قیمت محصولات این بخش (خصوصا برای جمعیت محلی) و نیز کمبود آب شرب است. ضمن اینکه انتقال آب از مناطق دیگر کشور – که این‌روزها بحث آن داغ است- نه تنها مستلزم هزینه‌های سرمایه‌ای بسیار بالایی است، بلکه ظرفیت آبی و شرایط زیستی در آن مناطق را تحت تاثیر قرار داده و لذا ممکن است هزینه نجات دریاچه را به گردن ساکنان یا اکوسیستم این مناطق انداخته و صرفا صورت مساله را به جای دیگری منتقل کند.
این طرف هزینه‌ است، ولی از آن طرف بحث منافع حفظ دریاچه را هم داریم. متاسفانه برخلاف بخش هزینه‌ها که عمدتا جنبه ملموس و ریالی دارند، تخمین طرف منافع در تحلیل اقتصادی پروژه‌های نجات محیط‌زیست چندان سرراست نیست. عمده مشکل از اینجا ناشی می‌شود که منافع محیط‌زیستی لزوما در بازار خرید و فروش نمی‌شود و لذا قیمت مشخصی ندارند. البته در عمل با انواع روش‌ها این ارزش به صورت غیرمستقیم و از روی رفتارهای مصرف‌کنندگان و بهره‌وری تولید در فعالیت‌های اطراف منبع تخمین زده می‌شود. متاسفانه در بحث دریاچه ارومیه به دلیل ساختار ویژه بهره‌برداری از دریاچه که عمدتا مبتنی بر مراجعات فردی و غیررسمی گرد‌شگران محلی یا مناطق دیگر - و نه خدمات تجاری گسترده است – و نداشتن مدل مشخصی از تعامل دریاچه و اقتصاد کشاورزی منطقه چنین تخمین‌هایی بسیار مشکل است.
مشکل جدی‌تر این است که وقتی بحث نابودی یا نجات یک دریاچه بزرگ را مطرح می‌کنیم عملا با مساله اکوسیستم مواجه هستیم که ممکن است زنجیره‌ای از اثرات دور و نزدیک، در مقیاس زمانی و مکانی را در بربگیرد. به عنوان مثال از بین رفتن یک منبع بزرگ آب ممکن است سطح دما و الگوی بارش را در منطقه تغییر داده و اثر منفی روی کشاورزی این منطقه یا حتی مناطق دیگر برجای بگذارد. علاوه بر آن عبور آب شور دریاچه از لایه‌های مختلف باعث نمک‌گیری آن شده و ممکن است به تغذیه منابع آب شیرین زیرزمینی کمک کند. خشک شدن دریاچه ممکن است در بلندمدت باعث از دست رفتن منابع آب شیرین حتی در مناطق دوردست‌تر شود.
حیات گیاهی و جانوری موضوع دیگر بحث است. خوشبختانه در مورد دریاچه ارومیه خود دریاچه به غیر از آرتمیای مخصوص و منحصر به فردش زیستگاه اصلی موجودات دریایی دیگری نیست و لذا در این مورد خاص بحث انقراض گونه‌های کمیاب از اهمیت کمتری برخوردار است. ضمن اینکه به خاطر فقدان آبزیان خوراکی، فعالیت صیادی تجاری در این دریاچه وجود ندارد و این مورد از طرف منافع حذف می‌شود. البته دریاچه – خصوصا در یک دهه اخیر – مجموعه‌ای از سرمایه‌گذاری‌های گردشگری را در اطراف خود جذب کرده است که طبعا در این فرآیندآسیب جدی دیده‌اند.
داستان منافع نجات دریاچه در اینجا تمام نمی‌شود. یک اصل مهم در اقتصاد تغییرات اکوسیستمی، توجه به مساله ابهام (Ambiguity) و بحث برگشت‌ناپذیری است. اصطلاح فنی ابهام به شرایطی اشاره می‌کند که در آن نه تنها نتیجه یک فرآیند برای ما مشخص نیست بلکه نمی‌دانیم این فرآیند از چه الگوی تصادفی پیروی می‌کند و احتمال‌های ممکن برای حالت‌های مختلف آن چیست. بخش مهمی از این ابهام علاوه بر محدودیت دانش ما، به خاطر رفتار پیچیده سیستم‌های اکوسیستمی است که در آن گذر از یک وضعیت ممکن است زنجیره‌ای از اتفاقات را سبب شود که کل سیستم را در جهت کاملا غیرمنتظره‌ای پیش ببرد. از این جنس وقایع احتمالی را در مورد دریاچه ارومیه هم شنیده‌ایم: مثلا نمک ته‌نشین‌شده در بستر دریاچه ممکن است در طول زمان روی زمین‌های کشاورزی پراکنده شده و سطح وسیعی از زمین‌های قابل کشت را از بین ببرد.
مدل تصمیم‌گیری عقلانی در برخورد با چنین شرایطی اتکا به اصل احتیاط است. اصل احتیاط می‌گوید که وقتی نمی‌دانیم کدام مسیر پیش‌روی ما است، سیاستی را در پیش بگیریم که وزن بیشتری به منفی‌ترین نتایج می‌دهد. وقتی از این اصل پیروی کنیم، گاه می‌بینیم که صرف هزینه‌های قابل توجه برای نگهداشتن یک سیستم زیستی در وضعیت تعادل سابق آن ممکن است کاملا عقلانی باشد. به عبارت دیگر پیروی از این اصل منافع فعلی حفظ محیط‌زیست را برجسته‌تر می‌کند. به بحث احتیاط، این نکته را هم اضافه می‌کنیم که چون اکوسیستم‌های طبیعی منابع منحصر به فرد و کمیابی هستند ممکن است ارزش آنها از زاویه نسل‌های آینده بسیار بالا باشد. مصرف مادی بشر به صورت پیوسته در حال افزایش است ولی سرانه امکان محیط‌زیستی کاهش می‌یابد، لذا ممکن است نگهداری یک چنین منبعی در آینده بسیار ارزشمند باشد.
قصد این مقاله کوتاه صرفا برجسته کردن وجوهی از طرفین مساله و نه قضاوت در مورد سیاست بهینه است. متاسفانه پیگیری بحث‌های موجود در چند سال گذشته نشان می‌دهد که مدل‌ها و داده‌های فعلی ما برای ارزیابی همه‌جانبه دو طرف هزینه و منافع مساله کافی نیست. اصولا هم برخورد با چنین پدیده‌های چندوجهی نیازمند گفت و گو بین متخصصان حوزه‌های مختلف (اقلیم‌شناسان، متخصصان محیط‌زیست، اقتصاددانان، مهندسان، جامعه‌شناسان، متخصصان سیاست عمومی، نمایندگان جامعه محلی و ...) است. شرط لازم و ابتدایی برای چنین گفت و گویی پذیرش اصل تحلیل عقلانی و توجه همزمان به دوجنبه هزینه/فایده است. در ذیل این گفت‌و‌گوها است که عناصر مختلف هزینه/فایده مساله روشن‌تر شده و جامعه و سیاست‌گذار به یک تصمیم سنجیده و نیز راه‌حل‌های خلاقانه – احتمالا مبتنی بر ارتقای فناوری و بهره‌وری استفاده از منابع آبی - می‌رسد.

نصر نیوز

العطش، العطش- اسماعیل محمد ثانی

ارک قالاسی — Tue, 13 Sep 2011 15:45:25 GMT

نگاهی به وضعیت اورژانسی دریاچه ارومیه

اسماعیل محمد ثانی

ارک قالاسی - در شماره 268 مورخه 29/5/90 نشریه محترم رزق طی مقاله « نمک بر زخم دریاچه ارومیه نپاشید » به قلم جناب آقای سید فرداد پیمان، قید شده است که در موقع طرح مسئله دریاچه ارومیه در مجلس شورای اسلامی- یکی از نمایندگان، خطاب به نماینده ارومیه، گفته است که اگر مردم منطقه شما مدتی است مشکل زیست محیطی دارند جنوبی ها مدت ها است چنان مشکلی دارند، و نماینده دیگری نیز فرموده است به جای تخصیص بودجه به طرح انتقال آب به دریاچه ارومیه، به کشاورزان پول بدهید تا بروند کار دیگری انجام بدهند.

نگاهی به وضعیت اورژانسی دریاچه ارومیه

اسماعیل محمد ثانی

جناب آقای پیمان، به شرح مرقومه خودشان، جواب به حق و مختصر و مفید و صمیمی، در قبال اظهارات دو نفر نمایندگان مورد نظر مرقوم فرموده است، به طوری که پاسخ آقای پیمان، زبان حال تمام دل سوزان این مملکت است، ولی به نظر می رسد بهتر است قضیه به صورت مشروح تری، بررسی بشود، درست است که نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی، حق دارند در مورد مسایل مطروحه در آن جا، نظر و رای خود را اعلام دارند، البته بدیهی است که این آرا باید مبتنی بر رعایت مصالح عمومی و ملی و دراز مدت و استراتژیک کشور و مردم باشد، به نظر من در اظهار نظر دو نفر نماینده مورد بحث، برخلاف اهداف مزبور، عمل شده است، و لذا بنده به حکم آیه شریفه کلکم راع و کلکم مسئولٌ عن الرعیه و به عنوان یک ایرانی، حق دارم در خصوص مورد، اظهار نظر بکنم، اینک تحلیل قضیه:

1-نماینده ای که مملکت را به شمالی ها و جنوبی ها تقسیم کرده است باید می دانست که شمال و جنوب ایران، جدا از هم نیستند و شادی و غم تمام مردم و مناطق کشور از هم غیر قابل تفکیک است همه جای ایران سرای من است.

این گونه، منطقه بازی ها، و قطعه قطعه کردن کشور، آب به آسیای دشمن ریختن است، نماینده مجلس باید اصل 84 قانون اساسی را خوانده باشد که فرموده است: هر نماینده در برابر تمام ملت مسئول است. بنابراین فرمایشات ایشان باید در راستای تقویت وحدت ملی باشد، و صحبت از شمال یا جنوب، درست نمی باشد، پیام شهدا نیز تحکیم وحدت ملی و حفظ و نگهداری کشور در کلیت آن بود، سرداران بزرگ و سربازان غیرتمند آذربایجانی با آن که شهرهای خودشان توسط دشمن بعثی اشکال نشده بود به طوری که جناب آقای پیمان نوشته اند در راه تمامیت کشور اسلامی جان های شریف خود را ایثار کردند و صحبتی از شمال و جنوب بر زبان نیاوردند، جناب آقای نماینده ای که خود را نماینده جنوب می دانید نه کل کشور ( استنباط از فرمایشات خود شما ) اگر منطقه جنوب، مشکلی زیست محیطی دارد باید حل بشود، گریه آور است که جنابعالی به خاطر حل نشدن مشکلی در جنوب، مخالف حل مشکل دریاچه ارومیه بشوید، دریاچه ارومیه متعلق به تمام ایران و متاسفانه در حال جان کندن است مثل مریضی می ماند که به شدت و سرعت خون از بدنش جاری می شود.

چنین بیماری باید به صورت اورژانسی مداوا و معالجه شود، ولی معنای فرمایش شما این است که چون مریض من معالجه نشده است باید بیماری دریاچه ارومیه نیز معالجه نشود، چنین منطقی در هیچ جایی، قابلیت قبولی ندارد. دود خشک شدن این دریاچه به چشم همه ما خواهد رفت، و این سونامی بمب نمکی در حیات کل کشور تاثیر تخریبی وحشتناکی خواهد داشت. ذکر این نکته را بی مناسبت نمی دانم و آن این که کشور ما برای خواباندن گرد و خاکی که از عراق وارد کشورمان می شود برنامه هایی در حال تدوین دارد، در این صورت چگونه می توان متاسف نبود که نماینده ای در مجلس شورای اسلامی، در راه خنثی کردن این بمب نمکی، مخالفت بکند!

2-نماینده دیگری فرموده است که به جای تخصیص بودجه برای طرح انتقال آب به دریاچه ارومیه به کشاورزان پول بدهید بروند کار دیگری انجام بدهند. این فرمایش ایشان حرف های امیر عباس هویدا را به خاطر می آورد که گفته بود: برای ما کشاورزی مهم نیست ( نقل به مضمون ) پول دادیم از خارج موز وارد می کنیم.

همه می دانند حوالی دریاچه ارومیه، یکی از مراکز مهم تولید غله و انواع میوه جات کشورمان است. صدها هزار کشاورز زحمتکش، به تولید آذوقه و نیازهای خوراکی مردم، و در نتیجه کمک به اقتصاد و استقلال کشور مشغول هستند. این چگونه، منطقی است که وادار کنیم کشاورزان زمین های پربرکت خود را رها نموده بروند در شهرها سیگار فروشی یا قاچاقچی گری بکنند، چون غیر از کشاورزی تخصص دیگری ندارند در این صورت، مواد غذائی از کجا تامین خواهد شد، هر کسی که تا کلاس دوم ابتدایی درس اقتصاد خوانده باشد می داند که بخصوص در مواقع بحرانی و یا تجاوز خارجی ارزش مواد غذائی، بیش از سلاح های جنگی است ( چؤره ک بول اولارسا باسلیماز وطن ) و مواد غذائی را کشاورز تولید می کند نه سیگار فروش حاشیه خیابان ها، اکر در اثنای جنگ تحمیلی، کشور خارجی به ما مواد غذائی ندهد شکم رزمندگان را چگونه می توان سیر کرد، با شکم گرسنه نمی توان جنگید، در جنگ تجاوز کارانه صدام دیوانه علیه ایران، نان های لواش و کلوچه ها و فطیرها زنان روستاییمان و میوه جات و خشکبار تولیدی باغداران ما بود که قوت بازوی رزمندگان بود نه جعبه های پر از سیگارهای قاچاق سیگار فروشان کنار خیابان ها، این روزها فاجعه مردم سومالی جلوی چشممان است، مردم دسته دسته از گرسنگی تلف می شوند علتش این است که کشاورزی ندارند، با این حال شما عقیده دارند دریاچه ارومیه خشک شود و روستائیان بروند کارهای دیگر کاذب مشغول بشوند، کنده شدن کشاورزان از زمین های زراعی و باغات و جالیزها به ضرر اقتصاد و خودکفائی و استقلال و نیرومندی کشور است و لذا پیشنهاد جنابعالی با هیچ منطقی سازگار و پذیرفتنی نیست. زیرا که هیچ کشوری بدون کشاورزی و تولید مواد غذائی نمی تواند روی پای خود بایستد.

من به عنوان یک روستائی زاده که قدر آب و هوای لطیف و تمیز و پاکیزه . قدر عطر روح نواز لواش های دست پخته ننه ها، و طعم آجیل و خشکبار و تره بار و میوه جات اطراف دریاچه عزیز ارومیه را می داند از همه شما رهبر عزیزمان، رئیس جمهور محترم، نمایندگان مجلس وزرا، استاندارد، کارشناسان، دلسوزان و دلسوختگان و همه مردم شریف این کشور برای یاری دریاچه ارومیه استمداد می طلبم منطقه بازی ها و ندانم کاری ها و جناح بازی ها و خرده حساب ها را به کناری گذاشته و نگذاریم این دریاچه پربرکت که هدیه بزرگ الهی است از بین برود، خدا را که در آن بالا است ببینیم که همگی در مقابل او مسئول هستیم به خدا فکر کنیم و به مردم که امانت خدا در روی زمین است.

با احترام اسماعیل محمد ثانی (ممدلی)

قاضی بازنشسته دادگستری

پیوند قیام پنجم شهریور آذربایجان با قیام یکم مهر آذربایجان

ارک قالاسی — Tue, 13 Sep 2011 15:24:56 GMT

پیوند قیام پنجم شهریور آذربایجان با قیام یکم مهر آذربایجان

ارک قالاسی - نگاهی عمیق به قیام پنجم شهریور آذربایجان و پیوند آن با قیام پرشور آذربایجان در دوازدهم شهریور ماه نشان میدهد که آذربایجان خسته از استبداد، استعمار و استثمار دیگر نمیخواهد خشم خود را فرو خورده و به انتظار روزهای آینده نشسته و با خوش خیالی حرف های رژیم آپارتاید و شوونیسم فارس را به خود قبولانده و در نهایت خود را به ورطه ی نابودی اندازد. بلکه آذربایجان میخواهد تا زخم های کهنه را التیام بخشد، نه با خوش خیالی، بلکه با بینش عمیق و منطقی، آذربایجان میخواهد در این برهه از تاریخ اعتراض خود را نشان دهد، نه با سکوت، بلکه با فریادهای بلند برای به دست آوردن آزادی و حق تعیین سرنوشت ملی، آذربایجان میخواهد تا جهانیان فریادش را شنیده و به یاریش بشتابند نه چون خرداد 1385 بلکه چون پنجم و دوازدهم شهریور ماه 1390.

پیوند قیام پنجم شهریور آذربایجان با قیام یکم مهر آذربایجان

سرچشمه قیام آذربایجان را نه در کوچه و بازار تهران و رسانه های فارسی زبان بلکه باید در سازماندهی و مدیریت حساب شده ی رسانه های حرکت ملی آذربایجان جنوبی و فعالان پر انرژی حرکت ملی جستجو کرد. مدیاهای حرکت ملی آذربایجان جنوبی بخصوص تلویزیون Gun Az TV و وبسایتهای فعال حرکت ملی و فعالان فضای اینترنت بخصوص فیسبوک وظیفه ی خود را به خوبی در قبل از قیام پنجم شهریور آذربایجان و بعد از آن انجام داده و قدرت خود را در امر آگاهی بخشی و همراه کردن توده ی مردم با مدیاهای حرکت ملی و فعالان آن نشان داده و در نهایت ملت مبارز آذربایجان به دعوت مدیاهای حرکت ملی و فعالان حرکت ملی پاسخ مثبت داده و قدرت خود را در اقسا نقاط آذربایجان به نمایش گذاشتند.

در یادداشت این هفته سایت اؤیرنجی خواهد کوشید تا ضرورت پیوند قیام پنجم شهریور آذربایجان با قیام یکم مهر آذربایجان را به عموم ملت مبارز آذربایجان بخصوص فعالان حرکت ملی آذربایجان جنوبی یاد آوری نموده و اهمیت یکم مهر ماه را به همگان گوشزد از جمله فعالان حرکت ملی گوشزد کند.

عدم رای مجلس به طرح دو فوریتی نجات دریاچه اورمیه در واقع تیر خلاصی بر خوش بینی همه ی آذربایجانیان و دیگر تورکان ایران بود. ریشه ی به وجود آمدن فضای اعتراضی و قیام آذربایجان برای حفاظت از دریاچه اورمیه را نه در روزهای اخیر بلکه باید در گردهمایی باشکوه 13 فروردین 1389 جستجو کرد. در 13 فروردین 1389 فعالان حرکت ملی با توجه به شرایط آن روزها و به امید اینکه تظاهرات و گردهمایی مسالمت آمیز در پل میانگذر دریاچه اورمیه و در نقطه ای خارج از شهر از طرف حاکمیت با ملایمت و منطق روبرو خواهد شد، اقدام به طراحی و در نهایت عملی کردن تجمع و گردهمایی 13 فروردین کردند که متاسفانه با خشونت تمام از جانب رژیم آپارتاید سرکوب شد. نکته خنده دار و تاسف آور برای رژیم فاشیستی – مذهبی ایران این بود که نیروهای ضد ملت و یگان ویژه را به نقطه ای در خارج از شهر و مابین جاده ی تبریز – اورمیه انتقال داده بود تا به گمان خود مانع از برگزاری تجمع و گردهمایی آذربایجانیان شود حال آنکه در پل میانگذر دریاچه اورمیه نه ساختمانی بود که یگان ویژه از آن محافظت کند و نه مکان امنیتی یا سیاسی بود که از دست دادن آن منجر به خطر افتادن نظام ولی فقیه شود. حضور گسترده ی ماموران دولت از سازمان های مختلف نظامی و اطلاعاتی و دستگیری دهها آذربایجانی در آن روزها نشان داد که حاکمیت بیش از هر چیز از یک کلمه وحشت دارد و آن کلمه ، کمله ی پر از معنا و مفهوم تورک است.کلمه ای که قریب یکصد سال است که رژیم ها و دولت های مختلف حاکم بر ایران سعی در محو کردن آن داشته و دارند. آری به درستی که تنها یک کلمه است که لرزه بر جان حاکمیت می اندازد و آن یک کلمه همین کلمه ی تورک است. تورک بودن یعنی هویتی ویژه داشتن، یعنی دارای زبانی خاص بودن ، یعنی تاریخی پرافتخار سرشار از مبارزه در راه آزادی و حق و عدالت داشتن، تورک بودن یعنی ستار خان بودن ، یعنی شیخ محمد خیابانی بودن ، یعنی حیدرخان عمواوغلی بودن یعنی پیشه وری بودن یعنی مبارزه در راه آزاذی آذربایجان، تورک بودن یعنی ... از طرف دیگر تورک بودن در ایران یعنی شهروند درجه دوم بودن، یعنی تحقیر شدن، یعنی بی بهره بودن از ابتدایی ترین حقوق یک انسان. حال اگر این تورک به خودآگاهی برسد و اعتماد به نفس ملی را کسب نماید آنگاه تبدیل به خطرناکترین عامل برای رژیم آپارتاید میشود. چرا که انسان خودآگاه و دارای اعتماد به نفس ملی را نمیتوان به بردگی گرفت و استثمار کرد. چنین انسانی حتی اگر زبان مادری خود را نتواند صحبت کند باز به یک چیز مینازد و آن شناختی است که از خویش، هویت فردی و هویت ملی خویش دارد، آری انسان خودآگاه به شناخت خویش مینازد. همین شناخت سبب بیداری فردی و ملی در افراد جامعه شده و رفته رفته دنبال راهی برای احقاق حقوق ملی میگردد تا بتواند به آرامش روحی و فکری دست یابد.

شروع قیام پنجم شهریور آذربایجان آن هم از شهر اورمیه ، شهری که مردم آن به رفتاری نرم ، ملایم و مهربان با تمامی انسان ها از اقوام ، ملل و مذاهب مختلف مشهورند نه تنها تعجب رژیم آپارتاید بلکه چه بسا تعجب تمامی شهرهای آذربایجان را برانگیخت. متاسفانه به دلیل نبود آگاهی از اهمیت ژئوپلوتیک و سیاسی – نظامی آذربایجان غربی بخصوص مرکز آن یعنی شهر اورمیه، همیشه مردم این شهر از سوی دیگر شهرهای آذربایجان مورد مؤاخذه قرار گرفته اند که چرا اجازه داده اند تا کردهای اطراف به این منطقه مهاجرت کرده و باعث به وجود آمدن خطرهای احتمالی در حال و آینده شوند. شناخت و آگاهی دقیق نشان میدهد که این امر نه با خواست مردم اورمیه و دیگر شهرهای آذربایجان غربی بلکه طبق سیاستهای کثیف و مکارانه ی حاکمیت و در طول زمان و آرام آرام انجام شده است. فعالانی که در شهر اورمیه فعالیت دارند یا به اوضاع و احوال این شهر واقفند به درستی میدانند که این شهر یکی از خط مقدم های مبارزه با رژیم آپارتاید است و مردم آن بخصوص فعالان آن میکوشند تا تمام توان خود را در جهت احقاق حقوق پایمال شده ی آذربایجان به کار گیرند. طبیعی است که در خط مقدم جنگهای سخت و نرم تلفات و برد و باخت های بیش از جاهای دیگر باشد.

قیام پنجم شهریور به وضوح نشان داد که این مدیاها هستند که میتوانند انعکاس دهنده و هدایت کننده ی جریانهای سیاسی – اجتماعی در جهان داخل و خارج یک سرزمین باشند. انعکاس جهانی قیامهای پنجم و دوازدهم شهریور بدون شک قابل قیاس با قیام خرداد 1385 نیست. به خوبی میتوان دریافت که در قیام شهریور آذربایجان رسانه ها و مدیاهای حرکت ملی پیشرفت قابل توجهی داشته و تا آنجا که توانستند کوشیدند تا اخبار آذربایجان و انعکاس آن در مدیاهای بین المللی و دیگر کشورها را به استحضار جهانیان رسانده و نقش بسیار مثبت و تحسین برانگیری در رشد و پویایی حرکت ملی آذربایجان جنوبی بازی کنند.

قیام شهریور آذربایجان از این لحاظ که یک قیام زیست محیطی با ریشه های تاریخی اعتراض به آپارتاید در ایران است یک قیام استثنایی در تاریخ آذربایجان ، ایران و حتی خاورمیانه محسوب میشود. خوشبختانه ملت مبارز آذربایجان به خوبی توانسته تا به امروز به مدیریت قیام های شهریور پرداخته و از سانسور، بایکوت و تحریف شدن آن ممانعت به عمل آورد. با توجه به اینکه در یادداشت پیشین به نکات مهم قیام پنجم شهریور پرداخته شده بود ، اینجا به ذکر یکی از این نکات و تجزیه – تحلیل آن پرداخته میشود.

همانگونه که در یادداشت پیشین به صراحت گفته شد، قیام شهریور آذربایجان پتانسیل تبدیل شدن به یک قیام همه جانبه در سراسر آذربایجان و ایران را دارد. با توجه به نزدیک شدن یکم مهر ماه ، ماه آغاز به کار مدارس و دانشگاهها ، سایت اؤیرنجی از عموم فعلان حرکت ملی انتظار دارد تا با یاری و همفکری و همدلی هم ، بتوانند پیوند دهنده ی قیام پنجم شهریور آذربایجان با قیام یکم مهر آذربایجان باشند. مطمئنا قیام یکم مهر میتواند سراسر آذربایجان را دربر گرفته و علاوه بر طرح خواسته های مرتبط با احیای دریاچه اورمیه ، به طرح خواسته های ملی آذربایجانیان و تورکان دیگر مناطق ایران بپردازد. روزهای باقی مانده فرصت بسیار مناسبی است تا فعالان حرکت ملی در شهرهای مختلف با روشهای متفاوت و البته با حفظ امنیت خود و دیگر فعالان حرکت ملی ، به آگاهی بخشی مردم پرداخته و آنان را برای قیام یکم مهر ماه آماده کنند. اهمیت قیام یکم مهر ماه می تواند بیشتر از قیام شهریور آذربایجان باشد. مدیاهای حرکت ملی ، احزاب ، گروهها و تشکیلات سیاسی ، فرهنگی و... حرکت ملی آذربایجان جنوبی بایستی با اتحاد و همدلی هم فضای اعتراضی شهریور ماه را تا یکم مهر ماه حفظ کرده و در نهایت قدرت آذربایجان را در یکم مهر ماه به نمایش گذارند.

از هم اکنون میتوان با ارسال اخبار ، مقاله و ... به زبان های مختلف من جمله زبان انگلیسی عمق آپارتاید را در ایران به رسانه های مختلف جهان شناساند. فعالان حرکت ملی بایستی بکوشند تا از طریق ارسال مئیل ، تماس تلفنی ، مصاحبه ی حضوری و... در خارج از ایران ، مدیاهای بین المللی را با فضای مبارزاتی آذربایجان آشنا سازند. فرصت بدست آمده یکی از استثنایی ترین فرصت های تاریخ آذربایجان است و آذربایجانیان و دیگر تورکان ایران میتوانند با پیوند قیام شهریور آذربایجان به قیام یکم مهر آذربایجان یکی از استثنایی ترین رویدادهای تاریخی آذربایجان را رقم زده و حرکت ملی را در رسیدن به اهداف خود بیش از پیش یاری نمایند.

سایت اؤیرنجی از عموم ملت فهیم و مبارز آذربایجان دعوت می کند تا از هم اکنون با پخش تراکت ، اعلامیه ، پوستر و... فضای قیام یکم مهر ماه را آماده کرده و با اتحاد و همدلی در کنار هم و رور در روی رژیم آپارتاید و سیاست های تبعیض آمیز آن قرار گیرند.

اویرنجی

خشکاندن دریاچه اورمیه یعنی شلیک

ارک قالاسی — Sat, 10 Sep 2011 15:59:44 GMT

خشکاندن دریاچه اورمیه یعنی شلیک

تیر خلاص به شقیقه آذربایجان

بابک آذری

ارک قالاسی - دریاچهٔ اورمیه دارای ۱۰۲ جزیره‌است که همهٔ آن‌ها از سوی سازمان یونسکو به عنوان اندوختهٔ طبیعی جهان به ثبت رسیده‌اند و از طرف دیگر آذربایجان از مراکز کشاورزی و دامداری در ایران محسوب می شود با خشک شدن دریاچه ی اورمیه اراضی کشاوزی در آذربایجان مبدل به شوره زار خواهد شد و در نتیجه تولید مواد غذایی مثل سیب زمینی ، گندم و مواد گوشتی ممکن نخواهد بود و آذربایجان به جای تولید کننده ی مواد غذایی به مصرف کننده مبدل خواهد شد طبیعی است این امر در بازار جهانی از نظر کمیت و قیمت روی محصولات غذایی تاثیر منفی خواهد داشت .

خشکاندن دریاچه اورمیه یعنی شلیک

تیر خلاص به شقیقه آذربایجان

بابک آذری

افزون بر این با شوره زار شدن اراضی آذربایجان احتمالا ١٤ میلیون نفر مجبور به ترک آذربایجان خواهند شد اکثریت آنان به نقاط دیگر در ایران خواهند رفت اما در عین حال تعدادی هم خواهند کوشید به کشورهای همسایه و در بهترین حالت خودشان را به کشورهای اروپایی، آمریکا، کانادا و استرالیا برسانند از اینروست که به نظر بسیاری از کارشناسان خشک شدن دریاچه ی اورمیه امر داخلی ایران محسوب نمی شود و از نظر ماهیت مشکل بین المللی است در چارچوپ ایران نیز دریاچه اورمیه با جزایر خود و اراضی کشاورزی و دامداری ثروت ملی و طبیعی محسوب می شوند و طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی دولت موظف به پاسداری از آن می باشد اصل پنجاه قانون اساسی جمهوری چنین مقرر می دارد« در جمهوری اسلامی، حفاظت محیط زیست که نسل امروز و نسلهای بعد باید در آن حیات اجتماعی رو به رشدی داشته باشند، وظیفه عمومی تلقی می‌گردد. از این رو فعالیتهای اقتصادی و غیر آن که با آلودگی محیط زیست یا تخریب غیر قابل جبران آن ملازمه پیدا کند، ممنوع است » براساس اصل پنجاه قانون اساسی سازمان حفاظت از محیط زیست بوجود آمده است که یکی از دوایر حکومتی محسوب می شود و وظیفه اصلی آن مراقبت و پیشگیری از تخریب وآلودگی محیط زیست در ایران می باشد.

چرا حکومت مرکزی به وظایف قانونی خو عمل نمی کند؟

کنفوسیوس می گوید «حرفهای سیاستمداران را بشنوید اما بر اساس اعمالشان قضاوت کنید» اگر عمل را ملاک قضاوت قرار دهیم هم در زمان رژیم پهلوی و هم در زمان حکومت اسلامی، حکومتهای مرکزی در رابطه با آذربایجان سیاست مهاجرت اجباری را تعقیب کرده اند برای درک بهتر این موضوع باید قدری به عقب باز گردیم. رضا میرپنج بعد از کودتای نظامی و برقراری رژیم پهلوی با الگو قرار دادن ملت فارس پروژه یکسان سازی ملتها را در ایران عملی کرد و ملتی بنام ملت ایران اختراع شد در سال ١٩٤٥ میلادی برقراری حکومت ملی در آذربایجان به رهبری پیشه وری بیش از اندازه رژیم پهلوی را ترساند چون آذربایجان با اراضی پهناور و جمعیت زیاد عملا خطری بسیار جدی برای ثبات حکومت مرکزی و تمامیت ارضی ایران محسوب می شد از اینرو زمینه سازی برای مهاجرت آذربایجانیها به مناطق فارس نشین به سیاست استراتژیک رژیم پهلوی مبدل گردید چون مهاجرت انبوه آذربایجانیها به مناطق دیگر هم خطر آنانرا نسبت به حکومت مرکزی کاهش می داد و از طرف دیگر استحاله ی آنان خصوصا فرزندانشان را در درون ملت فارس آسانتر می کرد البته رژیم پهلوی این سیاست را به تقلید از استالین در ایران بکار بست استالین در شوروی سابق بیش از ٦ میلیون نفر را مجبور به مهاجرت کرد و با این کار موفق شد کنترل حزب کمونیست را در بعضی از مناطق غیر روس نشین افزایش دهد متاسفانه در حکومت اسلامی هم زمینه سازی برای مهاجرت آذربایجانیها به مناطق دیگر به سیاست استراتژیک حکومت اسلامی مبدل شده است و در نتیجه میلیونها نفر آذربایجانی تدریجا آذربایجان را ترک کرده اند در سال ١٩٩١ میلادی آذربایجان شمالی بعنوان کشوری مستقل به عضویت سازمان ملل پذیرفته شد و از طرف دیگر جنبش هویت طلبی در آذربایجان جنوبی در زمانی کوتاه رشد چشمگیری یافت وقوع این اتفاقات باعث شد تبدیل اراضی آذربایجان به شوره زار و مهاجرات اجباری میلیونها نفر آذربایجانی در دستور کار رژیم قرار گیرد برای رسیدن به این هدف بیش از سی سد بر سر راه رودخانه هایی که به دریاچه اورمیه می ریزند ساخته شد هر کسی بخوبی می داند اگر مسیر رودخانه ها به طرف دریاچه ای مسدود شوند آن دریاچه خشک خواهد شد بنابراین رژیم ایران با مسدود کردن آب مورد نیاز دریاچه اورمیه عمدا باعث خشکی آن می شود در واقع رژیم با خشکاندن دریاچه اورمیه سیاست استعماری خود را وارد فاز نهایی کرده است خشک شدن دریاچه اورمیه را می توان به تیر خلاصی تشبیه کرد که به سر آذربایجان شلیک می شود.

رژیم ایران با خشکاندن دریاچه اورمیه به اهداف زیر خواهد رسید

١- با خشک شدن دریاچه اورمیه، وزش باد چند میلیارد تن نمک را در اراضی آذربایجان پخش خواهد کرد و آذربایجان مبدل به شوره زار خواهد شد.

٢- به نظر پاره ای از متخصصان با خشک شدن دریاچه اورمیه به همراه نمک بعضی از مواد شیمیایی هم در اراضی آذربایجان پخش خواهد شد که برای سلامت انسانها مضر هستند واحتمال دارد باعث شود بعضی از اطفال آذربایجانی بصورت معلول بدنیا آیند.

٣- دریاچه اورمیه باعث می شود دمای هوا درآذربایجان ملایم باشد با خشک شدن دریاچه اورمیه، آذربایجان از نظر دمای هوا حالت کویری پیدا خواهد شب هنگام هوا خیلی سرد و روزها خیلی گرم خواهد بود و افزون بر این گرم شدن دمای هوا روی منابع آب شیرین در آذربایجان تاثیر منفی خواهد داشت.

٤- هر ساله از کشورهای خارجی و دیگر نقاط ایران برای دیدن دریاچه اورمیه به آذربایجان سفر می کنند در واقع دریاچه اورمیه از نظر جاذبه ی توریستی نقش پر اهمیتی را ایفا می کند و باعث شده است هتلها، رستورانها و در بخش حمل و نقل برای تعداد زیادی شغل و منبع در آمد ایجاد شود طبیعی است با خشک شدن دریاچه اورمیه، آذربایجان یکی از مهمترین جاذبه های توریستی خود را از دست خواهد داد وباعث افزایش بیکاری خواهد شد.

٥- بنظر کارشناسان سیاسی با خشک شدن دریاچه اورمیه بطور تدریجی و سیستماتیک، آذربایجانیها را در استانهای نظیر استان خوزستان، لرستان، سیستان و بلوچستان اسکان خواهند داد مهاجرت میلیونها نفر آذربایجانی بطور پراکنده به نقاط مختلف باعث خواهد شد خطر آذربایجانیها بر علیه حکومت مرکزی بطور فزاینده ای کاهش یابد و از طرف دیگر رژیم ایران با ایجاد تضاد و درگیری در بین آذربایجانیهای مهاجر و افراد بومی مثل عربها، بلوچها و لرها کنترل بهتری روی آنان خواهد داشت.

آیا می توان به وعده های رژیم ایران اعتماد کرد؟

رژیم برای اثبات حسن نیت خود در رابطه با دریاچه اورمیه قبل از هر چیز باید سدهایی را که آبشان به دریاچه اورمیه ختم می شود باز کرده و به این وسیله دریاچه اورمیه را از حالت احتضار نجات دهد و در مرحله ی بعدی به متخصصان بین المللی از جمله متخصصان آلمانی اجازه دهد به آذربایجان سفر کرده و با همکاری متخصصان ایرانی برای نجات دیارچه اورمیه در دراز مدت طرح مشخصی را ارائه دهند اما در عمل رژیم ایران عکس این کار را می کند رژیم ایران از باز کردن سدهایی که آبشان به دریاچه می ریزد امتناع می کند و درعین حال اظهارت کارشناسان بین المللی را مغرضانه و توطئه استکبار بر علیه حکومت اسلامی می داند این نوع طرز رفتار بخوبی نشان می دهد رژیم قصد دارد دریاچه اورمیه را بخشکاند و برای رسیدن به این هدف از سیاست شلاق و شیرینی بهره می جوید از یک طرف کسانی را که در شهرهای اورمیه و تبریز دست به تظاهرات زده اند قوم پرست و بزهکار نشان می دهد تعداد زیادی را دستگیر، زخمی و حتی چند نفر را به قتل می رساند و از طرف دیگر رئیس سازمان حفاظت از محیط زیست اعلام می کند برای احیای دریاچه اورمیه ٩٥٠ میلیارد تومان اعتبار اختصاص داده شده است در واقع رژیم ایران با سیاست شلاق و شیرینی می کوشد افکار عمومی را درآذربایجان تحت کنترل خود قرار داده و از این طریق هیجانات مردم را بکاهد و با گذشت زمان از حساسیت مردم نسبت به خشک شدن دریاچه اورمیه کاسته شده و آنرا بعنوان یک فاجعه ی طبیعی پذیرا باشند اما مردم بجای وعده های رژیم به حافظه ی تاریخی خود اعتمادمی کنند در ایران مشکلی بنام پروژه های ناتمام وجود دارد اغلب پروژه ای برای اجرا مورد قبول دولت واقع می شود و برای اجرای آن بودجه ای هم در نظر گرفته می شود اما عملی شدن آن پروژه ممکن است دهها سال طول بکشد برای مثال ساختن پل میانگذر اورمیه بیش از سی سال طول کشید بنابراین اعتماد به وعده های دولت چیزی جز حماقت نیست.

آیا می توان جلو خشکاندن دریاچه ی اورمیه را گرفت؟

فقط مردم آذربایجان با حضور در خیابانها و با برگزاری تظاهرات اعتراضی می توانند رژیم ایران را مجبور به عقب نشینی کنند و دریاچه اورمیه را نجات دهند بر اساس حساب دو دو تا چهارتا یعنی با منطق ریاضی می توان این نتیجه را گرفت اگر حتی دهها هزار تن آذربایجانی توسط رژیم زخمی و یا کشته شوند اما جلو خشکاندن دریاچه اورمیه گرفته شود ما طرف برنده این بازی سیاسی بحساب می آییم چون به نظر تمام متخصصان با خشک شدن دریاچه اورمیه میلیونها تن آذربایجانی صدمه جانی و مالی خواهند دید و احتمالا ١٤ میلیون مجبور به مهاجرت خواهند شد در اینجا باید توجه داشت رژیم ایران به چند دلیل نمی تواند دهها هزار تن را زخمی و یا به قتل برساند.

اولا خشکی دریاچه اورمیه بعنوان یک معضل بین المللی در مرکز توجهات بین المللی قرار دارد و اخیرا بعضی از سیاستمداران اروپایی از جمله رهبر حزب سبزها در آلمان خواستار جلوگیری از خشک شدن دریاچه اورمیه و آزادی دستگیر شدگان در تظاهرات اورمیه و تبریز شد از اینرو افزایش خشونت از طرف رژیم نسبت به تظاهر کنندگان باعث خواهد شد جامعه جهانی واکنش تندی بر علیه رژیم ایران نشان دهد رژیم از تکرار تجربه کشورهای عربی در ایران بیمناک است بنابراین با ادامه تظاهرات و بحرانی شدن اوضاع تن به عقب نشینی خواهد داد.

ثانیا کابوس وحشتناک رژیم ایران نظامیان آذربایجانی است تجارب تاریخی نشان می دهد در شرایط بحرانی و خیزش های انقلابی و مردمی، بسیاری از نظامیان به مردم ملحق می شوند برای مثال بعد از انقلاب درجدال حزب خلق مسلمان با حکومت مرکزی بسیاری از نظامیان جانب مردم را گرفتند اخبار رسیده از تظاهرات پنجم و دوازدهم شهریور در شهرهای اورمیه و تبریز نشان می دهد که در بعضی از قرارگاههای نظامی، آذربایجانیها در رابطه با دریاچه اورمیه شعارهایی را سر داده اند و بعضی ازماموران افراد دستگیر شده را به گوشه ای برده و به آنان گفته اند ما را ببخشید ما اسیر این لباس نظامی هستیم سپس افراد دستگیر شده را آزاد کرده اند ادامه تظاهرات مردمی در آذربایجان و اعمال خشونت از جانب رژیم ایران باعث خواهد شد پاره ای از نظامیان آذربایجانی به مردم بپیوندند در آنصورت ممکن است کنترل اوضاع از دست رژیم خارج شود احتمالا رژیم برای حفظ بقای خود تن به این ریسک نخواهد داد اگر تظاهرات مردمی دوام پیدا کند رژیم با چرخش ناگهانی برای تخفیف هیجانات مردمی تن به اجرای بعضی از خواسته های مردمی خواهد داد.

ثالثا ادامه تظاهرات مردمی، رژیم را با بحران کنترل مواجه خواهدکرد برای رژیم ایران امکان ندارد دهها هزار نفر را زندانی کرده و هر روزه نیروهای خود را با قیام احتمالی بطور آماده باش نگه دارد گاندی در مرحله ای از مبارزات آزادیخواهانه از مردم دعوت کرد بطور مداوم دست به تظاهرات بزنند و زندانها را پر کنند و استعمارگران را با بحران کنترل مواجه سازند این تاکتیک مبارزه مفید بود و انگلستان را مجبور به عقب نشینی در برابر مردم کرد طبیعی است با ادامه تظاهرات در آذربایجان امکان دارد دامنه تظاهرات مردمی به دیگر نقاط ایران هم کشیده شود و رژیم ایران بطور جدی با بحران کنترل روبرو گردد پس ازاین نقطه نظر هم می توان نتیجه گرفت با ادامه تظاهرات مردمی رژیم ایران مجبور به عقب نشینی در برابر مردم خواهد شد.

انتقال اب رود ارس به دریاچه اورمیه

ارک قالاسی — Sat, 10 Sep 2011 15:55:22 GMT

انتقال اب رود ارس به دریاچه اورمیه

نه عملی است و نه علمی

ف. اردبیلی

ارک قالاسی - حکومت ایران که به شدت دنبال گروه و یا فردی خارج از دایره خودیها برای مقصر جلوه دادنش در قتل دریاچه اورمیه میباشد اخیرا در تبلیغات خود به صورت مستقیم و غیر مستقیم تردید منطقی وزیر محیط زیست آذربایجان در قبال انتقال اب از رود ارس به دریاچه اورمیه را در بوق کرده است.

انتقال اب رود ارس به دریاچه اورمیه

نه عملی است و نه علمی

ف. اردبیلی

در واقع ایران که طی 20 سال گذشته با ساخت 40 سد و حفر 20 هزار چاه عمیق در اطراف دریاچه و نیز احداث خیانت بارترین پل تاریخ توسط مافیای حاکم؛ از بیست سال پیش کمر به قتل دریاچه اورمیه بسته است تمامی راههای معقول را کنار گذاشته و صرفا جهت تبلیغات به دنبال انتقال اب از صدها کیلومتر دورتر به دریاچه اورمیه و یا کار نه چندان مفید بارور کردن ابرها است.

اولا اینکه احداث چنین کانالی به دست کم 7 سال زمان نیازمند است. طی این مدت دریاچه حتما خشکیده است.

دوما اینکه بخش بزرگی از این آب تا به دریاچه اورمیه برسد خشک خواهد شد!

سوما اینکه انتقال این آب سبب کاهش شدید اب در مسیر رودخانه شده؛ موجب خشکیدن تمامی حوضه آبریز رود ارس خواهد شدو به این ترتیب مشکل بزرگ دیگری به وجود خواهد آمد.

چهارما اینکه ترکیبات آب رود ارس با آب رودخانه هایی که به دریاچه اورمیه می ریزند متفاوت است و این امر سبب مرگ بیش از پیش اکوسیستم طبیعی منطقه خواهد شد.

پنجما اینکه چرا رژیم دریچه سدهای مخربش را باز نمی کند و یا این سدها ویرانگر محیط زیست را تخریب نمی کند؟

ششما اینکه چرا حکومت اپارتاید تاکنون حتی یک نفر را به خاطر این جنایت و خیانت بزرگ محاکمه نکرده است؟

هفتما اینکه چرا خامنه ای ساکت است و هیچ نمی گوید؟

راستی باز هم بپرسیم چرا دریچه سدها باز نمی شود و به جای آن می خواهند وعده سر خرمن دهند!!!

طوفانهای وحشتناک نمک در راه است

ارک قالاسی — Sat, 10 Sep 2011 15:42:33 GMT

فاجعه دریاچه ارومیه آغاز شد:

طوفانهای وحشتناک نمک در راه است

ارک قالاسی - اعتماد نوشت:سال های سال است که هر از چند گاهی نام دریاچه ارومیه به دلایل مختلف بر سر زبان ها جاری می شود، زمانی به جهت جذابیت های زیست محیطی و طبیعت بکرش و زمانی هم به دلیل نقش رابطش میان دو شهر تبریز و ارومیه و پلی که از ابتدای انقلاب توسط شهید کلانتری وزیر وقت راه و ترابری کلنگ آن بر زمین خورد تا چند سالی که به دلیل عدم توجه جدی به این دریاچه و البته تصمیمات متناقض مدیریتی جام مرگ را به لب گذاشته و بنا به گفته کارشناسان تا چند سال دیگر، به جای دریاچه ارومیه فقط کویری نمک سود باقی خواهد ماند.

فاجعه دریاچه ارومیه آغاز شد:

طوفانهای وحشتناک نمک در راه است

با این حال و با وجود گذشت بیش از 15 سال از هشدارهای جدی درباره نابودی این دریاچه به جهت فعالیت های عمرانی بالادست این دریاچه که منجر به کم آبی و حتی خشک شدن برخی نقاط این دریاچه شده است، اما به دلیل اجرایی نشدن یک طرح عملی برای برون رفت این تالاب از وضع بحرانی موجب شده دریاچه ارومیه رفته رفته تبدیل به شوره زاری بیش نشود.

البته تاکنون و در میانه سال های متوالی از بی توجهی به این دریاچه که زمانی جزو لیست بزرگ ترین دریاچه های جهان قرار داشت موجب شده تا حتی طرح ها و ایده های مختلف کوتاه مدت هم نتواند جان این دریاچه را نجات داده و رفته رفته بر وضع وخیم فعلی آن بیفزاید.

برای حل مشکل دریاچه ارومیه که طرح هایی همچون بارورسازی ابرها، انتقال آب بین حوزه یی، اجرای طرح های آبیاری تحت فشار با هدف کاهش مصرف آب در بخش کشاورزی و... با اعتبارات کلان به تصویب رسید ولی موانع زیادی از جمله عدم اجرای کارشناسی و کمبود اعتبار بر سر راه اجرایی شدن این طرح ها موجب شده تا دریاچه ارومیه از حالت نقاهت به شرایط وخامت وارد شود.

عدم اختصاص حقآبه دریاچه ارومیه از رودخانه ارس، حضور تیم بارورسازی ابرها در آذربایجان غربی شرقی، بی توجهی به نقش استفاده از آب های زیرزمینی و کاهش منابع ورودی به دریاچه ارومیه، بالابودن میزان تبخیر آب، کاهش بارندگی ها و احداث سدها از جمله مشکلاتی است که مسوولان از مهم ترین علل بحرانی شدن دریاچه ارومیه عنوان می کنند اما متاسفانه تاکنون راهکارهای عملی که برای برون رفت از این مشکلات طراحی شده قربانی بروکراسی های اداری یا مانورهای تبلیغاتی و رسانه یی برخی مسوولان و دستگاه های اجرایی ذی ربط شده است.

تاکنون بیش از 47درصد دریاچه ارومیه به شوره زار تبدیل شده و با ادامه این روند تا چهار سال دیگر این دریاچه از روی نقشه ایران محو می شود.

مسوولان در این رابطه راهکارهایی را بررسی کرده اند که به شرط انجام، از این فاجعه جلوگیری خواهد شد. این روزها شاهد تولید انبوه خبر و گزارش درباره کفن پوش شدن و خون گریستن نگین آذربایجان هستیم.

هر کسی دغدغه یی دارد و از منظری به موضوع می نگرد. اما قهر طبیعت به انتظار ما نمی نشیند و دریا، آرام آرام پای پس می کشد از این معرکه ها. 15سالی از نخستین هشدارها گذشته و 10سالی می شود که دریا در راهی که در پیش گرفته، مصمم تر از پیش شده است.

آنها که باید خود پاسخگو باشند، گوی سبقت از دیگران ربوده اند در انتقاد، و در انبوه خبرها و مصاحبه هایشان خبر از سربرآوردن بحران می دهند، اما کمتر می گویند که چرا چنین شده است و تا به حال که متخصصان هشدار می دادند، چرا توجهی نکرده اند. چرا که این دریاچه و رودخانه های مشابه در این یکی دو سال به این روز نیفتاده است و نبود نگاه دقیق و بروکراسی های دست و پا گیر موجب شده تا دریاچه ارومیه و زاینده رود به این روز بیفتد. سال 75-74 اولین استارت خشکسالی

از سال آبی 75-74 تاکنون رقوم ارتفاعی سطح تراز آب دریاچه ارومیه سیر نزولی پیدا کرده و در طول سال های اخیر آب دریاچه بیشتر از شش متر کاهش داشته است.

محمدباقر صدوق، معاون محیط طبیعی سازمان محیط زیست ضمن بیان اینکه: «واقعیت این است که طبیعت با کسی شوخی ندارد و دریاچه ارومیه در صورتی که اقدام جدی برای نجات آن صورت نگیرد خشک می شود.» اعلام کرده است ادامه این وضع و خشک شدن دریاچه ارومیه بیش از ؟میلیارد تن نمک بر جای خواهد گذاشت که به صورت گرد و غبار و توفان بر سر مردم این ناحیه می ریزد و این بحران تنها گریبان آذربایجان را نمی گیرد، بلکه تمام مناطق کشور را تحت تاثیر خود قرار خواهد داد.

توفان های نمک علاوه بر مزارع حاشیه دریاچه، زندگی بیش از شش میلیون نفر در اطراف این منطقه را تهدید و به گسترش بیماری ها و آسیب های جسمانی و از بین رفتن هزاران هکتار از جنگل های منطقه منجر خواهد شد. که از این حیث کشاورزان دغدغه های فراوانی در ذهن دارند چرا که هم اکنون نیز با تغییر شرایط دریاچه و شوره زار شدن نقاطی از آن با هر وزش باد، چشم های نگران کشاورزان به نمک هایی است که بی مهابا بر روی زمین هایشان جا خوش می کنند و کم کم زمین های کشاورزی نیز با نمک سود شدن تبدیل به کویری خشک خواهد شد.

متاسفانه در سال های اخیر پدیده گرد و غبار از کشورهای عربی مشکلات زیست محیطی زیادی برای بخش ها و مناطق مختلف کشور به وجود آورده است، به گفته کارشناسان در صورت نابودی دریاچه ارومیه که برخی مسوولان زیست محیطی مدت زمان آن را سه الی چهار سال تخمین زده اند شاهد هجوم توفان نمک در بخش های مختلفی از کشورمان خواهیم بود.

در حال حاضر بروز پدیده گرد و غبار در کشورهای عربی ناشی از بی توجهی مسوولان این کشور به محیط زیست بوده و کم توجهی به وضع فعلی دریاچه ارومیه مشکل مشابه بحران گرد و غبار در منطقه از جمله توفان نمک را به وجود می آورد.

در صورت بروز توفان نمک نه تنها کشور بلکه کشورهای منطقه ازجمله جمهوری آذربایجان، ارمنستان، گرجستان و... نیز با مشکلات زیست محیطی مواجه می شوند. صرفه جویی آب در بخش کشاورزی و استفاده از آبیاری تحت فشار در حال حاضر حلقه مفقوده یی است که نمی توان گفت مورد بی توجهی بلکه کم توجهی قرار گرفته است چرا که اجرای این طرح با توجه به اهمیتی که دارد رضایت بخش نبوده و باید با شتاب هر چه سریع تر اجرایی شود، استاندار آذربایجان غربی در این زمینه نیز گفت: با تصویب اخیر دولت نیز سهم کشاورزان در مناطق محروم برای توسعه آبیاری تحت فشار حذف شده که این موضوع نیز در تسریع در اجرای طرح های آبیاری تحت فشار موثر خواهد بود. جرگه یی که فاتحه خوان دریاچه و رود خانه ها شد

البته نباید جایگاه سد سازی را نادیده گرفت، همان سدهایی که زمانی ایران را به جرگه سدسازان جهانی وارد کرد امروز بلای جان رودخانه ها و دریاچه ارومیه شده و سهم قابل توجهی در خشکی این رودخانه ها و دریاچه بازی می کنند به گونه یی که بنا به گفته کارشناسان یکی از دلایل بروز وضع بحرانی دریاچه ارومیه، ساخت سدهای متعدد روی رودهایی است که به این دریاچه منتهی می شوند که البته همین دلیل باعث خشک شدن رودخانه زاینده رود نیز شده است و امروز زاینده رود به جای جریان آب، باد را در خود روان می کند و تا چندی دیگر و بعد از برگزاری مراسم خشک شدن دریاچه ارومیه ظاهرا باید برای سی وسه پل و پل خواجو و دیگر پل های تاریخی که به دلیل جاری نبودن آب در حال خراب شدن هستند بگیریم. پل کلانتری هم در خطر

البته شواهد امر نشان می دهد که ساخت پل کلانتری که خود زمانی دلیلی برای خشک شدن دریاچه ارومیه اعلام شده بود در شرایط فعلی با خشک شدن بیشتر دریاچه و پایین آمدن آب دریاچه، این پل نیز در معرض خطر قرار گرفته و برخی کارشناسان خبر از خرابی این پل بعد از خشک شدن دریاچه می دهند. 15رودخانه دایمی به دریاچه ارومیه می ریزند که تاکنون روی این رودخانه ها 36 سد ساخته اند، 12 سد نیز در دست ساخت هستند و 40سد دیگر نیز برای ساخت و احداث در دست برنامه ریزی هستند.

یعنی88سد مانع از جاری شدن رودخانه ها به سوی دریاچه ارومیه و رسیدن آب به درون آن می شوند. برای مثال فقط بر یک رودخانه منتهی به آن (به نام آجی چای) 22 سد احداث شده است و به این ترتیب دیگر آبی باقی نمی ماند که به آن دریاچه وارد شده و باعث ادامه حیاتش شود. سدسازی روی رودخانه های زرینه رود، سیمینه رود، گدار و باراندوز با هدف تولید برق سبب شده عمق آب در این دریاچه از 16 تا 22 متر به کمتر از پنج متر برسد. ظرفیت سد های استان یک میلیارد و 700 مترمکعب است و در سال های آینده این میزان به چهار میلیارد مترمعکب افزایش می یابد.

پس از چندین دهه تحسین سدها به عنوان شاهکارهای مهندسی، اکنون نگاه انتقادآمیزتری نسبت به این سازه ها ظهور کرده است و تلاش های مردمی برای برچیدن سدها، با هدف احیای رودخانه ها و احقاق حقوق جوامع متاثر رو به فزونی است. فعالان این عرصه، سدهایی را هدف می گیرند که اثرات منفی اجتماعی و زیست محیطی آنها همچنان تداوم دارد و نتوانسته اند وعده های اقتصادی خود را عملی کنند.

درباره وضع سدها در حوزه آبخیز دریاچه ارومیه، اخیرا وزیر نیرو اعلام کرده است: مطالعه روی سدها در بالادست دریاچه ارومیه برای رفع مشکلات زیست محیطی و کم آبی این دریاچه متوقف و از اولویت ردیف اجرایی خارج شده اند. مجید نامجو در پاسخ به سوالی درباره وضع طرح های بالادستی وزارت نیرو در اطراف دریاچه ارومیه اظهار داشت: «در کارگروهی که دولت برای دریاچه ارومیه تشکیل داد، مصوب شد برای رفع مشکلات زیست محیطی و کم آبی این دریاچه تا زمانی که وضع دریاچه به تعادل برسد، این وزارتخانه طرح های بالادستی خود را در این منطقه متوقف کند. بر اساس برنامه ریزی های انجام شده فعلامطالعه روی آن سدهایی که در بالادست دریاچه ارومیه قرار دارند، متوقف و از اولویت ردیف اجرایی خارج شده است.

اورمو گؤلونون قوروماسی بؤلگه

ارک قالاسی — Thu, 8 Sep 2011 19:59:47 GMT

اورمو گؤلونون قوروماسی بؤلگه

اؤلکه لرینده ده ضرر وئرجک

ارک قالاسی - بو ائکولوژی فلاکتین فسادلاری تورکییه نی و قوزئی آذربایجان بؤلگه‌لرینی ده وورا بیلر. باشقا سؤزله، اورمو گؤلونون پروبلئمی تک گونئی آذربایجان مسئله‌سی دئییل. دونن دونیا آذربایجان‌لی‌لاری کونقرئسی‌نین گونئی آذربایجان نماینده‌لیگی دالغا گنج‌لر حرکاتی و وطنداش همری‌لیگی پارتیاسی سبایل تشکیلاتینین ایشتیراکی ایله اورمو گؤلونون قوروماقدا اولماسینا اعتراض اولا‌راق ایرانین باکی سفیرلیگی قارشی‌سیندا اعتراض آکسیاسی کئچیریب.

اورمو گؤلونون قوروماسی بؤلگه

اؤلکه لرینده ده ضرر وئرجک

بو، ایران سفیرلیگی قارشی‌سیندا سون بیر نئچه گونده ایکینجی آکسیا‌دیر. آکسیادا اورمو گؤلونون قوروما پروسئسینه ایران حاکمیتی‌نین لاقئید موناسیبتینه اعتراض بیلدیریلیب، عینی زاماندا گونئی آذربایجان تورک‌لرینه دستک نوماییش اولونوب.

اونلارجا آکسیا ایشتیراک‌چی‌سی سفیرلییه دوغرو یوروش ائده‌رک، اورمو گؤلونون ائکولوژی قزا‌دان خلاص ائدیلمه‌سی طلبی ایله شوارلار سسلندیریب. اونلار "خزردن اورمویا سو!"، "آذربایجان بیر اولسون، پایتاختی تبریز اولسون!"، "بوتؤو آذربایجان اورمونی خلاص ائده‌جک!" شوارلاری سسلندیریب‌لر.

آکسیا ایشتیراک‌چی‌لاری ژورنالیست‌لره بیلدیریب کی، اورمو گؤلونون خلاص ائدیلمه‌سی طلبی ایله گونئی آذربایجاندا اعتراض آکسیا‌لاری زامانی 500 آذربایجان‌لی فال ساخلانیب. 7 نفر قتله یئتیریلیب. میللی دوشونجه‌سینه گؤره توتولان گونئی‌لی‌لرین آزادلیغا بوراخیلماسینی طلب ائدن آکسیا‌چی‌لار آزربایجانین بوتؤو‌لوگو، اورمو گؤلونون خلاصی یؤنونده ده شوارلار سسلندیریب‌لر.

آکسیا باشلایان‌دان آز سونرا پولیس اعتراضچی‌لاری سفیرلیگین قارشی‌سین‌دان اوزاقلاشدیریب. ساخ‌لانان یوخ‌دور. آکسیا ایشتیراک‌چی‌لارینین بیاناتیندا دئییلیر کی، ایران رئژیمی اورمو گؤلونون قوروماسینا گؤز یومماقلا ائکولوگیایا بؤیوک زیان وورور، گونئی آزربایجانین بیر گوشه‌سینی شورانلیغا، اینسان یاشامایان بوش بیر سهرایا چئویرمک ایستییر.

"ایران پارلامئنتی اورمو گؤلونون قورودولماسینا راضی‌لیق وئرمکله 35 میلیونلوق آذربایجان خالقینی تحقیر ائدیب. موللا رئژیمی آذربایجان‌لی‌لارین میللی و مدنی حاق‌لاری اوزره هئچ زامان عدالت‌لی فرمان وئرمه‌ییب، اونلاری دایم باسقی آلتیندا ساخلاییب. تئهران رئژیمینه اعتراض ائدیر، حبسده اولان‌لارین آزادلیغا بوراخیلماسینی و اورمو گؤلونون حیاتا قایتاریلماسینی طلب ائدیریک"، - دئیه سندده قئید ائدیلیر.

اورمو گؤلونون 60 فایزی‌نین آرتیق قورودوغو بیلدیریلیر. ائکسپئرت‌لر خبردارلیق ائدیرلر کی، احتیاط تدبیرلری گؤرولمه‌سه، گؤل تام مهو اولا‌جاق. اونلارین فیکرینجه، گؤل سو منبع‌لری‌نین توکنمه‌سی و قئیری-ائففئکتیو سو ایداره‌چی‌لیگی اوزون‌دن قورویور. گونئی آذربایجان‌لی‌لار اورمو گؤلونون قورودولماسینا، اونلارین یوزلرجه کندی‌نین بو تورپاق‌دان کؤچورولمه تکلیف‌لرینه اعتراض اولا‌راق نه واخت‌دان بری‌دیر آکسیا‌لار کئچیریرلر.

دونن یاییلان معلومات‌لارا گؤره، اورمییه گؤلونون قوروماسینا و ایران پارلامئنتی‌نین گؤلون قوروماسینین قارشی‌سینین آلینماسی ایله باغ‌لی تکلیف ائدیلن لاییهنی رد ائتمه‌سینه اعتراض نوماییش‌لری‌نین ایکینجی دؤنمی باشلایا بیلر.

بونون اوچون گونئی آزربایجانین موختلیف شهرلرینده خالقا مراجعت‌لر و بیانات یاییلیر. آذربایجان‌لی سیاسی فال‌لار - تبریز، اردبیل، اورمو، پارساباد، موغان و دیگر شهرلرده بیانات‌لاری یایان‌لار ایسه توتولوب. تبریزین "تراکتور" فوتبول کومانداسینین طرفدارلاری آدین‌دان دا بیر بیانات یاییلیب. ادعا ائدیلیب کی، "ایران حاکمیتی قصداً اورمو گؤلونو قوروتماق ایستییر". بیاناتدا فوتبول فانات‌لاری شنبه گونو اینسان‌لاری تبریزده اعتراض آکسیاسینا قوشولماغا چاغیریر.

میللی حرکات آدین‌دان موختلیف شهرلرده اعتراض نوماییش‌لری‌نین داوامی اوچون مویین مکان‌لار نظرده توتولوب. اورمو شهرینده کاشانی، اتایی، بئست، خییام و ایمام خیابان‌لاری، ایالت و ویلایتی-فقیه میدان‌لاریندا اعتراضلار کئچیریلمه‌سی پلانلاشدیریلیر.

تئهران‌داکی آذربایجان‌لی فال‌لار دا ایمام حسین و آزادی میدانی آراسیندا اعتراض نوماییشی کئچیرمیی نظرده توتور. ایران آذربایجانینین بؤیوک شهرلرین‌دن علاوه، ساراب کیمی کیچیک شهرلرده ده اعتراضلارا حاضرلیق گئدیر.

ایران آذربایجان‌لی‌لاری ائ-مایل و اینتئرنئت سایت‌لاریندا بیانات یایماقلا بعضی خاریجی اؤلکه‌لرده ده آکسیا‌لار کئچیریلمه‌سینی پلانلاشدیریر. ایسوئچده یاشایان آذربایجان‌لی‌لار قوتئنبئرق شهرینده سئنتیابرین 4-ده توپلانتی کئچیره‌جک. آنکارادا ایران سفیرلیگی قارشی‌سیندا پیکئت اولا‌جاق. باکیدا ایران سفیرلیگی قارشی‌سیندا یئنی اعتراضلارین اولاجاغی اعلان ائدیلیب.

ایراندا یاشایان ائتنیک فارس‌لارین بیر قروپو دا بیانات یاییب و اونلار دا آذربایجان‌لی‌لارین طلب‌لرینی مدافعه ائدیر. فارس میللیتین‌دن اولان قروپ‌لار دا آذربایجان‌لی‌لارین آکسیا‌لارینا قاتیلا‌جاق‌لارینی بیلدیریب. اما "ایرانی-میللی" آدلی سیاسی تشکیلاتین خاریجی بؤلمه‌سی بیاناتیندا "بؤلوجولوک سیاستینی" خاطیرلادیب و اورمو گؤلون‌دن بؤلوجولویه بهانه کیمی ایستیفاده اولوندوغونو ادعا ائدیب.

یاشیل حرکاتلا باغ‌لی اینتئرنئت سایت‌لاریندا یاییلان بیانات‌لاردا آذربایجان‌لی‌لارین آکسیا‌لاری دستک‌لنیر و بو گونو "ایراندا اولان آزلیق‌لارین حمایه گونو" آدلاندیریب‌لار.

بو آرادا اورمو‌داکی اعتراض آکسیا‌لاریندا توتولان‌لارین آزادلیغا بوراخیلماسی باره‌ده ضدیت‌لی خبرلر وئریلیر. یئرلی ساکین‌لرین معلوماتینا گؤره، توتولان‌لاردان 150 نفر آزاد ائدیلیب. آنجاق خبر رسمی و موستقیل خبر آگئنت‌لیک‌لری طرفین‌دن تصدیقلنمه‌ییب و ایران رسمی‌لری بو باره‌ده هر هانسی معلومات وئرمیر. توتولان فال‌لار شرقی و قربی آذربایجان رادیو و تئلئویزیا‌لاریندا تحقیر ائدیلیر. دیگر طرف‌دن، آذربایجان‌لی سیاسی، مدنی و اطراف موهیت فال‌لاری ادعا ائدیر کی، آوقوستون 27-دکی اعتراض نوماییش‌لرینده 300-دن چوخ آدام توتولوب.

خبرلرده بیلدیریلیر کی، نوماییشی داغیتماق اوچون اورمو پولی‌سی گؤزیاشاردیجی قاز، اودلو سلاح و دینک‌لردن ایستیفاده ائدیب. ادعا اولونور کی، توتولان‌لارین بیر حیسه‌سی یارا‌لانان‌لاردیر. اونلار خسته‌خانا‌دان توتولوب.

فرانسادا یاشایان، اصلن ایران‌دان اولان سوسیولوق سید پئیوندی ادعا ائدیر کی، اورمو گؤلو شرقی و قربی آذربایجان‌لی‌لار اوچون کیم‌لیک مسئله‌سی‌دیر و بو اعتراضلارین کؤکونده سیاسی و اجتماعی مسئله‌لری تاپماق اولار: "محض بو سبب‌دن آذربایجان‌لی‌لارین رئاکسیاسی حددن آرتیق گوج‌لو اولوب. اصلینده، آذربایجان‌لی‌لار ادالتسیزلیگین قارشی‌سیندا اعتراضلارینی بیلدیریر".

اورمو گؤلو قورویور، یوخسا قورودولور؟

ارک قالاسی — Thu, 8 Sep 2011 19:57:59 GMT

اورمو گؤلو قورویور، یوخسا قورودولور؟

ارک قالاسی - گونئی آذربایجاندا 2011-جی ایلین آپرئلین‌دن بری اورمو گؤلونون قوروماسینین قارشی‌سینین آلینماماسی ایله باغ‌لی داوام‌لی اعتراض آکسیا‌لاری کئچیریلیر. آپرئل آییندا بیر ایستکان سویو گؤله تؤکه‌رک، "اورمو گؤلو سوسوزلوق‌دان یانیر!"، "اورمو گؤلونده سو یوخ‌دور، آذربایجان ایندی اویانماسا، گئج اولا‌جاق!"، "اوزون یاشا، آذربایجان!" و دیگر شعارلارلا کئچیریلن آکسیا‌لاردا بیر چوخ اینسان حبس اولونوب.

همین واخت‌دان بری ایران حاکمیت اورقان‌لارینا و پارلامئنته ائدیلن مراجعت‌لرله داوام ائتدیریلن اعتراضلار بو ایل آوقوستون 27-ده یئنی‌دن کوچه یوروش‌لرینه چئوریلیب.

اورمو گؤلو قورویور، یوخسا قورودولور؟

بو اعتراضلارین عکس اولوندوغو ان بؤیوک آکسیا هله‌لیک سئنتیابرین 3-ده کئچیریلیب. گونئی آزربایجانین اورمو، تبریز، اردبیل شهرلرینده، پایتاخت تئهراندا کئچیریلن آکسیا‌لارا پولیس موداخیله ائدیب، چوخ‌لو سایدا یارا‌لی و ساخلانیلان وار. بعضی معلومات‌لارا گؤره، اعتراض آکسیا‌لاری زامانی اؤلن‌لر اولوب.

اورمو گؤلو نیه قورویور؟

اورمو گؤلو ایراندا ان بؤیوک گؤل حساب اولونور. ساحه‌سی تقریباً 5000-6000 کو.کم، حوزه‌سینده سویون هجمی 20-24 میلیارد کوبمئتر اولوب، ائنی 40 کم، اوزون‌لوغو 130 کم-دیر. دنیز سویه‌سین‌دن 1274 م یوکسک‌لیکده یئرلشن بو سو هؤوزه‌سی‌نین درین‌لیگی اورتا حسابلا 5 م-دیر. ان درین یئری‌نین ایسه 7 م اولدوغو بیلدیریلیر. قدیم تورک دیلینده بو گؤلون آدی "سودا یاشاییش یئری" آنلامینی وئریر.

رضا پهلوی‌نین حاکمیتده اولدوغو 1937-جی ایلده گؤلون آدی رسمی منبع‌لرده اونون شرفینه "رزایه" آدلاندیریلیب. 1946-جی ایلده آذربایجان میللی حکومتی بو آدی دییش‌دیرسه ده، اوغلو مهممرزا پهلوی‌نین دؤورونده گؤله "رضائیه"، "رضائیه گؤلو"، "کبودان"، "چیچسیت" کیمی آدلار وئریلیب. ایران اینقیلابین‌دان سونرا ایسه شاهلا باغ‌لی آدلار لغو ائدیلدیگین‌دن گؤلون آدی دا "آمنیستیایا دوشوب".

گؤله آجیچای، سوفیچای، لئیلانچای، قالاچای، اوسکوچای، توفارقانچای، درچای، سینیخچای چای‌لارینین سویو تؤکولور. علمی منبع‌لرده گؤستریلیب کی، بؤلگه‌یه یاغینتینین ان آز دوشدوگو ایللرده بئله اورمو گؤلونده سویون سویه‌سی آشاغی ائنمه‌ییب، بونا سبب ایسه گؤله یئرالتی چای‌لارین آخماسی‌دیر.

قیشین ان سرت واخت‌لاریندا بئله گؤلون سویو دونمور کی، بونون دا سببی سویون ترکیبینده دوزلولوغون میقدارینین چوخ اولماسی‌دیر. اورمو گؤلونده ایری‌لی-خیردا‌لی 102 آدا وار، آدا‌لارین اومومی ساحه‌سی 33،640 هئکتاردیر. حاضردا آدا‌لاردا یاشایان‌لار اساساً اکین‌چی‌لیک، مالدارلیق، گولچولوک، باغ‌چی‌لیق، خالچا‌چی‌لیقلا مشغول اولورلار. اراضیده لیمان‌لار وار و بؤلگه توریزم اوچون چوخ الوئریش‌لی‌دیر.

اورمو گؤلو و اونون پالچیغی آرتیروز، اسب، تراخوما، موختلیف دری خسته‌لیک‌لری، بؤی‌رک، هزم سیستئمی، قادین خسته‌لیک‌لری‌نین موا‌لیجه‌سی اوچون اهمیت‌لی حساب اولونور.

1967-جی ایلده اورمو گؤلو قوروق اعلان اولونوب و اونئسجو-نون قورونان طبیعی اراضی‌لر سیاهی‌سینا داخیل ائدیلیب.

متخصص‌لرین فیکرینجه، اورمونین قورودولماسی پروسئسینه 1999-جو ایلدن باشلانیب. بئله کی، گؤله تؤکولن چای‌لار اوزرینده سو آنبارلارینین تیکینتی‌سینه ایستارت وئریلیب، "کند تسرروفاتیندا اینقیلاب" آدی آلتیندا تیکیلن سو آنبارلاری ایله گؤله چای‌لارین تؤکولمه‌سی‌نین قارشی‌سی آلینیب.

سو آنبارلارینین تیکینتی‌سی‌نین باشلادیغی واخت‌دان اعتباراً یئرلی آذربایجان‌لی‌لار بونونلا باغ‌لی ایران رسمی اورقان‌لارینا مراجعت‌لر ائتسه‌لر ده، هئچ بیر نتیجه الده ائدیلمه‌ییب. ایراندا 2009-جو ایلده کئچیریلمیش پرئزیدئنت سئچکی‌لری ارفه‌سین‌دکی کامپانیا زامانی نامیزدلر میرهوسئین موسوی و مئهدی کرروبی ده اورمو گؤلو پروبلئمین‌دن دانیشیب‌لار.

2009-جو ایلده پرئزیدئنت سئچکی‌سین‌دن اؤنجه ماهمود اهمدینئژادین باش‌چی‌لیغی ایله کئچیریلن ایجلاسدا اورمو گؤلونون پروبلئم‌لری‌نین آراشدیریلماسی ایله باغ‌لی دؤولت کومیسسیاسینین یارادیلدیغی اعلان اولونسا دا، ایندییه قدر بو کومیسسیانین هئچ بیر عملی فالیتی اولماییب.

پرئزیدئنتین معاوینی و کومیسسیانین صدری محمدرضا رحیمی سو حووزه‌سی اطرافیندا چوخسای‌لی پروبلئم یاراندیغینی اعتراف ائدیب، گؤلو خلاص ائتمک اوچون اللرین‌دن گلنی ائده‌جک‌لرینی بیلدیریب.

اما ائله همین ایل، کومیسسیانین یارانماسین‌دان درهال سونرا گؤلون قوروماسی پروبلئمینه موناسیبت بیل‌دیرن شرقی آذربایجان‌داکی کند تصرروفاتی ایداره‌سی‌نین تمسیل‌چی‌سی منوچئهر باغبانی دئییب: "اورمو گؤلو قوروسایدی، بورادا دوه ساخلایاردیق. بورانین هاواسی و ایقلیمی دوه ساخلاماق اوچون الوئریش‌لی‌دیر. دوه چتین شرایطه، آجلیغا دؤزوم‌لو حیوان‌دیر. اورمو گؤلو قورویان‌دان سونرا اورادا چیخا‌جاق تیکان‌لارلا چوخ‌لو سایدا دوه یئتیش‌دیرمک اولار".

ایران پارلامئنتی‌نین بو ایلین آوقوستوندا کئچیریلن توپلانتی‌سیندا دا اورمو گؤلونون قوروماسی ایله باغ‌لی موختلیف فیکیرلر سسلندیریلیب. بوجنورددان اولان پارلامئنت عضوو موسلرزا سروتی "اورمو گؤلو اطرافین‌داکی اها‌لی واختکن باشقا یئره کؤچسون، گئدیب باشقا ایشله مشغول اولسون، اونسوز دا او گؤل قورویا‌جاق. گؤل اطرافیندا اکین‌چی‌لیکله مشغول اولان‌لارا وسایت آییرماق‌دانسا، اونلارین اورا‌لاردان کؤچوب گئتمه‌سینه پول وئریلسه، داها یاخشی اولار. بو وسایتله اونلار باشقا ایشله مشغول اولارلار. بیر حالدا کی، گؤلون ایکی ایله قورویاجاغینی سؤیلییرسینیز، اوندا نیه های-کوی سالیب، دؤولتی قیناییرسینیز؟" دئییب.

شرقی آذربایجان ایالتی‌نین بعضی رسمی‌لری اورمو گؤلونون قوروماسینین قارشی‌سینین آلینماسی اوچون آیریلان مالیه وسایتی‌نین هجمی باره‌ده تزادلی بیلگی‌لر وئریب‌لر.

تبریزین ایران پارلامئنتین‌دکی نماینده‌سی مهممدهوسئین فرهنگی 35 میلیون دول‌لارا یاخین وسایتین اورمو گؤلونون قوروماسینین قارشی‌سینین آلینماسینا صرف اولوناجاغی حاقدا یئرلی اینفورماسیا تمسیل‌چی‌لرینه معلومات وئریب.

شرقی آذربایجان ایالتی‌نین والی‌سی احمد علیرضا بئیگی ایسه اونون یالان دانیشدیغینی سؤیله‌یه‌رک، دئییب کی، بو ایلین دؤولت بودجه‌سین‌دن اورمو گؤلونون محافظه‌سینه 20 میلیون دول‌لار وسایت آیریلیب.

گونئی آذربایجاندا نشر اولونان "نسیمی قاراداغ" قزئتی‌نین معلوماتینا اساساً، والی دئپوتاتین دئدیک‌لرینه ایشاره ائده‌رک، بیلدیریب: "اونون فیکرینجه، تکجه آراز چایین‌دان گؤله سو گتیرمک اوچون بیر تریلیون تومن (بیر میلیارد دول‌لار) مالیه وسایتی لازیم‌دیر".

بوتون بو موزاکیره‌لرین سونو ایسه ایران پارلامئنتی‌نین بو ایل آوقوستون 16-دا کئچیریلن ایجلاسیندا "اورمو گؤلونون دیرچلدیلمه‌سی" لاییهه‌سی رد ائدیلیب.

سئنتیابرین 3-ده کئچیریلمیش و بئینلخالق عالمین دقتینی چکن آکسیا‌لاردان سونرا ایسه ایرانین اطراف موهیت و ائکولوگیا تشکیلاتینین رهبری مهممدجاواد محمدزاده اورمو گؤلونه آراز و سیلوه چای‌لارین‌دان سو کمری چکیلمه‌سی‌نین نظرده توتولدوغونو بیلدیریب: "بو لاییهنی حیاتا کئچیرمک اوچون ایسه حکومت 900 میلیون دول‌لار وسایت آییرلیب".

ایران پرئزیدئنتی‌نین پارلامئنت مسئله‌لری اوزره معاوینی محمدرضا میرتاج الددینی ایسه ژورنالیست‌لره آچیقلاماسیندا حکومتین اورمو گؤلو پروبلئمی‌نین هل‌لی اوچون ناظرلر کابینئتینده جدی موزاکیره‌لر آپاردیغینی و قرارلار قبول اولوندوغونو دئییب: "اورمو گؤلونون خلاصی اوچون پرئزیدئنتین بیرینجی مواوینی مهممدرزا رحیمی‌نین باش‌چی‌لیغی ایله ایشچی قروپ یارادیلیب. قروپ بو پروبلئمین هل‌لی ایستیقامتینده جدی ایشلر گؤرور. آراز چایین‌دان سویون اورمو گؤلونه آخیدیلماسی مقصدیله بو ایلین دؤولت بودجه‌سین‌دن 25 میلیارد تومن (22 میلیون دول‌لار) وسایت آیریلیب". ایرانین ایکی رسمی شخصی عینی سندله باغ‌لی بیر-بیرین‌دن فانتاستیک فرقی اولان ایکی رقم آچیقلاییب.

آسیمیله سیاستی

ایران حاکمیتی‌نین اورمو گؤلونون قوروماسی پروسئسینه بو جور لاقئید یاناشمانین مقصدی ایسه مرکزی گؤلون اطرافین‌داکی اورمو شهری اولان قربی آذربایجان ایالتین‌دکی اها‌لی‌نین اراضی‌دن کؤچورولمه‌سی پروسئسینی سرعتلن‌دیرمک‌دیر. چونکی یالنیز یئرلی آذربایجان‌لی‌لاردان عبارت اولان بؤلگه‌دکی اها‌لی‌نین اساس مشغولیتی گؤلله باغ‌لی‌دیر. گؤلون قوروماسی نتیجه‌سینده بؤلگه‌ده ائکولوژی تارازلیق پوزولا‌جاق کی، بو دا اینسان‌لارین بوردا یاشاماسینی، اکین‌چی‌لیک و مالدارلیقلا مشغول اولماسینی مومکون‌سوز ائده‌جک. یئرلی اها‌لی چیخیش یولونو ایرانین دیگر بؤلگه‌لرینه کؤچمکده گؤره‌جک. بو ایسه یئرلی آذربایجان‌لی‌لارین کومپاکت یاشاماغینین قارشی‌سینی آلا‌جاق و آسسیمیلیاسیا پروسئسینی سرعتلن‌دیره‌جک.

بون‌دان اول ده رسمی تئهران اراضیده آسیمیله سیاستی یورودوب. ایران حاکمیتی‌نین دستیی ایله قربی آذربایجان اراضی‌لرینه ائتنیک کوردلرین یئرلشدیریلمه‌سی ایله باغ‌لی معلومات‌لار یاییلیب. مسئلن، 1979-جو ایل اینقیلابین‌دان سونرا قربی آذربایجان‌داکی سویوقبولاق، بادام کندلری موختلیف واخت‌لاردا کورد تئررور قروپلاشما‌لارینین سلاح‌لی باسقی‌لارینا مروز قالیب. بئله تئررور آکسیا‌لاری نتیجه‌سینده مدافعه‌سی اولمایان دینج اها‌لی ارازینی ترک ائتمک مجبوریتیله اوزلشیب. همین اراضی‌لره ایسه بیر مدت سونرا دیگر اؤلکه‌لردن گلمیش کوردلر یئرلشدیریلیب. بو اراضی‌لر گونئی آزربایجانین تورکییه رئسپوب‌لیکاسی ایله سرحدینده یئرلشیر.

بیر نئچه ایل اؤنجه سندج شهرین‌دن اولان دئپوتات بهاددین ادب اورمو شهری‌نین "کوردلره عاید اولدوغونو" وورغولاییب، اورمو بلدیه شوراسینین عضوو، کورد ائتنیک قروپونا عاید اولان خدیجه منسوری ده بو شهرین "کورد شهری" اولدوغونو سؤیله‌ییب. او، بورا‌داکی آذربایجان تورک‌لرینی "قوناق" آدلاندیریب.

رسمی تئهرانا یاخین‌لیغی ایله تانینان "جامئ-جمع" قزئتی ایسه اینتئرنئت صحیفه‌سینده "بؤیوک کوردوستان"این خریته‌سینی یئرلش‌دیره‌رک، گونئی آذربایجان شهرلرینی کورد شهرلری کیمی تقدیم ائدیب. بوتون بون‌لارلا باغ‌لی یئرلی آذربایجان‌لی‌لارین اعتراضلاری ایسه نظره آلینماییب.

ایران حکومتی‌نین 2006-جی ایلده آپاردیغی رسمی سیاهییاالما نتیجه‌سینده آچیقلادیغی رقم‌لرده قربی آذربایجان ایالتی‌نین اساس شهری اولان اورمونین اها‌لی‌سی‌نین سایی 580 مین نفر گؤستریلیب. شهر اها‌لی‌سی‌نین بؤیوک اکثریتی آذربایجان تورک‌لری، آز سایدا ایسه کوردلر، ائرمنی‌لر و آسسورلاردیر.

اورمو شهرین‌دکی تاریخی "گولوستو" محله‌سینده یئرلشن قدیم "لطفعلی خان مسجیدی" آرتیق اوچماق اوزره‌دیر. معلوماتا گؤره، 4-5 ایل اؤنجه شهرین حاضردا "ایمام" خیابانی آدلانان کوچه‌سینده "شئیخ الیخان هامامی" دا "سرداران" پروسپئکتی‌نین سالینماسی آدی آلتیندا سؤکولوب. اورمو شهرین‌دکی "دوققوز پیلله بوزخاناسی"نین آدی دییش‌دیریله‌رک، "یخچلئ نوهئ-پیللئ" اولوب. قوشاچایین آدینی میاندواب، سویوقبولاق ایسه ماهاباد کیمی سسلندیریلیب. بون‌دان باشقا، خانا شهری پیرانشهر، سولدوز نغه‌ده، قیزیل خنه‌یه خانئقاهئ-سورخ آدلاندیریلیب.

بیر مدت اؤنجه ایرانین مدنیت ناظرلیگی‌نین سایتیندا شیرکت‌لره خبردارلیق متنی یاییلیب: "بیز ماغازا شوشه‌لرینده، آد لؤوهه‌لرینده، مال‌لارین قابلاشدیریلماسیندا و س. بو کیمی ساحه‌لرده سلاهیت‌لی اورقان‌لار، او جمله‌دن بلدیه، پولیس، فارس دیل و ادبیاتی قورومو، ائله‌جه ده شیرکت‌لری قئیده آلان ایداره‌لرله امکداش‌لیق ائده‌رک، قئیری-فارس‌لارین دیل‌لرینده ایستیفاده ائدیلمه‌سینه ایمکان وئریلممه‌سی حاقدا راضی‌لیق الده ائتمیش و بونا چالیشیریق".

اورمونی نه گؤزلییر؟

ایندی ایران مئدیاسینین و دئپوتات‌لارین اساس تئزی‌سی، "اراضیده ائکولوژی تارازلیق پوزولدوغون‌دان، اورمو گؤلونون قوروماسی "دوز سونامی‌سی" یاراداجاغی اوچون چیخیش یولونون ارازینی بوشاتماق اولماسی" شکلینده‌دیر. بونا اعتراض ائدن‌لر ایسه "خاریجی دؤولت‌لردن مالیه‌لشن‌لر"، "سئپارات‌چی‌لار" آدی ایله هبس اولونور، موختلیف رئپرئسسیا‌لارا مروز قالیرلار.

یئرلی آذربایجان‌لی‌لار ایسه کئچیردیک‌لری اعتراض آکسیا‌لاری ایله بیر داها دونیا ایجتیمایتینه ایراندا 35 میلیونلوق بیر خالق اولدوغونو خاتیرلاتدی‌لار. اونو دا یادا سالا بیلدی‌لر کی، بو خالقین ائلئمئنتار اینسان حاق‌لاری تعمین اولونمور، یاشادیق‌لاری اراضی ایسه ائکولوژی فلاکت عرفه‌سینده‌دیر....

سوسقون تورکییه

تورکییه رسمی‌لری، سیاسی‌لری و مطبوعاتینین سون واخت‌لار اورتا شرقده آپاردیغی سیاست، فلسطین مسئله‌سینده واسطه‌چی‌لیک ائده‌جک قدر فعال‌لیق، سوما‌لی آجلارینا یاردیم آپاریلماسی، سوریا موخالیفتینه دستک وئرمه تاکتیکاسی، هاتایدا "سوریه چادیر دوشرگه‌سی" قورولماسی، لبنان‌داکی خسته‌لرین معا‌لیجه‌سینی اوزرینه گؤتورمکله باغ‌لی فعالیت‌لرینی بوتون دونیا ایزلییر. تورکییه مئدیاسیندا غزه و سوما‌لی ایله باغ‌لی خبرلر سای اعتباریله یئرلی خبرلری چوخ‌دان اؤتوب.

گونئی آذربایجاندا باش وئرمیش حادثه‌لرله باغ‌لی ایسه تورکییه مئدیاسی دئمک اولار کی، هئچ نه یازمادی و یازمیر. حالبوکی تورکییه‌نین بوتون بؤیوک آگئنت‌لیک‌لری‌نین و تئلئویزیا‌لارینین ایراندا تمثیل‌چی‌لری وار و اونلارین سوریا و لبناندا اولدوغو کیمی ایران‌دان دا بیرباشا رئپورتاژ وئرمک، ویدئوگؤرونتولر یایماق ایمکانی وار.

آذربایجان مئدیاسی ایسه بو ساحه‌ده چوخ محدود ایمکانا مالیک‌دیر. چونکی ایران آذربایجان اها‌لی‌سی اوچون ویزا رئژیمینی لغو ائتسه ده، یئرلی مئدیالار بو اؤلکه‌یه یالنیز خصوصی ویزا ایله گئده، اوردا گؤره‌جک‌لری ایشلرین سیاهی‌سینی اولجه‌دن ایرانین آذربایجان‌داکی سفیرلیگینه تقدیم ائتمه‌لی‌دیرلر. آذربایجان مئدیاسینا ایراندا تمسیل‌چی‌لیک وئریلمه‌سین‌دن ایسه بو اؤلکه‌نین مووافیق اورقان‌لاری بیرمعنا‌لی ایمتینا ائدیرلر. آذربایجان مئدیاسی ایله امکداش‌لیق ائدن، تئلئفون، ائ-مایل و دیگر واسطه‌لرله معلومات و مصاحیبه‌لر وئرن‌لر ایسه ایران خصوصی خیدمت اورقان‌لاری طرفین‌دن تعقیب و تضییقه مروز قالیر. اما بو عامل ده پروسئسده چوخ سوسقون اولان آزربایجانین ائلئکترون و یازی‌لی مئدیاسینا حاق قازاندیرمیر...

سدرالدین سولطان

منطق نمک و اشتباه استراتژیک شوونیزم فارس

ارک قالاسی — Wed, 7 Sep 2011 14:40:32 GMT

منطق نمک و اشتباه استراتژیک شوونیزم فارس

اوختای تورک اوغلو

ارک قالاسی - تقریبا در یک قرن اخیر که حکومتی راسیستی با افکار پان فارسیستی و آریاپرستی بر تتمه ممالک محروسه قاجار حاکم شد و نام ایران بر آن نهاد اقوام و ملتهای غیر فارس در برابر ماشین هولناک و وحشیانه سیاست یکسان سازی فرهنگی و استعمارگری شوونیزم فارس قرار گرفتند و در این رویارویی نابرابر زخمهایی عمیق برداشتند.

منطق نمک و اشتباه استراتژیک شوونیزم فارس

اوختای تورک اوغلو

رژیم با اتخاذ سیاستهای یکسان سازی گاها در قالب و ظاهری زیبا و مزورانه توانست تا حدودی نیات شوم خود را عملی نماید و این مساله بخصوص در آزربایجان از سال 1325 با قتل عام و تبعبد روشنفکران و کسانی که پی به سیاست های کثیف تهران برده و در تلاش برای ساخت آزربایجانی مدرن در قرن بیستم بودند شدت بیشتری گرفت بطوریکه توانستند تا چند دهه مانع رشد و توده ای شدن احساسات ملی در آزربایجان شده و اجرای گام های بعدی و نهایی پروژه پاک کردن صورت مساله آزربایجان را تسریع ببخشند. سیاست های استعماری و آسیمیلاسیون فرهنگی با سیاست های تحقیر همراه هستند به طوری که ملت مورد هدف آسیمیلاسیون و استعمار به گونه ای حقارت را با تمام وجود حس نموده و اعتماد به نفس ملی خود را از دست داده و در نهایت چون کودکی که مورد خشم مادر قرار گرفته برای یازیافت آرامش به آغوش مادر استعمارگر باز می گردد و با دست خود انسانیت خود را قربانی زیاده خواهی های استعمارگر می نماید. سیاستی که چندین دهه در آزربایجان اجرا شده و درحا اجرا شدن است، گرچه آزربایجان بسیاری از روشنفکران خود را در اواسط دهه 30 به خون خود غلطیده و یا بر سر دار یا در زندان و در تبعید دید اما هنوز نخبگانی ماندند تا نقش آتش زیر خاکستر را ایفا نمایند از اینرو با همه مصائبی که دید در برابر این سیاست ها ایستاد و با نشان دادن مقاومت هایی در سال های 58، 74 و نقطه عطفی که در 85 از آن عبور کرد، نشان داد که دعای یاشاسین آزربایجان اجابت شده است. همزمان با گسترش آگاهی های ملی در سایه افزایش تعداد نخبگان و تحصیلکردگانی که قواعد بازی برد باخت استعمارگر و استعمارزده را فهمیده بودند و همچنین گسترش تکنولوژی های اطلاعاتی که باعث خارج شدن شووینیزم فارس از انحصار اطلاعاتی گردید رژیم همچنان به مدد درآمدهای نفتی استعماری کلان خود مغرورانه و متکبرانه بر فشردن گلوی ملت تورک آزربایجان پافشاری می کرد و روز به روز حلقه محاصره را برای هستی آزربایجان تنگ تر می کرد اما دیگر توهین و تحقیر و به مانند قبل کارایی نداشت و اثر خود را تا حدودی زیاد از دست داده و برعکس عمل می نمود و چاقو دسته خود را می برید. از این رو رژیم باید سیاست های جدیدی اتخاذ می کرد و این گونه بود که پروژه خشک کردن دریاچه ارومیه که چند دهه قبل شروع شده بود را سرعت بخشیده و روند سدسازی های بی رویه در حوزه آبریز دریاچه ارومیه که حیات منطقه در گروه زنده بودن آن است را در قالبی عوامفریبانه با سرعتی چند برابر قبل ادامه داد. هرچند که این استراتژی حرکتی روی لبه تیغ بود و هر آن ممکن بود مسببینش را با خود نابود سازد. به نظر می رسد این پروژه پر خطر آخرین حربه استعماری رژیم در جهت حذف آزربایجان است زیرا سیاست های قبلی رژیم به خاطر رشد آگاهی های ملی کارایی گذشته را نداشته و دیگر ظرفیت این نوع سیاست ها تکمیل شده است. پروژه ای که بعد از چندین سال اعمال تبعیض های وسیع و نگاه امنیتی به فرهنگ و زبان ملت تورک آزربایجان و عدم دستیابی کامل به اهداف از پیش تعیین شده کلید خورده است. ولی اشتباه استراتژیک رژیم هم در این نقطه بود. رژیم آن قدر در برابر رشد زبان و فرهنگ و اقتصاد ملت آزربایجان سنگ اندازی کرده بود و سیاست های تحقیر و تبعیض روا داشته بود بطوریکه گاهاً عمق فاجعه از خود بیگانگی و از دست دادن هویت و عدم خودباوری به جایی می رسید که در مواردی یک انسان تورک خود را محق توهین و تبدیل شدن به خمیرمایه جک های لمپنیسم فارس می دانست و در عین حال به دروغ های بزرگ تاریخ سازان فارس افتخار می نمود و هنگام صحبت منطقی و سیتماتیک از آنچه بر سرش آورده اند و یا آنچه حقش است بر رد گفتمان حرکت ملی آزربایجان انگشت می گذاشت و ان را انکار می کرد ولی «نمک» چیزی نیست که انکار شود و هنگامی که بر زخم های روح و روان و زبانش پاشیده شود سوزشش را حق خود بداند. نمک چیزی آشنا برای همه توده های ملت است و همه می دانند دیگر در نمکزار نمی توان گندمی درو کرد و درختی پروراند و اینجاست که منطق نمک، شوک بیداری را بر ذهن های نابیدار وارد آورده و اکثریت را بیدار خواهد کرد و آنها پی به سیاست های زنجیرواری که بر سرشان آورده شده خواهند برد و حداقل از حق حیات خود دفاع خواهند نمود.

گرچه سیاست های پیشین شوونیزم فارس چه در هئیت نظام سطنتی پهلوی و چه در هئیت نظام جمهورس اسلامی روح و ذهن انسان تورک را با پیچیدگی هایی نشانه رفته بود به گونه ای که انسان تورک ناخواسته و ناخوداگاه در چنگال هویت زدایی آن اسیر می شد و رهایی از آن اندکی مشکل می نمود ولی سیاست نمک و منطق نمک بسیار ساده درعین حال بسیار کارا می باشد بطوریکه کل حیات آزربایجان را نشانه رفته است. با این حال ساده بودن منطق نمک و ملموس بودن آن به ما فرصتی می دهد تا نقشه های شوم آن ها را برملا سازیم فقط کافی است با اطرافیان خود صحبت کنیم و از حق حیاتمان و حق تعیین چگونگی حیاتمان بگوییم.

بررسی مسئله دریاچه

ارک قالاسی — Tue, 6 Sep 2011 19:17:22 GMT

بررسی مسئله دریاچه ارومیه به عنوان

مسئله‌ای سیاسی- اجتماعی

م.ع. زنگین

چکیده

ارک قالاسی - سطح آب دریاچه ارومیه به پایین‌ترین حد خود در سال‌های اخیر رسیده است. این کاهش شدید و خشکی آب دریاچه، علاوه بر زیان‌های جبران‌ناپذیری که تا کنون به اکوسیستم منطقه آذربایجان وارد آورده، فاجعه بزرگ‌تر و وحشت‌بارتری را پیش رو دارد زیرا در صورت خشک شدن آن حداقل نیمی از آذربایجان نیست و نابود شده و میلیون‌ها آذربایجانی آواره خواهند شد. بدین ترتیب اکنون به ویژه با مخالفت مجلس ایران با عملی شدن طرح نجات این دریاچه، این مسئله علاوه بر وجهه زیست‌محیطی‌اش عملاً تبدیل به مسئله‌ای سیاسی- اجتماعی شده است.

بررسی مسئله دریاچه ارومیه به عنوان

مسئله‌ای سیاسی- اجتماعی

م.ع. زنگین

چکیده

در این مقاله مسئله دریاچه ارومیه نه به عنوان یک مسئله زیست محیطی صرف بلکه به عنوان یک مسئله سیاسی- اجتماعی مورد بررسی قرار می‌گیرد . این مقاله در صدد پی جویی علل بی توجهی دولت و سایر نهادهای حکومتی به فاجعه محتمل خشک شدن دریاچه ارومیه و مطالعه واکنش ملت آذربایجان نسبت به این مسئله است.

طرح مسئله

درباره دریاچه ارومیه و خشک شدن تدریجی آن به عنوان یک مسئله صرفاً زیست‌محیطی مقالات متعددی در نشریات تخصصی ایران چاپ شده است (1) اما همانگونه که همه مسائل حتی مسائل طبیعی در ایران دارای بعد سیاسی بر اثر کج‌فهمی‌ها و تعصبات حاصل از استبداد و تعصبات قومی پان‌فارسیسم و مذهبی پان‌شیعیسم‌اند، مسئله دریاچه ارومیه نیز تحت تأثیر این گرایشات عصبی موجود در ساختار حکومت ایران، به مسئله‌ای سیاسی تبدیل شده و به هیچ وجه از منظر تخصص‌های مربوطه مورد بررسی و مطالعه قرار نگرفته و ابعاد فاجعه محتمل آن روشن نشده است. زیرا اساساً دولت ایران اعنقادی به تخصص در هیچ زمینه‌ای ندارد و حتی مسائل فیزیکی و طبیعی را نیز از منظر دریچه تنگ ایدئولوژی می‌نگرد. بنابراین این همه بحث‌ها و مقالات تخصصی هیچ گره‌ای از کار نگشوده و دولت ایران بی آنکه گوشش بدهکار این هشدارهای متخصصین باشد سرگرم کار خویش است. تا زمانی که مسئله در مجلس ایران مطرح نشده و حضرات وکیل‌الدوله‌ها رأی به تسریع روند خشک شدن دریاچه نداده بودند، می‌توانستیم قضیه را حمل بر سهل‌انگاری و بی توجهی رایج در ایران بکنیم اما اکنون با مخالفت علنی مجلس با طرح نجات دریاچه ارومیه، تردیدی باقی نمی‌ماند که نه تنها سهل‌انگاری دلیل خشکی دریاچه ارومیه نیست بلکه حکومت ایران عمداً در صدد تسریع این فاجعه است.

مسئله خشک شدن دریاچه، پیش و پس از مخالفت مجلس با طرح نجات آن

تا کنون آب دریاچه ارومیه بیش از چهار متر فروکش کرده و قسمت‌های زیادی از سواحل و جزایر آن تبدیل به شوره‌زاری از نمک شده‌اند. تمامی پرندگان مهاجر این دریاچه برای همیشه از این دریاچه کوچ کرده و منظره‌ای جز ترس مرگ از آن به جا نمانده. در حالی که این دریاچه می‌توانست به یکی از قطب‌های اصلی گردشگری تبدیل شود، اکنون نه تنها چنین چیزی حاصل نشده بلکه صدای وحشت‌بار ناقوس مرگ سرزمین تاریخی آذربایجان از تلاطم‌های کم جان آن به گوش می‌رسد. یکی از دلایل اصلی آغاز روند خشک شدن دریاچه، احداث سدهای متعدد خارج از اصول و حاصل نگرش صرفاً کمیت طلب دستگاه‌های دولتی است. این سدها نه تنها کمکی به توسعه منطقه نکرده بلکه با قطع منابع تغذیه آب دریاچه، آن را در تنگنای خشکی انداخته‌اند. دلیل دیگر اقدامات کاملاً مخرب و غیرمسئولانه دولت در جریان احداث به اصطلاح پل شهید کلانتری بر فراز دریاچه است. این پل در واقع پل نیست بلکه تنها نام پل دارد زیرا دریاچه را خاک‌ریزی کرده و عملاً دریاچه را از وسط نصف کرده‌اند که این اقدام نیز ضربه مخرب دیگری بوده است بر سیستم گردش آب و ساختار هیدرولیکی دریاچه. از زمانی که خشک شدن دریاچه به عنوان تهدیدی جدی و خطرناک در محافل علمی مطرح بوده، مردم منطقه نیز به انواع انحاء اعتراض خود نسبت به اقدامات مخرب و غیرمسئولانه دولت در این باره را نشان داده‌اند از جمله چاپ مقالات متعدد در نشریات عمومی، برگزاری فستیوال‌های هنری و ادبی با موضوع نجات دریاچه ارومیه، اعلام حضور و تجمع عمومی در اطراف دریاچه ارومیه از جمله در روز طبیعت ( سیزده فروردین: سیزده به در ). اما هیچ یک از این اقدامات مدنی و فرهنگی تأثیرگذار نبوده و دولت ایران نه تنها به این اعتراضات کاملاً مسالمت‌آمیز توجهی ننمود بلکه تا جایی که می‌توانست معترضین را مورد انواع و اقسام آزار و اذیت‌ها قرار داد.

روزی که مجلس تهران با طرح دو فوریتی نجات دریاچه ارومیه مخالفت کرده و عملاً دولت را موظف به تسریع روند خشک شدن دریاچه کرد، قضیه وارد فاز جدیدی شد. علی‌رغم تلاشی که نمایندگان ارومیه برای تصویب این طرح کردند، بسیاری از نمایندگان مخالفت صریح خود را ابراز نمودند. موسی‌الرضا ثروتی؛ نماینده بجنورد از مخالفان سرسخت طرح، گفت: «اگر سدهای بسته شده به روی دریاچه را باز کنید، مشکل حل می‌شود وی ادامه داد نمی‌توان هزینه هنگفتی را صرف نجات دریاچه ارومیه کرد. این یک میلیارد را به زارعانی که در اطراف دریاچه کشت می‌کنند بدهید تا دست از زراعت بردارند» (2). شاید هم به نظر وی دست از زراعت بردارند و به استان‌های مهاجرپذیر که همگی مناطق فارس نشینند بروند!

آنچه که بیش از همه، جای تعجب و تأسف داشت، مخالفت به اصطلاح نمایندگان مناطق مختلف آذربایجان با طرح نجات دریاچه بود. اکثر آقایانی که عنوان نماینده شهرها و روستاهای آذربایجان را یدک می‌کشند با بی مسئولیتی و بی عرضگی تمام و صرفاً برای خودشیرینی در محضر آقا، هئثیت و وطن خود را فروختند و رأی به نابودی سرزمین‌شان دادند. حتی آنهایی که عنوان پرطمطراق اصلاح‌طلب و اوپوزیسیون دارند نیز نه تنها با طرح نجات دریاچه مخالفت کردند بلکه جمشید انصاری، نماینده اصلاحطلب زنجان اطرافیان خود را نیز از امضای بیانیه اعتراض بازداشت(3). بی آنکه اندکی به این همه خودباختگی بیاندیشند که چه معنایی دارد در حالی که حداقل دو سوم سرزمینت در آستانه نابودی است، شش میلیون تومان (به قول خود جمشید انصاری) خرج شام و افطاری بکنی تا برای نجات میرحسین موسوی از حصر خانگی امضا جمع کنی!!!

این چنین بود که با اثبات سوء قصد علنی تهران به موجودیت آذربایجان و بی‌کارگی و بی عرضگی نماینده و سیاستمداران به تهران پیوسته ی آذربایجانی، مردم به پیشاهنگی فعالان جنبش ملی آذربایجان وارد صحنه شدند و با راهپیمایی مسالمت‌آمیز پنجم شهریور در ارومیه اعتراض خود را بار دیگر به روشی دیگر اعلام نمودند اما این تظاهرات نیز به مانند تمامی اعتراضات مدنی، توسط عمال حکومت به خاک و خون کشیده شد.

اگر تا کنون جایی برای باور دلیل کسانی که تا پیش از این حوادث، جریان خشکی دریاچه را حاصل سهل‌انگاری و نادانی مسئولین می‌دانستد وجود داشت، اکنون با توجه به حوادث پیش آمده هیچ جای تأمل و درنگ و خوشرباوری نیست و بر همگان ثابت شد که دولت ایران آذربایجان را مستعمره‌ای موقتی می‌داند و تبهکارانه قصد تضریب و تخریب آن به هر نحو را دارد. آنچه در این میان بیش از همه موجب رنج و خشم ملت ماست، سادگی و خوش‌باوری گروهی و خیانت پیشگی گروهی دیگر است. گروه اول از سر جهالت و گروه دوم از سر تبهکاری بزرگترین دشمن آذربایجان و آذربایجانی یعنی دولت ایران را همراهی کرده و از هیچ کوششی در مسیر اثبات سر سپردگی خویش به این دشمن غدار فروگذار نیستند.

صورت ملی مسئله

همانطور که اشاره شد، بر اثر مجموع کنش‌ها و واکنش‌های تماماً ایدئولوژیک و سیاسی دولت ایران و بی اعتقادی تمامی ارکان و اجزای این حکومت به علم و تخصص، تلاش‌های محافل و نشریات علمی- تخصصی درباره مسئله دریاچه ارومیه هیچ تأثیری نداشته و این مسئله عملاً تبدیل به مسئله‌ای سیاسی- اجتماعی شده است.

اما علاه بر صورت ایدئولویک و سیاسی- اجتماعی‌ای که شامل تمامی مسائل حتی زیست- محیطی موجود در ایران می‌شود، مسائل مربوط به آذربایجان دارای یک صورت مخصوص به خود یعنی جبنه ملی است. این جنبه ویژه مسائل آذربایجان است و ریشه در تبعیض و ستم ملی دارد. یعنی حتی درباره مسائل زیست‌محیطی نیز دولت ایران درباره تمامی مناطق کشور یکسان عمل نمی‌کند. چنانکه آذربایجان در توزیع مزایا کمترین بهره و در توزیع مصائب بیشترین بهره را دارد. به عنوان مثال تنها برای اینکه آب رودخانه زاینده رود اصفهان کم نشده و از زیبایی این شهر محبوب حکومت ایران چیزی کم نشود، پروژه احداث سومین سد و تونل انتقال آب رودخانه کارون برای پر آب کردن آن، موسوم به «تونل سوم کوهرنگ» در حال اجراست و دولت با حفاری 5/23 کیلومتر تونل از میان کوه‌های سنگی در سخت‌ترین شرایط با هزینه‌های چند هزار میلیاردی که حفاری آن 17 سال طول کشیده، در صدد تغذیه آب زاینده‌رود و حفظ زیبایی اصفهان است (3). مثال‌های بی شماری برای این گونه تبعیض‌ها می‌توان ذکر کرد که همه آنها نشانگر وجود یک تبعیض عمیق، کلان و برنامه‌ریزی شده از سوی دولت نسبت به آذربایجان در توزیع مزایاست. مکلف کردن دولت از سوی مجلس در جهت خودداری از هر گونه اقدام در جهت نجات دریاچه ارومیه و جلوگیری از وقوع انفجار بمب نمک هشت میلیارد تنی بر سر آذربایجان و آذربایجانی‌ها نیز به روشنی اثبات نمود که قضیه حتی فراتر از اعمال تبعیض بوده و یک برنامه امحاء سرزمین در مرحله اجراست. همچنین نگرش یک بام و دو هوای جریان اپوزیسیون ایران‌گرا و ملت فارس درباره مسائل مربوط به آذربایجان از جمله مسئله اخیر، همگی نشانه‌ها و علائم صورت ملی مسائل آذربایجان از جمله مسئله دریاچه ارومیه است چنانکه در حالی که کوشندگان اپوزیسیون پان‌ایرانیست اعم از خارج‌نشین و داخل‌نشین تنها به خاطر نام خشک و خالی یک خلیج، آن همه غوغاها به پا کردند و دور ساختمان نوساز و جعلی به اصطلاح قبر کوروش، بدین بهانه واهی که فقط رطوبت سد سیوند به آن آسیب رسانده، حلقه انسانی تشکیل می‌دادند، درباره این فاجعه وحشتناک سکوت کرده‌اند. تمامی این رفتارهای تبعیض‌آمیز دولت و اپوزیسیون فارس‌گرا بدین معناست که تا زمانی که آذربایجان و آذربایجانی موجودیت ملی خود یعنی زبان و فرهنگ غیر فارسی خود را فراموش نکرده و جزوی از موجودیت یکپارچه و همسان فارسی ایران نشده، کمترین بهره را از مزایا داشته و بیشترین بهره را از مصائب خواهد داشت و هر چه قدر به حفظ موجودیت فرهنگی خود اصرار کند به همان اندازه بیشتر تنبیه خواهد شد تا اینکه سرانجام یا تسلیم شده و از در بندگی درآید و جزوی از فرهنگ و موجودیت فارسی ایران بشود یا اگر روزی موجودیت غیر فارسی خود را حفظ کرده و به اثبات برساند، چیزی نداشته باشد جز فقر و فلاکت و بدبختی و این برنامه دقیقاً عین همان سیاستی است که ممالک استعماری با مناطق مستعمره از جمله آفریقا در پیش گرفتند و عاقبت کار ملل آفریقایی یا موجودیت خود را فراموش کرده و یک جزء طفیلی برای متروپل (سرزمین اصلی دولت استعمارگر) شدند یا اگر موجودیت خود را حفظ کرده و به اثبات رساندند (از جمله استقلال) چیزی برای شان نمانده بود جز سرزمینی غارت شده و سوخته با مردمی گرسنه و پریشان.

بحث و نتیجه‌گیری

چنانکه بحث شد، مسئله دریاچه ارومیه از صورت یک مسئله صرفاً زیست‌محیطی خارج شده و به صورت یک مسئله اجتماعی- سیاسی درآمده است. همچنین به خاطر رویکرد متعصبانه و قوم‌گرای دولت فارس‌گرا و اوپوزیسیون فارس‌گراتر ایران، این مسئله جنبه ملی برای آذربایجانی‌ها داشته و تنها خیزشی ملی می‌تواند دولت ایران را برای اقدامی عاجل تحت فشار قرار دهد. ابعاد رسانه‌ای و بین‌المللی این خیزش محتمل نیز ابزار مؤثر دیگری برای جلب توجه افکار عمومی داخلی و بین‌المللی جهت تحت فشار قرار دادن تهران فراهم خواهد آورد.

(1) – به عنوان مثال به مقالات ذیل می‌توان اشاره کرد:

هادیلی، بهمن ، پژوهشی در زمینه مکان یابی پارک طبیعی جزیره اسلامی، زبان و ادبیات، دانشکده ادبیات و علوم انسانی تبریز، پاییز و زمستان 1372 - شماره 148 و 149.

برزگر، فرخ، فیروزه ی آذری دو نیم می شود، رشد آموزش زمین شناسی، تابستان 1385 - شماره 45 .

علوی پناه، سید کاظم - خدائی، کمال - جعفربیگلو، منصور، مطالعه کارایی داده های ماهواره ای در بررسی کیفیت آب در دو سوی میانگذر دریاچه ارومیه، پژوهش های جغرافیایی، پاییز 1384 - شماره 53.

زاهدی قره آغاج، مجید - قویدل رحیمی، یوسف، تعیین آستانه خشکسالی و محاسبه میزان بارش قابل اعتماد ایستگاههای حوضه آبریز دریاچه ارومیه، پژوهش های جغرافیایی » بهار 1386 - شماره 59 .

رسولی، علی اکبر - عباسیان، شیرزاد، تحلیل مقدماتی سری های زمانی تراز سطح آب دریاچه ارومیه، علوم انسانی و اجتماعی دانشگاه تبریز، تابستان 1388 - شماره 28 .

جعفری نژاد، سید ابوالفضل، تاملی بر روابط فرهنگی کلکولیتیک ایران و ترکیه (با تاکید بر فرهنگ های مناطق بین دریاچه ارومیه و وان)، فرهنگ و هنر » چشم انداز ارتباطات فرهنگی، دی و اسفند 1385 - شماره 28.

شایان، سیاوش - جنتی، مهدی، ETM, TM And LISSIII شناسایی نوسانات مرز پیرامونی و ترسیم نقشه پراکنش مواد معلق دریاچه ارومیه با استفاده از تصاویر ماهواره ای، پژوهش های جغرافیایی ، زمستان 1386 - شماره 62 .

ساری صراف، بهروز - جهان بخش اصل، سعید - فاخری فرد، احمد - قره باغی، مهرناز ، طبقه بندی محدوده های آگروتوپوکلیماتیک حوضه های آبریز رودخانه ارس و دریاچه ارومیه با استفاده از عناصر رطوبت و بارندگی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی تبریز » بهار 1381 - شماره 182.

خورشیددوست، علی محمد، درآمدی بر مسائل زیست محیطی، جغرافیایی و پرسش های مطرح در پژوهش های ساحلی (نمونه، سواحل دریاچه های ارومیه و مازندران)، فضای جغرافیایی، تابستان 1380 - شماره 2.

زاهدی، مجید - قویدل رحیمی، یوسف، شناخت، طبقه بندی و پیش بینی خشکسالی با استفاده از روش سری های زمانی نمونه مطالعاتی حوضه ی آبریز دریاچه ی ارومیه، فضای جغرافیایی، تابستان 1381 - شماره 6.

علوی پناه، سید کاظم - خدائی، کمال - جعفربیگلو، منصور، مطالعه کارایی داده های ماهواره ای در بررسی کیفیت آب در دو سوی میانگذر دریاچه ارومیه (14 صفحه - از 57 تا 70)، پژوهش های جغرافیایی، پاییز 1384 - شماره 53.

خورشید دوست، علی مقدمه ای بر پالئوژئومورفولوژی و ژئومورفولوژی دریاچه ارومیه، تحقیقات جغرافیایی ، پاییز 1368 - شماره 14.

رجبی، معصومه، بررسی و تحلیل نوسانات سطح آب دریاچه ارومیه و اثرات مورفودینامیک آن در حاشیه شرقی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی تبریز، تابستان 1376 - شماره 163.

سلیمی ترکمانی، حجت، بررسی مشکل زیست محیطی دریاچه ارومیه از منظر حقوق بین الملل محیط زیست، فصلنامه راهبرد، بهار 1390.

(2)- http://www.osoolgera.ir/view12500%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%DA%86%D9%87% 20%D8%A7%D8%B1%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%87.html

(3)- http://oyrenci.org/news.php?id=6242

اصلاح‌طلبان زنجان مانع جمع‌آوری امضا در حمایت از دریاچه اورمیه شدند

خبر گزاری جمهوری اسلامی (ایرنا ) tp://irna.ir/NewsShow.aspx?NID=30444878-(4)

حمایت از دریاچه ی ارومیه

ارک قالاسی — Tue, 6 Sep 2011 18:38:17 GMT

حمایت از دریاچه ی ارومیه

«حرکت خودجوش و مطالبه محورانه» است

آصف حاجی زاده

ارک قالاسی - حرکت های اعتراضی مثل یک خرداد، حمایت از دریاچه ی ارومیه و ... در سطح منطقه ای و کشوری حامل جنبه هایی از تحلیل هایی ست که ناشی از موقعیت های سیاسی و جغرافیایی تحلیلگران است و در این نوشته به بعضی از آنها اشاره می شود.

حمایت از دریاچه ی ارومیه

«حرکت خودجوش و مطالبه محورانه» است

آصف حاجی زاده

· حرکت های اعتراضی در ایران غالباً «مطالبه محورانه» بوده است یعنی مردم بخاطر توهین به بخش عظیمی از مردم جامعه، به خاطر خشک شدن یک دریاچه ی نادر و مهم در کشور و جهان و ... مراتب اعتراض خود را ابتدا از طرق رسانه ها و ابزار های کلامی و سپس از طریق اعتراض عمومی به نمایش گذاشته اند.

· حرکت های اعتراضی مردم مطلقاً جنبه ی «استراتژیک و ضد حکومتی» نداشته اند. یعنی حرکت ها در راستای مبارزه ی با ساختار و ارکان اساسی حکومتی نبوده است و تاکنون هیچ شعاری در این راستا داده نشده است. معترضین در نهایت عملکرد برخی از اعضاء نهاد های حکومتی را زیر سوال برده اند ولی کلیت سیستم سیاسی در هیچ موردی زیر سوال برده نشده است.

· حرکت های اعتراضی بصورت خود جوش بوده است و این حرکت ها توسط جوانان پر شور داخل کشور سازماندهی ، هدایت و پایان داده شده است. و مطلقاً از هیچ عامل خارجی متأثر نبوده اند.

· «افراد و گروه های سیاسی» خارج و داخل کشور در آغاز فرایند شکل گیری اعتراضات در موضع و موقع انفعال بوده و بعد از شروع(ابتدا مسائل در سایت های داخلی مطرح و بحث می شد و تصمیمات اعلام می گشت) سعی کرده اند با موج سواری خود را رهبر و هدایت کننده ی حرکت نشان دهند(البته هوشمندانه خود را با فعالین داخلی هماهنگ می کنند ولی وانمود می کنند صاحب رهبری هستند) و متأسفانه بعضی از مسئولین و فعالین سیاسی داخلی کشور، تحلیل خود را بر مبنای تظاهر این گروه های خارج از کشور قرار داده اند.

· معترضین داخل کشور به خوبی می دانند که افراد سیاسی خارج از کشور و بدخواهان تلاش می کنند رهبری اعتراض ها و انتقاد ها را به خارج از کشور منتقل نمایند لذا به هیچ عنوان با چنین اقداماتی مساعدت نخواهند کرد چرا که هزینه ی همه ی اعتراض ها، انتقاد ها و حرکت ها متوجه فعالین داخلی است.

· گروه های سیاسی خارج و داخل کشور سعی می کنند با موضع گیریها خود را به معترضین نزدیک کرده و از توجه آنها در فرایند فعالیت های سیاسی استراتژیک و انتخاباتی آتی خود بهره گیرند.

· بعضی از گروه های سیاسی مخالف خارج از کشور نیز با وارد کردن هوداران اندک خود به جمع معترضین تلاش می کنند روند اعراضی را به مسیرهای مبارزه ی استراتژیک بر علیه سیستم سیاسی سوق دهند ولی ماهیت و هوشیاری فعالین معترض نشان داده اند. خیلی بعید به نظر می رسد که در این زمینه توفیقی حاصل نمایند.

· بعضی ها در مورد سیاسی و غیر سیاسی بودن حرکت های انتقادی- اعتراضی، تحلیل های خود را در قالب تفاسیر ایدئولوژیک از مسأله ارائه می دهند در حالیکه به خاطر ماهیت مطالبه محورانه ی حرکت ، امکان ایدئولوژیک کردن آن مطلقاً وجود ندارد.

· حرکت های اعتراضی؛ کاملاً مدنی و از «خصوصیات مدرن قرن بیست و یکمی»(بعداً در این مورد مفصلاً مطالب ارائه خواهد شد) برخوردار است و قابل تقلیل به تفسیرها و تحلیل های ایدئولوژیک اجتماعی قرن بیستمی مثل ناسیونالیزم، جدایی طلبی و.... نیست.

· غالب مطالب مربوط به مسائل نژادپرستی و اختلاف افکنانه بین قومیت های ایرانی از سوی افراد فاقد هویت مشخص و خراج از کشور بوده است.

· امید است اشخاص بازداشت شده که همه ی آنها از فعالین قانونمند می باشند سریعاً آزاد گردند

راه‌ کارهایی جهت دفاع از خویش در مبارزات مدنی خیابانی

ارک قالاسی — Sat, 3 Sep 2011 15:18:11 GMT

راه‌ کارهایی جهت دفاع از خویش در مبارزات مدنی خیابانی

(تظاهرات ملت آزربایجان نسبت به حمایت از اورمو گولو)

ارک قالاسی - اعتراضات مدنی حق طبیعی و مسلم هر ملتی،‌ علی‌الخصوص ملت تحت ظلم آذربایجان جنوبی می باشد. هدف از اعتراضات مدنی؛ بازگو کردن و خواستن مطالبات ملت به شکل مسالمت آمیز و رساندن صدای مظلومیت به گوش مسئولین می باشد که در کل جهان امری مدنی، قانونی و حقوقی است.

راه‌ کارهایی جهت دفاع از خویش در مبارزات مدنی خیابانی

(تظاهرات ملت آزربایجان نسبت به حمایت از اورمو گولو)

ملت آذربایجان نیز در این روز‌های سرنوشت ساز؛ با تکیه بر حقوق بشری و اصول اعتراضات مدنی، جهت حمایت محیط زیست واحیای اورمو گولو به ناچار وارد تظاهرات مدنی مسالمت آمیز شده است. با نظربه اینکه حکومت فاشیستی-آپارتایدی ایران اسلامی بویی از حقوق بشر و انسانیت نبرده و بر اصول آن پایبند نیست؛ ارائه نکاتی جهت دفاع از خویش در مقابل عملیات سرکوبگرانه نظامیان و مزدوران حکومت فاشیست ضد تورکِ ایران لازم به نظر رسید:

• حدالامکان در مواقع حضور در خیابانها ماسک دهنی ویا چفیه خیس آغشته به سِرکه جهت جلوگیری از نفوذ گاز اشک آور و همچنین جلوگیری از شناسایی به صورتمان ببندیم.

• در موقع نفوذ گاز به چشم و حلق، فوراً دست و صورتمان را شسته ور صورت احساس بی‌حالی از نوشییدنی های لبنی از قبیل شیر، دوغ .... جهت ممانعت از مسومیت بنوشیم.

• حدالامکان همراه داشتن آب معدنی و وسایل کمک‌های اولیه (از قبیل بتادین- چسب زخم و گاز استریل) توصیه می شود.

• اگر کپسول گاز اشک آور به طرفمان شللیک شد، فوراً آن را با شوت کردن به طرف خود نیروهای امنیتی پرت کنیم.

• با توجه به اینکه یکی از راه‌های خنثی کردن اثر گازهای اشک آور ایجاد دود و آتش می باشد، گذاشتن کارتن و یا لاستیک فرسوده به صندوق عقب ماشین، جهت آتش زدن آن در تقاطع و خیابان‌ها در مواقع ضرورت لازم بنظر می رسد.

• در صورت دستگیری افرادمان، همگی به طرف مأمور یورش برده و دستمان را از چنگ مزدور آزاد کنیم.

• در صورت مجروح شدن دوستمانمان؛ مانع از سوارکردن آن‌ها به آمبولانس و ماشین‌های نظامی شویم. و فوراً فرد مجروح را به یکی از مراکز تزریقاتی و درمانگاهی امن انتقال دهیم.

• اگر گروه ضربت موتورسوار به طرف ملت هجوم آورد؛ از کنار با چوب دستی، لوله و یا لگد زدن موتور سوار را واژگون کنیم.

• در همه حالت جهت رساندن صدای مظلومیت خویش به گوش جهانیان، فوراً اخبار و کلیپ‌های دارای تاریخ و توضیح محل وقوع حادثه را به سایت‌های معتبر منسوب به حرکت ملی آزربایجان ایمیل و مخابره کنیم.

گلجک بیزیمدیر

تحلیلی بر رویکرد بی بی سی در خصوص

ارک قالاسی — Thu, 1 Sep 2011 13:27:38 GMT

تحلیلی بر رویکرد بی بی سی در خصوص

اعتراضات مردم اورمیه

رضا داغستانی

ارک قالاسی - اعتراضات مردم اورمیه در 5شهریور 90 آنقدر گسترده بود که شبکه های تلوزیونی و مجازی غیرآذربایجانی را وادار کرد از سیاست بایکوت خبری آذربایجان دوری گزیده و خبر تجمعات بزرگ مردم اورمیه را منتشر نموده و حتی برنامه های تحلیلی برای آن پخش کنند.

یکی از این شبکه های تلوزیونی، شبکه بی بی سی و صدای آمریکا بودند که مخصوصا بی بی سی در همان شب شنبه 5شهریور ویژه برنامه ایی را در این خصوص پخش کرد. در این ویژه برنامه چند نکته وجود داشتند که در واقع رمزگشای حمایت اپوزیسیون غیرآذربایجانی از تجمع اعتراضی مردم دلاور اورمیه می باشند.

تحلیلی بر رویکرد بی بی سی در خصوص

اعتراضات مردم اورمیه

رضا داغستانی

اولا، در این برنامه و نیز درطول این چند روز که از قیام مردم اورمیه سپری می شود هیچکدام از این شبکه های تلوزیونی سعی نکرده اند که با حضور فیزیکی و یا حتی ویدیویی فعالان سرشناس حرکت ملی آذربایجان مساله را مورد تحلیل و بررسی قرار دهند، آنچه که بوده مهمانان غیرآذربایجانی و یا افراد معلوم الحال در خصوص تجمع باشکوه اعتراضی مردم اورمیه به ارایه نظرات خود پرداخته اند. معنای چنین سیاستی اینست که سردمداران اپوزیسیون غیرآذربایجانی هنوز به این وحدت نظر و اتفاق فکر نرسیده اند که حرکت ملی آذربایجان و فعالان ملی را برسمیت بشناسند، و این یعنی اینکه این اپوزیسیون هنوز خواسته های ملی آذربایجان را نمی پذیرد.

دوما، چرخش سیاسی یکباره رهبران جنبش سبز نظیر سازگارا که در طول این سالیان به یکباره در این مقطع زمان به یاد آذربایجان افتاده ند تنها تجلی گر اینست که باز مساله استفاده ابزاری از ملیتها و اقوام ایران مطرح بوده و اساسا نیت آنها ایجاد وحدت در مبارزه نیست بلکه نیتشان تشدید حس مبارزه طلبی و جسارت ورزی در بین هواداران جنبش سبز است. فراموش نکنیم که تهران بزرگترین شهر تورک نشین ایران است، تشدید احساسات چندین میلیون تورک پایتخت می تواند ورق بازی را به نفع هواداران جنبش سبز برگرداند.

اکنون که برای دومین بار در طول 3سال اخیر حرکت ملی آذربایجان خود را بعنوان بزرگترین و مردمی ترین جریان سیاسی داخل کشور مطرح میکند، اینبار توانسته است بایکوت خبری و رسانه ایی اپوزیسیون غیرآذربایجانی را شکسته و خود را بر جریان تمامیت خواه غالب نماید و این موفقیت بزرگی برای تک تک آذربایجانیهاست. بار اول در رخدادهای بعد از انتخابات ریاست جمهوری بود که جنبش سبز با عدم همراهی آذربایجان روبرو شد و بار دوم در اعتراضات اخیر آذربایجان نسبت به خشک شدن دریاچه اورمیه است که این مساله را در ذهن تئوریسینها و فعالان سیاسی غیر آذربایجانی بوجود آورد که ضمن آموختن مشق جسارت از آذربایجان، در برابر آن سر تعظیم مصلحتی فرود آورند.

اما هنوز نمی توان بر صداقت آنان یقین حاصل کرد، اما به جرس قاطع میتوان مصلحت ورزی جنبش سبز را در اعتراضات اخیر آذربایجان بطور محسوس احساس کرد. برای دوستی و وحدت باید صداقت و اعتقاد و منافع مشترک وجود داشته باشد که در این مقطع زمانی چنین چیزی بین آذربایجان و جنبش سبز حاصل نشده است.

لذا بنظر می رسد تا زمانیکه بصورت مشخص و مدون رویکرد و نظرات این جنبش نسبت به مساله آذربایجان و خواسته های آن از سوی گروهها و رهبران جنبش سبز اعلام نشده است هرگونه وحدتی، وحدت اضداد است. در همین رسانه ها بارها رهبران گروهها و جریانات غیرآذربایجانی از جمله کردها حضور یافته و به ارایه دیدگاههای خود پرداخته اند، حتی افراد تروریستی نظیر رحمان حاجی احمدی ها نیز از امکانات این رسانه ها بهره مند بوده اند و بارها تمامیت ارضی و جغرافیایی آذربایجان در این رسانه ها مورد هدف قرار گرفته است، اما چرا این رسانه ها از گروهها و فعالان ملی آذربایجان دعوت بعمل نمی آورند، جواب بسیاری از تضادهاست. تعریف آذربایجان و خواسته های ملی آن متناسب با منافع اپوزیسیون غیرآذربایجانی و مدیریت بر عملکرد آن در راستای منافع این اپوزیسیون دلیل چنین رفتارهایی می باشد.

با این اوصاف کوبیدن بر طبل حبابی وحدت می تواند چانه زنی حرکت ملی آذربایجان را در برابر این جنبش پایین آورده و جایگاه حرکت را تضعیف نماید. همچنین بار امنیتی اعتراضات مدنی آذربایجان را تا حد شعارهای براندازی و شدید ضد حکومتی بالا برده و جو امنیتی شدیدتری را در آذربایجان بوجود آورد و احکام سنگین اعدام و حبس ابد را از تهران به آذربایجان تعمیم دهد. این درحالیست که اعتراضات مدنی آذربایجان بهترین نوع مبارزه در برابر دشمنان آذربایجان است. فراموش نکنیم که مهمترین دغدغه جنبش سبز حکومت دینی و براندازی آن می باشد و مهمترین دغدغه آذربایجان اعاده حقوق ملی و انسانی اش است که همین جنبش سبز تاکنون هیچ رفتار مثبت و امیدوارکننده ایی نسبت به خواسته و مطالبات ملی آذربایجان نداشته است.

دریاچه ارومیه و نسل آینده

ارک قالاسی — Thu, 1 Sep 2011 13:25:12 GMT

دریاچه ارومیه و نسل آینده

ارک قالاسی - «دریاچه ارومیه و نسل آینده»عنوان سرمقاله‌ی روزنامه‌ی آفرینش به قلم علی رمضانی است که در آن می‌خوانید؛از چند سال گذشته تا به امروز هشدارهای زیادی درباره خشک شدن دریاچه ارومیه، دومین دریاچه آب شور دنیا «بیستمین دریاچه بزرگ جهان»، «شورترین دریاچه جهان که حیات در آن جریان دارد» و«بزرگترین دریاچه داخلی ایران» به گوش می رسد که با پیشروی خشکی در این دریاچه نه تنها قطعه‌ای ارزشمند از محیط زیست ایران و جهان که مطابق قانون اساسی بخشی از ثروت عمومی مردم ایران نیز در خطر است.

دریاچه ارومیه و نسل آینده

در این بین قبلا نیز هشدارهای خشک شدن این دریاچه داده شده است اما این روزها هشدار ها بیشتر رنگ واقعیت به خود گرفته است و با وجود مساحت 5 هزار و 700 کیلومتری دریاچه ارومیه، در حال حاضر 2 هزار و 700 کیلومتر از این دریاچه تبدیل به شوره‌زار شده است.

روندی که اگر ادامه یابد حدود 5 سال طول می کشد که این دریاچه خشک شود . در این بین اگر به راستی این دریاچه مهم خشک شود بی شک تاثیرات شگرف و همه جانبه ای در برداشته و جدا از نابودی دریاچه ، نابودی میلیون ها پرنده و آبزی، حیوانات مختلف و گیاهان، از بین رفتن میلیون ها میلیون درآمد حاصله از ذخایر طبیعی، نابودی قطعی بخش اعظمی از کشاورزی ایران و نابودی ده ها روستا، و مهم تر از همه بیماری و مرگ و یا آواره و بی خانمان شدن میلیون ها تن از مردم را در پی دارد .جدا از این گرد و غبار نمک دریاچه که بسیار خطرناک تر از گردو غبار خاک است ایران و کشورهای همسایه اش را تهدید خواهد کرد و کشاورزی دست کم سه استان را تبدیل به بیابان خواهند کرد.

در این راستا است که دامنه‌ این پیامدهای ناگوار در حال وقوع باعث شده است برخی از کارشناسان مرگ اکوسیستم ارومیه را سونامی انسانی دانسته و از یک بمب اتمی کمتر ندانند. آنچه مشخص است در سالهای گذشته استفاده بیش از حد از آب این دریاچه برای مصارف کشاورزی، احداث سدهای متعدد بر رودهای حوضه دریاچه، تبخیر زیاد در پی گرم شدن هوا و برداشت‌های غیرمجاز از آب‌های زیرزمینی در پی حفر چاه و..باعث کاهش شدید آب دریاچه ارومیه شده است .

در این بین با توجه به اهمیت اکوسیستم این دریاچه و پتانسیل های گوناگون این حوزه برای کشور از جمله آب و هوای مساعد و جذابیت‌های گردشگری و جذب توریست، خواص طبی و درمانی لجن و نمک دریاچه ارومیه و کاربردهای گوناگون آن اکنون با واقعیتی مهم روبرو شده ایم. واقعیتی که بنا به به دلیل اتخاذسیاست های غلط سطح آب این دریاچه 7 متر کاهش یافته و خبری از آب رودخانه هاو مسیل های گذشته به دریاچه ارومیه نیست.

در این راستا اگر قرار است که جلو پدیده ناگوار خشک شدن دریاچه ارومیه گرفته شود جدا از به عقب انداختن زمان باید در اندیشه چاره ای اساسی برای این امر بود. در این حال هر چند در سالهای گذشته طرح هایی هم چون طرح جامع مدیریت حوضه آبخیز دریاچه ارومیه به تصویب رسیده و طرح هایی نیز اکنون در مجلس در دست بررسی است اما هنوز اقدام قابل توجهی برای جلوگیری از خشک شدن این دریاچه از سوی مسئولان کشور انجام نگرفته است . در این میان جدا از طرح های موجود مانند‌ جابجایی حوضه به حوضه‌ آبریز، انتقال آب خزر به این دریاچه، انتقال آب از حوضه‌ آبریز ارس، انتقال آب از حوضه‌ آبریز کردستان و بارور کردن ابرها واقعیتی که نباید از نظر دور انگاشته شود خطر خشک شدن دریاچه ارومیه است خطری که در صورت عدم تلاش جدی نمی توان از بروز پیامد های ناگوار آن جلو گیری کرد.

روزنامه جام جم

اعلان جنگ اکولوژیک علیه آذربایجان جنوبی

ارک قالاسی — Thu, 1 Sep 2011 13:22:42 GMT

اعلان جنگ اکولوژیک علیه آذربایجان جنوبی

فرزاد صمدلی

ارک قالاسی - "سیاست زمین سوخته"، سیاستی ضد بشر و در واقع بیش از همه ضد طبیعت است. این سیاست عموما از سوی قوای اشغالگر، از طریق تغییر در وضعیت اکولوژیک منطقه اشغال شده ای که احتمال تخلیه جدی آن وجود دارد اعمال می شود.

اعلان جنگ اکولوژیک علیه آذربایجان جنوبی

فرزاد صمدلی

آنچه که در آذربایجان جنوبی و در مساحت بسیار وسیع حوضه آبریز دریاچه اورمیه با مساحت، ۵۱٬۸۷۶ کیلومتر مربع در شرف وقوع است بهره گیری حکومتهای ایران از سیاست زمین سوخته در قالب یک جنگ اعلام نشده اکولوژیک علیه ملت به پا خاسته آذربایجان جنوبی است.

اکولوژی دانش تعامل میان جانداران با محیط زیست است. براساس این علم تعامل میان جانداران و طبیعت، در شبکه حیاتی بسیار گسترده و دقیقی تعریف می شود که بروز هر گونه خلل در آن می تواند به نابودی تدریجی تمام شبکه منجر شود. بعنوان مثال اگر از 32 حرف الفبای عربی- فارسی مورد استفاده در ایران، بصورت اتفاقی 2 حرف الف و ب را حذف کنیم، نظام نگارشی این زبان، بطور کامل دچار فروپاشیدگی خواهد شد.

طبیعت نیز به همین صورت عمل می کند. تخریب پایدار بخشی از طبیعت تحت تاثیر عوامل انسانی، می تواند سبب فروپاشی شیرازه طبیعی موجود در منطقه شده و در گذر زمان با سرعتی تصاعدی منجر به نابودی کامل زیست بوم کنونی گردد.

آنچه که در آذربایجان جنوبی تحت عنوان نابودی محیط زیست منطقه، بصورت خشکانیده شدن دریاچه اورمیه، خشکانیده شدن تالاب انزلی، آلوده شدن دریای خزر، آلوده شدن رودخانه ارس، تخریب جنگلهای ارسباران، نابودی مراتع دامنه های سبلان، آلودگی شیمیائی ابهای سطحی و زیرزمینی شهرهای مراغه، انگوران، تیکان تپه و سراب... مشاهده می شود، حادثه ای یک شبه نیست بلکه دست کم در خصوص دریاچه اورمیه ناشی از اجرای آرام یک پروژه مهلک اکولوژیک در سرزمین آذربایجان جنوبی است که درست پس از استقلال آذربایجان شمالی از سوی مافیای حاکم بر ایران و به احتمال قوی دنباله آنتی تورک آنها در سطح بین المللی رقم خورده است.

استقلال آذربایجان شمالی، زنگ خطری برای دیکتاتوری ایران بود

بعد از قیام سراسری مردم در آذربایجان شمالی، مبارزه خونین با ارتش سرخ شوروی و کسب استقلال نهایی، قدرتهایی که مایل به پیشرفت و اتحاد دو آذربایجان نیستند دست بکار شدند تا در هر دو سوی مرز ارس، مشکلات بزرگی را برای تورکهای آذربایجانی پدید آورند.

نخست آذربایجان شمالی را به سرعت درگیر با مسئله قره باغ اشغالی کردند. این امر سبب شد تا هیجان انقلابیون و ناسیونالیستهای آذربایجانی بیشتر معطوف حل معضل بزرگ قره باغ شود تا تهییج حرکت ملی در آذربایجان جنوبی.

اما خواه ناخواه واقعه بسیار مهم استقلال آذربایجان شمالی و موضوع قره باغ اشغالی و جنایات وحشتناک ارامنه اشغالگر در این منطقه، آذربایجان جنوبی را نیز به شدت تحت تاثیر خود قرار داد. بگونه ایکه در اواخر پاییز سال 1990مردم آذربایجان در دوسوی رود ارس تجمع کرده و خواستار وحدت دو آذربایجان شدندو تا به امروز در هر تجمع مردمی خود، وحدت دو آذربایجان و موضوع قره باغ اشغالی را نیز به صراحت مورد طرح و بیان قرار داده انند.

طبعا این وحدت فکری و عملی برای کسانی که هم به دلایل تاریخی و هم به دلایل نژادی از تورکها و آذربایجانیها نگران و حتی بعضا متنفرند، امری بسیار پر هزینه می نمود.

آغاز تلاشهای عملی حکومت ایران برای مهار آذربایجان جنوبی

درست در زمانی که آذربایجان شمالی با ارامنه اشغالگر و نیز نیروهای مزدور حکومت ایران و روسیه در جنوب و شمال کشورش مبارزه می کرد، حکومت تهران در استای منافع آنتی تورکیسم بین الملل دست بکار شد تا از طریق اعمال برخی از سیاستها چون استان شدن اردبیل و قزوین، طرح شایعه استان شدن دیگر شهرهای تورک نشین، ایجاد اختلافات شهری در درون آذربایجان،عدم سرمایه گذاریهای کلان اقتصادی در این منطقه، افزایش تبلیغات ایدئولوژیک، گسترش وسیع مواد مخدر، تشویق زوجهای جوان به کاهش موالید، تخریب شدید وجهه دولت و ملت آذربایجان شمالی، اران نامیدن آذربایجان شمالی، تحقیر اشکار ملت تورک آذربایجان در رسانه های گروهی، جاسوس و خائن و تجزیه طلب نامیدن فعالان مدنی و در یک کلام تحریف تاریخ و تحقیر ایشان و تهدید ملت، تا جائیکه ممکن است مانع از توجه آذربایجان جنوبی به آذربایجان شمالی شود. اما این همه اقدامات ضد آذربایجانی در برابر درایت، جسارت و صداقت ملت آذربایجان به هیچ وجه موثر نبود.

طبعا خود سیاستگذازان تهران بخوبی می دانستند که آذربایجان سرزمینی متفاوت از دیگر بخشهای ایران است. پس کوشیدند تا از طریق به اجرا گذاشتن پروژه‌های مهلکی چون احداث غیر مهندسی میانگذردریاچه اورمیه و سد سازی دیوانه وار در بخش حوضه آبریز این دریاچه به اهداف ویرانگر خود برسند.

انتخاب دریاچه اورمیه، انتخاب کاملا حساب شده ای بود

حکومت تهران و دنباله های آنتی تورک آن، بخوبی می دانستند که در بستر دریاچه اورمیه قریب به 10 میلیارد تن نمک وجود دارد و در صورت خشک شدن این دریاچه، بمب نمکی موجود در بستر آن می تواند در میان مدت بدتر از انفجارهای هسته ای هیروشیما و ناگازاکی عمل کند. از سوی دیگر موقعیت سوق الجیشی منطقه نیز بسیار مهم است.

این منطقه امروز در مرز ایران و ترکیه و در صورت یاری خداوند و جسارت فرزندان آذربایجان، فردا در مرز مشترک آذربایجان جنوبی با ترکیه خواهد بود.

قطعا دشمنان می دیدند که دهها میلیون جمعیت تورک ایران عمدتا در آذربایجان جنوبی، با تکیه بر تجربیات عظیم انقلاب مشروطه، قیام شیهد خیابانی، حکومت ملی آذربایجان و نیز جنبش خلق مسلمان، روز به روز هشیارتر می شوند. امری که منجر به شکل گیری مفهوم فراگیر، پایدار و مقدس "حرکت ملی آذربایجان جنوبی" گردید و نشان داد که بقول محمد امین رسولزاده، بیرقی که یکبار برافراشته شود هرگز بر زمین نمی ماند!

حتی دشمنان آذربایجان کوشیدند تا هم در غرب و هم در شرق و هم در جنوب آذربایجان با استفاده از اقلیتهای قومی عمدتا غیر بومی همسایه، ترکیب جمعیتی مرزهای آذربایجان را دچار عدم تعادل کنند. در این کار نیز شکست سختی خوردند و مجبور شدند تا سرانجام پروژه جنگ اکولوژیک و درواقع اعمال سیاست زمین سوخته از طریق طبیعت کشی و اجبار انسانها به مهاجرت را برگزینند.

نتایج خانمانسور جنگ اکولوژیک فاشیزم علیه آذربایجان

نمک دریاچه خشک شده اورمیه، به دلیل وزش باد، بیش از هر جای دیگری شهر تبریز و کرانه های شرقی و جنوب شرقی این دریاچه را مورد هجوم قرار خواهد داد. در واقع بیشتر از آنچه که برخی می پندارند هدف اصلی شهر تبریز است نه شهر اورمیه.

کارشناسان نظریات وحشتناکی را مطرح کرده اند. می گویند خشک شدن دریاچه اورمیه و انتشار نمک، دست کم 20 شهر بزرگ آذربایجان جنوبی را خالی از سکنه خواهد کرد. این یعنی مرگ و نابودی سراسر آذربایجان جنوبی.

اگر چنین اتفاقی بیفتد سراسر آذربایجان جنوبی تا ابد درگیر مسئله نمک و شن و طوفان خواهد شد. آنهم آذربایجانی که نه در صحرای سوزان حجاز بلکه در منطقه سرد و نسبتا مرطوبی از جغرافیای جهان قرار دارد!

در مدت 20 ساله ای که این پروژه های ویرانگر در آذربایجان جنوبی در حال اجرا بوده، حکومت تهران و مسئولین خودفروخته محلی بوق و کرنا کرده اند که با احداث پل میانگذر دریاچه اورمیه و یا احداث دهها سد، در حال ارایه خدمات بسیار بزرگی برای آذربایجان هستند. اما آنچه که ارایه شده نه تنها خدمت نیست بلکه خیانتی است بس عظیم و بسیار مهلک.

در کجای این دنیا دیده شده که کوه را داخل اب بریزند و در وسط دریاچه جاده احداث کنند؟

در کجا این دنیا دیده شده که بر روی همه رودخانه های منتهی به یک دریاچه کاملا بسته، نه یک سد بلکه 2 یا سه سد احداث کنند؟

در کجای این دنیا دیده شده که معترضین به این فجایع بزرگ زیست محیطی را به رگبار ببندند و قتل عام کنند؟

مافیای تهران از سالها قبل می دانست که دریاچه اورمیه خشک خواهد شد

شواهد امر بخوبی نشان می دهد که مسئولین و سیاستگذاران حکومت ایران از همان بدو امر احداث راه خاکی وسط دریاچه اورمیه و نیز ساخت دیوانه وار سدها که عمدتا بعد از استقلال آذربایجان شمالی آغاز شده یا شدت گرفته، قطعا می دانستند که دریاچه اورمیه خشک خواهد شد.

فراموش نکنید که در جمهوری اسلامی سیاست واضحی مبنی بر عدم سرمایه گذاری جدی در آذربایجان وجود داشت. اکنون معلوم می شود که چرا حکومت به جای احداث صنایع مادر به سراغ چنین سیاستهای بغایت نادرست در زمینه مدیریت آب رفته است!

یک دانشجوی ترم اول رشته مدیریت آب هم می تواند تشخیص دهد که چنین اقداماتی می تواند سبب مرگ دریاچه اورمیه، فعال شدن 10 میلیارد تن نمک و نهایت مرگ تلخ آذربایجان شود.

اکنون به بیان چند تجربه تلخ جهانی و منطقه ای در این خصوص می پردازیم:

1- دریاچه آرال در تورکستان غربی(جنوب شرقی شوروی سابق):

به وضعیت تکان دهنده دریاچه آرال در مرز میان اوزبکیستان و قازاقیستان واقع در تورکستان غربی، دقت فرمایید.

افراد بومی محل در گفتگو با یکی از کارشناسانی که من توفیق صحبت با وی را پیدا کرده ام مدعی هستند که روسها در زمان شوروی سابق و در بین سالهای 1943 و 1944 آزمایشات محرمانه ای در خصوص قدرت انفجاری برخی سلاحهای نامتعارف در بستر دریاچه آرال انجام داده اند. صدها آزمایش که احتمالا برخی از انها پیش درامدی بر ساخت اسلحه اتمی بوده، بستر آرال را نابود کرده و موجب وارد آمدن ضایعات بسیار شدیدی بر چشمه های جوشان کف بستر شده است.

وجود پایگاه فضایی بایکانور و نیز احتیاج شدید این پایگاه به سیستم خنک کننده نیز موجب شده تا علاوه بر تاثیر خشکسالی، بخش زیادی از اب این دریاچه که در زمان پر آبی در حدود دو پنجم وسعت ترکیه امروز بوده مورد استفاده قرار گیرد.

همچنین سیاستهای بسیار غلط ابیاری نیز دلیل دیگری در خشک شدن آرال بوده است.

اما بدبختی انسانهای ساکن در اطراف دریاچه آرال به دنبال آزمایشهای متعدد هسته ای شووری افزایش یافته است. گفته می شود در این منطقه تاکنون صدها هزار انسان به انواع مختلفی از سرطانهای ناشی از تاثیرات رادیو اکتیویته و همچنین انتشار ترکیبات شیمیائی بجا مانده از بستر خشکیده دریاچه آرال دچار شده اند.

اکنون وضعیت آرال اگرچه تثبیت شده، اما دریاچه تنها از مرگ نجات یافته و حتی یک چهارم وسعت سابقش را نیز ندارد.

2- دریاچه لوب نور در تورکستان شرقی(شمال غربی چین):

مورد دوم دریاچه لوب نور در تورکستان شرقی است که در استان سینکیانگ چین و در مجاورت صحرای تاریخی تاکلاماکان قرار دارد.

این دریاچه پس از اینکه به رغم تلاشهای تبلیغاتی چینیها برای نجات ان خشک شد از سوی حکومت پکن بعنوان محلی برای آزمایشات هسته ای چین مورد استفاده قرار گرفت.

خشکی دریاچه لوب نور اقتصاد محلی را به شدت در هم کوبیده و همانند خشکی دریاچه آرال سبب بروز مهاجرتهای بزرگی در میان بومیان منطقه شده است. در این میان موارد ابتلاء به انواع بیماریهای جسمی و از جمله سرطان نیز به شدت افزایش یافته است.

3- تراکیای غربی(شمال شرقی یونان):

مثال سوم در ارتباط با تراکیای غربی است. تقریبا جمیعتی در حدود 150 هزار نفر از تورکها، در تراکیای غربی که در شرق یونان قرار دارد زندگی می کنند. اقلیت تورک در یونان همواره به شدت تحت تبعیض قرار گرفته اند. اقتصاد منطقه بر کشاورزی استوار است. کاشت توتون و پنبه و نیز باغداری و طبعا در کنار آن پرورش احشام تنها ممر درآمد این اقلیت محسوب می شود.

اما موضوع بسیار مهمی که می باید بدان اشاره کرد زمینهای بسیار حاصلخیزی است که در منطقه و در کنار سواحل در اختیار تورکها قرار دارد.

حکومت آتن با این ادعا که قصد حفر چاه عمیق دارد، طی چند سال گذشته ماشین آلات سونداژ به منطقه ارسال کرده و بصورت مشکوکی در حال حفر چاههای عمیقی است که به دلیل حفاریهای غیر کارشناسانه یا تعمدی سبب نابودی اراضی می شود.

به اینصورت که عمق سونداژها به حدی بوده که آب شور دریا نیز وارد کانالهای انتقال اب شده و این امر در طی چند سال، صدها هکتار از مناطق تحت مالکیت اقلیت مظلوم تورک را لم یزرع کرده است. چنین رخدادی یعنی مرگ اقتصادی خانواده و یعنی اجبار به کوچ. تاکنون هزاران خانواده تورک به این دلیل و یا به خاطر استملاک اجباری زمینهایشان با نام تاسیس دانشگاه و فرودگاه ... مجبور به ترک محل شده اند.

برای جامعه کوچک تورک در تراکیای غربی، همین میزان کوچ نیز به معنای یک فلاکت بزرگ ملی محسوب می شود.

4- تالاب هورالعظیم در مرز مشترک ایران و عراق:

در صورت غیر فعال بودن تصویر به لینک دیل مراجعه کنید:

http://hoorolazim.persianblog.ir/post/3

براساس گفته کارشناسان تالاب هورالعظیم یا هویزه، قسمتی از تالاب بزرگ بین‌النهرین است که دو سوم آن در خاک عراق (و یک سوم آن در استان عربی خوزستان یا الاحواز) واقع شده است. در زمان حکومت صدام، این تالاب را خشک کردند تا شیعیان را که بین این تالاب زندگی می‌کردند و طرفدار ایران بودند از آن نقطه برانند. صدام کانالی در این آب زد و کل آب را به رودخانه دجله و فرات فرستاد و تالاب را خشک کرد.

پس از آن‌که صدام معدوم شد، دولت جدید درصدد احیای این تالاب برآمده است. اما بیشتر آب تالاب هورالعظیم در ایران از رودخانه کرخه تامین می‌شود. وقتی این رود پرآب می‌شد، آب تالاب هم افزایش پیدا می‌کرد و قسمتهای پایین تالاب نیز احیا می‌شد. اما سدهایی که روی رودخانه کرخه زده شده باعث شده تا طغیان‌های این رود گرفته شود و تنها یک جریان پایه‌ای برای تالاب هورالعظیم بماند.

همچنین در زمان جنگ، جاده‌هایی از این تالاب عبور کرد و جریان شمال و جنوب آن قطع شد و یکپارچگی تالاب از بین رفت. بنابراین در آن شرایط خاص محیط زیست نتوانست این تالاب را به‌عنوان مناطق چهارگانه تحت حفاظت قرار دهد. ارزش اکولوژیکی و زیست محیطی این تالاب منحصربه‌فرد است. تالاب هورالعظیم یا هویزه تنها تالابی است که بر اساس بررسی‌های کارشناسی از 100، نمره 100 را کسب کرده است. هیج تالابی تاکنون چنین نمره‌ای را به‌دست نیاورده است. یکی از کارکردهای مهم تالاب، جلوگیری از طوفان شن و گرد و خاک است چراکه تالابها رطوبت آب را بالا می‌برند و خشک شدن هورالعظیم چه در ایران و چه در عراق میزان وقوع طوفانهای شن را افزایش داده و باعث شده استان خوزستان در سه سال اخیر با گرد و غبارهایی حدود 21 برابر استاندارد مواجه شود.منبع: خشک شدن تالاب هورالعظیم یکی از علل طوفان‌های شن در خوزستان

آذربایجان باید کاملا امیدوار باشد:

درست است که قریب به 60 درصد از وسعت دریاچه اورمیه این عروس در حال قتل آذربایجان خشکانیده شده است، اما توجه داشته باشیم که در حال حاضر به دلیل اینکه ملت آذربایجان حساسیت بسیار بالائی در این خصوص از خود نشان داده و با قیامش تمامی جهان را متوجه فاجعه دریاچه اورمیه کرده است لذا بی تردید در صورت تداوم این اعتراضات خواهد توانست بر مشکلات زیست محیطی منطقه فائق آید.

طبعا در کوتاه مدت متوقف شدن احداث سدهای جدید، باز شدن کامل دریچه سدها، تخریب بخش بزرگی از میانگذر دریاچه اورمیه و احداث راه بر روی پایه های پل و نیز تعطیلی کارخانجات پر مصرف اب از بدیهی ترین اقداماتی است که می توان به سرعت برای نجات دریاچه اورمیه انجام داد.

اما با توجه به اینکه مافیای حاکم بر ایران قصد قتل دریاچه اورمیه را دارد به نظر می رسد این قبیل تمهیدات و اقدامات بسیار بسیار بدیهی، جز با قیام ملی ممکن نخواهد شد.

به فکر دریاچه ارومیه باشیم

ارک قالاسی — Thu, 1 Sep 2011 12:59:14 GMT

به فکر دریاچه ارومیه باشیم

ارک قالاسی - کاهش سطح آب دریاچه ارومیه چند سالی است که حساسیت طرفداران محیط زیست را برانگیخته است از سویی هم مردم غیور آذربایجان غربی را از بابت عواقب زیست محیطی بیش از دیگران نگران نموده که مسلما احساسی به حق است.

در عجبم از مردمی که برای جلوگیری از تغییر اسم خلیج فارس به خلیج عرب از هیچ کوششی دریغ نمی کنند (آفرین بر غیرتتون) در حالی از خشک شدن با ارزش ترین دریاچه داخلی کشورشون بی خبرند.

به فکر دریاچه ارومیه باشیم

در عجبم از مردمی که برای جلوگیری از تغییر اسم خلیج فارس به خلیج عرب از هیچ کوششی دریغ نمی کنند (آفرین بر غیرتتون) در حالی از خشک شدن با ارزش ترین دریاچه داخلی کشورشون بی خبرند.

حالا که خلیج فارس در گوگل به همت شما تغیر اسم داد بهتر بدونید که دریاچه ارومیه با وجود داشتن ویژگی های زیر در حال خشک شدن ...

1) دریاچه ارومیه «دومین دریاچه شور جهان»، «بزرگترین زیستگاه طبیعی آرتمیا»، «بیستمین دریاچه بزرگ جهان»، «شورترین دریاچه جهان که حیات در آن جریان دارد» و«بزرگترین دریاچه داخلی ایران»

2) دریاچه ارومیه دریاچه ای است که در طول تاریخ حتی یک نفر را هم راغرق نکرده، چرا که اگر شنا هم بلد نباشید به سادگی می توانید روی آب شناور بمانید.

3) دریاچه ارومیه بزرگترین زیستگاه طبیعی آرتمیا در جهان است (موجودی زنده که غذایماهی خاویار است) را دارد و قیمت آن تقریبا با ماهی خاویار برابری می کنه. با این وجودحتی در صورتی که بعدها هم دریاچه احیا شود دیگر اثری از این موجود نخواهد بود.

4) این دریاچه شورترین دریاچه جهان که حیات در آن جریان دارد.

5) تحقیقات نشان داده است که خواص طبی و درمانی لجن و نمک دریاچه ارومیه بسیار شبیه با خواص نمک و لجن دریاچه بحرالمیت اردن است که کشورهای خارجی بویژه فرانسه، انگلیس و آلمان استفاده فراوانی از آن می کنند. لجن دریاچه ارومیه قابلیت چشمگیری در کاهش و تسکین درد داره و می توان از آن برای تهیه محصولات بهداشتی و آرایشی و همچنین احداث کلینیک های درمانی استفاده کرد.

6) لجن دریاچه ارومیه قابلیت درمان و نیز جلوگیری از پیشروی بیمارهای پوستی را دارد

7) نمک دریاچه ارومیه مقادیر زیادی از مواد معدنی از جمله کلر، سدیم، پتاسیم، کلسیم، برم، سولفات ها و دیگر مواد معدنی به همراه کتون دارد. بنابراین نمک این دریاچه برایبیماریهای قارچی و پوستی، دردهای عضلانی و مفصلی، رفع خستگی و استرس و همچنین بهبود پینه و ترک پا و دست تاثیر داره.

بد نیست بدونید که با وجود فواید بسیار و نقش عمده این دریاچه در اکوسیستم به دلیل اتخاذ سیاست های غلط سطح آب این دریاچه 7 متر کاهش یافته است و برآوردمی شود تا سه سال آینده کاملا خشک شود. چراکه دیگر خبری از آب 21 رودخانه و 39 مسیل به دریاچه ارومیه وارد می شد نیست.

اما کاش با خشک شدن این دریاچه با ارزش که می توانست به منبعی برای جذب توریست و کمک به اقتصاد کشور تبدیل بشه فقط از موهبتی مجانی که در اختیارمان قرار داده شده بود بی بهره می شدیم اما خشک شدن آن علاوه بر از دست دادن مواهبش پیامدهای زیر را به دنبال خواهد داشت ......

1) زیستگاه بی نظیر اطراف دریاچه از حیات خالی خواهد شد.

2) گرد و غبار نمک دریاچه که بسیار خطرناک تر از گردو غبار خاک است ایران و کشورهای همسایه اش را تهدید خواهد کرد چراکه با وزش کمترین بادی ذرات نمک بلند خواهند شد. هرچند شاید گرفتن گرد نمک تفاوتی با گرفتن گرد خاک نداشته باشه ولی تصور کنیدبجای خاک نمک تو چشمتون بره....

3) نمک دریاچه خشک شده افزون بر به خطر انداختن سلامت جسمی و تنفسی،موجب از بین بردن زمین‌های کشاورزی هم خواهد شد. این نمک زمین های کشاورزی دست کم سه استان را از بین خواهد برد در حالی که این سه استان از شاهرگ های کشاورزی کشور محسوب می شوند تبدیل به گونه ای از بیابان خواهند شد.

درحالی که می توان با:

1. پمپاژ بخشی از آب سدهای اطراف که در مسیر رودهای جاری دریاچه زده شده است

2. تزریق آب از دریای خزر و رود ارس

3. بارور نمودن ابرها و ایجاد ابرهای باران زا و باران های مصنوعی

جلوی این فاجعه جغرافیایی گرفت.

شما که چندین بار برای تغیر نام خلیجتون اقدام کردید فکر نمی کنید باید آستین بالا بزنید تا با اطلاع رسانی همگانی از خشک شدن با ارزش ترین دریاچه کشورتون جلوگیری کنید.....

به امید آن که بتونیم در کتاب های جغرافیایی فرزندانمون همچنان اسم دریاچه ارومیه رو به عنوان بزرگترین دریاچه داخلی کشور ببینیم.

از دوستانی که اطلاعات بیشتری در زمینه محیط زیست و بخصوص دریاچه ارومیه دارند خواهشمند است در زمینه اطلاع رسانی بیشتر در مورد دریاچه ارومیه و عواقب اسفبار خشک شدن دریاچه همکاری نمایند.

منبع : کاهش سطح آب دریاچه ارومیه چند سالی است که حساسیت طرفداران محیط زیست را برانگیخته است از سویی هم مردم غیور آذربایجان غربی را از بابت عواقب زیست محیطی بیش از دیگران نگران نموده که مسلما احساسی به حق است.

نویسنده وبلاگ «برای اقتصاد ایران» طی مطلبی به این موضوع پرداخته است:

به فکر دریاچه ارومیه باشیم

خبرگزاری دریا

محیط زیست دریاچه ارومیه و عوامل عمده تهدید

ارک قالاسی — Thu, 1 Sep 2011 12:48:12 GMT

محیط زیست دریاچه ارومیه و عوامل عمده تهدید آن

دکتر میر مهرداد میرسنجری

محیط زیست دریاچه ارومیه و عوامل عمده تهدید آن

دکتر میر مهرداد میرسنجری

سرآغاز سخن

ارک قالاسی - دریاچه ارومیه در حالی سخت ترین دوران حیات خود را سپری می‌کند که به رغم نگرانی‌های عمده مردم حیات آن هیچگاه به طور جدی توسط مسئولان مورد توجه قرار نگرفته است.

متاسفانه بر اساس رویه معمول، تنها زمانی حساسیت عمومی نسبت به مشکلات محیط زیستی بالا می‌گیرد که کار از کار گذشته و این که چرا پیش از نمایان شدن معضلات محیط زیستی به دنبال پیش گیری نیستیم پرسشی است که هیچ گاه در موقع خود بدان پرداخته نمی‌شود و باید فاجعه عظیمی چون شمارش معکوس نابودی تالاب ارومیه رقم بخورد تا مسئولان در تکاپوی چاره جویی افتند.

محیط زیست ایران هر روز با ابعاد تازه‌ای از سوء مدیریت‌ها و بی توجهی عمومی روبه روست. بی تردید از اصلی ترین دلایل نقش کم رنگ جایگاه حفاظت محیط زیست در میان مردم و مسئولان ضعف مفرط آموزش همگانی ناشی از عدم تبلیغات مناسب و در خور رسانه ملی و بی توجهی آموزش و پرورش در آموزش اهمیت حفاظت محیط زیست در سطح همه دستگاه‌های اجرایی و نیز آموزش پایه درمدارس بوده است.

تهدید محیط زیست ناشی از نگاه بخشی نهاد‌های اجرایی

متاسفانه همان گونه که در بالا آمد یکی از پیامد‌های ضعف آموزش‌های بنیادین محیط زیست در کلاس‌های پایه ابتدایی و نیز دانشگاه‌ها، نگاه بخشی کارشناسانی است که تخصصی غیر وابسته به محیط زیست را کسب می‌نمایند که از ان میان می‌توان به تخصص عمران و راه سازی اشاره نمود. وزارت راه و شهرسازی ایران بی توجه به اهمیت محیط زیست، ساز خود را می‌زند و تخریب و نابودی جنگل‌های ارزشمند بین المللی شمال همچون جنگل ابر و پارک ملی گلستان را به بهانه توسعه جاده سازی و کوتاه کردن مسیر(!!) توجیه می‌کند. این گونه است که وزارت نیرو نیز بی توجه به فرابخشی بودن اهمیت محیط زیست و نقش خود در این مقوله بالا بردن بیلان کاری وزارت خود رادر توسعه سد سازی و بالاتر بردن هرچه بیشتر آمار این بخش جستجو می‌کنند هرچند سدسازی در ایران همراه با تخریب و تهدید محیط زیست، جداسازی مخرب اکوسیستم‌ها و تخریب و نابودی عرصه‌های میراث فرهنگی نیاکانمان باشد. سد سازی همراه با تخریب میراث فرهنگی و طبیعی در ایران همچون ساخت سد سیوند و سد سازی‌های اخیر در عرصه‌های میراث فرهنگی و تاریخ گهربار ایران زمین در خوزستان در حالی به راحتی به انجام می‌رسد که دیگر کشور‌های دنیا حتی با جعل تاریخ و ربودن افتخارات دیگران برای خود سایت‌ها و مکان‌های ویژه تاریخی فرهنگی را تدارک می‌بینند تا با جلب هرچه بیشتر گردشگر، درآمد ملی و اقتصاد بومی خود را توسعه دهند.

و در نابودی دریاچه ارومیه هم بی تردید ضعف مدیریت منابع آب توسط همه متولیان امر به ویژه وزارت جهاد کشاورزی، وزارت نیرو، وزارت راه و شهرسازی و سازمان محیط زیست امری مشهود و غیر قابل انکار می‌باشد. این گونه است که بستن مسیر گذر هزاران ساله رودخانه‌های تامین کننده آب دریاچه ارومیه با ساختن سد و عدم رعایت حقابه مربوط اصلی ترین نقش را در نابودی آن ایفا نموده است.

آیا دریاچه ارومیه تنها مشکل محیط زیست ایران است؟

متاسفانه معضل محیط زیستی دریاچه ارومیه از نگاه برخی مشکلی منطقه‌ای تلقی می‌شود در حالی که این گونه نیست و نمونه‌های سو مدیریت محیط زیستی در بسیاری نقاط دیگر کشور نیز قابل مشاهده است.

نابودی جنگل ابر که( در دنیا منحصر به فرد بوده و ارزش جهانی دارد)به دلیل پافشاری ضد محیط زیستی راه و ترابری سابق، نابودی دریاچه پریشان به دلیل سوء مدیریت نهاد‌های متولی آب رسانی روستایی، تهدید گونه‌های یگانه بین المللی و فسیل‌های زنده باقی مانده جنگل‌های هیرکانی برای تامین منافع زودگذر و غیر پایدار صنایع چوب و کاغذ داخلی، آلودگی دریای مازندران ناشی از مسامحه غیر قابل توجیه و چشم پوشی نهاد‌های مسئول به عملکرد ضد محیط زیستی کشور‌های همسایه، تخریب محیط زیست خلیج فارس به دلیل ساخت سود جویانه و تجاوز گرانه جزایر مصنوعی نخیل توسط امارات(که تهدید مستقیم تمامیت ارضی سرزمین ایران را نیز به همراه دارد) و چشم بستن سازمان محیط زیست و وزارت خارجه به این تهدید‌های آشکار، همه و همه بخشی از تابلوی وضعیت محیط زیست ایران است که نابودی تالاب یا به اصطلاح دریاچه ارومیه یکی از پازل‌های آن را در بر می‌گیرد...

ویژگی‌های محیط زیستی دریاچه ارومیه

تالاب بین المللی دریاچه ارومیه که در ایران باستان به «چی چست» مشهور و به قولی کرانه‌های آن زادگاه زرتشت پیامبر باستانی ایران زمین بوده در سال های اخیر با انواع بلاهای طبیعی و انسانی دست و پنجه نرم کرده و با سرعت به سوی نابودی پیش می‌رود.

«دریاچه ارومیه» با وسعت بیش از 570 هزار هکتار دارای حوزه آبریز ی با حدود 60 هزارکیلومترمربع( تقریبا سه درصد مساحت ایران) را در بر می‌گیرد.

این دریاچه به‌دلیل اهمیت محیط زیستی به عنوان ذخیره گاه زیست کره در مجامع جهانی به ثبت رسیده و مورد حمایت بین المللی قرار گرفته است. دریاچه ارومیه در سال 1352خورشیدی با مصوبه شورای عالی محیط زیست به عنوان پارک ملی و در سال 1354 خورشیدی از سوی کنوانسیون جهانی تالاب ها(کنوانسیون رامسر )به عنوان یکی از مهم ترین تالاب های بین المللی جهان به ثبت رسیده است، این در حالی است که امروزه سیر قهقرایی نابودی و پاک شدن از روی نقشه جغرافیایی جهان را با سرعت طی می‌کند.

پارک ملی دریاچه ارومیه با ٣٠ تالاب وابسته و اقماری آب شور و شیرین بزرگترین زیستگاه حیات وحش خاورمیانه بوده که در سالیان گذشته صدها هزار پرنده بومی و مهاجر در آنها لانه‌سازی و زاد آوری می‌کرده‌اند.

دریاچه ارومیه با ویژگی های خاص خود بعد از دریاچه شور دریای مرده (ِDead Sea یا بحرالمیت در غرب اردن با 810 کیلومتر مربع وسعت و شوری 7/33 درصد) به عنوان دومین دریاچه شور جهان به شمار می رود و به عنوان بزرگ ترین تالاب دایمی با دارا بودن 102 جزیره بزرگ و کوچک از قابلیت های اکولوژیک یگانه‌ای برخور دار است.

دریاچه ارومیه در ارتفاع ۱۲۲۵ متر از سطح دریا درگودال وسیعی واقع شده که رود ارس و ارتفاعات سهند و سبلان حد شمال و شرقی، دره سفیدرود و کوه‌های کردستان حد جنوب خاوری و جنوبی، و کوه‌های مرزی با ترکیه حد باختری آن را تشکیل می‌دهند.

آب دریاچه بسیار شور و تلخ و املاح آن در گذشته حدود 23 درصد بوده است. در این دریاچه حدود ۵۶ جزیره کوچک و بزرگ وجود دارد که از همه معروف تر جزیره اسلامی (شاهی سابق) است که قسمت خاوری ان در موقع پس روی آب به شبه جزیره تبدیل می‌شود.

مقایسه بهره برداری اکوتوریستی دریای مرده (بحرالمیت) با اقتصاد بی تحرک اکوتوریسم دریاچه ارومیه

دریاچه ارومیه از پتانسیل‌های فراوان اکوتوریستی برخوردار است که از آن جمله می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:

جزایر زیبا، حیات وحش، پرندگان مهاجر و نیز چشمه‌های آب معدنی شامل آب‌های گوگردی و گازدار و قلیایی و نمکی و غیره و گل و لای و لجن‌های اطراف دریاچه که هر یک پتانسیل بسیار مناسبی برای توسعه صنعت اکوتوریسم و بخش‌های بسیار درآمد زا و هماهنگ با محیط زیست آن از جمله طبیعت بینی و پرنده بینی محسوب می‌شود که متاسفانه از این صنعت پر سود که هم در اقتصاد محلی و هم در اقتصاد ملی می‌تواند بسیار تاثیر گذار باشد هیچ بهره‌ای برده نشده است.
برای مشخص کردن توانایی‌های استفاده نشده دریاچه ارومیه به بهره برداری‌هایی که از دریای مرده توسط اردن و اسراییل صورت می‌گیرد می‌توان اشاره نمود. نکته مهم این که درآمد سرشار این دو کشور از جذب گردشگر از دریاچه‌ای صورت می‌گیرد که از همه پتانسیل‌ها و جذابیت‌های محیط زیست دریاچه ارومیه از جمله حیات وحش و جزایر زیبا بی بهره است. با این حال جدای از درامد‌های میلیاردی جلب گردشگر به این دریاچه، یک ظرف زیبای محتوی لجن درمانی بحرالمیت تا مبلغ 80 دلار به گردشگران فروخته می‌شود!! و به همین صورت حتی نمک دریاچه را در بسته بندی‌های ویژه در سطح بین المللی به فروش می‌رسانند!

مهمترین رودهای حوزه آبریز دریاچه ارومیه عبارتند از: تلخه رود، زرینه رود و سیمینه رود، گدار، بار اندوز، شهر چای، نازلو و زولا. رودخانه زرینه رود مهمترین رود تامین کننده آب دریاچه ارومیه محسوب می‌شود. شاخه اصلی این رودخانه چم سقز می‌باشد که از کوه‌های گردنه خان در شرق بانه سرچشمه می‌گیرد. رودخانه «خرخره» اصلی ترین شاخه این رود می‌باشد که از کنار شهر سقز می‌گذرد و سرانجام به رودخانه زرینه می‌پیوندد. شاخه‌های دیگر آن ساروک و موردی است که از منطقه تکاب و سهند سرچشمه می‌گیرند.

در سقز زرینه رود را با اسم «جاکتو» می‌شناسند. این رودخانه بزرگ یکی از جذاب ترین مناطق طبیعی استان می‌باشد و همچنین در این رودخانه امکان ورزش‌های آبی ونیز در تمامی طول رودخانه امکان قایق رانی وجود دارد.

رودخانه‌های موجود در کردستان را به طور کلی می‌توان به دو دسته رودخانه‌های با آبدهی کم تا متوسط و رودخانه‌های با آبدهی زیاد تقسیم بندی کرد.
در بخش رودخانه‌های با آبدهی کم تا متوسط از رودخانه‌هایی چون قوره تو، کنگیر، میمه، دویرج و... می‌توان نام برد که در مرز عراق به صورت متوالی می‌باشند. توضیح این که رودخانه‌هایی که خط مرز دو کشور را قطع می‌کنند متوالی و رودخانه‌های در امتداد مرز دو کشور را محاذی می‌گویند.

در بخش رودخانه‌های با آبدهی زیاد رودخانه‌های زاب و سیروان قرار دارند رودخانه‌های زاب و سیروان به طور میانگین سالیانه حدود 3-4 میلیارد مترمکعب آب را از کشور خارج کرده و به دجله عراق می‌ریزد بدون این که هیچ استفاده‌ای از این آب در کردستان ایران به عمل اید. رودخانه سیروان طویل ترین رود در استان کردستان است و شاخه‌های اصلی آن رودخانه‌های گاورود و قشلاق می‌باشند. گاورود از کوه‌های کان کبود سقز سرچشمه می‌گیرد و رودخانه قشلاق از کوه‌های پیر محمد سرازیر می‌شود. شاخه‌های مختلف این رودخانه دارای سیستم جریانی مشابهی هستند که در مسیر خود از دره‌های عمیقی می‌گذرند.

قسمتی از این رود، در بخش‌های میانی، باعث ایجاد مرزی بین ایران و عراق می‌گردد و به منطقه دیاله مشهور است و پس از آن به خلیج فارس می‌ریزد. از انشعابات مهم این رودخانه می‌توان گردوکانه، چم قوره، چم گردکان، زریوار و چم گوتوند را نام برد. اطراف این رودخانه محل مناسبی برای رشد گونه‌های مختلف ماهی و پرندگان است و زیبایی خاصی را به این رودخانه داده است.

از دیگر رودخانه‌های مهم کردستان می‌توان به رودخانه قزل اوزن اشاره نمود. این رودخانه یکی از شاخه‌های اصلی سفید رود است و از ارتفاعات چهل چشمه، هزار کانیان و از چشمه‌های شرقی رشته کوه‌های زاگرس در جنوب و غرب حومه شهر دیواندره سرچشمه می‌گیرد. قزل اوزن در هنگام ورود به استان زنجان به رودخانه شاهرود در منطقه لوشان ملحق و تبدیل به سفید رود می‌شود و به دریای مازندران می‌ریزد.
رودخانه‌های قمه چوکی و اوزن دره در بیجار و رودخانه‌های تروال و شور در قروه یکی از دو شاخه مهم رودخانه قزل اوزن در استان کردستان به حساب می‌آیند. دره و حاشیه رودخانه دارای جذابیت و زیبایی خاصی بوده و دارای گونه‌های متنوعی از ماهی‌ها می‌باشد.

رودخانه‌ای با نام سفیدرود نیز از دیگر رود‌های کردستان است. طول این رود خانه به‌اندازه رودخانه زرینه نیست و حجم آب آن نیز کمتر است. این رود به رودخانه "تاتاهو" مشهور است و از ارتفاعات منگور و ترجان سرچشمه می‌گیرد و سپس به دریاچه ارومیه می‌رسد. رودخانه‌های چم خانه ساوج بولاک از انشعابات مهم این رودخانه به شمار می‌روند.

مهمترین مشکلات محیط زیستی دریاچه ارومیه

1- سد سازی‌ها ی بی رویه بر روی رود‌ها، عامل اصلی خشک شدن دریاچه

در حالی که21 رودخانه دائمی و 7 رود خانه فصلی از اصلی ترین منابع تغذیه کننده آب دریاچه ارومیه محسوب می‌شوند، سد سازی بی رویه بر روی این رود‌ها به عنوان عامل اصلی خشک شدن دریاچه ارومیه محسوب می‌شوند که با گسترش روز افزون بهره برداری از این سدها روند خشک شدن دریاچه نیز تشدید شده است.

در حال حاضر نزدیک به40 سد و بند در مسیر رود خانه‌های تغذیه کننده دریاچه ارومیه احداث شده و یا در دست اجراست که حجم قابل توجهی از آب های برداشتی از آن‌ها به مصرف کشاورزی می‌رسد و این در صورتی است که حداکثر راندمان آبیاری کشاورزی توسط نهاد‌های مربوط 34 درصد بر آورد شده است و این یعنی 66 درصد آب برداشتی از رودخانه‌ها و چاه‌ها که به مصرف بخش کشاورزی می‌رسد هدر رفته و تبخیر می‌شود.

2- میان‌گذر ارومیه، پروژه تخریب کننده محیط زیست دریاچه

احداث راه میان گذرشهید کلانتری از دل دریاچه ارومیه در سال‌های نخستین بعد از انقلاب با طرح این شهید برای فراهم آوردن شرایط مناسب تر جهت تدارکات جنگی به جبهه‌ها پیشنهاد شد. این راه که کوتاه زمانی پس از افتتاح نخست در سال 1368 فرو نشست دیگر بار باز هم با اشکالات محیط زیستی فراوان احداث شد. ساخت این میان گذر پیامد‌های محیط زیستی بسیاری را به دنبال داشته که از آغاز پیشنهاد احداث آن، توسط متخصصان محیط زیست در مورد این مخاطرات به طور مکرر هشدار داده شده است. راه میان گذر شهید کلانتری جریان گردشی آب را مختل می‌کند و زنجیره اکولوژیک وتعادل هیدرولو‍ژیکی واکولوژیکی دریاچه را برهم زده و ارتباط دو سوی شمال و جنوب پل را از هم قطع می‌نماید.

3-شورشدگی بحرانی دریاچه

در حالی که نمک موجود در آب دریاچه ارومیه در حالت معمولی 180 تا 220 گرم نمک در هر لیتر برآورد شده است، این میزان در شرایط بحرانی فعلی به 340 گرم در هر لیتر می‌رسد که از دید متخصصان محیط زیست یک فاجعه اکولوژیک برای این منطقه تلقی می‌شود. براساس برآورد‌های انجام شده بر اثر شوری بیش از حد آب، جمعیت آرتمیا که غذای اصلی فلامینگو‌های مهاجر محسوب می‌شود نسبت به سال‌های 75و76 تا40 برابر کاهش یافته و با ادامه روند فعلی در آینده نزدیک اثری از این آبزی ارزشمند بر جای نخواهد ماند. جدای از تاثیرات بسیار مخرب شور شدگی بر حیات تنها جاندار آب‌های دریاچه یعنی آرتمیا، تبدیل شدن 25 هزار هکتار حواشی دریاچه ارومیه به شوره زار دیگر پیامد مستقیم مخرب محیط زیستی این فاجعه تلقی می‌شود. عمق فاجعه آن جا بیشتر نمایان می‌شود که بدانیم بیش از 100 هزار هکتار از مناطق جنوب و شرق و حواشی پست دریاچه در معرض قطعی تبدیل به شوره زار قرار دارند.
آینده متصور برای منطقه نیز این گونه خواهد بود که با وزش هر باد ذرات نمک تمام مزارع، باغ‌های سیب و انگور و مراتع را فرا ‌گرفته و حتی تنفس را نیز برای مردم ساکن در شهر‌های اطراف دریاچه ارومیه با مشکل مواجه خواهد کرد.

4-پایین آمدن سطح آب دریاچه ارومیه

بر اساس برآوردهای انجام شده ازسال آبی 75 – 74 تا کنون رقوم ارتفاعی سطح تراز آب دریاچه ارومیه سیر نزولی پیدا کرده و در طول سال های اخیر آب دریاچه بیش از شش متر کاهش داشته است
بنا بر تحقیقات انجام شده از 12 سال پیش تا کنون نمودار تراز آب پارک ملی دریاچه ارومیه رو به پایین بوده است و بر اثر تبخیر سالیانه سه تا چهار میلیارد متر مکعب آب دریاچه تبخیر می‌شود.

5-مشکل گرمای زمین و پیامد‌های خشک شدن دریاچه

با توجه به این که دریاچه ارومیه و آرال از نظر اقلیمی و جغرافیایی تا حدودی از شباهت بر خوردارندگرم شدن کره زمین و همزمان قطع جریان ورود آب‌های دو رود آمودریا و سیردریا به دریاچه «آرال» سبب خشک شدن آن شده است، با کمال تاسف در صورت ادامه وضعیت موجود سرنوشت مشابهی هم برای دریاچه ارومیه قابل پیش‌بینی است.
و درصورت خشک شدن دریاچه، املاح برجای مانده ازبادهای گرم وارد شهرها شده وموجب بروز بیماری های مختلف از جمله بیماری‌های ریوی، چشمی خواهد شد.

6-انتقال پساب‌های صنعتی به دریاچه ارومیه به عنوان راهکار حل بحران کارخانه‌های منطقه!!!

با در نظر گرفتن این که دریاچه ارومیه در قلب آذربایجان به عنوان قطب صنعتی - کشاورزی ایران واقع شده است به دلیل عدم وجود سیستم استاندارد دفع پساب‌های کشاورزی و صنعتی و عدم نظارت کافی نهاد‌های مسئول، بسیاری از کارخانه‌ها پساب‌های آلوده خود را به سوی دریاچه ارومیه هدایت و تخلیه می‌کنند که این مساله دریاچه را از کرانه‌های شرق و غرب در معرض تهدیدهای بسیار پر مخاطره محیط زیستی قرار داده است. برای نمونه می‌توان به یک مورد گویا در این زمینه اشاره کرد که 25 کیلومتر لوله گذاری برای انتقال پساب‌های صنعتی یکی از کارخانه‌ها به سمت دریاچه ارومیه به انجام رسیده است تا به زعم مجریان آن خطر آلوده سازی محیط شهری رفع شود !!!(و البته خطر به مراتب بزرگ تر به دریاچه ارومیه تحمیل شود )
قابل توجه این که پساب کارخانه‌های صنعتی هم جوار دریاچه به دلیل داشتن قابلیت هدایت الکتریکی بالا به هنگام نفوذ به آب و خاک آثار مخربی بر روی منابع آب‌های زیرزمینی منطقه نیز بر جای می‌گذارد.
همچنین برخی از عناصر سنگین و سرطان زا نظیر نیکل و مواد خطرناکی مانند آمونیاک که به صورت پساب از این کارخانه‌ها خارج می‌شود علاوه بر زمین‌های اطراف و آب دریاچه ارومیه چرخه حیات را نیز در معرض خطر جدی قرار می‌دهند و مختل می‌کنند.

7-نابودی زیستگاه‌ها واخلال در مهاجرت پرندگان مهاجر

بسیاری از زیستگاه‌ها ی شناخته شده دریاچه ارومیه به خاطر کم‌آبی و سدسازی روی رودخانه‌های اطراف این دریاچه تخریب شده‌اند و همین موضوع باعث شده تا پرندگان از این زیستگاه‌ها مهاجرت کنند.
با مسدودکردن آب رودخانه‌ها به عنوان محل زندگی پرنده‌های دریاچه ارومیه و بستن سدهای متعدد پرندگانی که برای یافتن آب و غذا به این مکان‌ها می‌آیند وقتی با کمبود آب و غذا مواجه می‌شوند به ناچار برمی‌گردند و به مکان‌های دیگر مهاجرت می‌کنند.

وجود پرندگانی همچون فلامینگو و پلیکان سفید یکی از ویژگی های تنوع زیستی در دریاچه ارومیه است که در جزایر 9 گانه پارک ملی دریاچه ارومیه جوجه‌آوری دارند و با توجه به روند خشکسالی در 10 سال اخیر و تغییرات اکولوژیک در سطح جزایر 9گانه که از طریق خشک شدن اطراف جزایر و به هم پیوستن آنها صورت گرفته تعداد جمعیت تخمگذار این پرندگان بسیار کاهش یافته و این امر نشان دهنده تاثیر معنی‌دار خشکسالی بر پرندگان ساکن پارک ملی دریاچه ارومیه است.

فرجام سخن

1- بی تردید مشکلات محیط زیستی کشور مساله‌ای فرابخشی است و تنها به ضعف مفرط سازمان محیط زیست مربوط نمی‌شود و علاوه بر این ضعف و بی تدبیری سایر وزارت خانه‌های مربوط از جمله وزارت نیرو(متولی سد سازی بر روی رود‌های منتهی به دریاچه ارومیه)وزارت راه و شهر سازی(متولی ساخت راه میان گذر ضد محیط زیستی)، وزارت جهاد کشاورزی و سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری(متولی مدیریت منابع آب کشاورزی و پروژه‌های آبخیزداری)و... همه و همه در تخریب اکوسیستم طبیعی دریاچه نقش داشته‌اند. این در حالی است که مدیریت، احیا و حفاظت دریاچه ارومیه همانند تالاب انزلی، دریاچه هامون، دریاچه پریشان، بختگان، جازموریان و... یک وظیفه ملی همه ارگان‌ها و وزارت خانه‌های مربوط تلقی می‌شود.
توجه به این نکته حایز اهمیت است که ارایه آمار‌های سد سازی در کشور ما به عنوان نماد سازندگی تبلیغ می‌شود این در حالی است که سد سازی در دنیا بد ترین نوع مدیریت منابع آبی است که به دلیل غیرپایداربودن در بسیاری از کشور‌های پیشرفته دنیا کنار گذاشته شده است. مدیریت غیراصولی منابع آبی کشور از سویی افزایش بروز سیل و از سوی دیگر گسترش بی آبی وخشکسالی را در اکوسیستم‌های شکننده ایران عزیزمان موجب شده است. با این حال با سرمایه گذاری کافی و اجرای عملیات آبخیزداری و آبخوان داری می توان تا حد زیادی کنترل منابع آب کشور و از جمله دریاچه ارومیه را ان هم به صورت پایدار و دائمی(نه به مانند سد‌ها با طول عمر حد اکثر پانزده تا بیست ساله) به سامان کرد. بی تردید ضروری است سدسازی بر روی رود‌های منتهی به دریاچه ارومیه هرچه سریع تر به ویژه در حوزه‌هایی که تاکنون شروع نشده و همچنین در حوزه‌های در دست مطالعه متوقف گردد واعتبارات سدسازی به بخش آبخوان داری و مدیریت منابع و بازیافت آب اختصاص یابد.

2- حداث راه میان گذر دریاچه ارومیه از نظر کارشناسان محیط‌زیست، اشتباهی بزرگ بوده که بدون ارزیابی صحیح علمی و محیط زیستی و تنها بر اساس برخی مصالح کوتاه مدت به انجام رسیده است. به اعتقاد متخصصان، باز نگری در احداث این راه گذر با به کار گیری دانش روز یکی از راهکار‌های ضروری برای رفع خطر نابودی محتوم دریاچه ارومیه تلقی می‌شود. قابل توجه این که در موارد مشابه در کشور‌هایی چون آمریکا، کانادا و استرالیا پل‌های میان گذر از دریا‌ها و دریاچه‌ها را به صورت معلق بر روی پایه‌های عمودی بسیار بلند احداث می‌کنند که از این راه علاوه بر جذابیت دیداری مشاهده طبیعت دریاچه از ارتفاع، کم ترین تغییر وکم ترین سطح از بستر دریاچه اشغال می‌شود، خللی در جریان گردشی طبیعی آب ایجاد نمی‌شود وحیات طبیعت آب‌ها و تالاب‌ها در معرض خطر قرار نمی‌گیرد.

3- با توجه به این که بر اساس بر آورد‌ها، تامین بیش از 3 میلیارد مترمکعب آب برای جلوگیری از خشکیدن دریاچه ارومیه مورد نیاز است، پیشنهاد‌هایی همچون انتقال آب دریای مازندران یا رود ارس و یا بارورکردن ابرها جهت رفع مشکل تامین آب دریاچه ارومیه مطرح شده است، ولی باید به این نکته توجه داشت که این گونه طرح‌ها نظیر پیشنهاد آبگذر خلیج فارس دریای مازندران جدای از پرهزینه بودن، به دلیل واقعیت‌های اکولوژیک از جمله پایین تر بودن سطح آب دریای مازندران نسبت به دریا‌های آزاد پیامدهای نامشخص و پیش بینی نشده اکولوژیکی و محیط زیستی را نیز می‌توانند به همراه داشته باشند با این حال به نظر می‌رسد راه حل کم هزینه تر و عملی تر، انتقال آب رود‌های منتهی به عراق از جمله زاب و سیروان باشدکه به میزان 3 تا 4 میلیارد متر مکعب آب را می‌توانند به سمت دریاچه ارومیه هدایت نمایند. لازم به ذکر است که با وجود کمبود‌های شدید منابع آبی ایران بسیاری از رود‌های مرزی کردستان از جمله زاب و سیروان بدون هیچ گونه بهره برداری توسط مردم مظلوم کردستان ایران از کشور خارج شده و به عراق وارد می‌شوند ودر نهایت رود دجله و زمین‌های کشاورزی عراقی‌ها را سیراب می‌کنند. لازم به ذکر این که ایران با کشورهای همجوار دارای مرزهای آبی متعدد و متنوعی می‌باشد و نزدیک به 22درصد (1918 کیلومتر) از مرز مشترک ایران با همسایگان را 26 رودخانه کوچک و بزرگ تشکیل می‌دهند.

4- یکی از پرسش‌های بی پاسخ کارشناسان محیط زیست این است که چرا از پتانسیل سازمان‌های بین المللی حامی طرح‌های حفظ محیط زیست کشور‌ها برای ایران به طور مطلوب استفاده نمی‌شود؟ چرا هزینه مقابله با کوتاهی عراق و ترکیه در ایجاد زمینه‌های تولید ریز گرد‌های سرطان زا را سازمان حفاظت محیط زیست و نهاد‌های دیپلماتیک کشور از جیب ملت ایران باید به همسایگان پرداخت کنند و چرا این هزینه از سازمان‌های مسئول بین المللی دریافت و به نحو شایسته مدیریت هزینه نمی‌شود؟لازم به ذکر است که طرح حفاظت از تالاب ها، طرحی مشترک بین جمهوری اسلامی ایران و صندوق تسهیلات جهانی محیط زیست (GEF) بوده که اقدامات اجرایی آن از سال 2006 میلادی و به روایتی به ارزش 40000میلیارد ریال آغاز شد. پرسش دغدغه مندان محیط زیست این است که بازخورد این پروژه کلان در طول چهار سال چه بوده و آیا صرف این هزینه گزاف نفعی را برای حفظ دریاچه ارومیه به دنبال داشته است؟ بر اساس اعلام دست اندر کاران تنها مطالعات مرحله یک طرح حیاتی انتقال آب رود زاب برای رفع خطرخشک شدن دریاچه ارومیه 4 سال به طول انجامیده و هنوز به پایان نرسیده است !! آیا با این گونه کندی انجام پروژه‌های میلیاردی امکان ادامه حیات تالاب‌ها و دریاچه‌های ایران زمین متصور خواهد بود؟

5- احیای دریاچه ارومیه به عنوان دومین دریاچه شور جهان که از جاذبه های طبیعی منحصر به فرد جهانی از جمله ارزش‌های تاریخی فرهنگی ملی، اکولوژیک، گردشگری طبیعت، پزشکی(لجن درمانی) و ذخیره گاه زیست کره برخوردار است یک طرح بین المللی تلقی می‌شود که بسیار به جا خواهد بود یک نهاد بین المللی محیط زیستی جهت حفظ دریاچه ارومیه پایه گذاری شود تا مطالعات و پایش دایمی دریاچه توسط یک ارگان یا سازمان مشخص و با مشارکت وهمکاری نخبگان محیط زیستی ایرانی و خارجی به انجام برسد و با مسئولیت مستقیم مطالعات همه جانبه و هدفمند مدیریت بحران و ارایه را ه حل‌های علمی و عملی برای رفع خطر نابودی محیط زیست دریاچه ارومیه امکان پذیر باشد.

تازه ترین عکس هوایی منطقه از وضعیت دو دریاچه همجوار ارومیه و وان. بخش مشخص شده با دایره پیامد‌های سد سازی برای زمین‌های کشاورزی که مانع رسیدن آب رود‌های عمده به دریاچه می‌شود را به خوبی نشان می‌دهد.

دفاع از حق حیات فرصت طلبی نیست، دشمن تراشی نکنید!

ارک قالاسی — Thu, 1 Sep 2011 12:29:36 GMT

در پاسخ به اظهارات نماینده مردم میانه در مجلس:

دفاع از حق حیات فرصت طلبی نیست، دشمن تراشی نکنید!

اکبر پاشایی

ارک قالاسی - آقای حاجی اصغری نماینده مردم میانه در گفتگو با خبرگزاری مهر در موضوع دریاچه اورمیه به خبرگزاری مهر گفته اند: " مردم آذربایجان همواره نسبت به اهداف شوم دشمنان و فرصت طلبان حساس بوده اند واین بار در موضوع دریاچه ارومیه نیز با هوشیاری کامل، تیر خلاصی به امید فرصت طلبان خواهند زد."

در پاسخ به اظهارات نماینده مردم میانه در مجلس:

دفاع از حق حیات فرصت طلبی نیست، دشمن تراشی نکنید!

اکبر پاشایی

بی شک عوامل انسانی اصلی ترین عامل وضعیت بحرانی فعلی دریاچه اورمیه می باشد. از کار انداختن اصلی ترین منبع تامین آب دریاچه با احداث غیر کارشناسی بیش از 35 سد بر روی رودخانه های منتهی به آن، احداث پل میانگذر بر روی دریاچه و استفاده بی رویه از منابع آبهای زیرزمینی منطقه که منجر به از کار افتادن چشمه های آب زیرزمینی تامین کننده آب این دریاچه شدند همگی از عوامل اصلی وضعیت فعلی می باشد.

عوامل اقلیمی کمترین و ناچیزترین تاثیر را بر بحران کنونی داشته اند. دریاچه وان به فاصله 170 کیلومتری این دریاچه در ترکیه با شرایط اقلیمی مشابه بسیار سرزنده تر از قبل به حیات خود ادامه میدهد.

آقای حاجی اصغری، اگر سالهاست دلسوزان آذربایجانی فریاد برآورده اند که با خشکانیدن دریاچه و تبدیل آذربایجان به کویری لم یزرع حیات میلیونها انسان به خطر خواهد افتاد باید گوشهای خود را باز می کردید تا در جایگاهی که قسم خورده اید حافظ جان و مال و منافع ملت خود باشید اجازه ندهید نمایندگان تورک ستیز مجلس بیشرمانه حکم به کوچ اجباری همربانانتان از سرزمین آبا و اجدادیشان را بدهند. کاش اندکی جسارت به خرج داده و به آنهایی که سالهاست بر آبادانی و سرسبزی وطنمان رشک می برند و به همان همکاران فرصت طلبتان که در مجلس، مرگ سرزمینمان را به نظاره نشسته اند اعتراض میکردید تا امروز این مسئله زیست محیطی را مسئله ای سیاسی قلمداد ننمایید.

آذربایجان زخم خورده از فلاکتهای اقتصادی تحمیلی بر آن جوانانش را در جستجوی معاش به دور افتاده ترین نقاط کشور گسیل میدارد، اینبار مورد شدیدترین حملات در تاریخ خود مواجه شده است. انفجار بمب 8 میلیارد تنی نمک با خشکانیدن دریاچه اورمیه دقیقا اجرای سیاست زمین سوخته در آذربایجان است که با بی لیاقتی و سکوت دیگر نمایندگان آذربایجان به همراه دیگر نمایندگان مجلسی که شما نیز در آن تشریف دارید درحال عملی شدن است. نسل کشی زبانی و هویتی بس نبود که این بار دست بر روی حیات مادی ملتی نهاده اند که در همیشه تاریخ سرسبزی و آبادانی آن مورد رشک و حسد دشمنانش بوده است؟؟؟

ما برخلاف شما به نظر دیگر نمایندگان که فرموده اید : " با وجود اینکه تسریع در عملیات نجات دریاچه ارومیه ضرورت دارد اما باید نظر نمایندگان دیگر مجلس که به دلایل مختلف ترجیح دادند موضوع با دقت بیشتری مورد بررسی قرار گیرد، احترام گذاشت." به دیده تردید می نگریم. شمایی که رشته تحصیلیتان کشاورزی است باید این نکته ساده را درک کنید که با تبدیل آذربایجان به کویری لم یزرع و به هدر دادن فرصت احیای این رگه حیاتی برای آذربایجانیان که قلم از به تصویر کشیدن فجایع پیش رو عاجز است دیگر فرصتی نمی ماند که شما و همکارانتان در آینده ای که دیگر کار از کار خواهد گذشت مفتخر به قانون گذاری شوید.

شاید بهتر بود بیانیه منتشر شده از طرف بیش از 700 نفر از همشهریانتان در حمایت از حق حیات دریاچه اورمیه را مطالعه می نمودید تا دوست را از دشمن تشخیص دهید ، همانهایی که از عاقبت شوم این بی توجهی ها سخن گفته اند و جنابعالی، آنها و دیگر مدافعین دریاچه اورمیه را دشمن تصور میکنید.کاش تعریفی بر این دشمن خیالی و خود ساخته پیش خود داشتید!!! مردم اورمیه برای اعتراض به این جفای تاریخی به صورت مسالمت آمیز دست به اعتراض می زنند و با باتوم و گاز اشک آور مواجه میشوند انتظار بر این بود به جای دشمن تراشی و فرصت طلب قلمداد نمودن آنان، حمله کنندگان به تجمعات مسالمت آمیز مردم را سرزنش میکردید.

رد طرح دو فوریتی رد مجلس به قول شما مخالفت با اصل موضوع نبود اما متاسفانه خرید زمانی بود برای وارد آوردن تیر خلاص بر پیکر نیمه جان ، تشنه و در حال احتضار دریاچه اورمیه .

دریاچه اورمیه کفن سفید سفید خود را پوشیده است، ما نیز مرگ را با همه وجود خود حس می کنیم لذا دفاع از حق حیات خود و منابع طبیعی خدادادیمان را وظیفه انسانی خود دانسته، بی تفاوتی در قبال این مسئله حیاتی را بر نمی تابیم هرچند در تفاسیر و مصاحبه های شما و دیگران! در جبهه دشمن قرار گیریم.

باشد که مسببین این فاجعه تاریخی دیگربار بیندیشند تا در این آزمون بزرگ دوست و دشمن واقعی آذربایجان مشحص شود.

1.لینک گفتگوی آقای حاجی اصغری با خبرگزاری مهر

http://www.mehrnews.com/fa/newsdetail.aspx?NewsID=1395579

میانالی

دریاچهٔ اورمیه نماد جان باختگی هویت است

ارک قالاسی — Thu, 1 Sep 2011 12:15:59 GMT

دریاچهٔ اورمیه نماد جان باختگی هویت است

محمدرضا لوایی

ارک قالاسی - داستان جدیدی وجود ندارد. همان جدال نابرابر با کوه و در و دشت. و این بار نوبت دریاچهٔ خزر است. به راستی این همه پلیس و پوتین و اسلحه که به خیابان های تبریز واورمیه می ریزند برای چیست؟

دریاچهٔ اورمیه نماد جان باختگی هویت است

محمدرضا لوایی

آیا اعتراض به خیانت نمایندگان کاغذی و پوشالی که حق مسلم مردم می باشد جوابش سرکوب و خشونت است؟ حالا دیگر دریاچهٔ اورمیه که در آستانهٔ شهادت قرار دارد، تجزیه طلب و خائن و مخالف مقدسات دینی شده است؟ نوع نگرش حضرات واقعا وحشتناک است. فقط همین یکی را کم داشتیم. طبیعت خودی و غیر خودی؟! بله، این است نظر محتوم آقایان. آنها دریاچهٔ اورمیه را که باعث آبادانی طبیعت است غیر خودی می دانند، اما گرد و خاکهای کویر را خودی به حساب می آورند. ما از غارت و چپاول آثار باستانی آذربایجان، از تبعید معادن ، از به حبس خانگی کشیده شدن ارک و قلعهٔ بابک مفهوم طبیعت خودی و غیر خودی آنها را سالیان سال است که تجربه می کنیم. در نظر آنها دریاچهٔ اورمیه شهروند درجهٔ سوم به بعد است. این جنایتی خوفناک است. پیش چشم جهانیان دریاچهٔ اورمیه جان می دهد و آنها در مجلس این مسئله را جوک روز خود کرده اند. دریاچهٔ اورمیه نماد جان باختگی هویت است. در حقیقت آذربایجان را آرام ـ آرام به شهادت می رسانند. دستگیری معترضان و فعالان آذربایجان نشان دهندهٔ این موضوع است که رویکرد آنها در خصوص آذربایجان همان رویکرد قبلی است و هیچ فرقی نکرده است. این چه مجلسی است که همیشه بر سر موضوعات آذربایجان به ضرر آذربایجان ضربتی و سریع عمل می کند؟ اخبار مریضی پلنگ ایرانی در روسیه تیتر روزنامه های تهران می شود اما مرگ دریاچهٔ اورمیه مسئلهٔ پیش پا افتاده قلمداد می شود. بر این اساس معتقدم که تجزیهٔ جغرافیایی و فرهنگی همیشه از جانب فرهنگ استبدادی صورت می گیرد. شواهدش پیش روی ماست و دریاچهٔ اورمیه مهم ترین شاهد این ادعاست.

نفت بر آتش در شمال و جنوب ایران

ارک قالاسی — Tue, 30 Aug 2011 16:09:58 GMT

نفت بر آتش در شمال و جنوب ایران

ارک قالاسی - خشک شدن دریاچه ارومیه که مردم منطقه آن را بدرستی نتیجه بی اعتنائی و سهل انگاری دولت می دانند، و آگاه تران، آن را نتیجه نفوذ اسرائیل و امریکا در ترکیب حاکمیت کنونی، عملا تبدیل شد به انگیزه پرقدرت و تازه ای در آذربایجان برای درک ملیت ستیزی و ملی ستیزی دولت مرکزی.

نفت بر آتش در شمال و جنوب ایران

تظاهرات مردم و سرکوب خونین آنها در ارومیه، نفتی شد بر آتشی که دیر یا زود به اشکال مختلف زبانه خواهد کشید. این جرقه بلافاصله دامن تبریز را هم گرفت و این طبیعی ترین ارتباط میان دو آذربایجانی است که آنها را با انگیزه های سیاسی در زمان پهلوی از هم جدا کردند و ترکیبی از کرد و آذری، سنی و شیعه در آن بوجود آوردند تا به خیال خود اقوام را در برابر هم قرار دهند. بخشی مهم از نقشی که ملا حسنی در ارومیه بازی می کند، ادامه همان سیاستی است که پهلوی ها در منطقه دنبال می کردند.

بدنبال ماجرای خشک شدن دریاچه ارومیه، اکنون در جنوب ایران موضوع تازه ای بر انگیزه های اعتراضی مردم جنوب که شهرهایشان در جنگ ویران شده و بازسازی نشده افزوده شده است: انتقال آب کارون به اصفهان!

احمدی نژاد اعلام کرده که دولت می خواهد یکی از سرشاخه های رود کارون در "بهشت آباد" استان چهارمحال و بختیاری را به مناطق فلات مرکزی ایران و حوضه رود زاینده رود منتقل شود.

بیش از ۶۰ تن از مدیران مسئول، سردبیران و روزنامه نگاران مطبوعات خوزستان، با صدور بیانیه ای خواستار لغو این تصمیم شده و تاکید کردند که با اجرای این طرح "زمین های خوزستان خشک تر می شوند و کشاورزی و صنعت این استان که قطب کشاورزی و صنعت کشور است از بین می‌رود".

نفوذی در حاکمیت مگر باید شاخ و دم داشته باشد تا شناخته شود. آنها که در پشت صحنه سرنخ ها را در اختیار دارند و نقشه جنگ داخلی در ایران را کشیده اند، بسیار باحوصله و گام به گام پیش می روند و مجریان خود را درحاکمیت هدایت و رهبری می‌کنند.

مجلسی که نمایندگان پاسخگوی مردم در آن نیستند، دولتی که با کودتا بر سر کار است و رهبری که 22 سال است یک تنه حرف زده و حتی حاضر نیست در یک مصاحبه شرکت کند تا از او در باره مسائل مملکت که همه آنها زیر نظر وی می گذرد سئوال کنند و... محصولی جز این می تواند داشته باشد؟ وقتی از روی سر مردم تصمیم گرفته می شود و یا تصمیم گرفته نمی شود و مردم خود تصمیم گیرنده در باره خویش و شهر و منطقه شان نیستند، همین می شود که شاهدیم!

پیک نت

آذربایجان سرایران است ؟ یا ثروتهای طبیعی اش؟!

ارک قالاسی — Tue, 30 Aug 2011 15:48:08 GMT

آذربایجان سرایران است ؟ یا ثروتهای طبیعی اش؟!

آذرخش

ارک قالاسی - بسیارشنیده ایم که دشمنان ملت ترک زبان آذربایجان هرازگاهی با ریا کاری میگویند : "آذربایجان سرایران است " !؟

نژاد پرستان ترک ستیز فارس و آخوندهای فاشیست که عمداً به نابودی کامل دریاچه اورمییه کمربسته و فرمان داده اند ، ازاین پس غیرازسر ایران چه سفسطه فریبکارانه دیگری درچنته دارند؟ مگرنه اینست که شما با اعمال وحرکات خود بارها ثابت کرده اید که دشمنان سیاه دل ملت آذربایجان میباشید ؟ شما با آگاهی کامل ونییتی کاملا خائنانه ازسالها پیش مقدمات ویران کردن کل آذربایجان و خشکاندن حیات زیست دراورمییه وسایرنقاط وطن ما را تدارک دیده ونقشه آن را آماده نموده بوداید ؟ که به تدریج به اجراء گذاشته اید.

آذربایجان سرایران است ؟ یا ثروتهای طبیعی اش؟!

آذرخش

امروزبا دیدن مرگ تدریجی دریاچه اورمییه درپس سکوت شیطانی شما شادی و سروردرقلب سیاه تان موج میزند .این سکوت "مصلحت" آمیز شما و بی اعتنائی تان به خواسته های ملت ما نشان آشکاری ایست ازدشمنی درونی تان با ملت ترک زبان وسرزمین آذربایجان. میگوئید که آذربایجان سرایران است ! کدام ایران ؟ مجموعه سر زمینهائی که فارس نیستند وشما ملتهای ستم کش آن را اسیر و گرسنه ومعتاد و بنده خود ساخته اید و ثروتهایشان را شبانه روزغارت میکنید؟ مگرنه اینست که امروزتک به تک آن ملتها درپی استقلال ملی ورهائی خود ازسلطه شما نژادپرستان شوینیست میباشند ؟ آری درتفکر و تصور شما آذربایجان فقط منبعی ایست پر ازثروت برای غارتگری های هرچه بیشترشما وفرزندانتان . شما در ذهنیات خود آذربایجانی را رعیت و برده گان خود میدانید.درتفکورشما احترام به زبان ، ملیت و کوشش برای آبادانی ، رفاه و شکوفائی آذربایجان هرگز نمیگنجد . شما همچون اسلاف تان رژیم پهلوی با تکیه به زور، قلدری ، فریب وکشتارسالهاست که سرزمین ما را به مستعمره خود تبدیل نموده وتا حد امکان و توان به غارت همه جانبه دروطن ما مشغولید . امروزمجلس آخوندی شما با مرغوب ترین سنگهای مرمر معادن آذربایجان تزئین شده است . خانه هایتان با نفیس ترین فرشهای تبریزمفروش شده است . سفره هایتان با نعمتهای آذربایجان رنگین میشود . معادن طلا و سایرثروتهای ما ملت آذربایجان را با همکاری امپریالیسم روسی ، اروپائی وجنایتکاران ارمنی و با مشارکت سرداران سپاه پاسدارن غارت میکنید. این سرداران جنایت پیشه ای که فرزندان همان لاتها ، باج گیر و چاقوکشان میدانهای تره بار و سبزی تهران بوده و میباشند که کوچکترین بوئی ازانسانیت نبرده اند. آنها ازنعمت قیام پا برهنه ها «سرداروسرلشگر» شده وهمان پا برهنه ها ی مظلوم را به روزسیاه نشانده اند .

ماکیاول میگوید: جبّاران برای حفظ حاکمیت خود باید جانی ترین ، خونخوارترین ، بی رحم ترین اراذل و اوباشان جامعه را مسلح نموده ، پول ، مقام ، اختیارات کامل دراختیارآنها قراردهند ، تا آنها ازمقام جبُار حفاظت نمایند . درغیر اینصورت جبّار محکوم به مرگ است .

آیا بافت حکومت ملایان وسپاه پاسداران غیرازاینست ؟ اما امروزعصر تکنولوژی عصرآگاهی و بیداری ملت هاست . بنگرید به سرنوشت برادران جبّارتان درکشورهای عربی و درس عبرت بگیرید .

وبدانید که سرنوشت شما هم غیرازآنها نخواهد بود امروزشما شوینیست های نژادپرست با بیداری ، حق طلبی واوج گیری شعله های جنبش ملی ملت آذربایجان مواجه شده اید و میخواهید هرآنچه که ازغارتگری های تان برجای میماند بسوزانید ، بخشکانید و آذربایجان را به کویر ویران تبدیل نمائید و هر صدای اعتراض ملت ما را با گلوله اسلام ناب محمدی درگلویشان خفه کنید. ولی تا کی ؟ دشمنان قسم خورده ملت آذربایجان نظیرموسی الرضا ثروتی نماینده بجنورد و دیگران باید بدانند که ملت ما به هیچوجه سرزمین اجدادی خود را ترک نخواهند کرد. آنانی که باید ازآذربایجان ترد واخراج شوند شوینیسم نژادپرست فارس و سایر دزدان جنایت پیشه میباشند . آذربایجان سر «ایران» نیست . بلکه وطن و تاج سر ملت ترک زبان آذربایجان است .

زنده باد آذربایجان ــ 7 شهریور1390 ـ

اورمو گؤلونون قورودولماسی فارس

ارک قالاسی — Tue, 30 Aug 2011 15:45:46 GMT

اورمو گؤلونون قورودولماسی فارس ایستعمارچیلیق تئوریسی نین آیریلماز ترکیب حیصصه سی ساییلمالیدیر

ارک قالاسی - اورمو گؤلونون قونشولوغوندا اولان گؤللرین سو دورومونا نظر سالاراق اورمو گؤلونون قوروماسی نین هانکی آشامادا آخین ائتدیگینی اؤیرنمک داها راحات بیر مسئله ساییلار. فارس حاکیمیتی و اونون گونئی آذربایجانداکی ایستعمارچیلیق نماینده لیکلری طرفیندن اورمو گؤلونه آخان چایلار اوزره قورولموش سایسیز سوبوغوملاری و سدلری نظره آلیندیقدا بیلیم دونیاسینا غریب و اؤگئی بیر گؤرونتو ایله اوزله شه ریک.

اورمو گؤلونون قورودولماسی فارس ایستعمارچیلیق تئوریسی نین آیریلماز ترکیب حیصصه سی ساییلمالیدیر

بو مسئله ظاهیرده یانلیش بیر داورانیش کیمی گؤرونسه ده، فارس ایستعمارچیلیغی نین ماهیتی ایله تانیش اولموشلار طرفیندن بو یاناشما هئچ ده غریبه نظره آلینماز. بو مسئله نین دوغرو و دوزگون اولدوغونو اؤیرنمک اوچون فارس ایستعمارچیلیق حاکیمیتی نین تملینی قویموش محمود افشار یزدی نین گؤروشلری ایله تانیش اولماق لازیم. محمود افشار یزدی ایران ممالیکی محروسه سینده میللیتلر مسئله سینی حل ائتمک اوچون فارس حاکیمیتچیلیگینه اؤنرمیش تکلیفینده یازیر:

"تورک دیلی نین بو بؤلگه لره (گونئی آذربایجانا) تحمیل اولماسی، اؤزگه و غیر طبیعی گؤرونمه سی هئچ کیمسه یه گیزلین دئییل. بو دیل مملکت آلماق اوچون تورک دیل و مدنیتی یانچیلاری الینه بؤیوک باهانا وئرمیش. اونلار دئییر: قان ایچن اتا بابالاریمیز چنگیز، تیمور و سلجوقلار نئچه یوز ایل اؤنجه بو مملکته هوجوم ائتدیکلری، چاپیپ تالادیقلاری، دیللرینی بو مملکته تحمیل ائتدیکلری و بیز اونلارین دیللرینی باشا دوشدوگوموز اوچون سیزلر (فارسلار) میللی، وطنی، دینی و تاریخی قارداشلارینیزدان ال چکمه لی و اونلارین بیزه قاویشمالارینا ایمکان وئرمه لی سی نیز"^{^[i]}.

اوسته گؤروندوگو کیمی فارس ایستعمارچیلیغی نین قوروجوسو بیر یاندان گونئی آذربایجانداکی تورک توپلومونو تاریخ آچیسیندان میللی تئرور ایله اوز اوزه قویار، باشقا یاندان اونلارین میللی، مدنی و سیاسی تشکیلاتلاری نین یاراناجاغینی قونشو و خاریجی عامیللره نیسبت وئرمکله هر هانکی بیر میللی، سیاسی و مدنی آچیلیما گونئی آذربایجان تورکلرینی محروم ائتمگه چالیشار. سلجوق تورکلری تاریخ آچیسیندان آذربایجانلیلارین تاریخی آتابابالاری اولدوقلارینا باخمایاراق اونلار فارسچانی افغانستاندان ایران ممالیکی محروسه سی و آنادولویا دیوان دیلی دئیه گتیرمکله بؤیوک خیدمتی فارس دیل و ادبیاتینا ائتدیکلرینه باخمایاراق دوز چؤرک بیلمز فارس ایستعمارچیلاری عوامفریبلیک ائتمک اوچون دوزو یئییب، دوز قابینا اوتورماق ایسترلر. فارس ایستعمارچیلیغی گونئی آذربایجاندا باشاریلی اولماسی اوچون محمود افشار یزدی یازیر:

"دؤلت داخیلی و خاریجی خطرلردن قورونماسی، اوزون عؤمورلو و باشاریلی اولماسی اوچون گرک زامان ایچریسینده دیل باخیمیندان ایرانلیلارین دیل بیرلیگینی (اوخو فارس اولمالارینی) حیاتا کئچیرمه لیدیر"^{^[ii]}.

محمود افشار یزدی ایچ خطرلر دئیه فارس ایستعمارچیلیغی علیهینه "یاشیل (ایسلامیت، عرب)"، "ساری (تورک دیل و مدنیت صاحابلاری) دئیه "قرمز (کمونیسم، روسیه کمونیستلیک مفکوره سی نین) بویاقلاری فارس حاکیمیتی، سیاستچیلری و عوام خالق ذهنیتینده جانلاندیرماغا چالیشارمیش^{^[iii]}. محمود افشار یزدی فارس ایستعمارچیلیغینی ایران ممالیکی محروسه سینده تثبیت ائتمک و فارس اولمایان ائتنوسلارین جغرافی تورپاقلارینی فارسلیق و فارس ایستعمارچیلیغینا تابع توتماق اوچون وحدت میللی آدینا غصب ائتمک نیتی ایله یازیر:

" ماده – 3: آذربایجان و عربستان طایفالارینی ایران ممالیکی محروسه سی نین مرکزینه کؤچورمک و اونلاری شهرلرده یئرلشدیرمک و فارس دیللیلردن بو ایالتلره یئرلشدیرمک و قاریشیق بیر توپلوم یاراداق فارس دیلینده مدرسه لر آچماق بیرینجی آددیم ساییلار. حاکیمیته اقتصادی قوشول و شراییط ایجازه وئررسه،آذربایجان و عرب طایفالارینی باشقا ویلایتلره کؤچوروپ اونلاری شهرلی ائده رک فارسلاشدیرماق گرکلی ساییلار.باشقا اشکاللار (اوخو بو خالقلارین دیل و مدنیتلری نین یوخ اولمالاری، اونلار اؤز ائل اوبالاریندان دیدرگین دوشمه لری) اؤنملی و مهم دئییل. نتیجه اعتیباری ایله هر یئرده اونلارا یئر وئریلرسه، اورا اونلارین وطنی اولار"^{^[iv]}.

اوسته کی محمود افشاری یزدی نین ایستعمار دوشونجه و فیکیرلری آشاما آشاما فارس حاکیمیتچیلری طرفیندن حیاتا کئچمیش ساییلار (یالنیز فارس توپلوموندان آذربایجانا کؤچورمه ده باشاریلی اولمامیشلار. بو دا فارسلارین او زامانلار آذربایجاندا تحلیله گئتمه سیندن ایرلی گلن بیر گؤلوش کیمی قلمه آلینابیلر. او زامانلار فارس ائتنیکینه منسوب اولانلارین بیر چوخو دا فارسچانی دوغرو و دوزگون اوخویوب یازمانی بیلمیرمیشلر). بونلارا باخمایاراق فارس ایداره لری نین آذربایجاندا ایشه باشلاماسی و یئنی تحصیل سیستیمی نین اورتایا چیخماسی ایله آذربایجان تورکلرینی اراک، تهران و همداندان شهرلریندن باشلاراق آذربایبجانین قلبینه دوغرو فارسلاتماغا باشلاماق ایله حیاتا کئچمگه باشلامیش بیر حل چاره یولو دئیه قلمه آلینمیش. بوگونکو اورمیه گؤلونو قوروتماق ایله گونئی آذربایجانلیلاری کویر لوت و کویر نمک چؤللرینه کؤچورمک پلانی دا محمود افشار یزدی نین وئردیگی تئوریلر اوزرینده فارس ایستعمارچیلاری نین ایشله دیکلری چابالارین نتیجه سی ساییلمالیدیر. اورمو گؤلو مسئله سی حیددت و شیددت تاپمادان خوزیستانین کارون چایی نین آخارینی فارس چؤللوکلرینه چئویرمک چابالاری دا آذربایجان خالقینا فارسیستاندا سراب گؤسترمک و آذربایجان تورکلرینی فارسلیق باتلاغیندا یوخ ائتمک اوچون دوشونولموش پلانین ترکیب حیصصه سی ساییلمالیدیر. دئمک، بیر یاندان آذربایجان خالقی نی مجبوریت قارشسیندا کؤچمگه زورلاماق باشقا بیر یاندان فارسیستان کویرلیکلرینده یئرلشمک ایمکانی وار دئیه آذربایجان تورکلرینی فارسلیق باتلاغینا سوروکلمک دوشونولموش بیر تئوری نین عمله کئچه جک ترکیب حیصصه سی کیمی قلمه آلینمالیدیر. باشقا بیر آدیم آذربایجان شهر، کند و داغ داشلاری و دنیز آدالاری نین دگیشیلمه سینی و اونلارین فارسلاشدیرماسینی نظرده توتار، محمود افشار یزدیدن بو دوغرولتودا اوخویوروق:

"ماده – 4: ایالت و ولایتلری بیر داها بؤلمک، آذربایجان و عربستان آدلارینی آرادان آپارماق منظور اولمالیدیر. اوسته لیک ایالت و ولایتلری بؤلکمکده اقتصادی و سیاسی عامیللر نظره آلینمالیدیر. ... یئنی بؤلگو بیر سیاسی عامیل کیمی میللی بیرلیگین تکمیللشدیرمه لیدیر. یئنی بؤلگوده بؤلمه لر چوخ کیچیک و آدی چکیلن سیاسی مصلحتلر خیدمتینده اولمالیدیر"^{^[v]}.

محمود افشار یزدی نین اوسته کی فارس ایستعمارچیلیق تئوریسی ده یوزده یوز و آرتیقلاشا عمله کئچمیش ساییلار. بیلیندیگی کیمی ایران ممالیکی محروسه سی نین تاریخینده کی "آذربایجان ایالتی" ایلک اولاراق شرقی و غربی آذربایجان، گیلان، قزوین، کوردوستان، کیرمانشاهان و تهران ایالت و ولایتلرینه بؤلونموش. بؤلونمه ده ائتنیک آذربایجانین بیر بؤلومو گیلکلر ایله رشت شهرینه باغلانمیش، بیر بؤلومو سونقور تورکلری باشدا اولماقلا سنندج شهرینه، بیر بؤلومو میللی آزلیق اولاراق کیرمانشاهان ولایتینده کیرمانشان شهرینه، بیر بؤلومو اراک شهرینه، بیر بؤلومو تهرانداکی حاکیمیت داییره لرینه، بیر بؤلومو قزوین شهری باشدا اولماقلا آیری آیری فارس ایستعمارچیلیق حاکیمیت داییره لرینه تابع توتولماغا باشلامیش. سونراکی بؤلگوده اردبیل ولایتی دئیه شرقی آذربایجان ایکیه بؤلونموش، تهران ایالتی ده ایکی ولایته، تهران و البرز ولایتلری (کرج شهری) دئیه ایکیه بؤلونموش. بو مسئله لر ظاهیرلر یئرلیلرین راحاتلیغی اوچون ایلری سورولسه ده، محمود افشار یزدی نین تئوریلرینه اساسن اولدوقجا سیاسی و امنیتی بیر مسئله ساییلار. آذربایجانین کئچمیشده تورکچه اولموش یئر آدلاری نین فارسچا عئبجر یازیلماسینی و بیر چوخلاری نین فارسلاشدیریلماسینی گؤز اؤنونه آلدیقدا بو مسئله لر فارس ایستعمارچیلاری نین کؤنلونچه اولموش داورانیشلار ساییلمالیدیرلار.

بیلیندیگی کیمی فارس ایستعمارچیلیغینی نماینده لیک ائدن موسی الرضا ثروتی، اوزدن ایراق تورک بجنورد میللت وکیلی اورمو گؤلونون یاشادیلماسی ایله مخالیفت ائده رک دئمیش:

"اکینچیلرین زیان و ظرر لرینه حاکیمیت بودجه آییرماق یئرینه اونلارین اورالاردان کؤچمه سی اوچون پول وئرمه لی. بئله لیکله اونلار اورادان کؤچه رک آیری ایشلر ایله مشغول اولمالیدیرلار.^{^[vi]}

گؤروندوگو کیمی موسی الرضا ثروتی نین بو گؤروشو ده محمود افشار یزدی نین گؤروشونون حیاتا کئچمه سینی تماملامیش اولار. آذربایجانلیلار علیهینه تضییقلر حیاتا کئچرکن فارس ولایتلری نین آبادلاشماسی و آذربایجانلیلاری فارسلیق باتلاغینا سورومک چابالاری دورمادان حیاتا کئچمکده دیر. ایرنا خبرچیلیگیندن فارس ولایتلرینه سو چکیلمه سی دوغرولتوسوندا اوخویوروق:

عملیات اجرایی تونل سوم کوهرنگ از سال 74 شروع شده است.
به گزارش ایرنا، 'علیرضا همدانیان' روز پنجشنبه در بازدید از تونل سوم کوهرنگ افزود: حدود 111 متر از حفاری این تونل باقی مانده است که ظرف هشت الی 9 ماه آینده به اتمام می رسد. وی با بیان اینکه کارفرمای این پروژه شرکت آب منطقه ای اصفهان است، اضافه کرد: در این پروژه 300 نفر اعم از کارگر و کادر فنی در سه شفیت کاری مشغول به فعالیت هستند. همدانیان، نوع ساختار و پیچیدگی کار این تونل 5/23کیلومتری را یاد اور شد و گفت: علت طولانی شدن حفاری این تونل برخورد با گسل های مختلفی از جمله ماسه و گل و لای بوده است. وی افزود: این تونل زمینه انتقال 100 میلیون متر مکعب آب را در سال به استان اصفهان فراهم می سازد. همدانیان با بیان اینکه 5/99 درصد از کار آزاد سازی و حفاری این تونل انجام شده است، گفت: رسانه ها به خصوص صدا و سیما باید اطلاعات کاملی در این خصوص در اختیار مردم قرار دهند.
مدیر عامل شرکت آب منطقه ای صفهان نیز گفت: عملیات اجرایی سد کوهرنگ سه شروع شده و تاکنون 15 درصد پیشرفت فیزیکی داشته است.
'محمد علی طرفه' با بیان اینکه این سد در چهار سال آینده به بهره برداری می رسد، اضافه کرد: با احداث این سد ظرفیت انتقال آب از کوهرنگ سالانه به 250 میلیون مترمکعب خواهد رسید. وی اظهار داشت: ریزش در تونل سوم کوهرنگ، اتمام عملیات را سخت کرده است اما در آینده نزدیک شاهد بهره برداری از آن خواهیم بود.^{^[vii]}

اوسته گؤروندوگو کیمی قوزئی آذربایجان جمهوریتی نین مستقیللیگه قاویشماسی ایله دوشونولموش و 16 ایل اؤنجه میلیاردلار دولار پول ایله ایشه باشلامیش پروژه لر و سونراکی خزر دنیزیندن میلیاردلار دولار سرمایه واسیطه سی ایله سیمنان ولایتینه چکیلجک سولار^{^[viii]} آذربایجان تورکلرینه "سراب" گؤسترمکله اونلاری فارسلیغین باتلاغینا سوروکلمک و بئله لیکله ده آذربایجانلیلاری بیر میللی اولاراق یوخ ائتمک فارس ایستعمارچیلیق مفکوره سی ساییلار. باشقا بیر یازی کارمندنیوز سیته سینده یئر آلمیش، اونو دا ائشیتمک پیس اولماز:

نورالله حیدری نماینده فارسان از مخالفان طرح دو فوریتی آب دریاچه اورمیه بود که گفت: چرا باید کل یک میلیارد تومان بودجه تخصیصی به مشکل غبارها و جریانهای آبی کشور، به دریاچه ارومیه پرداخت شود؟ چرا باید به ازای بهبود وضعیت یک نقطه کشور، دیگر بخشها را دچار مشکل کنیم؟.^{^[ix]}

اوسته گؤروندوگو کیمی آذربایجان معدنلری نین فارس ولایتلرینه داشینماسی، آذربایجان یئر آلتی و یئر اوستو قایناقلاری نین فارس ایستعمارچیلاری طرفیندن تالان اولونماسی، آذربایجانین ذهنی و فیکیزی گوجونون فارسلیق اختیارینا قویولماسی گؤز آردی ائدیله رک اولمایاجاق بیر پروژه اوسته فارس ایستعمار یانچیلاری آذربایجانلیلارا آغیز بوزمک ایسترلر. بیلیندیگی کیمی سؤز قونوسو اولموش آراز چایی نین اورمو گؤلونه گتیریلمه سی، ایستر دؤلتلر آراسی حقوق باخیمیندان، ایسترسه ده آراز چایی نین سویونون بوللوغو آچیسیندان اورمو گؤلونه گلجک و بو گؤلو یاشاداجاق مقامدا دئییل. بونلارا باخمایاراق فارس ایستعمارچیلاری و اونون یانچیلاری آذربایجان خالق اجتماعیتینه یالان موضوعلارلا سوسو وئره رک اونلاری آلداتماغا چالیشارلار. بو دا آذربایجان خالقینا حددن آرتیق باغیشلانماز تحقیر ساییلار.

[i] محمود افشار، آینده، جلد دوم، تهران، چاپ دوم 1351، صحیفه 565-566.

[ii] محمود افشار، آدی کئچن اثر، صحیفه 566.

محمود افشار، آدی کئچن اثر، خطرهای سیاسی، صحیفه 921 – 929. [iii]

[iv] محمود افشار، آدی کئچن اثر، صحیفه 566.

[v] محمود افشار، آدی کئچن اثر، صحیفه 566.

[vi] سایت خبر آنلاین: http://iwww.khabaronline.ir/news-168160.aspx

[vii] معاون استاندار اصفهان: تونل سوم کوهرنگ تا پایان امسال به بهره برداری می رسد، تاریخ انتشار : 02/04/1390 : http://irna.ir/NewsShow.aspx?NID=30444878

^{http://www.entekhab.ir/fa/news/29961} انتقال آب دریای خزر به استان سمنان تا پنج سال آینده، سایت انتخات تاریخ انتشار: ۰۷ تیر ۱۳۹۰: [viii]

[ix] نمایندگان به انتقال آب به دریاچه ارومیه رای ندادند/تا2سال دیگر باران نمکی جایگزین دریاچه نمکی میشود، تاریخ درج 25 مرداد 1390: : http://karmandnews.ir/shownews.aspx?ID_News=20455

ایشیق سؤنمز، 29.08.2011

آیا آذربایجان دوباره گول میخورد؟

ارک قالاسی — Tue, 30 Aug 2011 15:43:18 GMT

آیا آذربایجان دوباره گول میخورد؟

بابک. ن

ارک قالاسی - با بالا گرفتن اعتراضات مدنی در اورمیه و انتشار اخبار و رویدادهای آن در سایت های خبری ، باز هم خوشه چینانی که روزگاری تیشه به ریشه آذربایجان ، دریاچه اورمیه و ترک در این مناطق زده اند ، به فکر دوختن کلاهی از این نمد برای خود افتاده اند.

لازم است طرفداران جنبش به اصطلاح سبز و وابستگان به طیف اصلاح طلبی در ایران بدانند که علیرغم انعکاس بیانیه ها و برخی نقطه نظرات آنها در سایت های حرکت ملی آذربایجان ، این بدان معنی نیست که آذربایجان و ترک آذربایجانی و حرکت ملی آذربایجان مثل همیشه فریب خورده است و گول حرف های شیرین اما مسموم آنها را خواهد خورد.

آیا آذربایجان دوباره گول میخورد؟

بابک. ن

لازم است نکاتی به اطلاع آقایان برسد تا بیشتر به عمق بلا و فاجعه ای که در زمان مدیریت همپالکی های آنها در آذربایجان ، بر سر این آب و خاک آمده است بیشتر متوجه شوند:

مگر در دوران به اصطلاح اصلاح طلبی نبود که آقایان مسئله تغییر توازن جمعیتی آذربایجان غربی را مطرح و اجرا کردند و با حمایتهای بیدریغ برادران اصلاح طلب خویش در بین اکراد از جمله حمایت کامل "عبدالله رمضان زاده" از عنصر کرد بود ، ترکها را ارزان فروختید؟

آیا شماها نبودید که دست اکراد را در قاچاق کالا و انسان و ..... در بین چهار کشور ایران ، ترکیه ، سوریه وعراق باز گذاشتید تا آنها به منبع بسیار مهم مالی دست پیدا کنند و بتوانند با قدرت مالی بالا غرب آذربایجان را تصاحب نمایند ؟

اکنون به نظر میرسد با توجه به رخدادهای آذربایجان پیرامون مسئله دریاچه اورمیه طرفداران سرنگونی حکومت اسلامی در ایران در صدد استفاده از این موقعیت پیش آمده هستند و سعی دارند از پتانسیل بالای حرکت ملی آذربایجان نهایت سوء استفاده را ببرند و خواسته مدنی حرکت ملی آذربایجان را با اصطلاحات و عباراتی مانند « شروع انقلاب ایران از آذربایجان »، « مرگ دریاچه اورمیه مانند خود سوزی جوان تونسی است » و..... مقایسه و تعریف میکنند . ایشان حالا به یادشان افتاده است که انگار ترکی نیز در ایران زندگی میکند و حالا به غیرت فرزندان ستارخان و باقرخان پی برده اند ! درحالیکه ما دارای تاریخ غنی و پشتوانه عظیم فرهنگی بوده و هستیم ، اما شماها مارا به دفعات انکار کردید و در صدد محو و نابودی ما بر آمدید.

لازم است فعالان حرکت ملی در آذربایجان در خصوص توطئه عناصر به اصطلاح اصلاح طلب وطرفداران جنبش سبز ، جبهه ملی ، بازمانده های تفکرات پوسیده مارکسیستی و لنینیستی در آذربایجان و سراسر ایران در به انحراف کشاندن و سوء استفاده از آن نهایت دقت را مبذول دارند تا از یک سوراخ چندین بار گزیده نشویم .

قیام پنجم شهریور آذربایجان، نخستین قیام زیست محیطی تاریخ ایران و

ارک قالاسی — Tue, 30 Aug 2011 15:32:17 GMT

قیام پنجم شهریور آذربایجان، نخستین قیام زیست محیطی تاریخ ایران و خاورمیانه است

فرزاد صمدلی

ارک قالاسی - در تاریخ مبارزات ملل مختلف، منشاء اکثر قیامهای مردمی عمدتا مسائل اقتصادی، رواج تبعیض و بی عدالتی، اختناق و حاکمیت انحصاری یک قوم و یا یک اعتقاد، استبداد سیاسی و مبارزه با بیگانگان بوده است. بگونه ایکه در صفحات تاریخ مبارزات ملتهای جهان می توان هزاران مورد را در این خصوص بیان کرد.

اما قیام وسیع مردمی برای دفاع از محیط زیست حتی در کشورهای اروپائی امروز که از هزینه پایین، احزاب قدرتمند سبز و نیز رسانه های بسیار شفاف برخوردارند نیز تقریبا مشاهده نمی شود.تاکنون اکثر اعتراضات احزاب سبز محدود و در قالب تظاهراتهایی عمدتا نرم در دفاع از محیط زیست بوده است.

قیام پنجم شهریور آذربایجان، نخستین قیام زیست محیطی تاریخ ایران و خاورمیانه است

فرزاد صمدلی

اما قیام وسیع مردمی برای دفاع از محیط زیست حتی در کشورهای اروپائی امروز که از هزینه پایین، احزاب قدرتمند سبز و نیز رسانه های بسیار شفاف برخوردارند نیز تقریبا مشاهده نمی شود.

تاکنون اکثر اعتراضات احزاب سبز محدود و در قالب تظاهراتهایی عمدتا نرم در دفاع از محیط زیست بوده است.

اما آنچه که در روز پنجم شهریورماه سال 1390 در دو کلانشهر تبریز و اورمیه به وقوع پیوست و همراه با حمایت وسیع و قاطع مردمی در سراسر آذربایجان جنوبی و ایران مواجه شد، قیامی کاملا منحصر بفرد دست کم در تاریخ ایران و آذربایجان محسوب میشود.

حرکت به سوی این قیام عظیم مردمی، در شرایطی صورت گرفت که سنگینی اختناق حاکم بر آذربایجان، قابل مقایسه با تهران و اصفهان وشیراز نیست.

همچنین توجه داشته باشید که آماده سازی قیام بزرگ آذربایجان در سکوت سنگین، غیر قابل توجیه و شرم آور رسانه های اوپوزیسیون داخلی و خارجی صورت گرفته و اساسا رسانه های حکومتی و غیر حکومتی، تاکنون نه تنها مردم را به اقدامی عملی برای دفاع از وضعیت زیست محیطی ایران بطور اعم و آذربایجان بطور اخص دعوت نکرده اند بلکه همواره به چشم تردید به آذربایجان نگریسته و بعضا به تمسخر و تحقیر فریادهای اعتراض آمیز فعالین حرکت ملی آذربایجان پرداخته اند.

موضوع کم اب شدن و سپس خشک گشتن و در نهایت کویر شدن دریاچه اورمیه، تقریبا از 15 سال پیش به دفعات از سوی کارشناسان منطقه، بومیان محل و همچنین فعالین حرکت ملی آذربایجان مورد اشاره، تاکید و حتی اعتراض جدی قرار گرفته است.

فراموش نکنیم که پارک ملی دریاچه اورمیه با پنج هزار کیلومتر مربع وسعت،محل حیات و تولید مثل صدها هزار پرنده از صدها گونه بومی و مهاجر و هزاران گونه از جانوران و گیاهان نادری است که هم اکنون درمعرض خطر نابودی کامل قرار گرفته اند. به گفته کارشناسان، همچنین پارک ملی دریاچه ارومیه، یکی از نادرترین ذخیره گاههای بیوسفری 59 گانه جهان است که به عنوان بزرگترین پهنه آبی فلات ایران در تلطیف آب و هوا،تامین رطوبت لازم برای رشد و نمو گیاهان و تعادل آبهای زیر زمینی نقش حیاتی دارد.

در واقع بقول دیدبان محیط زیست ایران" دریاچه اورمیه منطقه ای است که از سابقه حفاظتی بیش از ۴۰ ساله برخوردار است و در سال ۱۳۵۴ هم در یونسکو به ثبت رسید و هم به عنوان یکی از تالابهای بین المللی جهان برگزیده شد،‌ اما این همه عنوان ملی و بین المللی هم برای نجات این دریاچه از دست مافیای سدسازی کافی نبود."

اما چرا دریاچه اورمیه در حال خشک شدن است؟!

مقامات رسمی ایران با چشم بستن بر اعتراضات متعدد مردمی در دو 13 فروردین گذشته، بی اعتنائی به دهها نامه و طومار اقشار مختلف و بی اهمیت دانستن صدها گزارش کارشناسانه، ضمن تداوم خیانتهایشان و تمسخر قیام بزرگ مردمی اخیر ملت آذربایجان، اکثرا مدعی هستند که دریاچه اورمیه به دلیل خشکسالی در حال خشکیدن است!

از دید حکومت، کاهش بارش، افزایش حرارات و به دنبال آن تشدید تبخیر آب از عوامل اصلی خشکیدن دریاچه اورمیه محسوب می شود.

بعنوان مثال معاون وزیر نیرو ، در امور آب و آبفا درست در فردای قیام آذربایجان دلیل اصلی خشک شدن دریاچه اورمیه را تغییرات اقلیم و خشکسالی در چند سال اخیر عنوان کرده و می گوید: "کاهش 50 درصدی روان‌ آبها اثر منفی در این دریاچه گذاشته است که بر این اساس، سازمان حفاظت محیط زیست باید چاره اندیشی کند."

در این میان نقش افزایش جمعیت، افزایش مصرف شهری، افزایش استفاده از آب رودخانه ها در مزارع اطراف و نیز انتقال فاضلاب کارخانجات صنعتی محل و افزایش تعداد چاههای عمیق نیز مورد اشاره قرار می گیرد.

به همین دلیل است که درست 2 روز بعد از قیام زیست محیطی آذربایجان، محمود احمدی نژاد برای افتتاح سد دیگری در هفته دولت راهی اورمیه می شود تا به مردم منطقه بگوید که ما هیچ ارزشی برای اعتراضات شما قائل نیستم و پاسخمان جز سرنیزه و گلوله چیز دیگری نخواهد بود.

احمدی نژاد در حالی به اورمیه رفت و سد " آغ چای" بزرگترین سد قوسی خاکی را افتتاح کرد، که می گویند در آمریکا از سال 1982 نه تنها هیچ سدی ساخته نشده است بلکه بیش از 550 سد به همت سازمان غیر دولتی دوست داران رودخانه های آمریکا منهدم شده است.

اما دهن کجی خامنه ای و احمدی نژاد و ادعاهای مقامات رسمی تغییری در واقعیت خشک شدن دریاچه اورمیه ایجاد نخواهدکرد.

به عکس ماهوار ه ای زیر توجه فرمائید:

این عکس بخوبی مبین پر آبی دریاچه های "وان" در تورکیه و "گویجه گولو" (سیوان) در ارمنستان است. هر سه این دریاچه ها تقریبا در یک اقلیم قرار دارند و از نظر سنی شبیه هم هستند.

نخست به مقایسه هر سه دریاچه می پردازیم:

دریاچه اورمیه: در شمال غربی ایران و در منطقهٔ آذربایجان واقع شده‌است. دریاچهٔ اورمیه، بزرگ‌ترین دریاچهٔ داخلی ایران و دومین دریاچهٔ آب‌شور دنیا است. حوضهٔ آبریز دریاچه اورمیه، ۵۱٬۸۷۶ کیلومتر مربع است که پیرامون ۳٪ مساحت کل کشور ایران را دربر می‌گیرد. این حوضه با داشتن دشت‌هایی مانند دشت تبریز، اورمیه، مراغه، سویوق بولاق (مهاباد)، قوشاچای (میاندوآب)، سولدوز (نقده)، سلماس، خانا (پیرانشهر)، توفارقان (آذرشهر) و اشنویه، یکی از کانون‌های ارزشمند فعالیت کشاورزی و دامداری به‌شمار می‌رود.

مساحت دریاچه اورمیه 5200 کیلومتر مربع و عمر آن در حدود 400 هزار سال است. این دریاچه در خطر خشک شدن کامل قراردارد و طی ۱۳ سال گذشته ۶ متر کاهش سطح داشته‌است. کارشناسان ابراز داشته‌اند در صورت خشک شدن این دریاچه هوای معتدل منطقه تبدیل به هوای گرمسیری با بادهای نمکی خواهد شد و زیست محیط منطقه را تغییر خواهد داد.

دریاچه‌ وان: در غرب شهر وان در تورکیه قرار دارد. تقریبا 200 هزار سال پیش دریاچه نمکی وان از فعالیت‌های آتشفشانی شکل گرفته است. آب آن از جویبارهایی که از کوهها سرازیر است، تامین می شود. مساحت وان به ۳۷۵۵ کیلومتر مربع می رسد. از عمر این دریاچه نیز 400 هزار سال می گذرد. این دریاچه مشکل کم آبی ندارد.

دریاچه گویجه گولو یا سیوان در ارمنستان: این دریاچه در ۶۰ کیلومتری شمال شرقی ایروان و در استان گغارکونیک قرار دارد و بزرگ‌ترین دریاچهٔ قفقاز و از بزرگ‌ترین دریاچه‌های کوهستانی آب شیرین در جهان است. گویجه گول در بلندای ۱۹۱۶ متری سطح دریا واقع شده و مساحت آن 940 کیلومتر مربع است. عمیقترین بخش آن نیز در حدود 95 متر عمق دارد. این دریاچه نیز عمری چند صد هزار ساله دارد. همچنین لازم به ذکر است که گویجه گولو مشکل کم آبی ندارد.

در چنین شرایطی به چه دلیل این فقط دریاچه اورمیه است که دارد خشک می شود و آیا تاکنون این دریاچه سابقه خشک شدن داشته است؟!

در واقع براساس تحقیقات صورت گرفته ارشناسان، ثابت شده که دست کم بین 23 الی 40 هزار سال گذشته دریاچه ارومیه هرگز شرایط مهلک کنونی را تجربه نکرده بوده است.

بعنوان مثال بر اساس خبر سایت تابناک خانم راضیه لک مدیر زمین‌شناسی دریایی سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات معدنی کشور در خصوص دریاچه اورمیه چنین گفته است:

در ۲۰ هزار سال گذشته خشکسالی عمده‌ای دریاچه اورمیه را تهدید نکرده است

مطالعات رسوبات هولوسن (HOLOCENE) دریاچه اورمیه توسط کار‌شناسان دریایی این سازمان درحال انجام است.

به گزارش از مانا، «راضیه لک» با بیان اینکه این بررسی و مطالعات با هدف تعیین نقش فعالیت‌های انسانی و تغییرات اقلیمی بر روی کم آبی دریاچه اورمیه در دو فاز انجام می‌گیرد گفت: فاز اول اینمطالعات در سال ۸۹ به اتمام رسیده است و فاز دوم آن به منظور مطالعات تکمیلی تا پایان سال ۹۰ به اتمام خواهد رسید.

وی با بیان اینکه تاکنون جمعا ۸۵ متر مغزه با حداکثر طول ۹ متر از بستر دریاچه اورمیه تهیه و مطالعه شده است گفت: نتایج حاکی از آن است که تا ۲۰ هزار سال گذشته خشکسالی عمده‌ای دریاچه اورمیه را تهدید نکرده و رسوبات آن تماما از از نوع دریاچه‌ای است این در حالی است که در محل تهیه مغزه، هم اکنون دریاچه تقریبا خشک شده است.

لک به نتایج به دست آمده از بررسی مغزه‌ بستر دریاچه اورمیه به همراه داده‌های ۵۵ ساله اقلیمی بدست آمده از وب سایت سازمان هوا‌شناسی اشاره کرد و گفت: وضعیت دریاچه اورمیه بیش از هر چیز متاثر از فعالیت‌های انسانی صورت گرفته از سال ۱۳۷۷ به بعد است که عمده آن‌ها مربوط به سد سازی در مسیر رودخانه و ذخیره آب رود‌ها در پشت سد‌ها بر می‌گردد.

اکنون خبر دیگری که نشان دهنده وضعیت خوب بارندگی در منطقه شمال غرب ایران و بخصوص حوضه آبریز دریاچه اورمیه است از سایت شبکه خبری کشاورزری ایران نقل می شود.

این خبر درست یک شب قبل از قیام شهرهای تبریز و اورمیه در دفاع از حیات دریاچه اورمیه در این سایت رسمی منتشر شده است:

ذخیره آب سد شهرچایی اورمیه به بالاترین میزان خود رسید

آذربایجان غربی - خبرگزاری کشاورزی ایران-گروه: صنایع و توسعه روستایی: با افزایش 11 درصدی میزان بارندگیهای آذربایجان غربی در سال آبی جاری، میزان حجم ذخیره آبی سد شهرچای اورمیه به بیش از 125 میلیون مترمکعب رسیده است.

به گزارش ایانا از پایگاه خبری وزارت نیرو، معاون حفاظت و بهره برداری شرکت آب منطقه ای آذربایجان غربی گفت: میزان ذخیره آب سد شهرچایی اورمیه از ابتدای زمان بهره برداری تاکنون به بالاترین میزان خود رسیده است.

سیدجلال الدین ترابی افزود: با افزایش 11 درصدی میزان بارندگیهای آذربایجان غربی در سال آبی جاری، میزان حجم ذخیره آبی سد شهرچای اورمیه به بیش از 125 میلیون مترمکعب رسیده است.

به گفته وی، حجم مخزن سد شهرچایی اورمیه تا تراز نرمال بیش از 221 میلیون مترمکعب است.

وی با بیان اینکه میزان ذخیره آب سد شهرچایی در زمان مشابه سال قبل تنها 71 میلیون و 97 هزار مترمکعب بوده است، یادآور شد: این میزان آب ذخیره شده، تولید خوبی را برای کشاورزان پایاب این سد نوید می دهد.

ترابی اظهار داشت: حجم آب ورودی به مخزن سد شهرچایی اورمیه هم اکنون افزون بر 05/15 مترمکعب بر ثانیه است که این میزان در زمان مشابه پارسال 48/6 مترمکعب بر ثانیه ثبت شده است.

وی ابراز امیدواری کرد:" با تداوم بارندگی طی ماه های آینده، ذخیره آب سد شهرچایی بیش از پیش افزایش یابد.

سد شهرچایی اورمیه در 12 کیلومتری جنوب غربی شهرستان اورمیه و با طول تاج 550 متر ساخته شده است."

پس نه تنها حوضه آبریز دریاچه اورمیه بصورت اعم درگیر خشکسالی ویژه ای نبوده بلکه در مقایسه با بسیاری از سالها و مناطق از بارندگی خوبی نیز برخوردار بوده است.

اکنون سئوال اینجا است که چرا خواهران دریاچه اورمیه در تورکیه و ارمنستان سالم و پر آبند و دریاچه اورمیه تا این حد پریشان و خشک شده است؟!

دلایل اصلی خشک شدن دریاچه اورمیه:

1- ساخت پروژه میانگذر:

ساخت پروژه میانگدر دریاچه اورمیه در قالب احداث یک آزاد راه از طریق انتقال میلیونها تن سنگ و خاک سیلیسی از کوههای تاریخی منطقه و ریختن در داخل دریاچه اورمیه، یک ننگ بزرگ در تاریخ مهندسی پل سازی در ایران است.

کلنگ این پروژه ننگین در سال 58 بر زمین خورد و در نهایت در سال 1389 بصورتی که هنوز هم کامل نبود افتتاح شد.

در واقع این پروژه به دنبال 30 سال تخریب طبیعت، خشک کردن دریاچه اورمیه و چپاول بودجه آذربایجان که بالغ بر میلیاردها دلار می باشد درست بر گلوی دریاچه اورمیه ساخته شد تا آنرا خفه کند. در همین خصوص به خبر ذیل از خبرگزاری مهر که سال گذشته منتشر کرده توجه فرمائید:

" هادی عابدی، خبرنگار مقیم ارومیه می‌گوید:" افتتاح پل میان‌گذر شهید کلانتری از نظر اقتصادی تأثیر مثبتی بر اقتصاد استان گذاشته است؛ اما مسئله‌ بسیار مهم حفظ و ادامه حیات این دریاچه است."

طراحی این پل با نگاه به پلی که روی دریاچه نمک ایالت یوتا آمریکا ساخته شده، صورت گرفته که به دریاچه ارومیه شباهت دارد.

اما دکتر اسماعیل کهرم، استاد محیط ‌زیست دانشگاه آزاد اسلامی می‌گوید:" بارها به دولتمردان اعلام کرده‌ام این میان‌گذر نباید ساخته می‌شد."

او می‌افزاید:" دریاچه‌ها مانند بدن انسان که سیستم گردش خون دارد، سیستم گردش آب دارند. گردش آب، اکسیژن و غذا را به نقاط مختلف دریاچه می‌برد. ما با ایجاد میان‌گذر در این دریاچه اختلال ایجاد و آن را بیمار کرده‌ایم."

او ایالات متحده را مثال می‌زند:" در سراسر این کشور قطار و اتومبیل از روی تالاب‌ها و دریاچه‌ها عبور می‌کنند اما هیچ‌کس کوه را نریخته درون دریاچه یا تالاب. آنها با استفاده از ستون‌های متعدد این عمل را انجام داده‌اند."

محمد جواد محمدی زاده، رئیس سازمان محیط زیست ایران هم با انتقاد از لحاظ نشدن دانش زیست‌ محیطی در احداث پل میان‌گذر ارومیه گفت:" احداث این میان‌گذر از ۲۰ سال پیش آغاز شده بود که متأسفانه در آن زمان دانش فنی زیست‌محیطی به کار بسته نشد."

وی از پیگیری وضع زیست‌محیطی دریاچه ارومیه خبر داد و افزود:" متأسفانه احداث این پل جریان گردشی آب را به خطر انداخته که قرار است با هماهنگی وزارت راه و ترابری به راهکارهایی برسیم

2- ساخت دهها سدو بند غیر کارشناسانه و بی حساب و کتاب

در همین خصوص نظر کارشناسی خانم فاطمه ظفرنژاد یکی از پژوهشگران طرح انتقال حوضه به حوضه آب برای نجات دریاچه اورمیه و شکستن سدها بعنوان تنها را چاره نجات این دریاچه را از سایت سبز پرس را بیان می کنیم:

سبزپرس – گروه محیط طبیعی: طرح انتقال آب از رودخانه ارس به دریاچه اورمیه را «تخیلی» و «غیر قابل اجرا» است

فاطمه ظفرنژاد، پژوهشگر آب درباره طرح انتقال حوضه به حوضه آب برای نجات دریاچه اورمیه به سبزپرس گفت: تمامی طرح های انتقال حوضه به حوضه آب کاملاً نادرست است و پیامدهای سنگینی برای حوضه انتقال دهنده و حوضه انتقال گیرنده دارد.

او طرح انتقال آب را «تخیلی» و «غیرقابل اجرا» خواند و گفت: طرح های این چنینی بسیار پرهزینه و بسیار کم بازده هستند و نه تنها از نظر اقتصادی هیچ توجیهی ندارند، بلکه پیامدهای منفی بسیاری هم دارند.

ظفر نژاد مشکل دریاچه اورمیه را ساخت 40 سد در آبخیزهای بالا دست دریاچه می داند که 14 رودخانه مهمی را که آورنده 5.5 میلیارد مکعب آب شیرین برای دریاچه اورمیه بودند، مسدود کرده اند.

او این عامل را سبب خشکی تدریجی دریاچه اورمیه خواند و گفت: به هیچ شکلی جز برداشتن سد نمی توان کمبود 5.5 میلیارد مکعب آب دریاچه را جبران کرد.

ظفرنژاد معتقد است: انتقال آب از رودخانه زاب در کردستان، باروری ابرها و انتقال آب از رودخانه ارس، هرسه ناکارامد و پرهزینه است و نمی تواند حتی یک دهم آب دریاچه اورمیه باشد، به همین دلایل هم درمان درد نیست.

سدهای ساخته شده، در دست ساخت و یا در حال طرح و بررسی :

سدهای بهره برداری شده حوضه اصلی اورمیه

تعداد: 36 مورد

سدهای در حال ساخت در حوضه اصلی اورمیه

تعداد: 12مورد

سدهای در دست مطالعه در حوضه اصلی اورمیه

تعداد: 40 مورد

در همین راستا حسن عباس نژاد، مدیر کل حفاظت محیط زیست آذربایجان غربی در گفت و گو با خبرگزاری مهر در خبری تحت عنوان "نفسهای آخر دریاچه اورمیه" در مهر ماه سال 89 می گوید:"میزان شوری آب دریاچه ارومیه به 340 گرم در لیتر رسیده و 250 هزار هکتار از سطح دریاچه ارومیه یعنی 60 درصد آنرا را به شوره زار تبدیل کرده است و عمق آنرا نیز به شدت کاهش داده است."

در ادامه همین خبر دکتر جمشید منصوری، پرنده‌شناس، با تأکید بر این که پرندگان مهاجر به زیستگاه‌های مختلفی مهاجرت می‌کنند، می گوید:" بسیاری از زیستگاه‌ها در دریاچه ارومیه به خاطر کم‌آبی و سدسازی روی رودخانه‌های اطراف این دریاچه تخریب شده‌اند و همین موضوع باعث شده تا پرندگان از این زیستگاه مهاجرت کنند."

او با انتقاد از مسدودکردن آب رودخانه‌ها به عنوان محل زندگی پرنده‌های دریاچه ارومیه و بستن سدهای بی‌مورد، اضافه می کند:" پرنده‌ها برای یافتن آب و غذا به این مکان‌ها می‌آیند و وقتی با کمبود آب و غذا مواجه می‌شوند به ناچار برمی‌گردند و به مکان‌های دیگر مهاجرت می‌کنند."

سد سازی روی رودخانه‌های زرینه‌‌رود، سیمینه‌‌رود، گدار و باراندوز با هدف تولید برق سبب شده عمق آب در این دریاچه از 16 تا 22 متر به کمتر از پنج متر برسد.

ناصر آق، استاد دانشگاه سهند تبریز با اشاره به این معضل معتقد است:" اگر بخشی از آب رودخانه پیرانشهر را به دریاچه ارومیه منحرف نکنیم علاوه بر مهاجرت پرندگان و مرگ دریاچه باید در انتظار ویرانی مزارع کشاورزی اطراف دریاچه و بیکاری چند هزار نفر باشیم."

3-حاکمیت مافیای چپاولگر، غارتگر، فاشیست و آنتی تورک، متشکل از کارگزاران حکومتی و غیر حکومتی

فراموش نکنیم که پل میانگذر دریاچه اورمیه توسط شرکتهایی که در واقع زیر نظر مجتبی خامنه ای بوده به مورد اجرا گذشته شده و اکثر پروژه های سد سازی وزارت نیرو و وزارت جهاد کشاورزی از سوی مافیای سیاه سپاه پاسداران به مورد اجرا گذاشته شده است.

بنابراین می توان به جرات گفت که خشکسالی تاثیر چندانی در خشک شدن دریاچه اورمیه نداشته و در واقع مشابه همان بلائی که بر سر دریاچه های "آرال" در تورکستان غربی در دوران شوروی و نیز بر سر "لوپنور" در تورکستان شرقی توسط حکومت چین آمده، در حال حاضر بگونه ای وخمیتر در حال اجرائی شدن در آذربایجان جنوبی است.

اکنون به چند عکس از دریاچه های پر اب پشت سدهایی که بر رودخانه های منتهی به دریاچه اورمیه احداث شده است توجه فرمایید:

سد شهرچایی

سد علویان

سد مهاباد

ایا از خود پرسیده اید که چرا دریچه های این 40 سد را باز نمی کنند؟!

آیا از خود پرسیده اید که به رغم وخامت اوضاع به چه دلیل دهها سد دیگر در حال ساخت و دهها سد دیگر در حال مطالعه می باشد؟!

ایا از خود پرسیده اید که این چه مهندسی کودکانه ای است که جهت ساخت میانگدر دریاچه اورمیه به عمل آمده؟!

ایا از خود پرسیده اید که چرا به جای اقدام عملی، دنبال پروژه های تخیلی ای چون بارور کردن ابرها و انتقال آب از رودخانه های بسیار دور دست هستند؟!

ایا از خود پرسیده اید که چطور می شود نفهمید که ساخت این همه سد و بند می تواند سبب مرگ دریاچه اورمیه شود؟!

آیا از خود پرسیده اید که چرا به رغم این همه اعتراضات خونین، احمدی نژاد درست در فردای قیام آذربایجان جهت افتتاح سد جدید دیگری راهی اورمیه می شود؟!

آیا از خود پرسیده اید که چرا پوزسییون و اوپوزسیون رژیم چه در داخل و چه در خارج تاکنون هیچ اقدام عملی را برای ممانعت از خشک شدن دریاچه اورمیه انجام نداده است؟!

بخش افشا شده ای از نتایج این همه اقدامات خیانت بارانه را در خبر رسمی ذیل بخوانید:

بارش 10 میلیارد تن نمک، کشور را فرا می‌گیرد

ایلنا: معاون محیط طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست درباره خطرات ناشی از خشک شدن دریاچه ارومیه هشدار داد: با کاغذبازی و مصوبه به جایی نمی رسیم و با روند فعلی دریاچه خشک می‌شود.

محمد باقر صدوق"، معاون محیط طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست در نشست خبری بررسی آخرین وضعیت دریاچه ارومیه در پاسخ به سوال خبرنگار ایلنا که تا چه حد به نجات دریاچه ارومیه امیدوارهستید گفت: واقعیت این است که طبیعت با کسی شوخی ندارد و دریاچه ارومیه در صورتی که اقدام جدی برای نجان آن صورت نگیرد خشک می شود.

او ادامه داد: با خشک شدن دریاچه ارومیه زندگی شش میلیون نفر در منطقه به خطر می‌افتد و ریزگردهایی که اکنون از کشورهای همسایه می‌آیند و کشورما را دچار بحران کرده این بار به صورت ریزگرد نمک قسمت اعظمی از کشور ما را تحت تاثیر قرار می‌دهد و زندگی را در این نواحی نابود می کند.

بارش نمک بر سر مردم

معاون محیط طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست تصریح کرد: با خشک شدن دریاچه ارومیه بیش از 10 میلیارد تن نمک به صورت گردوغبار و طوفان بر سر مردم این ناحیه خواهد ریخت و این بحران تنها گریبان آذربایجان را نمی گیرد بلکه تمامی مناطق کشور را تحت تاثیر خود قرار خواهدداد.

صدوق تاکید کرد: پدیده‌های زیست محیطی پدیدهایی تدریجی است و 10 سال است که روند خشک‌شدن دریاچه ارومیه آن آغاز شده است و امروز هم کم‌آبی آن بیش از پیش مشاهده می‌شود.

او با انتقاد از عملکرد دستگاه های اجرایی در نجات دریاچه ارومیه تصریح کرد: با کاغذبازی و مصوبه به جایی نمی رسیم و با شرایط فعلی اگر عزمی جدی صورت نگیرد و مصوبات ما اجرایی نشود شرایط روز به روز بحرانی تر می شود.

صدوق تاکید کرد: "کاری نکنیم که دریاچه ارومیه خشک شود و آیندگان ما را به خاطر این کم کاری نفرین کنند. "

تقویم تصویری کاهش شدید عمق آب دریاچه اورمیه طی 13 سال اخیر

بارش 10 میلیارد تن نمک؛

یعنی فعال شدن بمب ساعتی نمکی قدرتمندتری از چندین بمب اتمی،

یعنی شور شدن ابهای سطحی و زیر زمینی،

یعنی نمک سود شدن خاک و لم یزرع شدن محیط،

یعنی نابودی همه مظاهر حیات،

یعنی تخلیه شدن بیش از 20 شهر و هزاران روستای اطراف دریاچه اورمیه،

یعنی کوچ میلیونها انسان،

یعنی مریخی شدن صدها هزار هکتار طی چند سال،

یعنی مرگ طبیعت و کوچ ملت آذربایجان جنوبی،

یعنی عینی شدن انتقام فاشیستها از بیداری ملی تورکها،

یعنی پاک شدن صورت مسئله تورک بودن و بقول شوونیستها پان تورکیسم و تجزیه طلبی!

با تمام باورم می گویم که از سوی فاشیزم علیه آذربایجان جنگ بیولوژیکی کثیفی اعلام شده است. حکومت ایران به رغم همه انکارهایش بصورت بارزی در راستای خشکانیده شدن و در واقع قتل دریاچه اورمیه حرکت می کند.

شاید لازم باشد تا جهت احیای دریاچه اورمیه و زندگی بخشیدن مجدد به عروس آذربایجان، تمامی عشق قلبهایمان، تمامی اشک چشمهایمان و تمامی خون رگهایمان را فدا کنیم

29 آگوست سال 2011

به قتل دریاچه ارومیه رای دادند

ارک قالاسی — Mon, 29 Aug 2011 14:30:25 GMT

به قتل دریاچه ارومیه رای دادند

کاوه قریشی

ارک قالاسی - یک روز پس از برگزاری تجمعات مردم شهرهای ارومیه و تبریز در اعتراض به وضعیت زیست محیطی منطقه و به ویژه روند خشک شدن دریاچه ارومیه، گزارش ها حاکی از بازداشت گسترده مردم در شهرهای مختلف این مناطق است. خانواده های بازداشت شدگان مراسم افطاری چهارشنبه، دوم شهریور ماه هم در مصاحبه با روز اعلام کرده اند هنوز اطلاع چندانی از وضعیت آنان ندارند.

به قتل دریاچه ارومیه رای دادند

کاوه قریشی

بر اساس گزارش شاهدان عینی و ویدیو های منتشر شده، فضای تجمعات روز گذشته به شدت امنیتی بوده، و نیروهای امنیتی در تبریز مانع از تجمع مردم شده و در ارومیه هم با پرتاب گاز اشک آور و شلیک های هوایی معترضین را پراکنده کرده اند. این در حالیست که شعار تجمع کنندگان بیشتر پیرامون موضوعات زیست محیطی و در اعتراض به وضعیت دریاچه ارومیه بوده است.

مردم در این تجمعات شعارهایی از قبیل "دریاچه ارومیه جان می دهد، مجلس به قتلش فرمان میدهد"، "بیاید گریه کنیم، با اشکهایمان دریاچه ارومیه را پر کنیم"، "آذربایجان زنده باشد و هرکس چشم دیدنش را ندارد کور شود"سر داده اند.

از سوی دیگر سایت آفتاب دیروز با پوشش اخبار مربوط به نا آرامی های روز شنبه، به مسئولان هشدار دادکه "اگر از منظر زیست‌محیطی هم نمی‌خواهند کاری برای دریاچه ارومیه کنند‌، لااقل متوجه این موضوع باشند که عدم تحرک جدی آنها در این خصوص می‌تواند مشکلات امنیتی ریشه‌داری را در منطقه شمال‌غرب کشور ایجاد کند."

همزمان 700 فعال مدنی شهر میانه در آذربایجان شرقی با یادآوری آثار و عواقب تخریبی و جبران ناپذیر روند خشک شدن دریاچه ارومیه خواستار پیگیری "مجدد و مجدانه" در راستای حل این موضوع حیاتی از سوی دیگر شهروندان و مسئولین شده اند. در همین راستا سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید نیز از آنچه "مطالبات بر حق هموطنان آذربایجانی" خوانده شده حمایت کرده است.

تماس های کوتاه بازداشت شدگان

بر اساس گزارش منابع حقوق بشری آذربایجان و ویدئو هایی که در شبکه های اجتماعی منشتر شده، در ادامه اعتراض به روند خشک شدن دریاچه ارومیه، شماری از مردم در شهرهای ارومیه و تبریز روز شنبه، 5 شهریور ماه، دست به تجمع اعتراضی زدند؛ تجمعی که به گفته فعالان آذربایجانی و شاهدان عینی در مصاحبه با روز پس از دخالت نیروهای امنیتی با بازداشت برخی از شهروندان معترض خاتمه یافته است.

اینک تازه ترین گزارش ها از شهرهای ارومیه، تبریز و اردبیل حکایت از موج گسترده ای از بازداشت شهروندان معترض در این شهرها دارد. هنوز اسامی کامل بازداشت شدگان اعلام نشده اما فعالان مدنی در ارومیه به روز گفته اند که وحید فائزپور از جمله بازداشت شدگان این شهر است. در اردبیل نیز نیروهای امنیتی سه فعال دیگر به نام های محمد بدلی، رحیم غلامی و یک تن دیگر را دستگیر و به مکان نامعلومی منتقل کرده اند.

این تجمعات پس از مخالفت مجلس با طرح دو فوریتی جلوگیری از خشک شدن دریاچه ارومیه از طریق انتقال و پمپاژ آب از رودخانه‌های ارس و سیلوه، روی داد.

چند روز قبل از این تجمعات نیز در روز چهارشنه، دوم شهریورماه، نیروهای دولتی در محله قوم‌تپه تبریز در جریان مراسم افطاری، چندین تن از فعالان مدنی آذربایجان را بازداشت کردند.

اسامی برخی از بازداشت‌شدگان به این شرح اعلام شده است:مرتضی عوض‌پور، مصطفی عوض‌پور، محمود فضلی، جلیل علمدار میلانی، تقی سلحشور، یوسف سلحشور، عبدالله صدوقی، مهدی حمیدی شفیق، جمشید زارعی، حسن ارک، مهدی مهاجر، عزیز پورولی، احمد علی‌زاده، یاسر سلمانی رضایی، ایلقار کریمی، مهدی نوری، احمد ریاضی مبارکی، فرزاد مهدوی، موسی برزین خلیفه‌لو، یعقوب رمضانی، وحید شیخ‌بگلو، محمدعلی‌مرادی، علی شیرناک، محمد امیری و تقی صوفیانی.

خانواده این افراد می گویند با گذشت چند روز از بازداشت، هنوز اطلاع درستی از محل نگهداری وابستگان خود ندارند.

صادق عوض‌پور، پدر مرتضی عوض‌پور که میزبان مراسم افطاری بوده است به روز می گوید: "هنوز مشخص نیست پسرم را به کجا برده اند. در طول این چند روز تنها یک تماس کوتاه تلفنی داشت و بدون ارائه هیچ توضیحی به ما گفت که بازداشت شده است. تلاش های ما هم در راستای پیگیری وضعیت مرتضی تا امروز بی نتیجه مانده است."

پدر احمد علی‌زاده نیز از وضعیت پسرش اطلاع چندانی ندارد. او می گوید: "در دادسرا به ما گفته اند که احمد سه شنبه آزاد می شود. دیگر هیچ اطلاعی نداریم. نه می دانیم کجاست و اطلاعی از چگونگی بازداشت اش داریم."

خانواده های عبدالله صدوقی و محمود فضلی نیز روز شنبه در مصاحبه با روز از وضعیت اعضای خانواده خود ابراز بی اطلاعی کرده بودند.

واکنش سبزها به بازداشت های اخیر

نمایندگان مجلس روز ۲۵ مرداد، با طرح دو فوریتی جلوگیری از خشک شدن دریاچه ارومیه از طریق انتقال و پمپاژ آب از رودخانه های ارس و سیلوه، مخالفت کردند و قرار شد این طرح به صورت عادی در کمیسیون مربوطه بررسی شود.

مخالفان این طرح می گویند انتقال آب از رودخانه های ارس و سیلوه به دریاچه ارومیه به قیمت خشک شدن این رودخانه ها تمام می شود و باید راه حل جدی تری برای آن پیدا کرد. مناقشه بر سر این طرح در مجلس همچنان ادامه دارد.

کار‌شناسان محیط زیست هم معتقدند به غیر از عوامل طبیعی، ایجاد سدهای متعدد روی رودهایی که به این دریاچه منتهی می‌شوند، یکی از عوامل اصلی کاهش سطح آب دریاچه ارومیه است.

بر اساس گزارش‌ها، تاکنون حدود ۳۵ سد در مسیر این رود‌ها ساخته شده و ۱۰ سد دیگر نیز در دست ساخت است.

فعالان آذربایجانی می‌گویند ایجاد این سد‌ها بر اساس نگاه کار‌شناسانه و با برنامه‌ریزی دقیق صورت نگرفته است.

دیروز، یکشنبه، 6 شهریور ماه، 700 شهروند مدنی و سیاسی شهرستان میانه با انتشار نامه ای نسبت به وضعیت بحرانی دریاچه ارومیه هشدار دادند.

در بخشی از این نامه "سیاست های غلط مدیریتی" و "بی توجهی مسئولان دولتی" از جمله عواملی معرفی شده که "منابع طبیعی در اقلیم منطقه ای را به سوی نابودی کامل سوق می دهد."

آنها در بیانیه خود گفته اند دریاچه اورمیه منطقه ای به وسعت شش هزار کیلومتر مربع و نمکی به اندازه ۸ میلیارد تن در آستانه خشکی و زوال کامل است. تاثیرات فاجعه باری که در صورت خشکی این دریاچه به وقوع خواهد پیوست گریبان قریب به ۱۴ میلیون انسان را در آذربایجان و دیگر مناطق خواهد گرفت.

روزبه سعادتی، از جمله امضا کنندگان این نامه به روز می گوید: "رد طرح دوفوریتی مجلس از جمله دلایل اصلی بروز اعتراضات مردمی در آذربایجان بوده است. ما می خواهیم دولت همانطور که با اقتدار با بعضی از مسائل داخلی ایران برخورد میکند به همان اندازه به موضوع مهم احیای دریاچه ارومیه هم توجه نشان دهد. می توان با برنامه ریزی درست این بحران را پشت سر گذاشت."

فعالان آذربایجانی همچنین در نامه خود با اشاره به رد طرح دوفوریتی نمایندگان از سوی مجلس برای حل مساله دریاچه ارومیه نوشته اند: "مخالفت برخی نمایندگان آذربایجانی با طرح مذکور و کم مسئولیتی شان و نیز ادعای نمایندگان فارسان و بروجرد و برخورد غیر مسئولانه آنان که با نگرشی تبعیض آمیز راه حل این بحران را مهاجرت ساکنینی می دانند که از عواقب خشک شدن دریاچه ارومیه متاثر می شوند، شایان ذکر است؛ عملی غیر قابل توجیه که دقیقا در مغایرت با اصل ۵۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران قرار می گیرد."

همزمان "اصلاح طلبان و هواداران جنبش سبز آذربایجان" در نامه ای که در وبسایت کلمه منتشر شد با اشاره به بازادشت های اخیر ضمن محکوم کردن آنچه "اقدامات نا بخردانه و غیر قانونی" خوانده شده از مسئولین مربوطه خواسته اند هر چه سریعتر نسبت به آزادی بدون قید و شرط زندانیان اقدام کنند.

اردشیر امیر ارجمند، سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید هم با انتقاد از برخوردهای امنیتی با مردمی که نسبت به خشک شدن دریاچه ارومیه معترضند، به سایت کلمه گفته است: "دولتی که دچار بحران مشروعیت است از همه چیز می ترسد. از شادی جوانان، از افطار کردن در پارک‌هاو همه چیز حتی آب دریاچه ارومیه را هم امنیتی می‌بیند."

مشاور ارشد میرحسین موسوی در زمان انتخابات در این مصاحبه تاکید کرده است: "رویکرد و برخورد مقامات با مسئله قومیت‌ها و مطالبات بر حق آنها با منافع ملی کشور منافات دارد. بجای ایجاد همبستگی و رضایتمندی از طریق گفتگو، تعامل و رعایت حقوق بشری و حقوق مصرع در قانون اساسی هموطنان آذربایجانی و دیگر اقوام در خصوص اموزش زبان مادری و غیره بحران افرینی می‌کنند، متهم و سرکوب می‌کنند و دقیقا این نوع رفتار است که زمینه سو استفاده احتمالی از جانب افراد و جریانات ایزوله ای که جایگاه زیادی در بین مردم ندارند را فراهم می‌کند."

مستمسکی برای تحرکات نامطلوب

موضوع اعتراض های روز شنبه در شهرهای مختلف آذربایجان در رسانه های حکومتی بازتاب چندانی نداشته است. وبسایت آفتاب از جمله معدود رسانه هایی بود که به موضوع اعتراض های دیروز ارومیه پرداخته است.

این وبسایت با اشاره به ناآرامی های روز شنبه ارومیه نوشته است: "این تجمع پس از آن شکل گرفت که از حدود یک هفته پیش‌، اس ام اس‌های گسترده‌ای با مضمون دعوت از مردم برای حضور در این تجمع پخش شده بود و حتی در روزهای آخر‌، پیامکی با این مضمون که مجوز تجمع نیز صادر شده است‌، منتشر شد که عاری از واقعیت بود."

آفتاب همچنین افزوده است: "این تجمع با برخورد نیروی انتظامی که خواستار پراکنده شدن شرکت‌کنندگان بود مواجه شد و در نتیجه درگیری‌هایی نیز پیش‌آمد و عده‌ای هم بازداشت شدند."

این سایت همچنین در تشریح آنچه "ناآرامی های ارومیه" خوانده شده، نوشته است: "هر چند در تجمعات شنبه، همه شعارها حول محور دریاچه ارومیه و نجات نگین فیروزه‌ای ایران بود اما عدم رسیدگی جدی و واقعی به مشکل خشک شدن این دریاچه می‌تواند مستمسکی برای برخی تحرکات نامطلوب در آینده باشد به ویژه آنکه لزوم احیای دریاچه‌، نه یک امر اختلافی و جناحی که مساله‌ای است که همه بر روی آن اتفاق‌نظر دارند و لذا پتانسیل تحریکات و تحرکات خارج از کنترل و فراگیر در آن وجود دارد."

روز آنلاین

قیام پنجم شهریور آذربایجان، جرقه «بهار ایرانی»؟

ارک قالاسی — Mon, 29 Aug 2011 14:25:30 GMT

قیام پنجم شهریور آذربایجان، جرقه «بهار ایرانی»؟

آراز افشار

ارک قالاسی - قیام تاریخی پنجم شهریور مردم آذربایجان بویژه شهر ارومیه همه نشانه های یک انقلاب مدرن فیسبوکی و اینترنتی بدون رهبریت متمرکز را که اخیرا در کشورهای عربی رخ داده و به بهار عربی مشهور شده را در خود دارد. برخلاف جنبش سبز که با الگوگیری از انقلاب های مخملی و با اعتراض به نتایج انتخابات شکل گرفت و عملا اصلاح طلبان و بویژه نامزدهای معترض یعنی موسوی و کروبی در نقش رهبری جنبش سبز قرار گرفتند، قیام خودجوش و بدون رهبری متمرکز مردم آذربایجان در اعتراض به نابودی محیط زیست و خشک شدن بزگترین دریاچه داخل ایران و دومین دریاچه شور جهان، کاملا از جنس انقلابهای موسوم به بهار عربی است. در این جنبش های مدرن، مردم از طریق شبکه های اجتماعی مانند فیسبوک و سایتهای اینترنتی و وبلاگها به صورت خودجوش و بدون هدایت شدن از سوی یک رهبری سیاسی متمرکز، قیامها را سازمان دهی می کنند. خواسته های جنبش به صورت خودجوش و توسط خود مردم و جوانان هدایت می شود.

قیام پنجم شهریور آذربایجان، جرقه «بهار ایرانی»؟

آراز افشار

موفقیت انقلابهای موسوم به بهار عربی در کشورهای تونس و مصر و اخیرا در لیبی، باعث افزایش روحیه جوانان در سرتاسر منطقه شده و به نظر می رسد سوریه متحد نزدیک جمهوری اسلامی مورد بعدی خواهد بود که همین موضوع می تواند به تحولات در خود ایران سرعت بیشتری بدهد و شاید حتی تکلیف جمهوری اسلامی زودتر از سوریه تعیین شود، اگر قیام آذربایجان به سرتاسر کشور گسترش یابد. هرچند گروههای سیاسی موسوم به سرتاسری هنوز در حمایت از قیام نوین آذربایجان دچار تردید هستند و هیچ واکنشی از خود نشان نداده اند ولی نشانه های زیادی وجود دارد که بدنه جنبش سبز و جوانان سرتاسر کشور به صورت خودجوش از قیام اخیر آذربایجان حمایت معنوی قابل توجهی انجام داده اند و منتظر گروههای سیاسی سنتی مثل اصلاح طلبان یا اپوزیسیون خارج از کشور نشده اند که این خود نشانه ای از وزش نسیم بهاری در سرتاسر جامعه است که مهمترین مشخصه اش، شهروند محور بودن و عدم اتکا به رهبری متمرکز سیاسی سنتی است.

مزیت انقلابهای بدون رهبری متمرکز بر انقلابهای مخملی در این است که چون این حرکتها وابسته به یک رهبری سیاسی نیست، کنترل آنها برای حکومتها دشوارتر است. به عنوان مثال جمهوری اسلامی توانست با حصر خانگی موسوی و کروبی عملا جنش سبز را از حرکت بازدارد. شاید آزادی تعداد زیادی از زندانیان سیاسی درست در شب اعتراضات در آذربایجان تصادفی هم نباشد و رژیم از گسترش این قیام به سرتاسر کشور نگران است و می خواهد مسکن های سیاسی به جامعه تزریق کند. حتی بعید نیست که در صورت گسترش این قیام در سرتاسر کشور، رژیم موسوی و کروبی را هم از حصر خانگی خارج کند تا آنها را دوباره در راس و رهبری این حرکت قرار دهد، تا شاید بتواند این انقلاب را کنترل و محدود کند ولی به نظر نمی رسد که دیگر چنین تاکتیکی هم مفید باشد و جوانان سرتاسر کشور به چیزی کمتر از برچیده شدن کامل بساط استبداد و دیکتاتوری راضی نخواهند بود.

مزیت دیگر این انقلابهای مدرن این است که چون هیچ رهبری سیاسی متمرکزی در راس آن قرار ندارد، هیچ کس نمی تواند انقلاب را بعدها به نفع خود مصادره کند. تجربه انقلابهای مخملی نشان داده که آنها قادر به ایجاد تحولات اساسی در جامعه نیستند. به عنوان مثال در اولین انقلاب مخملی در اکراین گروههای طرفدار غرب به قدرت رسیدند ولی در آزادی های سیاسی پیشرفتی جدی حاصل نشد و چند سال بعد مردم دوباره مجبور شدند تا یک انقلاب مخملی دیگر انجام دهند تا همان رهبران سیاسی طرفدار غرب را از قدرت اخراج کنند! این نشان می دهد که انقلاب مخملی نتوانسته بود که سیستم دموکراسی واقعی را در اکراین برقرار کند چون در آن صورت انتقال قدرت باید می توانست از طریق انتخابات به راحتی انجام شود و نباید نیازی به انقلابی دیگر می بود! همین ثابت می کند که انقلاب مخملی فقط می تواند راس هرم قدرت را جابجا کند ولی تحولی اساسی برای رسیدن به یک دموکراسی واقعی به سختی ممکن است. اگر ساده بگوییم، اگر جنبش سبز پیروز می شد، به خاطر حضور اصلاح طلبان و موسوی و کروبی در راس آن حرکت، در بهترین حالت نتیجه اش این می بود که موسوی رئیس جمهور شود و اصلاحاتی محدود در قانون اساسی انجام می شد تا قدرت رهبری و شورای نگهبان کاهش یابد ولی نظام معیوب سیاسی جمهوری اسلامی همچنان پابرجا می ماند.

نکته دیگر در قیام پنجم شهریور آذربایجان، حرکت محتاطانه و همراه با تردید شهر تبریز بود. این تردید و احتیاط نشانه ترس نیست بلکه نشانه درایت تاریخی این شهر تاریخ ساز آذربایجان است. تبریز، شهر انقلابها، با اتکا به تجارب تاریخی اش، نمی خواهد قدرت و پتانسیل اش را زودتر از موعد به نمایش بگذارد، تبریز می خواهد مطمئن باشد که هزینه ای که پرداخت خواهد کرد، ضربه کاری و نهایی را بر استبداد وارد خواهد کرد. در پتانسیل بالای تبریز همین یک نشانه کافی است که در مسابقات تیم «تراختور» دهها هزار نفر یکصدا شعارهایشان را سر می دهند و در بازی دربی اخیر هم شعارهای اساسی قیام اخیر آذربایجان در حمایت از دریاچه ارومیه یکصدا به صدا در آمد (1) و کافی است همان دهها هزار نفر به خیابانهای تبریز بیایند و همان شعارهایی را که در استادیوم سر می دادند، در خیابانها به صدا در آورند، تا به همین سادگی جرقه یک قیام چندصدهزار نفری در تبریز زده شود.

اما تبریز همچنان مردد و محتاط است، چون هرچند تبریز همیشه سنگر تسخیر ناپذیر آزادیخواهی بوده است ولی به خوبی می داند که تکلیف دیکتاتور در تهران مشخص خواهد شد و باید مطمئن شود که نسیم بهاری که از اورمیه وزیدن گرفته، در صورت تبدیل شدن به طوفان در تبریز، بقیه شهرهای ایران و بویژه تهران را هم تسخیر خواهد کرد. همانطور که در دوران مشروطیت پیروزی تنها با تسخیر تهران ممکن شد.

فرزندان ستارخان این بار نه با اسلحه جنگی بلکه با سلاح مدرن شبکه های اجتماعی قصد تسخیر تهران را دارند ولی برای آنکه مطمئن شوند که زمان مناسب فرارسیده و تهران آمادگی لازم برای پیوستن به این نسیم بهاری را دارد، لازم است که نشانه های مشخصی را از کنشگران مدنی و سیاسی مرکز دریافت کنند تا مطمئن شوند که این هزینه ای که داده خواهد شد، ضربه نهایی را بر استبداد وارد خواهد کرد. تبریز بر طبق سنت تاریخی اش، همیشه وقتی با تمام قوا وارد میدان می شود که از موفقیت انقلاب مطمئن باشد و راه را تا آخر می رود و در میانه راه پا پس نمی گذارد. در جریان مشروطه هم ستارخان وقتی قیام کرد که مشروطه خواهان در سرتاسر کشور در یاس و ناامیدی بودند و پرچمهای سفید بر فراز بامها به اهتزاز در آمده بود ولی ستارخان پرچمهای سفید تسلیم را پایین آورد و بیرق آزادیخواهی را برافراشت و آنرا تا قلب تهران و تا رسیدن به پیروزی نهایی پایین نگذاشت.

امروز هم اصلاح طلبان حکومتی پرچمهای سفید را بر بامها نهاده اند و کمپین عذرخواهی از دیکتاتور برای بخشش ظلمهایی که گویا بر مقام رهبری وارد شده را راه انداخته اند! به این امید که دیکتاتور اجازه شرکت آنها در انتصابات مجلس را به آنها بدهد! درست در چنین فضایی است که فرزندان ستارخان به میدان آمده اند و پرچمهای سفید را پایین کشیده اند و با شعار «اورمو گولو جان وئریر، مجلیس اونون قتلینه فرمان وئریر!» یعنی «دریاچه ارومیه جان می دهد، مجلس فرمان قتلش را صادر می کند!» پیام روشنی به اصلاح طلبان حکومتی دادند که این مجلس انتصابی و فرمایشی که میلیاردها دلار برای کمک به تروریستهای حماس و حزب الله هزینه می کند ولی حاضر نیست برای نجات بزرگترین دریاچه داخلی ایران و دومین دریاچه شور جهان بودجه لازم را تخصیص دهد، اصولا فاقد هرگونه اعتبار و مشروعیتی است که شما ملتمسانه کمپین طلب بخشش از دیکتاتور برای کسب اجازه ورود به این مجلس فرمایشی و فاقد استقلال و قدرت قانون گزاری واقعی را دارید!؟ فرزندان خلف ستارخان تحمل این درجه از خفت و خواری را ندارند و مردم سرتاسر کشور را به نپذیرفتن این ننگ و خواری و برافراشتن پرچم آزادی خواهی واقعی و مستقل از اصلاح طلبان حکومتی دعوت می کنند.

واکنش مناسب و مصمم کنشگران مدنی و سیاسی و قشر جوان سراسر کشور و بویژه تهران برای پیوستن به این مبارزه اصیل، به تردیدها و احتیاطهای تبریز پایان خواهد داد و جرقه انقلابی را که از غرب و از اورمیه شروع شده را به آتشی سوزان تبدیل خواهد کرد که شعله هایش پایه های ظلم و استبداد را در تهران خواهد سوزاند. نسیم بهاری انقلابهای عربی، همانطور که انتظار می رفت، پیش از همه به اهواز رسید و حالا به آذربایجان رسیده است. حالا سوال این است که آیا بهار عربی اهواز و بهار ترکی آذربایجان، به بهار فارسی، کردی، گیلکی، مازندرانی، ترکمنی، بلوچی ... و در یک کلام به «بهار ایرانی» تبدیل خواد شد یا نه؟ لازمه موفقیت این حرکت همراهی همه مردم و پایان دادن به تردیدها و اعتماد به شمه تاریخی فرزندان ستارخان در شروع انقلابها در زمان مناسب است.

موفقیت بهار عربی در تونس و مصر و اخیرا در لیبی، بهترین فرصت را برای وزیدن نسیم بهاری در ایران فراهم کرده است. امروز دنیا بی تردید با تمام قوا پشت سر آزادیخواهان در ایران خواهد بود. اگر غرب و جهان آزاد برای مداخله در سوریه به خاطر هم مرز بودن با اسرائیل تردید دارد، ولی برای مداخله در ایران که بزرگترین عامل بی ثباتی در منطقه و جهان است، کوچکترین تردیدی به خود راه نخواهد داد و رژیم هم به خوبی می داند که نمی تواند مردم را بی مهابا به گلوله ببندد و اگر فقط بخش کوچکی از خشونتهایی که امروز در سوریه در جریان است، در ایران روی دهد، غرب بی تردید با تمام قوا وارد عمل خواهد شد و همچون لیبی حتی در صورت لزوم با قوای نظامی بر عمر دیکتاتور در ایران پایان خواهد داد. همین مساله این نوید را به مردم ایران می دهد که بهارشان بیشتر شبیه تونس و مصر همراه با تلفات و هزینه کم خواهد بود و نه مانند لیبی و سوریه با به راه افتادن جنگ داخلی و تلفات زیاد. تنها باید بر تردیدها غلبه کرد و برای رسیدن به آزادی همراه و هم قسم شد.

(1): http://www.youtube.com/watch?v=RwcyImkXcVw

یاشا آذربایجان ، یاشا قهرمان اورموخالقی

ارک قالاسی — Mon, 29 Aug 2011 14:21:26 GMT

یاشا آذربایجان ، یاشا قهرمان اورموخالقی

آذرخش

ارک قالاسی - عزیزهم وطنلر: میللتیمیزین کئچن گونلردن باشلادیقی اورموگوُلو اعتراض حرکت لری و اورمودا خالقیمیزین قهرمانجاسینا اعتراض موقاویمت لری دونیانین مختلیف اوُلکه لرینده یاشاییان میللی مفکوره لی بوتون آذربایجان لیلاری سئویندیریب هیجانا گئتیرمیشدی . میللتیمیزین بوُیوک فداکارلیقلا باشلادیقی میللی قیام قارشیسیندا باش أئیمئک لازیم دیر.

یاشا آذربایجان ، یاشا قهرمان اورموخالقی

آذرخش

بوگوُن آذربایجاندا باشلانمیش میللی قیام و قیامچیلارین بیربیرلری ایله ایرتباطین یارادیب ساخلاماق اوچون ضرورت ایجاب ائدیرکی بوتون شهر لرده باشلانمیش و یا باشلانماقدا اوُلان حرکت لری تشکیلات لاندیرماق و واحید میللی قیام فورموندا ایره لی آپاریب هدایت اتمئگ اوچون اوُنئملی اوُلاراق هرشهرده اعتراض کمیته لری یارادماق لازیم دیر. بوکمیته لر اورمییۀ باشدا اوُلماقلا، تبریز و چئوره سی، ماراغا وچئوره سی، ارده بیل وچئوره سی ، آستارا ، موغان ، مشگین ، ساراب ، قزوین ، زنجان ، همدان ، اراک ساوه ، کرج ، تهران و چئوره سی و بوتونلوکله ایران آدلانان اوُلکه نین هربوجاقیندا و گوشه سینده یاشایان آذربایجانلی لاری واحید بیراعتراض کمیته سی نین گوُستریشی و اونون حاضیرلادیقی واحید شعارایله حرکت اتمه لری تشکیلات لانماق یوُلوندا ایلک آددیم اوُلابیلر.

1 ــ اورمییه دن باشلییاراق آذربایجانین بوتون شهرلرینده اعتراض کمیته لری نین یارانماسی .

2 ــ یئرلی اهالی طرفیندان یارانمیش اعتراض کمیته لری باشقا شهرلرین اعتراض کمیته لری ایله سیخی ایرتباط لار ساخلاماسی .

3 ــ هرشهرین اعتراض کمیته سی نین بیرنفرسوزچوسو" سخن گو" اوُلمالی وحرکتلر ، شعارلار سوُزچونون گوُستریشی ایله اوُلمالی دیر.

4 ــ اعتراض کمیته لری نین تنظیم له دیکلری شعارلارفقط و فقط آذربایجان میللی حرکاتی نین تانینمیش شعارلاری و اورمو گوُلونون قورتولوشو اساسیندا اوُلمالی دیر.

5 ــ وئریلن شعارلارتکجه اعتراض کمیته لری طرفیدن معیین اوُلونموش و سوزچو لرین گوُستردیکلری شعارلار اوُلمالیدیر و باشقا اینحرافی شعارلارا کئسینلیکله یوُل وئریلمه مئلی دیر.

6 ــ بئله لیکله اعتراض کمیته لری گئله جئک تشکیلات لانمانین ایلک آددیم لاریندان بیری اوُلا بیلر. عزیزهموطن لر: یوخارید قئید اوُلانلار تکجه بیر اونرگه دیر.

اللـــه اکبـــــــــــــر ، آفرین بر اورمیـــــــــــــــــه

ارک قالاسی — Mon, 29 Aug 2011 14:16:11 GMT

اللـــه اکبـــــــــــــر ، آفرین بر اورمیـــــــــــــــــه

یاشار گؤنئیلی

ارک قالاسی - بار دیگر نعره شیر مردان وزنان آزربایجان اینبار از دیار قهرمان اورمیه لرزه بر اندام راسیست انداخت .

مردم سلحشور اورمیه روز 5 شهریور حماسه ای دیگر بر دفتر تاریخ آزربایجان ثبت کردند.

دیروز اورمیه سراسر عشق بود ، سراسر اتحاد ، سراسر شور ، سراسر خدایی بود این شهر قهرمان آزربایجان .

اللـــه اکبـــــــــــــر ، آفرین بر اورمیـــــــــــــــــه

یاشار گؤنئیلی

مردم سلحشور اورمیه روز 5 شهریور حماسه ای دیگر بر دفتر تاریخ آزربایجان ثبت کردند.

دیروز اورمیه سراسر عشق بود ، سراسر اتحاد ، سراسر شور ، سراسر خدایی بود این شهر قهرمان آزربایجان .

ملت قهرمان اورمیه نشان دادند که هنوز آزربایجان همان آزربایجان قدیم است آنها نشان دادند که غیرت آزربایجانی دودمان حاکمیت راسیست اشغالگر را نابود خواهد کرد .

ملتی که با شعار ، اورمو گؤلؤ جان وئریر ، مجلیس اونون قتلینه فرمان وئریر نشان دادند که دره گرگهای آزربایجان در تبریز چقدر توانسته است حرکت ملی آزربایجان را برای روزهای آزادی وطنمان نزدیک کند .

ای فرزندان دلیر بابک خرمدین ، الله اکبر به این غیرت ، الله اکبر به این شرف ، حقا که نشان دادید که آزرباجانی هر زمان اراده کند هیچ قدرتی در دنیا جلودارش نیست .

من به عنوان یک آزربایجانی از تبریز قهرمان در مقابل شما آزادمردان شجاع سر تعظیم فرود می آورم . و باز به عنوان یک تبریزی به شما قول می دهم ، تبریزی را که من می شناسم این حرکت را ادامه خواهد داد . این پیامی است بر دشمنان آزربایجان ، این پیامی است بر کسانی که به خیال خام خود نقشه نابودی آزربایجان و آزربایجانیان را کشیده اند . هیهــات من الذله ، هیهات که دیگر سر ننهیم بر این ظلم ، حاشا که دیگر در مقابل شما ذره ای ترس بر خود راه ندهیم .

یاشار گؤنئیلی

آذربایجان را بشناسید

ارک قالاسی — Mon, 29 Aug 2011 13:51:27 GMT

نگاهی به حوادث اورمیه؛

آذربایجان را بشناسید

ارک قالاسی - دقایقی مانده به ساعت 6 بعد از ظهر جمعی از جوانان در نزدیکیهای چهارراه عطایی شروع به سر دادن شعار کردند: اورمو گؤلو جان وئریر - مجلیس اونون قتلینه فرمان وئریر، آذربایجان وار اولسون- ایسته میین کور اولسون، یا یا یا - شا شا شا - آذربایجان چوخ یاشا و ... در عرض چند دقیقه بخشی از مردم حاضر در پیاده روهای که منتظر چنین لحظاتی بودند، به جمع شعار دهندگان پیوستند. بعضیها در دستشان پلاکاردهای رنگی با تصویر دریاچه اورمیه و با شعار"اورمو گؤلو قوروماسین" و ... بود. کارشان درست بود! بسیاری از گوشه و کنار می دویدند تا خود را به جمع آغازگر برسانند. نیروهای نظامی و انتظامی حاضر از طریق بی سیمهایشان از مافوق کسب تکلیف می کردند. دستور برخورد و سرکوب صادر شده بود.

نگاهی به حوادث اورمیه؛

آذربایجان را بشناسید

در اولین برخورد نیروهای انتظامی با مردم دهها نفر با باتوم مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. خشونت لحظه به لحظه شدت می یافت. در اثر مقاومت تظاهرکنندگان چندین دستگاه موتورسیکلت نیروهای سرکوبگر واژگون شد. به زودی آتش و دود بلندی از موتورسیکلتها به هوا برخاست. اگر در همان دقایق اولیه تظاهرات آرام و کاملاً مدنی مردم توسط نیروهای نظامی با وحشیگری تمام مواجه نمی شد ، به جرات می توان گفت که تمامی خیابانهای اصلی شهر مملو از جمعیت تظاهر کننده می شد.

با افزایش نیروهای یگان ویژه در خیابان امام، عطایی، خیام، پنجراه و مرکز و ... چهره شهر کاملاً حالت جنگی به خود گرفته بود. صدای آژیر آمبولانسها از چندین نقطه به گوش می رسید. فضا پر از دود و گاز اشک آور شده بود. با وجود اینها مقاومت وصف نشدنی مردم معترض ادامه داشت. تقریباً می توان گفت همه کوچه های منتهی به خیابانهای اصلی توسط یگانهای ویژه مسدود شده بود. مردم در خیابانها و کوچه ها با نیروهای یگان ویژه درگیر می شدند و حالت جنگ و گریز تا چندین ساعت ادامه داشت. شعارها به طور پراکنده به گوش می رسید. بسیاری از جوانان به ناچار در مقابل شلیک گلوله های پلاستیکی و گاز اشک آور اقدام به پرتاب سنگ می کردند. دهها نفر از معترضین به دلیل سوزش چشمهایشان به خانه های مردم پناه می بردند. پیرزنی در حالیکه آب به دست و صورت دختر جوانی می ریخت " اللری قوروسون، ائولری ییخیلسین" می گفت! بعضی از جوانان در کوله پشتی خود پارچه هایی برای یاران خود نیز آورده بودند تا به هنگام پرتاب گاز اشک آور با آنها چشم و صورت خود را بپوشانند.

نیروهای لباس شخصی حضور سنگینی داشتند. در چند مورد که اقدام به دستگیری افراد می کردند با اقدام و هجوم سریع فعالین و مردم مجبور به آزادی فرد دستگیر شده می گشتند. نکته قابل توجه دیگر اینکه در بین تظاهرکنندگان بعضی از فعالین شناخته شده شهر نیز به چشم می خوردند.

در عصر روز ششم شهریور مردم اورمیه با رشادت تمام صحنه هایی به یاد ماندنی و تاریخی در دفاع از آرمانهای آذربایجان به ثبت رساندند. امید است که فعالین در نگارش جامع رویدادهای این روز مهم سهل انگاری نکنند.

+++

به جرات توان گفت که حجم تبلیغاتی و اطلاع رسانی سنگین فعالین ملی آذربایجان تقریباً همه دستگاههای اطلاعاتی، نظامی، انتظامی و اجرایی شهر اورمیه را متعجب و البته هراسان کرده بود. در روزهای گذشته نیروهای اطلاعاتی با احضار بعضی از فعالین حرکت ملی آذربایجان از آنها خواسته بودند که در تجمع 6 شهریور شرکت نکنند و حتی دیگران را نیز از شرکت کردن منع کنند! به اظهار آنها چنین حوادثی ممکن است به روند رسیدگی به مشکل کم آبی دریاچه اورمیه لطمه وارد کند! یکی از نیروهای اطلاعاتی به بعضی از فعالین گفته بود که در طی تنها 3 روز بیش از 550 هزار اس ام اس مرتبط با فراخوان پخش شده که این در سالهای اخیر بی سابقه بوده است. در روز جمعه به هنگام برگزاری روز قدس هزاران تراکت توسط عوامل برگزاری راهپیمایی روز قدس در بین مردم پخش شد که در بخشی از آن چنین آمده بود: از مسئولین و مدیران کشور می خواهیم تا هرچه سریعتر به مشکل کم آبی دریاچه اورمیه رسیدگی کنند تا بهانه به دست عوامل "پان ترکیست" نیفتد! غلامرضا حسنی در خطبه های نماز جمعه مردم را از شرکت در تظاهرات روز شنبه منع کرده و آن را کار عوامل ضد انقلاب توصیف کرد. اطلاعات در محل اداره خود برای بررسی موضوع فراخوان فعالین ملی جلسه ویژه ای با حضور اکثریت اعضای خود برگزار کرده بود. رادیو و تلویزیون استانی به دفعات به نقل از مقامهای استانداری و فرمانداری مردم را از حضور در خیابانها در عصر روز شنبه منع کرده بود. در صبح روز شنبه سپاه پاسداران جلسه ویژه ای برای بررسی و چگونگی برخورد با تظاهر کنندگان ترتیب داده بود. و اما ...

همه ارعابها و اقدامات همه عوامل اجرایی و نظامی و امنیتی شهر در عصر روز شنبه با حضور گسترده مردم آگاه نقش بر آب شد. اورومی ها علیرغم همه جوّ سازیها با حضور خود در خیابانها در ساعت مقرر و با مقاومت چندین ساعته خود در برابر نیروهای یگان ویژه و لباس شخصی به خوبی آگاهی ملی و حس مسئولیت شناسی خود را نشان دادند. انسان آذربایجانی ثابت نمود همان قدر که به مسائل فرهنگی و زبانی خود حساس است در جایگاه انسانی مدرن به همان میزان به محیط زیست و مسائل آن هم حساسیت دارد.

از یاد نبرده ایم که تمامی آذربایجان در سال 88 بدنبال حوادث مربوط به انتخابات ریاست جمهوری علیرغم تحریکات گسترده مخالفان حکومت ایران و اپوزیسیون در سکوت معنی داری به نظاره نشست. در آن روزها خیلیها سکوت آذربایجان را ناشی از ترس و رخوت ارزیابی کردند! اینک خیزش ملت آذربایجان در دفاع از هستی اش باید به دقت و درستی تحلیل شود. بهتر است هم آنهایی که در رأس حکومت قرار دارند و هم آنهایی که در جبهه مخالفت قرار گرفته اند، باید آذربایجان را آنطور که هست، خوب بشناسند و با آن به طرز شایسته و معقول برخورد کنند. امروز در آذربایجان نسلی عظیم با هویت تورکی اش قد علم کرده است که تنها برای حق تعیین سرنوشت خود نفس می کشد. نسلی شجاع، نستوه، در عین حال آگاه و تیزبین و دوراندیش! امروز همه جای آذربایجان همچون محله امیرخیز سنگری برای دفاع از هویت و هستی آذربایجان است.

امضا محفوظ

اورمو

آیا جمهوری اسلامی ایران در برابر خدا طغیان کرده است؟

ارک قالاسی — Mon, 29 Aug 2011 13:24:08 GMT

ارک قالاسی - مجلس شورای اسلامی طرح دو فوریتی نجات دریاچه اورمیه را رد کرد و شک در مورد عمدی بودن خشکاندن دریاچه را به یقین تبدیل کرد. یکی از نمایندگان هم پیشنهاد کرد که آزربایجانیها از این منطقه کوچ کنند. اینکه چرا ج .ا. ا. (جمهوری اسلامی ایران) با سیاستهای خود، مرگ عروس آزربایجان و نابودی محیط زیست آنرا رقم میزند بارها بحث و بررسی شده است. آنها سیاست زمین سوخته و کوچاندن آزربایجانیها و قطع حلقه اتصال دنیای ترک را هدف قرار داده اند.

این مقاله به بررسی سیاستها و عملکرد ج .ا. ا. در این رابطه از منظر دینی میپردازد.

آیا جمهوری اسلامی ایران در برابر خدا طغیان کرده است؟

این مقاله به بررسی سیاستها و عملکرد ج .ا. ا. در این رابطه از منظر دینی میپردازد.

ج .ا. ا. از سالها پیش در قالب جنگ نرم با هدایت عمده سرمایه های بخش عمومی و خصوصی به مناطق فارس نشین زمینه ساز مهاجرت آزربایجانیها به آن مناطق شده است بطوریکه هم اکنون درصد بالایی از ساکنین تهران را ترکها تشکیل میدهند اما مدتی است که پلان جنگ سخت را نیز اجرایی کرده اند و با خشکاندن عمدی دریاچه اورمیه , درصدد تسریع در پروسه مذکور میباشند.

ج .ا. ا. که خود را داعیه دار اسلام ناب محمدی آنهم در سراسر جهان میپندارد و ادعای عدالت طلبی آن گوش فلک را کر کرده است آیا میداند که تخریب محیط زیست آزربایجان بر خلاف آموزه های دینی و تعهدات قانونی از جمله اصل پنجاه قانون اساسی است؟ این اصل بیان میدارد که فعالیت اقتصادی که به تخریب غیر قابل جبران محیط زیست بینجامد ممنوع است.پس چرا ج .ا. ا. با سدسازی های غیر اصولی و هدایت فاضلابها به این دریاچه مرگ آنرا رقم میزند؟

فرمایش خداوند تامل برانگیز است " سخنانشان تحسین آمیز و دلفریب است اما خداوند از قلبشان آگاه است که بدترین دشمنان هستند و در زمین فساد کرده و کشت و زرع و نسل بشر را از بین میبرند و خداوند فساد را دوست ندارد"( سوره بقره آیه 204و 205).

ج .ا. ا. که علنا از زبان نماینده اش عنوان کرد که آزربایجانیها خانه و کاشانه خود را ترک نمایند آیا این کلام الهی را شنیده است "کسانی که با خدا پیمان بستند که خونریزی نکنند و انسانها را از شهر و دیارشان نرانند و بر خلاف این عهد , خون انسانها را ریختند و از دیارشان بیرون راندند جزای آنها ذلت دنیا و آخرت و شدیدترین عذاب الهی است" (بقره بخشی از آیه 84 و 85 ).

گویا این عملکرد ج .ا. ا. و در عین حال , فریب مردم با شعارهای اسلامی مطابق سنت الهی است."و نیز قرار دادیم که در هر دیاری روسای بدکار ستمگر با مردم آنجا مکر اندیشند و در حقیقت جز با خود مکر نمیکنند و به این هم آگاه نیستند"( انعام آیه 123) "و چون پیشوایان آن بعوض اطاعت , راه ظلم و تبهکاری و فسق در پیش گرفته اند آن حکومت و کشور محکوم به نابودی است" (بنی اسراییل بخشی از آیه 16). فرمایش حضرت علی هم موید این مطلب است که حکومت با کفر میماند اما با ظلم نمیماند.

تجربه چندین ساله عملا نشان داده که این حکومت اصلاح پذیر نمیباشد و دل بستن به اصلاحات , بیهوده است "هشدار دادن به آن فایده ای ندارد و خداوند بر گوش و دل آنها مهر زده و بر چشمشان پرده ای قرار داده که واقعیت را نمیبینند و عذاب بزرگی در انتظار آنهاست" ( بقره 5 و 6)

اما در همین کوران حوادث میتوان دوست و دشمن را شناخت " خداوند شما را نهی میکند از دوستی با کسانی که به جنگ و اخراج شما از شهرهایتان میپردازند و هر کس آنها را به دوستی بگیرد از ظالمان است" (ممتحنه 9)

بنابراین دل بستن به جریانات و احزاب فارس گرا و ضد تورک اعم از چپ و راست , محافظه کار و اصلاح طلب ,و ... خیانت به ملت آزربایجان است.

تنها راه رهایی ملت ما , گسترش گفتمان هویت طلبی در بین ملتمان میباشد تا با رشد آگاهی ملی , زمینه گسستن بندهای بردگی فراهم شود.خداوند در تایید سنت همبستگی دگرگونی اجتماعی , با تغییر درونی افراد میفرماید" خداوند حال هیچ قومی را دگرگون نخواهد کرد تا زمانی که خود آن قوم حالشان را تغییر دهند" ( رعد 11)

اویرنجی

آیا جمهوری اسلامی ایران در برابر خدا طغیان کرده است؟

قیام آذر بایجان وجدان تهران را دچار تلاطم کرده است

ارک قالاسی — Sun, 28 Aug 2011 14:58:51 GMT

قیام آذر بایجان وجدان تهران را دچار تلاطم کرده است

ارک قالاسی - قیام دو کلانشهر تبریز و اورمیه در آذربایجان به خاطر حفاظت از دریاچه اورمیه، غوغای خبری بزرگی در تهران برپا کرده است. در یکسو بیت رهبری، وزارت کشور، وزارت اطلاعات و نیروهای نظامی لحظه به لحظه در حال کنترل اخبار آذربایجان هستند و در سوی دیگر اهالی تهران که بیش از نیمی از آنها آذربایجانی هستند تحولات سرزمین مادری خود را زیر ذره بین قرار داده اند.

قیام آذر بایجان وجدان تهران را دچار تلاطم کرده است

در حال حاضر در تهران بصورت واضحی از ضرورت یک حرکت مردمی، همسو با شهرهای آذربایجان صحبت می شود.

براساس اخباری که دهان به دهان در تبریز می گردد، مردم می گویند که این اعتراضات تمام شدنی نیست و بزودی آتش آن سراسر خرمن ظلم در ایران را شعله ور خواهد کرد.

گفته می شود فضای شهر به شدت متشنج است و در اکثر معابر تبریز وانت تویوتاهای سیاه رنگ، همراه با نیروهای تا دندان مسلح رژیم در حال تردد هستند.

شاهدان عینی می گویند که تعداد مجروحان و بازداشت شدگان بسیار زیاد است.

خبر می رسد که جمع کثیری از خانواده ها، به شدت نگران عزیزان خود بوده و در حال سر زدن به بیمارستانها و کلانتریها هستند.

به نوشته های ذیل توجه فرمایید:

خروش آذربایجان

سال 88 بود که مردم تهران در اعتراض به نتایج انتخابات سیل جمعیت را به خیابان ها ریختند و این حرکت مردم تهران باعث شد که کم کم تمامی شهر های ایران شاهد حضور مردم معترض باشد.

امروز مردم آذربایجان در اعتراض به بی اعتنایی مجلس نسبت به خشک شدن دریاچه ارومیه به خیابان ها آمدند.حال نوبت مردم تهران است که این حرکت را دنبال کنند.ایجاد یک تظاهرات نیازمند یک برنامه ریزی است که هر چه سریع تر باید به فکر بود

از وبلاگ گرین سیتی

هم میهنان اگر امروز به آذربایجان پشت کنیم شاید زمان بعدی خیلی دیر باشد!

این همان اتفاقی است که منتظرش بودیم!

آغاز حرکت از نقطه ای که به تدریج همه گیر شود و امروز آذربایجان این کار را کرد

اگر امروز به آنانی که جان بر کف در مقابل اراذل مسلح در خیابانهای تبریز و ارومیه به نفع منافع ملی تظاهرات می کنند و گاز اشک آور استنشاق می کنند پشت کنیم آنها دلسرد می شوند

اگر چنین کنیم شاید به این زودی زمانی پدید نیاد که دوباره به هم بپیوندیم

شاید فرا دیر باشد!

از وبلاگ برای میهنم

هوشیار باشیم/ ارتش سایبری سپاه پاسداران در قبال قیام مردم آذربایجان چه نقشه ای را دنبال می کند؟

سپاه چپاولگر پاسداران به دلیل منافع اقتصادی خود و پولی که از ساخت سدهای بی رویه در آبریز دریاچه ارومیه به دست می آورد باعث شده تا این دریاچه تقریبا خشک شود.ضمنا سپاه پاسداران با خرید و فروش زمینهای اطراف سدهایی که می سازد به سود سرشاری می رسد.

مردم غیور ارومیه و آذربایجان هم در برابر این چپاولگری به پا خواسته اند.

ارتش سایبری سپاه پاسداران در چنین مواقعی با ارسال لینکهای تفرقه آمیز سعی می کند تا از پیوستن بقیه مردم ایران به این قیام جلوگیری کند تا بتوانند به راحتی این قیام را سرکوب نمایند.

وظیفه ماست که در برابر این توطئه هوشیار باشیم و از قیام دلیرانه مردم آذربایجان حمایت کنیم.

وبلاگ مثبت

بحران اکولوژیکی و مبارزه اجتماعی در ایران

ارک قالاسی — Sun, 28 Aug 2011 14:40:50 GMT

بحران اکولوژیکی و مبارزه اجتماعی در ایران

از: دکتر جلال ایجادی

استاد دانشگاه ـ فرانسه

ارک قالاسی - بحران اکولوژیکی و محیط زیستی از بحران اقتصادی و اجتماعی جدا نیست. تخریب وویرانگری جنگل، دریاچه، رود خانه، تالاب،هوا، آب وخاک بناگزیر نتایج منفی وگرانبار خودرا در زمینه های گوناگون بوجود میاورد. هنگامیکه طرفداران سیاست اکولوژیکی از منابع طبیعی دفاع میکنند، آنان با درک بازو گسترده، نه تنها به تعادل طبیعت وانسان، نه تنها به سلامتی انسان وهماهنگی با کیفیت زیستنگاهی توجه دارند، بلکه بعلاوه میدانند که ویرانی بافت طبیعی و میراث طبیعت منجربه مشکلات اقتصادی واجتماعی گشته وبیعدالتی و بیکاری وبی خانمانی وبیماری وافسردگی روحی را افزایش میدهد. ویرانگری های زیست محیطی در ایران بیسابقه است واین امر که ناشی از سیاست های ناهنجار حکومتی وفعالیت های اقتصادی وصنعتی موجود میباشد، بنوبه خود اثرات مخرب وکوبنده را بر جامعه وارد میاورد.

بحران اکولوژیکی و مبارزه اجتماعی در ایران

از: دکتر جلال ایجادی

استاد دانشگاه ـ فرانسه

نمونه ای از ویرانگری زیست محیطی در ایران وضع زاینده رود است. بخش بزرگی از 350 کیلومتر طول زاینده رود خشک شد، ماهیانش نابود شدند، آبهایش پاهای سی وسه پل را دیگر نوازش نمیکنند و تالاب گاوخونی بطور قطعی آخرین نفس هایش را میکشد. این فاجعه زیست محیطی زاینده رود بدنبال خود بحران های تازه ای را دامن زده ودر جامعه اعتراضات و ناخشنودیهای جدید مردم را بوجود آورده است. در بستر این بحران اکولوژیکی، بخشی از کشاورزان ازخانه وکاشانه رانده شده اند و بسرعت بیکاری افزایش یافته است. ما در دوران جدیدی از مبارزه در ایران مواجه هستیم: مبارزه اکولوژیکی برای عدالت اجتماعی ومحیط زیست سالم.

نگاهی به بحران اکولوژیکی

خشک شدن تدریجی زاینده‌رود به عنوان بزرگترین رودخانه مرکز ایران و تنها منبع آبی فلات مرکزی از سال 1387، ویرانی بیشه ها و پوشش گیاهی بخش‌های مهمی در کناره این رودخانه راافزایش داد. قطع جریان آب از شهر اصفهان به‌سوی شرق استان تا تالاب گاوخونی، آلودگی‌ها ی بیشماری بر جای گذاشت و محیط زیست را برای انسانها وحیات گیاهان و جانوران جانکاه نموده است. در این سالهاعلاوه بر خشکسالی تدریجی زاینده‌ رود وعلاوه بر استفاده کلان آب توسط صنایع مانند ذوب آهن وفولاد مبارکه وویلاهای بزرگ، ورود آلودگی‌های نفتی و فاضلاب شهری وصنعتی به شرق این رودخانه نیزبمرور افزایش یافته است. بعنوان نمونه دوسال پیش شکاف خط لوله 32 اینچی نفت خام "شرکت خطوط لوله ومخابرات نفت منطقه اصفهان"، منجربه آن شد تا تمام اطراف مسیر خط از جمله جنگل‌ها، خاک‌ها، کوه‌ها، باغات، درختان، چاه ها، یکصد وپنجاه روستا و آب رودخانه زاینده‌ رود دچار آلودگی نفتی شود. چهار میلیون لیتر نفت وارد رودخانه و محیط اطراف آن گشت و بیش از 13 میلیارد تومان خسارت فقط به منابع آبی استان وارد نمود.(برای این آماربه چهارمنبع در پاورقی رجوع شود).

خشکی بخش بسیار مهمی از زاینده رود وآلودگی‌های نفتی و صنعتی نه تنها صدمات جبران‌ناپذیری به اکوسیستم رود خانه و حیات انواع ماهی‌های زاینده‌رود وارد کرده، بلکه سبب شیوع بیماری‌های گوارشی و پوستی شده است. باید اضافه نمود با خرابی اکوسیستم منطقه وافزایش سیل جدیدی از گردوغبارها ی مرکز ایران و سایرآلودگی های اقلیمی، بسیاری از شهروندان دستخوش ناراحتی و فشار های روانی شده اند. چندی پیش رئیس شورای شهر اصفهان مطرح نمود که بدنبال بحران زاینده رود وضربه خوردن فعالیت کشاورزی بیش از ۳۰۰ هزار کشاورز از شرق استان به شهر اصفهان مهاجرت نموده تا بتوانند خودرا از وضعیت خراب اقتصادی نجات دهند. قطع آب، آبیاری کشت ها رامختل کرده و کشاورزانی که فعالیت اشان بآن وابسته بوده نتوانسته دوام بیاورند و ورشکست شده اند. رکود فعالیت اقتصادکشاورزی واجتماعی وتشدید عوامل نامساعد منجربه کاهش پنجاه درصد آمار گردشگران و خسارات جبران ناپذیرزیست محیطی شده است. با کم شدن گردشگران رونق فعالیت ها بهم خورده وتولیدکنندگان صنایع دستی اصفهان نیز به این سبب با مشکل بسیار حادی روبرو گشته اند

عامل اکولوژیکی خشکی زاینده رود که محصول مدیریت نادرست است، بطورمستقیم ورشکستگی کشاورزان استان اصفهان رابوجود آورد. تکنوکرات ها نه به قوانین طبیعت وزیست محیطی توجه دارند ونه به پیامدهای ناگوار اجتماعی و اقتصادی کشاورزان دقت میکنند. زندگی و شغل وحرفه بسیاری از مردم با محیط زیست و مسیر رودخانه ووجود آب گره خورده است. بعلاوه آب زاینده رود از دیرباز متکی بر سیاست توزیع آب میان کشاورزان وحق آنان استوار بوده است. تاریخ این پدیده اجتماعی وفعالیت کشاورزان و سهم اشان از آب زاینده رود رابطه ارگانیک باهم دارند. بحران در این محیط زیست به بحران در زندگی مردم منجرگشته است. بخش هائی از گفتگو با رئیس انجمن حمایت از کشاورزان اصفهان این رابطه حیاتی را نشان میدهد:

در مصاحبه با خبرگزاری مهر رئیس انجمن حمایت از کشاورزان اصفهان میگوید: "قانون توزیع عادلانه آب مصوب مجلس به طور مشخص و با جزئیات موارد را تعیین تکلیف کرده ولی ضعف شدید در اجرای این قانون توسط آب منطقه استان اصفهان زاینده رود را خشک و کشاورزان را ورشکسته کرده است. وی می افزاید که از دوران اردشیربابکان که نزدیک به دو هزار سال است آب طبیعی زاینده رود میان کشاورزان حق آبه دار تقسیم و برای آنها حق ایجاد شده و این آب متعلق به حقابه داران زاینده رود است که البته پس از الحاق آب تونل اول کوهرنگ که در مهرماه سال 1332 به زاینده رود انجام گرفت، هزینه های حفر آن از حق آبه داران 33 سهم زاینده رود طی قبضهای کوهرنگی توسط دولت دریافت شد که بر اساس مدارک موجود آب این تونل نیز متعلق به حق آبه داران است."(منبع در پاورقی)

برخلاف سنت تاریخی وشیوه رایج، در واقع یک میلیارد و180 میلیون متر مکعب آب تونل اول کوهرنگ و 370 میلیون متر مکعب تونل دوم کوهرنگ توسط دولت ووزارت نیرو تصرف شده است. این آب یا به آب مصرفی شهرداری ها وصنایع و خدمات وویلاهای خصوصی تبدیل شده ویا بابرداشتهای غیرقانونی آب توسط کشاورزان بالا دست رودخانه زاینده رود، چه قبل سد و چه بعد از سد زاینده رود، مورد استفاده قرارمیگیرد. باین ترتیب تمام بخش شرقی زاینده رود ازآب محروم شده و کشاورزان این منطقه پهناور به ورشکستگی افتاده اند. درواقع کشاورزان زیادی که دارای حق آبه هستند با این تقسیم ناعادلانه واین برداشتهای نامناسب وغیرقانونی از حقوق خود محروم شده اند.

رئیس انجمن حمایت از کشاورزان درادامه گفتارش یادآوری میکند: "قانون توزیع عادلانه آب به صراحت اشاره کرده است که هیچ کس حق ندارد در حریم رودخانه ها دخل و تصرف و یا مانعی در مسیر آن ایجاد کند و هر بالا دستی مسئول خساراتی است که از عمل غیر متعارف او به پایین دستی وارد می آید. جای تعجب است چرا مسئولان آب منطقه ای استان اصفهان که متولی رودخانه زاینده رود هستند بجای اینکه باید به جدیت در حفظ و نگهداری حریم رودخانه بکوشند در شهر اصفهان و شهرستانهایی که در مسیر زاینده رود است اختیار دار نیست و برعکس شهردارها و صنایع، کشاورزان بالا دست رودخانه اختیار دار هستند، چه اتفاقی افتاده که مسئولان آب منطقه از وظیفه خود قصور و دیگران باید آب را به نفع خود مدیریت و در آن دخل و تصرف کنند، در صورتیکه قانون چیز دیگری می گوید."

این گفته ها بروشنی نشان میدهد که مقامات دولتی ایران ومدیران اداری از قانون توزیع آب عدول کرده و خود منشا بحران بوده اند. اینان با حمایت از خواست سودجویان در تقسیم آب مداخله کرده وبا رشوه خواری وباندبازی اوضاع را پریشان نموده اند. توزیع آب تعادل و هماهنگی میطلبد وبعلاوه تمام کشاورزان مسیر رودخانه باید امکان بهربرداری داشته باشند، حال آنکه در بخش شرقی استان آب قطع شده است. مسئول حذف آب کشاورزان سیستم مدیریت دولتی است.

رئیس انجمن می افزاید: "با نبودن آب در زاینده رود بیش از 95 درصد کشاورزان اصفهان درآمدشان به صفر کاهش یافته و این به معنی بی پولی، بدبختی، ورشکستگی، فروش حیوانات اهلی، فروش لوازم منزل، فروش جهیزیه دخترهایشان، فروش ادوات کشاورزی و اسباب دستشان، عقب افتادن ازدواج ها و بالا رفتن سن ازدواج، مهاجرت به کلانشهرها، بزهکاری و لغزشهای اجتماعی ، سکته های نابهنگام بر اثر فشار بدهکاری و ... را در پیش داشته است." بعلاوه اواز"بی آبی و توزیع ناعادلانه آب و هزینه های سرسام آور حمل و نقل و تعرفه قبوض برق کشاورزی و گرانی سوخت و نبودن علوفه برای دام ها، خرید شیر زیر قیمت تولید به عنوان دغدغه های اصلی کشاورزان منطقه" نام برد و افزود "این کشاورزان با تمام این مشکلات برای دوری از تنش صبر پیشه کرده اند ، در صورتی که بیشترین شهدا، جانبازان و مفقودین از همین کشاورزان و روستائیان بوده و بیش از 95 درصدشان به پای صندوق های رأی رفتند و به وظیفه خود عمل کرده اند. " ( ۱۳۹۰/۰۱/۲۹ خبرگزاری مهر)

این گفتار ساده ودردناک بروشنی نشان میدهد که چگونه خطای بزرگ در مدیریت آب به فقر وبیچارگی مردم تبدیل شده و مناسبات اجتماعی رادستخوش گسسیختگی مینماید. اقدام و سیاست دولتی مردم تهیدست را بی چیز کرده و آنها را بطور قطع از مدار اقتصادی و اجتماعی به بیرون پرتاب میکند. کسانی که به نظام توهم داشته ودر حمایت آن کوشا بودند، امروز در روند انباشت سرمایه و تحکیم قطب ثروت، لگدمال شده و با فشار وبی اعتنائی بوروکراسی اداری مذهبی حاکم به حاشیه جامعه رانده میشوند.

اعتراض زیست محیطی صد هزار نفر علیه بی قانونی وویرانگری

بدنبال این بحران و بی توجهی کامل دولت اسلامی شهروندان کشاورز و برخی از شخصیت های فرهنگی باعتراض برخاسته وبشکل تازه ای مطالبات خودرا مطرح نمودند. باتوجه به شرایط دیکتاتوری موجود و نیز با توجه باینکه قوانینی در دفاع حق آبه کشاورزان وجود دارد شهروندان از راه قضائی وارد کارزار گشته اند. تا به کنون دررابطه با پرونده خشکی زاینده‌رود نزدیک صد هزار نفر دست بشکایت زده اند. اینان که قربانی تخریب محیط زیست بوده، از حق آبی خود محروم گشته ویا باخشکی رودخانه زیان دیده اند، علیرغم سانسور و سرکوب اعتراض خود را به یک اعتراض حقوقی زیست محیطی تبدیل نموده اند تا حقوق از دست رفته خودرا کسب کنند.

طبق گزارش روزنامه شرق نخستین جلسه رسیدگی به شکایت مطرح‌شده علیه مدیرکل آب منطقه‌ای اصفهان در مورد خشکی زاینده‌رود در شعبه یک دادیاری دادسرای عمومی انقلاب شهرستان اصفهان روز هفدهم مرداد سال 1390 برگزار شد و تعداد شاکیان این پرونده حقوقی طی یک روز از 850 نفر به 2200 نفر افزایش یافت. کشاورزان شرق اصفهان که بیشترین متضرران مالی این پرونده محسوب میشوند و در اثر خشکی زاینده‌رود کشت‌های بهاره و پاییزه خود را از دست داده‌اند، به جمع شاکیان پرونده پیوستند. البته به جز کشاورزان، در رابطه بااین فاجعه شخصیت‌های فرهنگی و هنری نیز امضای خود را به این شکواییه افزودند. بسیاری از شخصیت‌ها و اساتید دانشگاه اصفهان نیز از امضاکنندگان شکایتنامه میباشند. (روزنامه شرق درشماره 1316 خود درتاریخ 19 مرداد 1390 )

در آغاز جلسه دادگاه، قاضی پرونده دلایل طرح شکایت را از دو وکیل پرونده جویا شد. استفاده غیرمجاز از منابع آبی زاینده‌رود، عدم پرداخت حقآبه کشاورزان که بر‌اساس قانون سال‌های 1333، 1347 و پس از آن قانون سال 1361 به تصویب و تایید رسیده، همچنین دریافت هزینه احداث تونل نخست کوهرنگ از کشاورزان و اختصاص نیافتن حقآبه به آن پس از راه‌اندازی این تونل از جمله دلایلی بود که وکلای پرونده به قاضی دادگاه ارایه دادند. مدیرعامل خبرگان کشاورزی شهرستان اصفهان به عنوان شخص آگاه پرونده گفت: استفاده غیرمجاز از چاه‌های آب در حریم زاینده‌رود و همچنین پمپاژ آب از بیش از 400حلقه چاه در اطراف این رودخانه از عمده‌ترین دلایل کم‌آبی در سال‌های گذشته در استان اصفهان بوده است. محمدعلی دادخواه، وکیل پرونده نیز در جلسه دادگاه اظهار کرد: بر اساس کنوانسیون رامسر که یک پیمان بین‌المللی است باید آب حقآبه کشاورزان به آنها پرداخت می شده که این به معنای عمل غیرقانونی شرکت آب منطقه‌ای است. طبق قوانین داخلی و کنوانسیون‌های بین‌المللی که ایران هم آنها را پذیرفته، اقدام به خشک کردن و تغییر راه هر رودخانه ای خلاف قانون و جرم است وبنابراین سازمان آب در خشک شدن آب زاینده‌رود مقصر و متخلف است. دیدگاه این وکیل پرونده برآنست که چه قانون زیست محیطی در ایران وچه قوانین بین المللی، مدافع منافع کشاورزان بوده و دولت بعنوان عضو سازمان ملل متحد ملزم باجرای این قوانین است.(رجوع شود به مقاله محمد علی دادخواه)

در رد این گفتار، نماینده شرکت آب در دادگاه مطرح کرد هر اقدامی که در این مورد انجام شده براساس نظر استانداری اصفهان و ستاد مدیریت بحران استانداری بوده است و ادعاهای طرح شده در مورد استفاده غیرمجاز از منابع آبی زاینده‌رود کذب محض است. معاون رئیس‌جمهوری نیز بعد از برگزاری نخستین جلسات دادگاه شاکیان خشک‌شدن رودخانه زاینده رود، به نمایندگان آنها گفته است چرا مسئله خشک شدن زاینده رود را زودتر به اطلاع من نرسانده‌اید؟ به نوشته "تهران امروز"، معاون اول رئیس‌جمهوری در حالی از خشک شدن رودخانه زاینده رود اظهار نا آگاهی می‌کند که نوروز امسال بسیاری از کشاورزان روستاهای اطراف زاینده‌رود و گاوخونی به نشانه اعتراض تراکتور‌های خود را در صفی طولانی تا دروازه‌های اصفهان رساندند که این امربه واکنش نیروی پلیس منجر شد. این معاون بظاهر مسئولیتی درمدیریت امورنداشته و گویا فراموش کرده که ایران بر اساس دو کنوانسیون رامسر و وین، تعهدات جهانی دارد.

بابرآمد وسیع اعتراض های شهروندان اصفهانی، برخی از نماینده گان این رویداد خشک شدن زاینده رود را "مسئله ملی" ارزیابی نموده واز دولت تقاضای اقدام نمودند. برای انجام این امر براساس اصل ۱۲۷ قانون اساسی اختیارات رئیس‌جمهور و هیئت وزیران به فردی تفویض میشود که در مسائل بالا دستی و ساماندهی آب در استان و استفاده بهینه از آب در بخش کشاورزی بتواند اختیارات کافی داشته باشد، تا شرایط نابسامان ساماندهی شود. در همین ارتباط رئیس مجلس علی لاریجانی وزارت نیرو راجهت این اقدام تعیین کرده تا وارد عمل شود. جالب است که وزارت نیرو در شرایطی متولی رفع مشکل تامین آب زاینده رود شده است که هنوز به گفته برخی از نمایندگان مجلس، با «ساخت و سازهای غیرقانونی ویلاهای چند میلیارد تومانی» در حاشیه این رودخانه برخورد نکرده است وخود عامل بوجود آورنده این شرایط اسفناک است. این بازی های ناسالم نشان میدهد که حکومت اسلامی نمیخواهد وضع مردم بحران زده بهبود پیداکند. این بحران اکولوژیستی قابل پیشگیری بوده است زیرا عامل اقلیمی در این مورد فرعی بشمار میاید ومسئله اصلی بهم ریختن قواعد مدیریت آب واکولوژیکی و سواستفاده از منابع آبی میباشد. متاسفانه نه تنها بی لیاقتی و فساد وزارت نیرو، بلکه بی مسئولیتی و اغتشاش مدیریتی فرمانداری های این منطقه و سیاست خودسرانه و غیرعلمی دولت احمدی نژاد، نابسامانی های زیست محیطی و اجتماعی را گسترده کرده است. خشکی زاینده رود طی یکدوره طولانی در جریان است و مدیران دستگاه اداری ودولت از تمامی رویدادها آگاه بوده ودر واقع همین افراد هستند که ویرانگری را بوجودآورده اند. همانگونه که آقای دادخواه میگوید یکی از علل خشک‌شدن زاینده‌رود علاوه بر سدسازی‌ها، عدم رعایت قانون در حفر چاه‌ها در حاشیه رودخانه زاینده‌رود و همچنین پمپاژ آب به صورت غیرمجاز و درادامه آن عدم پرداخت حق‌آبه کشاورزان میباشد واو اعتقاد دارد که مسئولان خشک شدن رودخانه باید در مقابل کنوانسیون رامسر وپروتکل الحاقی به کنوانسیون رامسر پاسخ دهند. به گفته دادخواه بر اساس کنوانسیون وین به دلیل اینکه این معاهده و پروتکل الحاقی را دولت امضا کرده است، مشمول ماده 27 کنوانسیون می‌شویم و در این صورت هیچ دولتی حتی نمی‌تواند به عذر قوانین داخلی خود این معاهده را نقض کند.
در همان زمانیکه آقای دادخواه از کنوانسیون‌های موجود برای نجات رودخانه زاینده رود سخن به میان می‌آورد، سیاست دولتی به روش همیشگی خود ادامه میدهد. انتقال‌های غیرمجاز آب، سدسازی و حفر چاه‌هایی بدون توجه به قوانین مصوب محیط زیست کشور انجام گرفت ومیگیرد. کسانی که در سطوح گوناگون در راس مسئولیت ها قرارگرفته اند یادشان رفته است که با تصمیمات خود وسیاست های ناهنجار خود وچه بسا با رشوه گیری، این وضع کنونی را بوجودآورده اند. درحال حاضرزیر فشاراعتراض ها بناگاه مجریان طرح ها و مسئولان دولتی‌ برای نجات زاینده‌رود که قربانی صنایع شده، خواهان اقدام گشته وحتا قصد دارند با حفر تونل گلاب-بهشت آباد، به قیمت خشک‌کردن استان چهارمحال و بختیاری، زاینده رود و گاوخونی را زنده کنند. با اینگونه اقدام عجولانه وواکنشی علاوه بر مشکلاتی که دامن اصفهان را گرفته یک استان دیگرکه زندگی اهالی آن به کشاورزی وابسته است خشک می‌شود و به بیابان تبدیل می‌شود.

از سوی دیگر مسئولان درحالی قصد دارند آب رودخانه دز را ازچهارمحال به اصفهان بکشانند که پیش از این بخشی از این آب را که به طور طبیعی به اصفهان می‌رسید به قم فرستادند تا مشکل کم آبی صنایع آنجا را حل کنند. آقای باقرزاده کریمی کارشناس ارشد آبخیزداری و هم اکنون «معاون دفتر زیستگاه ها و امور مناطق» و «مشاور معاون محیط طبیعی» در سازمان حفاظت محیط زیست کشوریکی از دلایل کم شدن آب زاینده رود را در همین انتقال می‌داند و می‌گوید:«آب قم از سرچشمه‌های دز می‌آید یعنی قبل از اینکه وارد زاینده‌رود شود به اردکان، یزد، قم و چند شهر دیگر می‌رود.» از سوی دیگر به گفته او سرچشمه‌های رودخانه دز باید در مسیر زمین‌های کشاورزی زیادی را آبیاری ‌کند تا به زاینده‌ رود برسد. بنابراین بحران زاینده رود با این اقدامات نسنجیده پیشین در پیونداست و وضعیت کنونی با بهم ریختن راه آبهای طبیعی موجود، فقدان درک همه جانبه وهماهنگ با نیازها و نبود تحلیل ازنتایج اکوسیستمی به کلاف سردرگم تبدیل شده است.
ندانم کاری ها، فقدان یک درک درست وکامل، نبود مطالعات تخصصی ویا بی اعتنائی بآنها، عدم مدیریت درست سدسازی وتقسیم آب، فساد اداری و مالی ورشوه گیری وعدم احترام به قانون داخلی وبین المللی منجربه یک سیاست ضد زیست محیطی گشته واین امر زندگی اجتماعی و اقتصادی کشاورزان را بهم ریخته است. شکایتی که این روزها در دادگستری اصفهان در جریان است مربوط به کشاورزانی است که با خشک شدن زاینده رود بیکار شده‌اند وزندگی آنها به خطر افتاده است. به گفته «سید ناصر موسوی» نماینده مردم فلاورجان در مجلس شورای اسلامی هم اینک آب سهامداران که همان کشاورزان هستند به صنایع فروخته می‌شود و حتی یک لیتر آب به کشاورزان داده نمی‌شود. اعتراف این نماینده افشاگر دوروئی وبی اعتنائی رژیم است. این بی اعتنائی ها سالیان سال است که ادامه دارد، این رفتارها محدود به یک مدیر ویک سازمان اداری نمیشود. تمامی ماشین دولتی برخلاف منافع زیست محیطی عمل میکند و سیاست موجود جمهوری اسلامی به تخریب ادامه داده و بناگزیرنارضایتی ها را بازهم گسترش خواهد داد.

مبارزات اکولوژیستی، فصلی نوین

در ایران ما با برآمد یک مبارزه اجتماعی زیست محیطی مواجه هستم وبطور مسلم با اقدامات ویرانگرانه در سراسر ایران زمینه این اعتراضات گسترده تر خواهد شد. مبارزه فقط سیاسی نیست ، مبارزه تنها برای مطالبات اقتصادی نیست، مبارزه فقط پیکارزنان وبرای آزادی قلم واندیشه نیست، امروزمبارزه در ضمن برای اکولوژی و یک محیط زیست با کیفیت است. روشن است که در گذشته نیزطی مبارزات چنین رویدادهائی جلوه داشته اند، ولی آنچه تازه بنظر میاید سرآغاز فصلی دیگر است. سالیان زیادی است که نهاد ها وفعالان زیست محیطی علیه هرتخریب و تجاوز به طبیعت و فجایع اکولوژیستی مبارزه میکنند، مبارزه علیه اقدامات ویرانگر بخش خصوصی ودولتی با توجه به بودجه نازل و سرکوب وجاسوسی وبوروکراسی پیوسته با مانع روبروبوده وگاه متاسفانه فاقد اثربخشی است. چرا که این فعالیت ها اغلب پس از فاجعه انجام گرفته واز توان وگستردگی برخوردار نیستند. در دوره اخیر ما با تحول تازه ای مواجه هستیم وآن بروز مبارزه زیست محیطی واکولوژیستی مردمی، گسترده تر، میدانی وخیابانی است. روشن است که از دیدگاه جامعه شناسی زمینه نارضایتی هیچگاه به یک عامل محدود نمیگردد وپدیده ها در هم آمیخته وبا پیچیدگی عمل میکنند. ولی در بعضی تجربه ها حوادث با رنگ وبوی ویژه ای روی میدهند وگرایش برجسته ای بنمایش میگذارند. در برخی تظاهرات ویا اعتراضات اخیر ما با انگیزه اکولوژیکی بعنوان عامل اصلی ویا عامل مستقیم وبرجسته مواجه هستیم. البته این پدیده مبارزاتی در سالهای اخیربا بحران اکولوژیکی جهانی نیز در سطح بین المللی قابل مشاهده است. اختلافات وجنگ در زمینه تقسیم آب و رشد بیابانزائی، راهپیمائی وبست نشستن برای حفظ جنگل ها، تظاهرات علیه زباله ها وزائده های اتمی وغیره از جمله اشکال این مبارزه اکولوژیستی بوده است. در اروپا وامریکای لاتین ما بارها شاهد اینگونه حرکت ها بوده ایم. این شکل تازه اکولوژیکی باشکال مبارزاتی سیاسی حزبی وفعالیت نهادها برای اکولوژی بعد جدیدی می بخشد. در ایران نیز فصل جدیدی از مبارزه باز میشود واین فصل، فصل درخواست ها واعتراضات زیست محیطی واکولوژیکی میباشد، این مبارزه متنوع خودرا گاه میدانی وتوده ای و گاه حقوقی وانبوه نشان میدهد. البته ذهنیت شهروند ایرانی وفردسیاسی ایرانی هنوزبطرز برجسته حساسیت لازم اکولوژیستی را ندارد ونیازمند فرهنگ و آموزش در این زمینه است. ولی تحت تاثیر بحران زیست محیطی جهانی و کنفرانس ها وسمینار ها و رسانه ها ونیز ویرانگری های زشت زیست محیطی در ایران مانند مرگ تدریجی دریاچه ارومیه، خشکی دریاچه ورود و تالاب های فراوان و تخریب جنگل ها و آلودگی صنعتی و هوا، ذهن ها بیدار میشوند وبدین گونه زمینه مبارزات اجتماعی زیست محیطی فراهم میگردد. به دو مورد مبارزه اکولوژیکی زیر توجه کنید

در ایران فاجعه زیست محیطی بزرگ دیگر وضع دریاچه ارومیه است که بدلیل اقدامات انحرافی از قبیل ایجاد سی وپنج سد در اطراف آن و تعداد زیادی چاه عمیق بحرانی شده است. درحال حاضر با اجازه دولت ده سد دیگر در حال ساخته شدن است و با این وضعیت باتخریب مکانیسم های طبیعی، منابع اصلی تامین آب دریاچه ارومیه مسدود شده‌اند. این عامل در کنار کاهش شدید بارندگی در سال‌های اخیر و نیز تغییراتی که درگردش آب و فیزیک دریاچه در اثر احداث جاده میانگذر ایجاد شده، باعث کاهش شدید آب دریاچه و خطر خشک‌شدن کامل آن و نابودی تدریجی اکوسیستم منطقه شده است. برخی کارشناسان برآنند که آب دریاچه ارومیه در برخی نقاط آن تا ۱۰ کیلومتر پس روی کرده، بحران کنونی حیاتی است و با ادامه روند حاضر این دریاچه تا سه سال آینده خشک می‌شود. این خطر جدی باعث نگرانی شدید مردم و فعالان زیست محیطی ومدنی شده ودردوم آوریل 2011 خشم واعتراض نسبت به وضعیت دریاچه منجربه تظاهرات مهم در میدان آذربایجان تبریز و کنار دریاچه ارومیه گردید. تظاهرکنندگا ن با بطری های آب بسمت دریاچه ویا رود هائی که بسوی ارومیه میروند حرکت کرده وبطرز سمبولیک آب را دراین مکانها ریختند و خواستارباز شدن سدهای اطراف دریاچه شدند. تجمع‌کنندگان از جمله شعار می‌دادند: «سدها را بشکنید و دریاچه ارومیه را از آب پر کنید.». نیروهای پلیس و پاسدار بسرکوب دست زده وبیش از هفتاد نفر را بازداشت نمودند.

در مرداد ماه1390 طرح جدیدی برای نجات ارومیه در دستورمجلس آخوندی قرارگرفت. خبرگزاری «ایلنا» درگزارش خود بیان کرد که "جواد جهانگیرزاده" عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس در موافقت با تصویب طرح دوفوریتی آبرسانی به دریاچه ارومیه اظهار داشت که خشک شدن دریاچه ارومیه آوارگی ۱۴ میلیون انسان را به همراه خواهد داشت. در ماده واحده این طرح که به امضای ۶۶ نفر از نمایندگان مجلس رسیده، آمده است که وزارت نیرو مسئول وموظف است که طی سال ۹۰ حداقل یک میلیارد مترمکعب آب را برای صیانت از دریاچه ارومیه از راه های انتقال آب به طریق پمپاژ از رودخانه سیلوه در پیرانشهر به دریاچه ارومیه، ونیز باانتقال آب رودخانه ارس به دریاچه ارومیه از دو حوزه آذربایجان غربی و شرقی، انجام دهد. در مجلس 25 مرداد 1390 طرح مربوطه مورد بحث قرار گرفت ولی به تصویب نرسید. ادعای مخالفین اینستکه دولت فقط یک میلیون دلار برای رفع همه مشکلات گرد وغبار و آب های تالاب ها کشوری اختصاص داده وبنابراین طرح نجات ارومیه بسیار سنگین است وبودجه لازم ومتناسب وجود ندارد.( ۱۳۹۰/۰۶/۰۴ رادیو فردا). روشن است که درآمد هنگفت نفت بتاراج میرود وبکار نیازهای اساسی مردم نمی آید ودرمورد بهبود زیست محیطی، دولت تمایل برای سازندگی ندارد وهمین مبلغ ناچیزرا هم دریغ میکند. این بی توجهی عمدی موجب خشم بیشتر مردم گردید. باعدم تصویب طرح دوفوریتی مجلس برای آبرسانی به دریاچه ارومیه، فعالین مدنی و سیاسی آذربایجان برای بررسی راههای اعتراض به این عمل مجلس، به سازماندهی اقدام کرده و سپس در حین بازی فوتبال در استادیوم تبریز مردم باعتراض علیه تصمیم مجلس دست زدند. صدها نفر علیه دولت و برای بازگشت آب به ارومیه شعار دادند. مرد م از هرفرصتی استفاده کرده و فاجعه ارومیه را فریاد میزنند چراکه نابودی همیشگی این دریاچه یک بحران عظیم اجتماعی و اقتصادی وزیستنگاهی رادر پی دارد وبه سراسر ایران ضربه میزند.

با بحران اکولوژیکی زاینده رود درششم وهفتم نوروز امسال بسیاری از کشاورزان روستاها اطراف زاینده‌رود و گاوخونی به‌ویژه مردم کشاورز ورزنه با حدود 700 دستگاه تراکتور راهی اصفهان شدند تا اعتراض خود را به خاطر قطع حق‌آبه تاریخی ا‌شان به گوش مسئولان استان برسانند. کشاورزان سواربرتراکتورها باشعارهای ویژه به نشانه اعتراض علیه قطع آب، تراکتور‌های خود را در صفی طولانی تا دروازه‌های شهر اصفهان رساندند که به واکنش نیروی پلیس وپاسدارمنجر شد وپلیس اسلامی با اتهام "اغتشاش‌گر" برای پراکندن کشاورزان به گاز اشک آور توسل جست. رئیس "انجمن حمایت ازکشاورزان شهرستان اصفهان" حسین محمدرضائی در گفتگو با خبرگزاری فارس گفت: "کشاورزان در مورد تعیین تکلیف حق آبه های خود و گرفتن آب بهاره دوباره با قطار کردن تراکتورهای خود در چندین نقطه شرق اصفهان انزجار خود را به آب منطقه ای نشان دادند." (به سایت انجمن رجوع شود ۱۳٩٠/۳/۱) . از آن زمان، هر روز کشاورزان منطقه با تجمع تراکتورها در جاده اصفهان ورزنه و با جمع شدن در مقابل استانداری و سازمان آب منطقه‌ای اصفهان خواستار دریافت حق‌آبه خود هستند و تا کنون تنها تاثیر تجمع و ابراز نارضایتی‌های کشاورزان و دامداران مناطق شرقی اصفهان، برکناری مدیرعامل سازمان آب منطقه‌ای اصفهان بوده است. یک کشاورز ورزنه‌ای در مورد وضعیت فعلی بحران آب در این منطقه به خبرنگار "ایران‌نامه" گفت: « در فروردین که ما تجمع کردیم به ما گفتند که خسارات ناشی از خشکسالی را جبران می‌کنند اما تا حالا به کشاورزانی که تا 5 هکتار زمین دارند بین 200 تا 400 هزار تومان و از 5 هکتار به بالا 500 هزار تومان خسارت پرداخت شده، اما این پول هیچ دردی از ما دوا نمی‌کند و برای من که چند هکتار زمینم در حال نابودی است خیلی دردآور است که 200 هزار تومان به من صدقه داده‌اند. تازه می‌گویند این پول را فولاد مبارکه به شما داده؛ اینها حق آب ما را می‌برند و بعد می‌خواهند با این پول به ما حق سکوت بدهند». یکی از دامداران منطقه شرق اصفهان نیز گفت: « زمین‌هایمان که خشکیده و دلمان خوش بود به چهار- پنج تا گاو و گوسفندی که داریم. اما الان دارند به ما فشار وارد می‌کنند که دامداران روستایی اگر می‌خواهند تسهیلات بانکی بگیرند باید دامداری‌های خود را از بافت روستا بیرون ببرند و به "طرح هادی" در حاشیه روستا منتقل کنند. اما خیلی از روستاها که طرح هادی ندارد و اگر هم داشته باشند، ما در این قسمت زمین نداریم که دامداریمان را به آنجا منتقل کنیم. اصلا نگاه نمی‌کنند که ما در چه وضع و بدبختی هستیم. بیشتر روی زخم ما نمک می‌پاشند و می‌گویند این مصوبه وزارت جهاد کشاورزی است و دارند با زندگی ما بازی می‌کنند. خودمان و جوانان‌مان الان بیکاریم و جلوی اهل و عیال شرمنده ایم و کسی به درد ما نمی رسد.» (منبع در پاورقی)

سودجویان و حکومتگران آب را از کشاورزان دزدیده وتلاش دارند آنهارا به سکوت وادارند و درغیر اینصورت مورد سرکوب قراردهند. کشاورزان که هستی خودرا ازدست داده راهی دیگری جزادامه مبارزه ندارند. شکایت صدهزارنفری دردادگاه اصفهان یک پدیده جالب است. همزمان با تراکتورها، این مبارزه کشاورزان زاینده رود و شخصیت های فرهنگی ودانشگاهی در شکل حقوقی وقضائی خود بیان دیگری از مبارزه زیست محیطی برای برگرداندن آب است. هدف این کارزار محکوم کردن سیستم اداری دولتی غیر مسئولی است که حق آبه کشاورزان را نادیده گرفته وبا بی لیاقتی ورشوه وعدم تشخیص مسائل مهم اجتماعی این بحران را بوجود آورده است. از وزیر تا تمامی مدیران ریز ودرشتی که در هرم دستگاه هستند در بوجود آوردن این وضع وخیم دست داشته اند. آنها بی لیاقت بوده وشایستگی مدیریت را ندارند و باقصد عمدی و آگاهانه روند تخریب را ادامه میدهند. به دلیل از بین رفتن محیط زیست، این رودخانه و تالاب گاوخونی بطورجدی در خطر افتاده ومردمی که به این محیط وابسته اند هستی اجتماعی خودرا پایان یافته می بینند. پایان محیط زیست در این منطقه پایان تالاب ها و پرندگان و ماهیان وفعالیت کشاورزی وصید وشکاروگردشگری و پایان یک شیوه تولیدی ویک زندگی است. پایان محیط زیست این منطقه یک حادثه دلخراش وجبران ناپذیر است که سرآغاز یک بحران گرد وغبار درمرکز کشور است. این شرایط با نگرانی های مردم و خشم وافسردگی ناشی از آن، زمینه ساز یک مبارزه ویژه است. بازگرداندن آب و بهبود ساختاری آنچه ویران شده پاسخی به این مبارزات است.

فاجعه های زیست محیطی بیشماری در ایران درجریان اند. منابع تاریخی وفرهنگی وطبیعی ایران زمین دستخوش تاراج وتخریب است وحکومت جمهوری اسلامی ولایت فقیهی ورهبران آن نقش درجه یک را در این ویرانگری ها دارند. بدنبال سی وسه سال ستمگری اسلامی ویرانی جامعه ما ابعاد بیسابقه ای یافته است. مبارزه سیاسی وفرهنگی و صنفی اقتصادی علیه رژیم از ابتدای حاکمیت اش جریان پیدا کرد. ولی امروز با بحران اکولوژیکی در جهان وایران و این همه فاجعه در کشورمان هوشیاری زیست محیطی توسعه می یابد. ایران ما وارد فصل جدیدی میشود، فصل مبارزات اکولوژیکی. مبارزه اکولوژیکی رابطه میان انسان از یکسوواز سوی دیگر زمین وطبیعت را مورد پرسش قرارمیدهد. تجاوز و تعرض علیه محیط زیست باهدف نابودی طبیعت و کیفیت زندگی انسانی صورت میگیرد، این تعرض توام با نابودی سریع منابع طبیعی برای تولید انبوه وسود هرچه بالاترمیباشد. مبارزه اکولوژیکی خواهان برقرای رابطه درست ومتعادل بین انسان و طبیعت و مخالف روند تخریب منابع طبیعی ونیروهای سیاسی حامی وهمخوان تخریب میباشد. این مبارزه برای رعایت اصول اکولوژی سیاسی است. ما از تحلیل اینگونه ویرانگری های زیست محیطی که در تمامی ایران در دستور حکومت اسلامی قرارگرفته ونیز ازبرآمد جنبش ها باماهیت اکولوژیستی چنین نتیجه میگیریم که این خواست های زیست محیطی جزو خواست های بنیادی واساسی جامعه ایران است و نبود سیاست اکولوژیستی یک خطای بنیادی در برنامه سیاسی است. امروزیک برنامه سیاسی عمیق با روح و مضامین اکولوژیکی درآمیخته است. برنامه هائی که تحول ومدیریت جامعه ما را از امر اکولوژی جدا میسازند بطور قطع نادرست میباشند. منظور ما هنگامیکه از اکولوژی حرف میزنیم همان توسعه پایدار، همان اقتصاد اجتماعی، همان حفظ منابع طبیعی وهمان احترام به ارزش انسانی است. منظور ما تغییر در الگوی تولیدی ومصرفی موجود وتوجه به نسل های آتی است. لیبرالیسم ومارکسیسم وسوسیال دمکراسی و گرایش های ملی گراواسلامیستی فاقد پروبلماتیک اکولوژی سیاسی بوده وبه آن اعتنای جدی ندارند ومدل اجتماعی اقتصادی آنها متاثر از مولد گرائی میباشد. حال آنکه دیدگاه اکولوژیکی دیدگاهی گسترده و همه جانبه بوده وبرپایه همین بینش است که به اوضاع ایران باید توجه شود.

26/08/2011

idjadi@free.fr

« La crise et les luttes écologiques et sociales en Iran », Auteur IDJADI Dider, Paris, France

منابع خبری :

سایت "مردم سالاری"، 20/03/1387

خبرگزاری موج 18 آذر 1388

http://www.artmanforbluesky.blogfa.com/post-20.aspx

خبرگزاری مهر 29/1/1390

http://kabulpress.org/my/spip.php?article75248

روزنامه شرق، شماره 1316 ، مرداد 1390

http://www.jahannews.com/vdch6znz623n6kd.tft2.html

ایران نامه http://drshahinsepanta.blogsky.com/1390/03/04/post-614/

http://www.savepasargad.com/2011-August/sognameie-baraye-zayanderood.htm (محمد علی دادخواه)

عصبیتهای قومی فارسی و دریاچه اورمیه

ارک قالاسی — Sat, 27 Aug 2011 15:25:32 GMT

عصبیتهای قومی فارسی و دریاچه اورمیه:

نمونه رضا م. غیاث آبادی

ارک قالاسی - اخیرا رضا م. غیاث آبادی در نوشته ای مدعی شده است که برخی از عکسهای ماهواره ای دریاچه در حال احتضار اورمیه، جعلی اند و دولت ایران هیچگونه نقشی در خشک شدن این دریاچه ندارد.

عصبیتهای قومی فارسی و دریاچه اورمیه:

نمونه رضا م. غیاث آبادی

https://www.facebook.com/#!/ghiasabadi/posts/128415333921033?cmntid=128598227236077

کسانی که اندکی با تکنولوژی تهیه عکسهای هوائی و نرم افزارهای مربوط به تهیه و ظهور آنها آشنائی دارند، و مسائل محیط زیستی مناطق ملی ترک نشین در ایران و در راس آنها وضعیت دریاچه اورمیه را تعقیب می کنند یقینا به راحتی به این نتیجه می توانند برسند که عکسهائی که متاسفانه آقای غیاث آبادی محترم آنها را جعلی و قلابی و نادرست گمان کرده اند، کاملا اصل و دقیق و موثق اند. نگاهی به منابعی که لینک آنها را آقای قولونجو زحمت کشیده و پست کرده اند نیز برای هر ناظر منصف و معقولی که قصد گمراه نمودن و فریب افکار عمومی را نداشته باشد، برای رسیدن به همچو نتیجه ای بیشتر از کافی است. به نظر من حقایق در این مورد به قدر کافی معلوم اند و از آقای غیاث آبادی کمترین انتظارم آن است که ادعای نادرست خود در مورد جعل این عکسهای واقعی را با نوشته ای بسیار صریح تصحیح کنند، زیرا اصرار بر این ادعای نادرست و کاملا بی پایه، بیش از خود ادعا مضر است، هم از جنبه گمراه نمودن افکار عمومی، هم از جنبه تحریک عصبیتهای قومی فارسی بر علیه فعالین حقوق بشری و محیط زیستی ترک و آزربایجانی و هم از جهت خدشه دار کردن هویت و اعتبار روشنفکران و در راس آنها خود آقای غیاث آبادی.

در مورد دریاچه وان قطعا موضوعی بنام بحران خشک شدن سریع و یا گمانه هائی در باره نقش دولت و اقتدار سیاسی در آن وجود ندارد و هیچگونه داده و بحث آکادمیک جدی و یا در سطح جامعه و افکار عمومی در منابع ترکیه ای و بین المللی در این بابت - بر خلاف مورد دریاچه اورمیه- موجود نیست.

اینکه ادعا شده است افشاگری و روشنگری در باره این معضل و معضلات مشابه سوء استفاده از آنها است نیز متاسفانه بسیار نادرست و ناشی از پیشداوریهای معینی (احتمالا قومی و سیاسی) است. از قضا در نظامی بسته، تمامیت خواه، ناکارآمد و فاسد مانند جمهوری اسلامی ایران وظیفه روشنفکران و خیرخواهان مردم، در درجه اول متمرکز شدن بر رل و نقش و سهم نظام و دولت و مراکز قدرت در ایجاد و تشدید همچو معظلات فاجعه بار و پرسش و موشکافی و روشنگری و افشاگری در باره آنها است، نه پنهان کاری و آدرسهای نادرست دادن مانند نشان دادن این افشاگریها و روشنگریها به عنوان جعل و گمراه نمودن و فریب افکار عمومی و تطهیر نظام و دولت فاسد و ناکارآمد و یا استفاده از روشها و تاکتیکهای غیر اخلاقی و تخریبی مانند شیطان سازی از روشنفکران و فعالین حقوق بشری و سیاسی ترک و آزربایجانی با کاربرد کدهای دولتی و رسمی مانند عنوان پان ترکیست.

همچنین این ادعا بسیار ناخوش آیند است که گویا هیچ کس مسبب خشک شدن دریاچه اورمیه نیست. زیرا وضعیت کاملا بر عکس است و علاوه بر ناکارآمدی و فساد و سوء مدیریت عمومی نظام و دولت جمهوری اسلامی ایران، عوامل بسیار ریشه ای تر و سیاستهای راهبردی ای مانند استعمار داخلی و حتی نژادپرستی و امپریالیسم محلی در میان اند. معضل خشک شدن دریاچه اورمیه و کلا پس رفت سریع و سفالت روز افزون آزربایجان و دیگر مناطق ملی غیرفارس در همه شاخصهای توسعه، جدی تر از آن است که آنرا با داستانهای مادربزرگ بتوان درک و چاره یابی کرد.

وظیفه و مسئولیت یک روشنفکر فریب دادن نیست، متقاعد کردن است. در این امر نیز، ابزار او داده های موثق علمی و حقایق قطعی است، نه پیشداوریها و تابوها و حبس شدن در عصبیتهای قومی و .... همچنین وظیفه اخلاقی هر روشنفکر، دوری از کانونهای قدرت و ایجاد فاصله با ایدئولوژیهای رسمی و دولتی است. امری که متاسفانه عکس آن در برخورد روشنفکر محترم آقای غیاث آبادی با معضل و فاجعه دریاچه اورمیه مشاهده می شود. بویژه سعی ایشان برای تطهیر دولت ایران (هیچکس مسبب خشک شدن دریاچه اورمیه نیست) و به جای آن، مجرم نشان دادن روشنفکران و فعالین ترک (با وارد کردن اتهام جعل عکسهای اصیل دریاچه اورمیه به آنها و پست نوشته ای بی ربط در باره پان ترکیسم) کاملا مایوس کننده اند.

-------------------

رضا م. غیاث آبادی:

مقابله با معضلات و پیجویی راه‌حل برای آنها نیاز به بررسی منصفانه و معقولانه دارد. سوءاستفاده از معضلات موجود برای مقاصد دیگر و جعل چنین عکس‌هایی که دریاچه ارومیه را کم‌آب‌تر و دریاچه وان در ترکیه را پرآب‌تر نشان دهد، نه تنها کمکی به حل مسئله نمی‌کند که موجب عوام‌فریبی و گمراهی بیشتر می‌شود.

مقایسه عکس قلابی از دریاچه‌های ارومیه و وان با عکس واقعی همان‌ها در گوگل ارث. لطفاً خودتان درستی یا نادرستی عکس‌ها را در گوگل ارث بررسی کنید.

نمونه عکس قلابی و اصلی دریاچه ارومیه و وان را در لینک پایین ببینید. جاعل سعی کرده تا با رتوش جنوب دریاچه وان، آنرا پر آب نشان بدهد. آیا کمبود باران و خشکسالی آنقدر ناشناخته است که نیاز به دلیل آوردن دارد؟ صحت این عکسها را هر کس میتواند با گوگل ارث بررسی کند. مخالفت با ساختن سد و جلوگیری از هرز رفتن آب، مسخره‌ترین حرفی است که کسی می‌تواند در این شرایط بغرنج بیان کند و از آن ابزاری برای اعتقادات قومیتی یا نژادپرستانه استفاده کند. به تجربه دیده‌ام که آریاپرستان و ترک‌پرستان در جعل منابع هیچ تفاوتی با یکدیگر ندارند:

مادربزرگ می‌گفت وقتی علوفه تموم میشه، گاوها به هم چشم غره می‌رن. هیچکس مسبب خشک شدن دریاچه ارومیه نیست جز کمبود بارش. نمی‌دانم در بین این همه دریاچه خشکیده (از جمله هامون) چرا همه چسبیده‌اند به دریاچه ارومیه و سدهای آن. در حالیکه مجموع آب مخازن سدها (اگر لبریز باشند) حدود یک هزارم گنجایش دریاچه ارومیه است. یعنی اگر هیچ سدی در حوزه آبریز دریاچه نباشد، فقط یک هزارم آب دریاچه تأمین خواهد شد. عقل سلیم حکم می‌کند که در مواقع خشکسالی جلوی هدر رفتن آن میزان اندک آب گرفته شود و در پشت سدها ذخیره شوند

آتش در خرمن مسئولان خائن محلی آذربایجان

ارک قالاسی — Sat, 27 Aug 2011 14:39:19 GMT

آتش در خرمن مسئولان خائن محلی آذربایجان

ارک قالاسی - هر چقدر که به روز اعتراض (شنبه)نزدیک می شویم ترس و دستپاچگی حاکمیت مرکزی و علی الخصوص عوامل رنگارنگ محلی آن آشکارتر می شود.

خیلی جالبه در اورمیه که مرکز استان است همزمان هم استانداری و هم فرمانداری بیانیه می دهند و از ترسشان مردم را به راهپیمایی روز قدس دعوت می کنند!

آتش در خرمن مسئولان خائن محلی آذربایجان

در خبر دیگری استاندار آذربایجان شرقی از نمایندگان آذربایجان غربی انتقاد می کند!

نمایندگان خائن که در طی چند روز تماس آذربایجانیها با آنها تازه فهمیده اند که مردم آذربایجان خیانت آنها را بی جواب نخواهند گذاشت هر کدام مصاحبه ای از خودش در می کند و خبرگزاریهای مهم کشور مثل مهر آنرا منتشر می کنند گویا این نمایندگان رای مثبت به این طرح داده اند و اسم آنها اشتباهی در لیست مخالفان طرح قرار گرفته است.

بازهم در اورمیه از دهان یک رسانه ی وابسته به دولت در می رود که در جلسه شورای تامین استان بین نماینده اطلاعات و نیروی انتظامی اختلاف پیش آمده بر سر اینکه چرا پخش کنندگان اعلامیه های اخیر در اورمیه دستگیر نشده اند.

جناب دکتر خالقی نماینده محترم خلخال در مجلس از اینکه از اورمیه و شهرهای اطراف به او زنگ می زنند و به زعم او به او فحش و بدوبیراه می گویند و از اینکه آرامش تعدادی از نمایندگان مجلس از آنها گرفته شده شاکی می شود و پی درپی تکذیبیه در سایت وزین خودش قرار می دهد.

در تبریز دریک لحظه به سرشان می زند که یک تور ماهیگیری(ملتچی گیری) بیاندازند و حدود 30 تا ملتچی بگیرند.

و نهایتا در بازی تیراختور-بلدیه ما نفهمیدیم آنجا استادیوم سهند بود یا قرارگاه ستاد مشترک کل نیروهای مسلح کشور! نظامی، انتظامی، امنیتی، عقیدتی،اطلاعاتی همه آمده بودند! عوامل جیره خور با تیم ملی شان آمده بودند!

اینجاست که قدرت مردم آذربایجان مشخص می شود.این تازه شروع کاراست. ما که هنوز کاری نکرده ایم که این بنیان سست اینگونه به لرزه افتاده است.

وعده ما

شنبه 5 شهریور ساعت 6 بعد از ظهر

تبریز و اورمیه

آذربایجان، در سکوت ایران کشته میشود!

ارک قالاسی — Sat, 27 Aug 2011 14:32:09 GMT

آذربایجان، در سکوت ایران کشته میشود!

فرزاد صمدلی

ارک قالاسی - قتل دریاچه اورمیه، قتل آذربایجان است و قتل آذربایجان از سوی حکومت ایران، با هر منظور و مقصودی که صورت بگیرد به معنی قتل سراسر ایران خواهد بود.

آذربایجان، در سکوت ایران کشته میشود!

فرزاد صمدلی

ملت آذربایجان، در دفاع از حیات دریاچه اورمیه و در واقع حیات آذربایجان، هیچ نیت پنهانی و یا هدف مهلکی در سر ندارد. این ملت در طول تاریخ بعنوان آیینه تمام نمای حیات، اقدامات، روحیات و احساسات، سراسر فلات ایران و قفقاز ظهور و بروز کرده و هرگز منافع و حقوق به حق ملل و اقوام همسایه خود را نادیده نگرفته است.

حتی پس از کودتای سوم اسفند 1299 و خلع ید غیر قانونی از آخرین پادشاه قاجاریه و انتقال نامشروع قدرت سیاسی به خاندان پهلوی و شروع تبلیغات و تهاجمات فاشیستی بی سابقه علیه تورکها در ایران، آذربایجان توانست به رغم تحمل مظالم عظیم، همچنان سنگ زیرین تاریخ و فرهنگ ایران، ستون فقرات جامعه و اجتماع ایران و همچنین سر پر خرد و چشم آینده نگر این کشور باشد.

طی صد سال گذشته شاهکها و شیخکها، هزار و یک تلاش را برای تضعیف و حتی امحای فرهنگی و فیزیکی آذربایجان به معرض اجرا گذاشتند.

به رغم اینکه تحقیر شدیم، تحریق شدیم، تقتیل شدیم،... اما هنوز زنده ایم و نه تنها زنده ایم که روز به روز غنی تر، قدرتمندتر و متحدتر می شویم.

از آن روز که ستارخان و باقرخان بیرق آزادی را در تبریز برافراشتند و امواج انقلاب مترقی مشروطیت را حتی بر دورترین مرزهای ممالک محروسه قاجاریه کوباندند تا به امروز، آذربایجان همچنان مواج و متلاطم بوده و کانون حریت خواهی، مساوات طلبی و ترقی جوئی.

به جرات می توان گفت که نسل امروز آذربایجان، بسیار آزادیخواهتر، متحدتر، پیشروتر، مترقی‌تر، جسورتر، داناتر و آینده نگرتر از نسلهای پیشین این سرزمین کهن است.

آذربایجان در طول تاریخ حیات خود همواره به عنوان مهد و خاستگاه نجوم، فلسفه، حکمت، هنر، تولید، تجارت، موسیقی، ادبیات، تجدد و البته مبارزه و پیکار معروف بوده است.

چنین ملتی را هرگز نمیتوان فریب داد.

طی صد سال گذشته هیچ حکومتی قادر به فریب آذربایجان نشده است.

نه محمدعلی شاه، نه رضا شاه و نه محمدرضا شاه و نه سارقان انقلاب عظیم مردمی سال 57 قادر نبوده و نیستند که مسیر حرکت آذربایجان را در درازمدت تعیین کنند.

انقلاب مشروطیت، قیام آزادیستان، تاسیس حکومت ملی، قیام 29 بهمن، جنبش خلق مسلمان و قیام بهار سال 1385 به رغم همه انکارهای موجود از جانب قومگرایان حاکم، مهمترین حرکتهای ملی در سطح ایران بوده و انرژی عظیمی را در راستای سرنوشت این کشور آزاد کرده است.

بسیاری از این قیامها در شرایطی صورت گرفته که خفقان، همچون سرب سنگینی می کرده و آزادی همچون گوهری گرانبها در دست دیوان در اسارت بوده است.

اکنون فاز جدیدی در حال شروع است. تاریخ در حال ورق خوردن است. دریاچه ای که به عروس آذربایجان معروف است، دریاچه ای که چشم و چراغ آذربایجان است، دریاچه ای که قلب زندگی بخش آذربایجان است، از سوی گروهی از جانیترین و جاهلترین و خائن‌ترین افراد روزگار به قتل می رسد و در مقابل ملت آذربایجان نیز با درک مسئولیت خود، یک دل و یکصدا بسوی یک اعتراض عمومی، آرام و پر معنا حرکت می کند.

اکنون آذربایجان برای مبارزه علیه ممات خود، به پا خاسته است. مسئله، مسئله مرگ و زندگی است. مسئله بود و نبود است.

هر گونه بی تفاوتی به آینده دریاچه اورمیه، در حد خیانتی محض به مادر وطن خواهد بود. حیات دریاچه اورمیه تنها به خاطر آذربایجان نیست. مرگ دریاچه اورمیه در کوتاه مدت به معنی مرگ آذربایجان و در درازمدت به معنی مرگ بخش بزرگی از جغرافیای ایران است.

فراموش نکنیم که شهید احمد جواد در سرود ملی آذربایجان می گوید که به خاطر دفاع از ناموس وطن،هم می توان کشت و هم می توان کشته شد!

در حال حاضر مسئله دریاچه اورمیه و خیانتی که از سوی حکام تهران به وقوع پیوسته خطرناکتر از مسئله قره باغ اشغال در آذربایجان شمالی و جنایتی است که از سوی حکام ایروان حادث شده است.

مطمئنا چند یاغی داشناک را دیر یا زود، به زور سرنیزه هم که باشد از قره باغ بیرون خواهیم انداخت، اما چه کسی و چه قدرتی می تواند 10 میلیارد تن نمک کشنده موجود در بستر دریاچه خشکانیده شده اورمیه را جابجا کند؟!

این فقط آذربایجان جنوبی نیست که در خطر انفجار بمبهای نمکی قدرتمندتر از بمبهای اتمی است. اصلا بیایید از چشم برخی از دوستان فارس زبانمان به این قضیه بنگریم.

در صورت بی توجهی، شمال غرب ایران، یعنی سر ایران، یعنی حاصلخیزترین و پر جمعیت ترین بخش ایران نابود خواهد شد.

15 استان در میان مدت نمک سود خواهد شد و در دراز مدت کویری بزرگتر از کویر نمک و لوت در شمال غرب و غرب و مرکز ایران به منصه ظهور خواهد رسید.

کشورهای همسایه نیز از این فلاکت بزرگ زیست محیطی متاثر خواهند شد. همه چیز تحت تاثیر ذرات نمک، غبار مرگ و خاک مرده، خواهد مرد.

اینجاست که هر قوم ساکن در این فلات اعم از کرد و فارس و گیلک و عرب و ارمنی ، بدون هر گونه درنگ می باید وارد عرصه مبارزه شوند و دوشادوش مبارزان آذربایجانی خود با رژیم نمک نشناس تهران درگیر شوند.

قطعا میزان خطر تهاجم نمک موجود در بستر دریاچه اورمیه، از خطر حمله اشراف افغان و هجوم روس تزاری و قشون کشی عراق بعثی به ایران بسیار بسیار بیشتر است.

در این میان سیاستی که حکومت تهران و بسیاری از روشنفکران حکومتی و یا غیر حکومتی در طی دو دهه گذشته در پیش گرفته اند به صورت باورنکردنی ای در راستای سناریوی مرگ دریاچه اورمیه بوده است.

ساختن جاده خاکی درست بر روی گلوی دریاچه اورمیه، ساختن دهها سد و بند بر شاهرگهای منتهی به دریاچه اورمیه، احداث چاه های عمیق در اطراف دریاچه اورمیه، انتقال فاضلاب شهری و صنعتی به درون دریاچه اورمیه، صید فرصت طلبانه آرتیمیای بسیار گرانبهای دریاچه اورمیه و بدتر از همه سرکوب مدافعان محیط زیست در آذربایجان و بی اعتنائی و یا سکوت خائنانه در قبال آنچه که در برابر چشمشان در شرف وقوع است، حکایت آز آن دارد که در حال حاضر آذربایجان بصورت بی سابقه ای در معرض اجرائی شدن سیاست بسیار مهلک " زمین سوخته " قرار گرفته است.

در واقع تاوان بیداریمان را می پردازیم.

بیداری، حریت، استقلال و عدالت گرانترین کالای مطلوب بشریت در طول تاریخ بوده است.

راه بزرگی در پیش داریم...

نترسیم، نهراسیم و مرعوب نشویم.

درایت و فرهنگ بالای خود را همانند قورولتاهای عظیم قلعه بابک نمایان کنیم، صبور باشیم، مترقی عمل نمائیم، کاملا امیدوار باشیم و حتی دقایق مبارزه خود را با نیروی عشق، اتحاد، شادی و ایمان عجین کنیم و زن و مرد و پیرو جوان وارد معرکه شویم و بپذیریم که حیات آذربایجان همچون دم و بازدم برای ما مهم است.

در آن صورت است که تمامی آذربایجان تبدیل به قلعه جمهور خواهد شد، همچون چنلی بئل قوی و تسخیر ناپذیر خواهد گردید و همچون تبریز طوفانی نفوذ ناپذیر خواهد شد.

در چنین شرایطی است که بتدریج در میان ما رهبرانی چون بابک، کور اوغلو و ستارخان ظهور خواهند کرد.

بسیاری از این رهبران با قدرت، با درایت و با ایمان، هم اکنون نیز در میان ما هستند.

آنان یا در زندانها هستند و یا در خانه های خود.

تک تک آنان به سان خورشید های مشعشعی هستند که نامشان لرزه بر پیکر دشمنان آذربایجان می افکند.

بدانیم که هر کدام از آنان یک فرد نیستند بلکه نماد شجاعت، حقانیت و دردهای ملت کبیر آذربایجان هستند.

ما بدون آنان، در صحنه مبارزه همانند سربازان گمگشته، سرگردان مزارع مین خواهیم شد و تک تک، در گمنامی و تنهایی جان خواهیم باخت.

اگر می خواهیم محیط زیست آذربایجان و بخصوص دریاچه اورمیه را نجات دهیم،

اگر می خواهیم، سیل مواد مخدر را در آذربایجان سد کنیم،

اگر می خواهیم جلوی غارت و تخریب آثار تاریخی و ثروتهای ملی خود را بگیریم،

اگر می خواهیم فقر و بی عدالتی را در آذربایجان ریشه کن کنیم،

اگر می خواهیم سرزمینهای اشغالی مان را از اشغال بیگانگان رها کنیم،

اگر می خواهیم فرهنگ و تمدن و زبان و ادبیات خودمان را از چنگال شوونیزم نجات داده و غنی‌تر نمائیم،

اگر می خواهیم همانند یک انسان آزاد و مترقی در رفاه و شادی زندگی کنیم،

اگر می خواهیم خورشید تاریخ و مدنیت خویش را بر جهان بتابانیم،

باید همانند دو چشم خود، ارزش شخصیتهای ملی خود را بدانیم

...و فراموش نکنیم که بدون این بزرگان، آذربایجان قلعه ای است که بابک و کوراوغلو و ستارخان ندارد!

آذربایجان جنوبی با جهنم نمک و سونامی مرگی که ارمغان فاشیستها می

ارک قالاسی — Thu, 25 Aug 2011 13:03:25 GMT

آذربایجان جنوبی با جهنم نمک و سونامی مرگی که ارمغان فاشیستها می باشد، رودررو مانده است!

فرزاد صمدلی

ارک قالاسی - سوسک خطاب شدن ملت آذربایجان و ارایه یازده تئوری خفت بار در روزنامه ایران برای امحای نسل ملت آذربایجان، امروزه بیش از همه در فاز زیست محیطی و در قالب خشکانیده شدن دریاچه اورمیه، خشکانیده شدن تالاب انزلی، آلودگی شدید دریای خزر، آلودگی شدید رود ارس، پاشیده شدن غبار مسموم کارخانجات صنعتی در انگوران زنجان، مس سونگون، آلودگی حومه شهرهای مراغه و تیکان تپه، کاهش سریع وسعت مراتع در سراسر آذربایجان، انهدام تدریجی مناطق جنگلی بخصوص در ارسباران، آلودگی شدید هوای تبریز، اراک،... براحتی می توان مشاهده کرد.

آذربایجان جنوبی با جهنم نمک و سونامی مرگی که ارمغان فاشیستها می باشد، رودررو مانده است!

فرزاد صمدلی

نقل یک خاطره:

مکان: اردبیل- چهارراه سرچشمه

زمان: ششم خرداد سال 1385- حوالی عصر

به رغم برگزاری تظاهرات دولتی در محکومیت فرمایشی روزنامه ایران و تهدید اهالی شهر از سوی لباس شخصیها، هویت طلبان شهر با هدایت عباس لسانی موج موج وارد خیابانها شده اند و با مشتهای گره کرده و قدمهای استوار، د ر حال پیمودن مسیر تظاهرات و محکوم کردن فاشیزم و آپارتاید در ایران و به ویژه اقدام روزنامه رسمی دولت در سوسک خطاب کردن عموم تورکها و بالاخص ملت تورک آذربایجان هستند. در همین هنگام یکی از فعالین درمیان ازدحام جمعیت متوجه کودک ده- یازده ساله ای می شود که با تمام قوایش علیه شوونیزم فریاد می زند.

نزدیکش می شود و با صورتی نگران به وی می گوید:

- جانیم، سن ندن بورایا گلیبسن. بیلمیرسن بوراسی چوخ خطرلیدیر. سنین یاشین هله چوخ آزدیر. منجه سنه هر ندن اول، درس اوخوماق، گزمک، دولانماق و بئله جه دونیادا غمسیز غمسیز یاشاماق لازیمدیر. گئت ائوه جانیم- جیگریم. سنه ده بیر گون بو خیابانلاردا نوبت چاتار!

- یوخ عمی جان. بئله دئمه سن آلله. بو ناموس مسئله سیدیر. من گلمه دن قاباق شهادت غسلی ائله میشم!

جمعیت موج می زند و این کودک را از فعال هویت طلب مذکور جدا میکند.

آنچه که خواندید حکایتی واقعی از قیام اردبیل علیه حکومت آپارتاید در بهار سال 1385 است. همان سالی که تقریبا اهالی سراسر آذربایجان، بخصوص در شهرهای اورمیه، سولدوز، مشکین شهر، تبریز، اردبیل، کلیبر، اهر، زنجان و... به پا خاستند.

در این سلسله قیامهای ضد فاشیستی دهها تن شهید، صدها نفر مجروح، و هزاران جوان و نوجوان اسیر زندانهای مخوف آپارتاید شدند. چه جوانانی که همچون وحید داورپناه چشمهای خود را فدای آذربایجان نمودند، چه مادرانی که همچون سیاره رشت بری قلبشان را برای آذربایجان هدیه دادند و چه جوانانی که همانند بهزاد صبوحی نژاد جنازه شکنجه شده اشان در شاه گولی تبریز یافت شد.

در حال حاضر نیزدهها تن از بهترین فرزندان ستارخان، از جمله سعید متین پور، سعید مغانلی، سعید نعیمی، آیدین مغانلی،... در زندانهای اپارتاید در اسارت به سر می برند.

آنچه که آنروز ملت آذربایجان را وارد خیابانها نمود، مسئله دفاع از ناموس وطن و نیز مبارزه با رژیم و سیستمی بود که آذربایجان را کاردی در پهلوی ایران می دانست و می داند.

سوسک خطاب شدن ملت آذربایجان و ارایه یازده تئوری خفت بار در روزنامه ایران برای امحای نسل ملت آذربایجان، امروزه بیش از همه در فاز زیست محیطی و در قالب خشکانیده شدن دریاچه اورمیه، خشکانیده شدن تالاب انزلی، آلودگی شدید دریای خزر، آلودگی شدید رود ارس، پاشیده شدن غبار مسموم کارخانجات صنعتی در انگوران زنجان، مس سونگون، آلودگی حومه شهرهای مراغه و تیکان تپه، کاهش سریع وسعت مراتع در سراسر آذربایجان، انهدام تدریجی مناطق جنگلی بخصوص در ارسباران، آلودگی شدید هوای تبریز، اراک،... براحتی می توان مشاهده کرد.

آنچه که در شرف وقوع است طبیعت کشی بسیار مهلکی است که تمام آذربایجان را هدف گرفته و به مراتب کشنده تر و خطرناکتر از نسل کشی است. هدف انهدام تمامی آذربایجان است.

خشکانیده شدن دریاچه اورمیه یک سناریوی از پیش طراحی شده برای محو آذربایجان جنوبی است. آذربایجانی که به مرحله بسیار حساسی از بیداری ملی و هوشیاری اجتماعی رسیده و می تواند با حرکت بسوی آرمانهای ملی خود نه تنها تاریخ ایران بلکه خاورمیانه و جهان را تغییر دهد.

همین امر سبب شده تا دست کم از دو دهه قبل، تلاش خزنده ای از سوی فاشیستهای داخلی و مشابه بین المللی آنها در راستای فلج کردن آذربایجان جنوبی به عمل اید. آنها متوجه شده اند که هیچ چیز جلودار ملت پر توان، جسور، بیدار و اینده نگر آذربایجان نیست. به زعم آنها ویران کردن خانه آذربایجان تنها راه مهار ملت آذربایجان است.

یک دانش آموز دبیرستانی هم می داند که ریختن سنگ و خاک در آب دریاچه اورمیه و ایجاد جاده بر روی این دریاچه جهت احداث پل چقدر احمقانه و ابلهانه می باشد، از سوی دیگر یک دانشجوی سال اول مدیریت آب و آبخیزداری بخوبی می داند که بنای سدهای غیر کارشناسانه چه بلائی می تواند سر یک حوضچه آبریز بیاورد، همچنین یک دانشجوی پزشکی می داند که وارد شدن ذرات نمک در آب و خاک و باد چه تاثیر کشنده ای در حیات طبیعی دارد و نهایت اینکه یک چوپان هم می داند که اگر آب سدها باز شود، رودهای خروشان منطقه قادرند دریاچه اورمیه را مجددا پر آب کنند.

اما چرا همه آنچه را که دیگران در سطح اطلاعات عمومی می دانند حکومت تهران نمی داند؟!

حتما می داند. ممکن نیست که نداند. مسئله مسئله ارسال فضا پیما به ماه و مریخ نیست، مسئله بسیار ساده است.

شیر آب را باز کنید تا آب جاری شود.

آتا سؤزو:

یاتانی راحات اویاتماق اولار، اؤزونو یوخویا وورانی هئچ اویاتماق اولماز!

فاجعه ای که در آذربایجان جنوبی در حال کلید خوردن است قبلا در دریاچه های آرال در حد فاصل اوزبکیستان و قازاقیستان و نیز لوپنور در تورکستان شرقی از سوی دو رژیم دیکتاتوری شوروی و چین تجروبه شده است. نتایج کشنده این فجایع تکان دهنده می باشد.

اما با توجه به اینکه شمال غرب ایران از پرجمعیت ترین و حاصلخیزترین مناطق این کشور محسوب می شود و نیز باتوجه به اینکه در بستر دریاچه اورمیه 10 میلیارد تن نمک همچون بمب اتمی ساعتی ای منتظر انفجار می باشد، نتایج خشک شدن دریاچه اورمیه فوق فاجعه خواهد بود.

میزان بی اعتنائی حکومت ایران را طی 15 سال به این فاجعه زیست محیطی براحتی می توان مشاهده کرد.

در دو تجمعات مردمی سیزده فرودینهای گذشته هزاران تن به دفاع از دریاچه اورمیه پرداختند. رفتار دولت ایران با مدافعان محیط زیست آذربایجان و بخصوص دریاچه اورمیه همانند رفتار یک زندانبان با زندانی بود.

چرا آن همه طومار و نامه و تجمع اعتراض آمیز داخلی و خارجی نادیده گرفته شده است. چرا هرچه می گویند فقط باد هواست و هیچ اقدامی در مقام عمل مشاهده نمیشود؟!

از طرفی دیگر جملات اخیر و فاشیستی نمایندگان بجنورد و فارسان نیز در حین رد طرح دو فوریت لایحه دریاچه اورمیه انعکاس افکار فاشیستی این جماعت و آن حکومت در بریدن شاهرگ حیات آذربایجان می باشد.

یقین داشته باشیم که مرکز، هیچ کاری نخواهد کرد. چرا که شوونیزم به رغم همه ادعاهای دهن پرکن ناسیونالیستی و ایران محورش، منتظر مرگ بیمار بدحال دریاچه اورمیه، انتشار نمک و برپائی مجلس ترحیم و تعزیه و به اصطلاح "فدایت شوم" برای آذربایجان است.

ای آنهایی که می گفتید "اگر سر به سر تن به کشتن دهیم از آن به که کشور به دشمن دهیم".... کجائید؟!

ای آنهایی که مزورانه آذربایجان غربی را سرزمین اکراد می دانید، چرا حتی یک جمله از شما در خصوص نجات دریاچه اورمیه شنیده نشده است!

ای آنانیکه خود را سبز می دانید و جنبشتان را راس اصلاح طلبی ایران... بفرمائید که چرا خاموشید؟!

به نظر می رسد که فاشیزم به آخر خط رسیده و همچون زنگی مستی تیغ در دست گرفته و بر روی دریاچه اورمیه و در واقع شاهرگ حیات آذربایجان قرار داده است. فراموش نکنیم که این فاشیزم، هم حکومتی است و هم غیر حکومتی.

در این منطقه نزدیک به چهل سد و بند یا احداث شده یا در شرف احداث است. حقیقتا آنچه که در حوضه ابریز دریاچه اورمیه در حال وقوع است توطئه ای جنون آمیز برای نابودی آذربایجان است. این کار به مانند فرو کردن نیزه از درون شکم، برای کشتن فردی است که در پشت وی قرار دارد.

از هم اکنون باران نمک در بخشهای شرقی و جنوب شرقی دریاچه اورمیه شروع شده و برخی از روستاهای مجاور دریاچه، در معرض غبار مرگ و کوچ اجباری قرار گرفته اند. بر اساس گفته های مسئولین رسمی، 60 درصد دریاچه ای که روزی یکی از زیباترین مناطق جهان بود و در لیست مناطق حفاظت شده بین المللی قرار دارد بصورت باورنکردنی ای خشک شده است. باغها و اراضی کشاورزی خشک شده و اب شرب منطقه بتدریج در حال شور شدن است. آرتیمیای دریاچه ناپدید شده و هیچ حیوان و پرنده بومی و یا مهاجری قابل مشاهده نیست. حتی می توان مسافت بین جزیره ها را با اتومبیل و بر روی جهنمی از نمک پیمود. این سرنوشت تمامی آذربایجان طی چند دهه است.

هرگز و هرگز و هرگز نمی توان لحظه ای سکوت کرد.

رسما بصورت وقیحانه ای مدعی هستند که خشکسالی و یا تغییرات اقلیمی سبب این فاجعه شده است. این در حالی است که دریاچه های خواهر دریاچه اورمیه یعنی گویجه گول در ارمنستان و وان در تورکیه که از نظر جغرافیائی هم اقلیم یکدیگرند شاداب و پرابند.

سکوت در چنینی شرایطی، از جانب هرکس که باشد ذره ای توجیه ندارد و بصورت قطع مساوی با خیانت است.

شاید بتوان گفت که آذربایجان در طول حیات خود اکنون با بدترین، خطرناکترین و مهلکترین فاجعه خود روبرو شده است.

شاید بتوان گفت که در طول زمان، ناموس وطن تا این حد تحت مخاطره قرار نگرفته بود.

شاید بتوان گفت که طی اعصار گذشته آذربایجان تا به این حد نیازمند کمک اضطراری نبوده است.

شاید بتوان گفت که تقویم آذربایجان، هرگز شاهد توطئه وحشتناکی چون امروز نبوده است.

سکون و سکوت حاکم بر جامعه را با قدرت و قوت فرو بشکنیم.

هنوز دیر نشده است.

تسلیم تبلیغات فاشیتها نشویم.

اگر قلبها، قلمها و قدمهای خود را متحد کنیم می توانیم مجددا دریاچه اورمیه، این چشم زیبای آذربایجان را از خطر کور شدن نجات دهیم.

آذربایجان، منیم باختسیز آنام اوی...

آذربایجان هامیمیزی وظیفه باشینا چاغیریر.

گلین یولا چیخمادان قاباق، شهادت غسلی ائدک!

آذربایجان، منیم باختسیز آنام اوی...

آذربایجان هامیمیزی وظیفه باشینا چاغیریر.

گلین یولا چیخمادان قاباق، شهادت غسلی ائدک!

بگذارید دریاچه ارومیه خشک بشود !

ارک قالاسی — Thu, 25 Aug 2011 12:59:21 GMT

بگذارید دریاچه ارومیه خشک بشود !

حسن راشدی

ارک قالاسی - تلاش نماینده های آذربایجان هم بی فایده بود ؛ "نمایندگان مجلس در جلسه علنی دیروز ‌‌‍[25/5/90 سه شنبه] خود با 94 رای مخالف و 57 رای موافق با دو فوریت طرح انتقال آب برای نجات دریاچه ارومیه از خشک شدن مخالفت کردند "‌ (روزنامه همشهری 26/5/90 شماره 5480 )

با این آب پاکی که مجلسیها روی دست ملت آذربایجان و تمام انسانهایی که نگران خشک شدن آب دریاچه ارومیه بودند ریختند ، دیگر خیال همه باید از نجات این عروس آذربایجان راحت شود !

بگذارید دریاچه ارومیه خشک بشود !

حسن راشدی

آذربایجانیها برای چه می خواهند دریاچه ارومیه خشک نشود ، به قول موسی الرضا ثروتی نماینده بجنورد در مجلس شورای اسلامی : " آذربایجانیها از اطراف دریاچه ارومیه بروند و کار دیگری بکنند ..." !! (1)

رای منفی اکثریت نمایندگان مجلس به طرح دو فوریتی نجات دریاچه ارومیه نشان داد که نباید آذربایجانیها منتظر معجزه ای از این امام زاده باشند ؛چرا که در سال 1385 هم دیدیم در پی اعتراض سرتاسری ملت آذربایجان به توهین سخیف روزنامه دولتی " ایران " به آنها ، مجلس از تصویب لایحه ای که توهین به قومیتها را جرم به حساب آورد و در بیشتر کشورهای جهان هم جرم محسوب می شود سرباز زد !

ظاهرا خشک شدن دریاچه ارومیه که سونامی نمک را به دنبال خواهد داشت و آذربایجان را به کویر نمک تبدیل خواهد کرد نه تنها اکثریت نمایندگان مجلس را نگران نمی کند ، شاید هم عده ای از این حادثه بدشان نمی آید که در صورت افتادن چنین اتفاقی آذربایجانیها بجای کشت و کار در اطراف دریاچه ارومیه و دیگر نقاط آذربایجان و سکونت در شهرهای تبریز ، ارومیه ، اردبیل ، زنجان و ... ، می روند کویرهای مرکزی را آباد می کنند و شهر های جدیدی در مرکز ایران ساخته می شود !

خشک شدن دریاچه ارومیه زیاد مهم نیست ، مهم آن است که آب رودخانه زاینده رود اصفهان کم نشود که پروژه احداث سومین سد و تونل انتقال آب رودخانه کارون برای پر آب کردن آن که به " تونل سوم کوهرنگ " مشهور است در حال اجرا است و با حفاری5/23 کیلومتر تونل از میان کوههای سنگی در سخت ترین شرایط با هزینه های چند هزار میلیاردی ، که حفاری آن 17 سال طول کشیده و قرار است امسال به بهره برداری می رسد ، بهره برداری آن عقب نیفتد ! (۲) ب

به راستی اگر دریاچه ارومیه در میان مناطق اصفهان و شیراز بود آیا باز اکثریت مجلسیان با طرح دو فوریتی آن برای جلوگیری از خشک نشدنش مخالفت می کردند و جناب آقای موسی الرضا ثروتی نماینده بجنورد و ثروتیهای دیگر جرئت داشتند بگویند اصفهانیها و شیرازیها از اطراف این دریاچه بروند در جای دیگری کار پیدا کنند ؟!

جالب است که مخالفین طرح دوفوریتی دریاچه ارومیه در مقابل نگرانی از خشک شدن این عروس زیبای آذربایجان و تبدیل شدن مناطق حاصلخیز آذربایجان به کویر نمک و بی حاصل و آواره شدن 14 میلیون نفر از مردم آذربایجان (3) ، به چند دریاچه مانند کوچک مرکزی و داخل کویری که کم آب شده اند و احتمال خشک شدن آنها است اشاه کرده اند ! و این در حالی است که حتی در صورت خشک شدن این آبگیرها هیچ آسیبی به زندگی مردم مناطقی که اصولا محل زندگی و کار آنها صدها کیلومتر با چنین مکانهایی فاصله دارد نمی رسد و در اطراف چنین آبگیرهای کویری کشاورزی و یا زندگی شهری وجود ندارد و در صورت خشک شدن آنها، فقط مقدار اندکی به کویرهای بزرگ و بی آب و علف مرکزی افزوده خواهد شد !

براستی ، برای اکثریت نمایندگان مجلس و دولتمردان و مسئولین کشوری ، آذربایجان و ملت آذربایجان و آواره شدن 14 میلیون انسان آذربایجانی به اندازه کم آب شدن آب رودخانه زاینده رود اصفهان ارزش و اهمیتی ندارد ؟!

(1) http://iwww.khabaronline.ir/news-168160.aspx سایت خبر آنلاین

(2) http://irna.ir/NewsShow.aspx?NID=30444878 خبر گزاری جمهوری اسلامی (ایرنا )

۳http://karmandnews.ir/shownews.aspx?ID_News=20455)

مجلس در راس همه امور آنتی آذربایجانی

ارک قالاسی — Tue, 23 Aug 2011 19:32:28 GMT

مجلس در راس همه امور آنتی آذربایجانی

ج. آتابی

ارک قالاسی - زمانی که 17 ، 18 ساله بودم ، مصاحبه ای را از یکی از اساتید بزرگوار و دلسوز آذربایجان گوش می کردم که در آن مصاحبه از آذربایجان و زخم دیرینه آن صحبت میکرد . زخمی که شوونیسم فارس و تمرکزگرایان همواره در پی نمک پاشیدن روی آن بودند . در آن مصاحبه ایشان از قیامهای هویت طلبی آذربایجان و سرکوب وحشیانه آن توسط دولتهای مرکزی می گفت . و پس از ذکر هر کدام از این جریانها ، اصطلاحی را تکرار می کرد . بارش بی امان خون ، از زخم آذربایجان .

مجلس در راس همه امور آنتی آذربایجانی

ج. آتابی

آن روزها هضم این گفته ها برایم آنقدر دشوار بود که گاهی در صداقت ایشان شک می کردم . آخر جوانی بودم تحت تاثیر هجمه های تبلیغاتی دولت مرکزی که از هیچ فرصتی برای تبلیغ خود دریغ نمی کرد . حتی دیوارهای شهرمان پر از تبلیغات ایرانی و اسلامی بود . برادری ، برابری ، مساوات ، اسلام رحمانی ، ایران یکپارچه ، و شعائر دروغین اصلاحات ... با همان شور و شوق جوانی در ستادهای انتخاباتی مچلس پنجم و بعدها ششم ، فعالیت می کردم . فکر می کردم اگر نماینده خود را به مجلس بفرستیم ، آذربایجانمان بهشت روی زمین خواهد شد . آخر شنیده بودم که مجلس در رأس همه امور هست ! . یعنی هر گره کوری را می توان بدست مجلس و وکلای خودمان در آنجا باز کرد . کم تجربگی و سادگی ام دلیل اصلی کارهایم بود . بهتر بگویم اعتمادی که به مجلس و نماینده های شهرمان داشتم ، مرا بیش از پیش به فعالیت در این حوزه وا می داشت . چند سالی گذشت و من هم مثل دیگر جوانان دهه شصتی حساب کار دستم آمد . معنی انتخاب و انتصاب رو فهمیدم . اینکه من و امثال من ، اگر خودمان را بکشیم و صبح تا شب فعالیت انتخاباتی کنیم ، پشیزی ارزش ندارد . منتخبین از سوی دولت مرکزی انتصاب می شوند و غلام و بنده حلقه به گوش دولت مرکزی می مانند . و اینجاست که آن استاد بزرگوار می فرمودند که از زخم دیرینه آذربایجان خون می بارد .

نگاهی مختصری که به این محفل فارسیزم و سیاستهای آن در قبال آذربایجان میکنیم ، متوجه می شویم که (( آری ، مجلس در رأس همه امور آنتی آذربایجانیست )) . از مسائل کوچک گرفته تا سیاستهای بلند مدت که همواره با همراهی عمال خود در آذربایجان به سرانجام رسانده اند . برای مثال می توان به عدم اجرای اصول 15 و 19 قانون اساسی پس از 33 سال اشاره کرد . در طی این مدت ، منتخبی از آذربایجان در آن محفل نبوده است که حتی طرحی را در این زمینه به صحن علنی مجلس ببرد . چون اجازه این کار را ندارند . و یا سیاستهای تغییر نام شهرها و مناطق آذربایجان و محدود کردن جغرافیای سیاسی آذربایجان با تشکیل استانهای جدیدی مثل اردبیل ، زنگان ، قزوین و استانهای جدیدی که لایحه شان روی میز کار مجلس است . استان شمس ، استان موکریان و .... که با هدف حذف نام آذربایجان از این مناطق انجام گرفته است. در حالیکه در دیگر تقسیمات مثلا خراسان ، هر قسمت از آن نام خراسان را با خود یدک میکشند

واقعه 85 با تمام تلخیهایش که اعتراض میلیونی ملت آذربایجان را به همراه داشت ، نیز جزو لیست سیاه مجلس فاشیستی ایران است. آن هنگام که هزاران عاشق دلسوخته زبان و هویت ترکی آذربایجانی ، در دفاع از کیستی خود ، در دفاع از هویت خود و زبان مادری خود ، به خیابانها آمده و اعتراض خود را به کاریکاتور توهین آمیز روزنامه دولتی ایران اعلام داشتند ، باز این محفل فارسیزم که تحمل هویت طلبی و هویت خواهی آذربایجانیان را نداشتند ، درصحن علنی مجلس کفن پوشیده و خواستار اعدام هویت طلبان بودند. جرثومه هایی چون کواکبیان که تنها کارشان دم تکان دادن برای اربابان خودشان است ، به خودشان جرأت داده و هویت طلبان آذربایجانی را عوامل موصاد معرفی کرده اند . بحث تخصیص بودجه استانها زخم دیگری است بر پیکره آذربایجان . که بودجه تنها یک استان اصفهان ، مساوی است با بودجه سه استان آذربایجان غربی و شرقی و اردبیل . اینجاست که می گوئیم مجلس در رأس تمام امور آنتی آذربایجانیست .

عمق فاجعه خشکی دریاچه اورمیه ، بر هیچکس پوشیده نیست .همگان از اهمیت زیست محیطی این دریاچه آگاهند . بزرگترین دریاچه شور جهان ، با خاصیتهای لجن درمانی آن ، و هزاران مشخصه ارزشمند که جای شمارش آنها نیست ، در آستانه نابودی کامل قرار گرفته است . تنها گناه این دریاچه و ساکنان اطراف آن اینست که در محدوده جغرافیایی آذربایجان قرار گرفته اند . آذربایجانی که همیشه ایام همچون خاری در چشمان به اصطلاح متفکرین پان آریائیسم و پان فارسیسم و محفل شورای اسلامی آنها بوده است . چون نخواستند هویت و زبان خود را بدست فراموشی سپرده وهویت و زبانی جعلی و ناقص را قبول کنند .وکلای بی لیاقت آذربایجان که تقریبا یک سوم کرسی های مجلس را در اختیار دارند ، نیز خواستشان نابودی این دریاچه است . چون دستور به انجام این کار دارند . اختیاری از خود ندارند . موطن خودشان را به یک چهارپایه چوبی در آن محفل فروخته اند . امروز وقاحت این محفل اسلامی به جائی رسیده است که از مردم آذربایجان می خواهند سرزمین مادریشان را ترک کنند ، وطنشان را ترک کنند ، چون بودجه این مملکت بایستی صرف آبادانی مناطق فارس نشین و مازاد آن هم صرف سفرهای مناطق جنگی شود . چون دریاچه اورمیه پسوند فارس ندارد . چون این دریاچه مرز آبی با کشورهای همسایه نیست ، شاید هم نابودی این دریاچه قدردانی این محفل آریائی از مردم آذربایجان است که هزاران شهید دادند تا یک وجب از خاک این کشور دست عراق نیافتد . آری حتما اینطور است . قدردانی از باکریها ، تجلائیها ، کلاهدوزها ، شفیع زاده هاست .

امروز دولت و مجلس ایران نه تنها کمر به قتل عام فرهنگی سیاسی آذربایجان بسته اند ، بلکه پا را کمی فراتر گذاشته و خواستار نابودی کامل آذربایجان هستند . امروز نوبت اورمیه است ، فردا نوبت سهند و سبلان و الی آخر ... یکی نیست از اینها بپرسه ، فأین تذهبون ؟! نمیدانم وکلای آذربایجانی در قبال این سخنرانی وقیحانه چه کرده اند ، ولی آن چیزی که معلومه ، در برابر خواسته های این کوتوله های خود بزرگ بین آریائی سر تعظیم فرود آورده اند .مجلس ایران بایستی مسوولیت عواقب این تصمیم نابخردانه عده ای یه لا قبا را بعهده بگیرد . تنها این نکته را گوشزد میکنیم و بس ، به هوش باشید که لقمه بزرگتر از دهانتان برداشته اید . امثال ستارخانها و باقرخانها و خیابانیها در این سرزمین زیادند تا ریشه و اصل و نسب آریائی را از روی زمین بردارند .... به هوش باشید .

تبریز 28/5/90

سون درس فلاکت نه دئمکدیر؟، شو دئمکدیر؛گلمزسه اگر کندینه میللت گئ

ارک قالاسی — Tue, 23 Aug 2011 18:59:12 GMT

سون درس فلاکت نه دئمکدیر؟، شو دئمکدیر؛گلمزسه اگر کندینه میللت گئدجکدیر!..- فرزاد صمدلی

ارک قالاسی - در سال 2006 در روزنامه ایران بعنوان نشریه رسمی کشور، مطلبی تحت عنوان "چه کنیم که سوسکها سوسکمان نکنند" نوشته شد و در آن 11 روش برای امحای نسل و نژاد ملت آذربایجان شمرده گردید.

سون درس فلاکت نه دئمکدیر؟، شو دئمکدیر؛گلمزسه اگر کندینه میللت گئدجکدیر!..- فرزاد صمدلی

در آن نوشته مشمئزکننده که مملو از ادبیات نفرت انگیز توالت بود و به اصطلاح در صفحه کودک و نوجوان و جهت تقویت فرهنگ خردسالان و نوجوانان ایران تقریر شده بود!، ترکهای آذربایجان در کمال وقاحت بعنوان سوسک خطاب شدند.

به دنبال این اهانت بزرگ، تمام آذربایجان به مدت 2 هفته وارد قیام شد. صدها تن کشته و مجروح شدند و بیش از 10 هزار تن روانه زندان و شکنجه گردیدند. آن موقع برخی از روشنفکران فارس زبان بر ما خرده می گرفتند که شما را چه شده است؟ این فقط یک شوخی است!

اما گذر زمان بیش از پیش نشان داد که ما حق داشتیم...
آنچه که دیروز در مجلس ایران بوقوع پیوست و سبب شد تا لایحه نیم بند حمایت از دریاچه اورمیه متوقف شود مبین حقانیت عمیق ملت آذربایجان بود. واقعا کمر به نابودی ما بسته اند. قصد اعمال سیاست زمین سوخته را در سر می پرورانند. وقتی نماینده مجلس می گوید "دریاچه اورمیه خشک خواهد شد لزومی ندارد پول خرج کنیم... آذربایجانیها منطقه را تخلیه کنند" این یعنی عملیاتی شدن یکی از همان 11 روش روزنامه ایران برای امحای فیزیکی آذربایجان. یعنی بیان بسیار صریح سیاستی که در قلب و مغز این فاشیستها وجود دارد. یعنی تهدید قاطعانه یک ملت به نسل کشی و نابودی.

آذربایجان در معرض طبیعت کشی دهشتناکی قرار گرفته است. این طبیعت کشی بدتر و خطرناکتر از نسل کشی است. این

اقدام یعنی ریختن نمک در قلب و چشم و حلق آذربایجان.

نفرین ارومی گولی

ارک قالاسی — Tue, 23 Aug 2011 18:32:22 GMT

نفرین ارومی گولی

امیر مردانی

ارک قالاسی - فاجعه ی مرگ دریاچه ی ارومیه را نمی توان در قد و قامت هیچ کلمه و متن و کتابی نشاند. این مرگ، مهیب تر و مخوف تر از آن است که حتی بتوان فکر کرد پس از وداع با نگین آذربایجان چه بر سرمان خواهد آمد.

مادر فیروزه ای این خاک که قرنها و سالها و روزها به انتظارمان نشست و به پایمان سوخت، و دریغ از ذره ای همت فرزندانش. حق است اگر نفرین این سرزمین مقدس گریبانمان بگیرد و به خاک کویرمان بنشاند؛ حق است نفرین شویم اگر این دم آخر و بر بالین مادر ساکت بنشینیم و سر در گریبان خفته مان فرو بریم و گریه کنان به زاری مرگش بنشینیم.

نفرین ارومی گولی

امیر مردانی

اورمو گولو نه به آه و وای جانسوزمان نیاز دارد و نه به گنده گوییهای بی خاصیتمان. این قلب فیروزه ای نه من و نه تو و نه هیچکس دیگر، که همه ی فرزندانش را یکجا و همقسم می خواهد. من و تو و او و ما؛ نه برای شعار و خوشآمد این و آن و در و همسایه، نه برای پز و قیل و قال، نه برای رفع تکلیف، نه، نه برای اینها و هزاران برای دیگر؛ فقط به عشق مادری که به مسلخش برده اند و او چشم به راه آمدن فرزندانی است که قرنها بر بالینش آسوده آرمیدند.

برادر سپاهی، آقای بسیجی، جناب اطلاعاتی، خانم دانشجو، جوان بازاری، دختر خانه دار، پسر سیگارفروش، آدم مرفه بی درد، مرگ این قوی وحشی مرگ همه ی مان و همه ی تان است. اگر این قو بمیرد، این خاک خواهد مرد و جز علف هرز و تلی نمک چیزی برای زندگی باقی نخواهد ماند. دیگر آن وقت کودکی نیست که برایش تدریس زبان مادری خواست و فعالی سیاسی نیست که به زندان بیافتد و زندانبانی که مواظب زندانیانش باشد؛ دیگر تراختوری نیست که به عشقش هورا کشید و هواداری نیست که بازداشت شود و مامور اطلاعاتی ای که پیگرد دستگیرشدگان باشد؛ پس از مرگ این خاک دیگر بازاری نخواهد بود که داد وستد کرد و دانشگاهی که درس خواند و خانه ای که خانه دارش بود و خیابانی که در آن با ماشین خدا تومن پول ویراژ داد. مرگ دریاچه، مرگ همه ی مان و همه چیز است؛ مرگ هر جنبنده ای که تا حال زندگی می کرد و می کند و دیگر آینده را نخواهد دید. پس از اورمو گولو، دیگر مادری نیست که فرزندی بزاید و پدری که سایه دارش باشد. پس از این مرگ امروزی، فردایمان به کاغذ بی خط خواهد رسید، کاغذ سفید، به طعم نمک.

من، تو، او، آنها، ما، همه، با هر چه که داریم و می دانیم و می توانیم و هر جا که بشود و توانست باید بپاخیزیم. این حنا، این بار رنگ دیگری گرفته؛ رنگ خون، رنگ مرگ خودمان و هر چه که داریم و می خواستیم آیندگانمان داشته باشند. باید آمد؛ باید. با آخرین توان و فرقی نمی کند کجا و چگونه؛ خانه و مدرسه و خیابان و بازار و بقالی و سر کوچه و هر جایی که قلبی برای این خاک و لااقل برای خودش و خانواده اش می تپد. ما، خواهیم ایستاد؛ مادر فیروزه ای مان، خواهی دید.

شرف به نظاره ی مان نشسته است.

اف بر آن که.....

ایران و مسئله ی دریاچه اورمیه

ارک قالاسی — Tue, 23 Aug 2011 18:02:18 GMT

ایران و مسئله ی دریاچه اورمیه

ارک قالاسی - دریاچه ی زیبای اورمیه که امروز تبدیل به موجودی در بستر مرگ شده است نامی آشنا برای تمامی ایرانیان و نهادهای جهانی و بین المللی همچون یونسکو دارد. توجه ویژه ی مردم آذربایجان به مسئله ی دریاچه اورمیه و در مقابل عدم توجه رژیم جمهوری اسلامی ، دولت محمود احمدی نژاد و مجلس فاشیستی تهران به عروس زیبای آذربایجان موضوعی است که در روزهای اخیر در صدر خبرگزاری های حرکت ملی آذربایجان جنوبی و برخی دیگر از رسانه ها و وبسایت ها قرار گرفته است. عدم رای مجلس به طرح دو فوریتی نجات دریاچه اورمیه نه تنها تعجب آذربایجانیان ، بلکه تعجب تمامی انسان های اندیشمندی را که در جغرافیای سیاسی امروز ایران و خارج از آن زندگی می کنند برانگیخت و سبب شگفتی بسیاری از رسانه های داخلی و خارجی شد.

ایران و مسئله ی دریاچه اورمیه

مسئله ی دریاچه ی اورمیه در سالهای اخیر نه از باب سیاست ، اقتصاد ، فرهنگ و... بلکه بسیار مهم تر از اینها یعنی از باب زیستی و حیاتی از طرف مردم آذربایجان و با تلاش های فعالان حرکت ملی و با اعتراضات بی نظیر مردم آذربایجان در قبال بی توجهی حاکمیت به وضعیت اسف بار دریاچه اورمیه توانست به مهمترین و حیاتی ترین مسئله آذربایجان تبدیل شود و توجه ایرانیان و جهانیان را به این گوشه از دنیا جلب کند و این پیام را به همگان گوشزد کند که حیات میلیون ها انسان در معرض از بین رفتن قرار دارد و اگر به موقع به این امر رسیدگی نشود ، در جغرافیای آذربایجان اثری از موجود زنده یافت نخواهد شد چه برسد به انسان. در این بین عملکرد شگفت انگیز مجلس ایران گویای بسیاری از واقعیت ها و حقایق تلخ می باشد که در این یادداشت اشاره ای کوتاه به آن خواهد شد.

مجلس و کم و کیف نمایندگان آن :

مجلس عملا نشان داد که از چه سطح شعور و آگاهی برخوردار است و نمایندگان حاضر در آن از چه میزان آگاهی و شعور در قبال مسایل حیاتی آذربایجان و ایران برخوردار هستند. سخن مضحک نماینده ی بجنورد گویای این واقعیت تلخ است که برخی از نمایندگان مجلس امروزی از هوش و عقل درست و حسابی برخوردار نبوده و توان تجزیه و تحلیل مسایل بسیار ساده چون مسایل حیاتی و زیست محیطی را ندارند و نمی دانند که از بین رفتن حیات میلیون ها انسان و دیگر موجودات زنده یعنی چه !!! اگر مجلس امروز را به دو دسته ی نمایندگان استانهای متاثر از مسئله ی دریاچه اورمیه و استانهای دور از تاثیرات مخرب خشک شدن دریاچه اورمیه تقسیم کنیم با این شگفتی مواجه خواهیم شد که حتی برخی از نمایندگان استانهایی که محل حیات مردم آنها در معرض خطر قرار دارد به طرح دو فوریتی نجات دریاچه اورمیه رای نداده اند! و این مسئله نشان دهنده ی دو مطلب است :

1- این نمایندگان ارزشی برای مردم خویش و حیات آنان قایل نیستند چه برسد به اینکه در جهت انجام خواسته های آنان قدمی بردارند و از نظر هوشی در سطح نرمالی قرار ندارند و چه بسا اصلا شناختی از منطقه خویش و مسایل جغرافیایی و زیست محیطی ندارند و دنیای آنها محدود به همان کرسی مجلس است.

2- این نمایندگان بنا به دلایل سیاسی و بر اساس سیاست تورک ستیزی که قریب صد سال است در ایران متولد شده و ادامه ی حیات داده، نسبت به مسایل آذربایجان و مردم آذربایجان جبهه گیری منفی داشته و در نهایت دست به این حماقت بزرگ زده و نام ننگین خود را در تاریخ ثبت کرده اند.

در هر دو صورت این نمایندگان ، نمایندگان واقعی ملت آذربایجان و دیگر مناطق ایران نبوده و مجلس دست نشانده و تشریفاتی تهران کیفیتی بهتر از این نداشته و نباید انتظار دیگری از آن داشت.

در این بین حساب نمایندگان آذربایجان و دیگر نقاط ایران که به این طرح رای داده اند، کاملا جداست. ملت مبارز آذربایجان قدردان تمامی نمایندگانی است که نسبت به مسئله ی دریاچه اورمیه حساسیت به خرج داده و به حمایت از آن برخواسته اند و در مقابل نمایندگان استان های آذربایجان غربی ، آذربایجان شرقی ، اردبیل، زنجان، قزوین ، همدان و کردستان که با وجود آگاهی به این مسئله که استانهای آنها در معرض خطرات جدی حاصل از خشک شدن دریاچه اورمیه قرار دارد ، به این طرح رای نداده اند باید بدانند که لکه ی ننگی در تاریخ بوده و تا ابد منفور ملت آذربایجان خواهند بود.

جبهه گیری رهبری و دولت در قبال مسئله ی دریاچه اورمیه

مقام ولی فقیه یا به قولی همان رهبر مسلمین جهان ! و دولت محمود احمدی نژاد که صورت همه دولت های تاریخ ایران را سفید کرده تا کنون در دهها مسئله کوچک و بزرگ اقدام به انگشت کاری در قبال مسایل و تصمیمات مجلس کرده اند، اما تاکنون هیچ اقدام مهم و سنجیده ای در قبال مسئله ی دریاچه اورمیه انجام نداده اند و جای شگفتی دارد که چرا و چگونه رهبر مسلمین جهان! و دولت نسبت به زندگی میلیون ها انسان بی تفاوت بوده و حتی از قدرت و اختیارات خود برای نجات دریاچه اورمیه هیچ استفاده ای نمی کنند. احتمالا اینان هنوز در پی نجات دیگر نقاط جهان اند و به محض فارغ شدن از آن، به مسئله دریاچه اورمیه نیز خواهند پرداخت!

همان سیاست تحقیر تورکان ایران و محروم کردن آنان از ابتدایی ترین حقوق خود که در زمان رژیم پهلوی مشاهده می شد را میتوان با شدت بیشتر در رژیم جمهوری اسلامی نیز دید ، تنها چیزی که عوض شده ظاهر شاهان و حکمرانان است حال آنکه افکار پوسیده و عقب مانده که ریشه در نگرش ها و گرایش های فاشیستی دارد همچنان چهره ی پلید خود را در جای جای ارکان جمهوری اسلامی و در لحظه لحظه ی تاریخ حیات این رژیم نشان می دهد.

وظیفه ی ملت مبارز آذربایجان در قبال مسئله ی دریاچه ی اورمیه

آذربایجان و آذربایجانی پس از رای منفی مجلس به طرح دو فوریتی نجات دریاچه اورمیه بیش از پیش متوجه این مسئله شد که از دید مجلس تهران آذربایجان مکانی است که باید ملت آن را استثمار نمود ، معادن آن را چاپید ، نیروی انسانی آن را به دیگر نقاط ایران کوچاند و در نهایت استعمار آذربایجان را به نقطه ی اوج رساند تا بتوان ریشه ی تورک را در ایران خشکاند تا بلکه فکر و روح عده ای فاشیست آرام گیرد.

آذربایجانیان خواه یا ناخواه در یک مرحله بحرانی از تاریخ آذربایجان قرار گرفته اند و بایستی با اتحاد و همدلی هم به فریاد بی آبی دریاچه اورمیه پاسخ داده و به یاری آن بشتابند. آذربایجانیان و تورکان دیگر مناطق ایران باید بدانند که امروزه در رده بندی ملی یکی از مظلوم ترین و بدبخت ترین ملت های جهان هستند که حتی اجازه ی تصمیم گیری در کوچکترین مسایل مرتبط با خویش را ندارند. تورکان ایران فهمیده اند که رژیم جمهوری اسلامی آنان را بردگانی میداند که باید شب و روز کار کنند تا اقتصاد ایران پیشرفت کند و معادنشان باید چاپیده شود و پول آن به جیب حاکمیت برود و خرج رشد و تبلیغ فرهنگ و زبان فارسی و سرکوب فرهنگ و زبان تورکی شود و در موقع بحرانهای خارجی چون جنگ هشت ساله باید آنها را به میادین نبرد فرستاد تا بمیرند و ایران سربلند شود!!! آذربایجانیان و تورکان دیگر مناطق ایران باید بدانند که کمیتی بی کیفیت هستند که حتی نتوانسته اند ابتدایی ترین حقوق خود یعنی تحصیل به زبان مادری را کسب کنند چه برسد به اینکه برای خود تصمیم بگیرند. اما موضوع دریاچه اورمیه مسئله ای دیگر است ، چنانچه دریاچه اورمیه خشک شود و از بین برود ، پس از اندک زمانی باید شاهد تبدیل شدن زمین های آباد آذربایجان به کویرهای غیر قابل حیات بود و در اینصورت حتی زندگی نکبت بار نیز در انتظار آذربایجانی نخواهد بود.

آذربایجانیانی که با ترفندهای تبلیغاتی حاکمیت در رسانه ها من جمله رادیو و تلویزیون توانسته اند فکر و روح خود را ارضا کنند و با جملاتی ساده لوحانه چون آذربایجان سر ایران است، آفرین بر شهریار شعر و سخن، درود بر ستار خان و مشروطیت و آفرین بر باکری ها و لشکرهای دلیر آذربایجان من جمله لشکر 31 عاشورا و صدها سخن عوام فریبانه ی دیگر گمان می کنند که جایگاهی در نزد حاکمیت دارند بایستی از خواب صد ساله بیدار شده و به فکر چاره ای باشند تا لااقل بتوانند در وطن خود زندگی کنند.

دیگر وقت آن رسیده است که ملت آذربایجان به پا خیزد و برای یک بار هم که شده خواسته های ملی خویش را فریاد بزند و بیزاری و انزجار خود را از رژیم جمهوری اسلامی من جمله مجلس فاشیستی آن اعلام دارد.

فرصتی برای گروههای اوپوزسیون و مردم غیر تورک ایران

پس از وقایع انتخابات ریاست جمهوری بسیاری بر آذربایجان تازیدند که چرا مردم آذربایجان به حمایت از موسوی برنخواستند و به خیابان ها نریختند و مردم آذربایجان پاسخ دادند که تورک بودن یک فرد دلیل خوبی برای حمایت از او نیست و ملاک تصمیم گیری و حمایت آذربایجان، اندیشه ها و عملکردهای افراد است نه زبان و نژاد و اصالت. اصلاح طلبان ، حامیان جنبش سبز و... کدام گام مثبت را در تاریخ برای آذربایجان برداشته اند که منتظر دومین گام بود!

هر زمان که فعالان حرکت ملی و آذربایجانیان سخن از خواسته های ملی خویش به میان آوردند از هر طرف مورد سرزنش قرار گرفته اند که اکنون زمان طرح چنین خواسته هایی نیست ، بگذارید ایران آزاد شود و آزادی و دموکراسی بر پا بشود تا بعد ببینیم چه می شود! یک نفر نیست که به اینها بفهماند که آقا جان، آزادی و دموکراسی یعنی همین چیزها ، یعنی برآورده شدن خواسته های ملی یک ملت ، یعنی حق تعیین سرنوشت ملی ، یعنی زیستن در فرهنگ و زبان خویش ، یعنی بهره مند شدن از اقتصاد همسان و برابر با استان های فارس ، یعنی اینکه یک تورک یا یک عرب یا کرد یا تورکمن یا ... نباید احساس کند که در این مملکت شهروند درجه دوم است، یعنی بخشیدن اعتماد به نفس ملی به یک فرد نه بخشیدن هویت فارسی به یک غیر فارس و یاد دادن زوری زبان فارسی به یک غیر فارس، آزادی و دموکراسی یعنی همین چیزها ، زمانی که این خواسته ها برآورده شود آن وقت هست که در ایران آزادی و دموکراسی برقرار می شود.

مسئله ی دریاچه اورمیه فرصتی است تا گروههای اوپوزسیون و ملت های غیر تورک جبهه گیری خود را در قبال مسایل آذربایجان نشان دهند و حسن نیت خود را به آذربایجانیان ثابت کنند. حسن نیتی که هیچ زمان و در هیج عرصه ی تاریخی نشان داده نشده است. البته فعالان حرکت ملی بایستی آگاه باشند تا این گروهها با رسانه های خود اقدام به سوء استفاده از مسایل آذربایجان من جمله مسئله ی دریاچه اورمیه نکرده و تا جایی که میتوانند از نشر اخبار کذب ممانعت به عمل آورند. آذربایجانیان امید آن دارند تا گروههای اپوزسیون و ملل غیر فارس ایران هوشیارانه و با چشمانی باز با مسایل آذربایجان برخورد کنند و از تاریخ درس عبرت گرفته و به نحوه زندگی دیگر کشورهای کثیرالملله در جهان توجه کرده و دست به اصلاحات بنیادین در افکار و اعمال خود بزنند.

سخن آخر

ملت مبارز آذربایجان بایستی دریافته باشد زمانی میتواند جایگاه جهانی خود را کسب کند که پی به ارزش خود برده و از اعتماد به نفس ملی برخوردار باشد. به زبان آوردن اینکه در ایران بیست میلیون ، سی میلیون ، چهل میلیون و ... تورک زندگی میکنند اهمیت ناچیزی دارد ، مهم این است که بگوییم این ملت در چه سطحی زندگی میکند و از چه کیفیتی برخوردار است. در طول تاریخ ملت هایی سربلند زیسته اند که خود را باور داشته اند ، ملت هایی فتح کرده اند که خود را و دشمن را شناخته اند، ملت هایی ادامه حیات داده اند که اقلیتی اندیشمند و وفادار و اکثریتی آگاه داشته اند و در مقابل ملت هایی از بین رفته اند و استعمار شده اند که اقلیتی خائن و اکثریتی جاهل داشته اند، ملت هایی سربلند زیسته اند که جسارت اندیشیدن و مبارزه کردن داشته اند اما نه اندیشیدن و مبارزه کردن در راه منافع دیگران ، بلکه اندیشیدن و مبارزه کردن در راه خواسته های ملی خویش، اندیشیدن و مبارزه کردن برای آزادی و سربلندی ملت خویش.

امید آن میرود تا ملت مبارز آذربایجان با هوشیاری و آگاهی تمام رزو سوم شهریور ماه ، پنج شنبه در شهر تبریز و روز پنجم شهریور ماه ، شنبه در شهر اورمیه قدرت خود را به نمایش بگذارند. ملت آذربایجان بایستی پیش بینی های لازم را به عمل آورده و بداند که احتمال آن میرود که حاکمیت از طریق فدراسیون یا رسانه های خویش یا با امکانات و نیروهای خود فروخته ی خویش عرصه را بر آذربایجان تنگ کند و بخواهد تا اخلالی در برنامه ی اعتراضی آذربایجانیان وارد کند. لذا باید هوشیار بود و اقدامات حاکمیت را زیر نظر داشت.

سخنی با هواداران تیم های آزربایجانی به خصوص تراختور و بلدیه

ارک قالاسی — Sun, 21 Aug 2011 14:17:49 GMT

سخنی با هواداران تیم های آزربایجانی به خصوص تراختور و بلدیه

قارتال تورک اوغلو

اورمــو گولو سسـله نیر سوسوزام هارای هارای

ارک قالاسی - سال گذشته هواداران تیم پرسپولیس در ورزشگاه آزادی به ملت آزربایجان توهین نمودند و آنهایی که در ورزشگاه بودند و آنهایی که از تلویزیون نظاره گر بازی بودند شنیدند که چطور ملت فارس فاشیست به ملت آزربایجان توهین کرد. بعد آن روز همه و همه از کوچک و بزرگ، از دختر و پسر، از دانشجو و محصل و ... ادعا کردند که باید جواب محکمی به این بی حرمتی های فارس فاشیزم و حکومت راسیست آن که 90 دقیقه از تلویزیون به ظاهر ملی این توهین ها را به همه پخش نمود داد تا دیگر شاهد چنین اتفاقات کثیف نباشیم.

سخنی با هواداران تیم های آزربایجانی به خصوص تراختور و بلدیه

قارتال تورک اوغلو

اورمــو گولو سسـله نیر سوسوزام هارای هارای

در این بین چیزی که بیشتر از همه نمود می کرد نگاه ملت به دو نفر بود که مقصر اصلی می شناختند که چرا با این که تورک بودند و در تیم حریف کار می کردند در مقابل این چنین توهین ها اعتراض ننموده و با سکوت منجر به خدشه دار شدن دل ملت بزرگ آزربایجان شدند. آری آن روزها همه به کریم و دایی دو اسطوره فوتبال ایران خرده گرفتند و طعنه زدند و اعتراض نمودند، حتی در تبریز و در بازی شهرداری به آنها بی اعتنایی نموده و با هو کردنشان نشن دادند که دیگر آنها در بین ملت آزربایجان یک مانقورت و بی هویت و هیچ هستند. با این حساسیتی که ملت در قبال توهین به ملت آزربایجان آن هم در یک میدان ورزشی از خود نشان دادند به آینده روشن برای ملتم امیدوار شدم و به خود بالیدم که آزربایجان هرگز نمی میرد. آری آزربایجان نخوهد مرد و همیشه و هر زمان استوارتر از گذشته و محکم و متحدتر از قبل خواهد بود. ای هواداری که با فراخوانی خود برای نجات دریاچه اورمیه قدم اول را برداشتی، می دانی چه شده است؟ امروز نمایندگان سیاسی تو که شاید اعتبار و اهمیت آنها از نمایندگان ورزشی تو بیشتر باشد در خانه ملت شنیع ترین توهین را به ملت خود کردند و با عدم رای به نجات دریاچه اورمیه نشان دادند که مانقورت های ما نه تنها در ورزش بلکه در سیاست هم دوشادوش هم برای ضربه زدن به آزربایجان هم قسم شده اند. همه اعتراض می کنند که نماینده بجنورد و جنوب و مرکز بر علیه آزربایجان اراجیف دوخته اند ولی کسی از خودی نمی گوید که چطور می شود که از جمع نزدیک به 70 نفر از نمایندگانی که فقط به نمایندگی از ملت آزربایجان در مجلس می باشند، رای مثبت به طرح دو فوریتی بیشتر از 56 رای نباشد؟ پس بقیه این نمایندگان کجا تشریف داشتند؟

آیا وقت آن نرسیده که پاسخی راسخ و در شان این نمایندگانی که خود را به خواب غفلت زده اند دهیم و نشان دهیم که هوادار تراختور و بلدیه آزربایجان حافظ مال و جان و هویت و هستی خود است و دریاچه اورمیه یکی از هستی ها می باشد. امروز نوبت من و تو است تا با هم بودن و در کنار هم بودن اجازه ندهیم لاشخور هایی که از پول من و تو در مجلس حضور می یابند و به عیش و نوشی دست می زنند و حتی به خود زحمت رای دادن را هم نمی دهند بیش از این باعث و بانی از بین رفتن خاک عزیزمان آزربایجان شوند.

سوم شهریور داربی بزرگ آزربایجان در ورزشگاه سهند تبریز برگزار خواهد شد و من و تو باید بیاییم و برای نجات دریاچه اورمیه که مرگ آن مرگ آزربایجان و من و تو است، با شعارهایمان و فریادهایمان اعتراض خود را به گوش آن مزدورانی که مرگ آزربایجان را امضا می کنند برسانیم. با حضور 100 هزار نفری خود و با در دست داشتن پلاکاردهایی در مورد اورمیه و دریاچه تشنه آن نشان دهیم که آزربایجان می میرد ذلت نمی پذیرد. باید دوباره نشان دهیم و اثبات کنیم که ما هستیم و خواهیم بود و اجازه نخواهیم داد کسی به آزربایجان با چشم طمع نگاه کند.

پس برای آن روز همه باید آماده باشیم و تنها و تنها شعارهایمان را برای دریاچه تشنه اورمیه سر دهیم. در زیر به این شعارها اشاره می نمایم

اورمو گولو سوسوزدو آزربایجان اویانماسا اتوزدو

اورمــو گولو سسـله نیر سوسوزام هارای هارای

گلین گئداخ آغلایاق اورمو گولون دولدوراق

سدلری سیندیرین اورمو گولون دولدورون

اورمو گولو جان وئریر مجلیس اونا یوخ دئییر

هم حسین هم اورمو هر ایکی سی سوسوزدو

به امید آزادی وطنم آزربایجان

یاشاسین آزربایجان

سکوت آزربایجان در قبال اهانت های فاشیزم تا کی ؟

ارک قالاسی — Sun, 21 Aug 2011 14:08:30 GMT

سکوت آزربایجان در قبال اهانت های فاشیزم تا کی ؟

سولماز تبریزلی

ارک قالاسی - هنگامی که برنامه های تلویزیونی وسینمایی ایران را می بینم با خودم می گویم آیا مرد در این سرزمین نمانده است؟وقتی سریالها و برنامه های سینمایی ایران را میبینم قلبم از حرفها و صحنه هایی که میبیند به درد می آید.

حرفها و صحنه هایی که در آنها به ملت بزرگ تؤرک آزربایجان فرقی نمی کند پاسدار،بسیجی،ارتشی،قشر مختلف جامعه اعم از دکتر،مهندس،کارگرو... توهین واهانت میشود چرا همه ساکت نشسته اند و هیچ عکس العملی از خود نشان نمیدهند! بلکه برخی دانسته یا ندانسته به ان دلقک های پان فارس وشوونیسم که به ملت بزرگ تؤرک آزربایجان اهانت می کنند می خندند وقهقه می زنند.انگار نه انگار که انها تؤرک هستند.

سکوت آزربایجان در قبال اهانت های فاشیزم تا کی ؟

سولماز تبریزلی

من درباره حادثه پست وبی شرمانه فیلم سینمایی اطش حرف میزنم که در ان فیلم به آزربایجانیها اهانت میشود وانها را به حیوا... تشبیه می کنند(البته لازم به ذکر است که بگویم این بار اول نیست،همچنان که میدانیم در خرداد ماه سال 1385 روزنامه رسمی حکومت حاکم بر ایران ملتمان را چه خطاب کرد و البته سیلیش را هم از دست ملت با غیرت آزربایجان خورد)ولی حالا چی؟ ببینید!به چه روزی افتادیم که دولت فاشیستی ایران در فیلمها ورسانه های به اصطلاح ملی علنا ملت (تؤرک) آزربایجان را حیوا... خطاب میکند و ما ساکت ولال نشسته ایم.واقعا با خود فکر میکنم بر سر ملتمان چه امده است؟ ملتی که بیش از هفت هزار سال تاریخ دارد ملتی که تمدن بشریت است. ملتی که امپراطوری ها اورده است وملتی که تحقیر وحماقت هیچ کس را نپذیرفته وبر دیگری تحقیر و حماقت نکرده،بر سر ان ملت چه امده!؟

در اخر می گویم : من به عنوان یک دختر آزربایجانی ای ملت بزگ آزربایجان بیایید کلاهمان را قاضی کنیم وکمی بیاندیشیم. آیا ما واقعا سزاوار این هستیم ؟ بیایید تا زمانی که دیر نشده به خودمان بیاییم و از هویت ، غیرت ، خاک و میهن که پدرانمان تا آخرین قطره خونشان از آنها دفاع کرده اند و آنها را به ما ارث گذاشته اند خوب پاسداری کنیم و الا همه چیزمان را از دست خواهیم داد .

سولماز تبریزلی

90 / 5 / 28

تبریز

نه حکومت برای آزربایجان، نه بزرگ آزربایجان کی؟

ارک قالاسی — Sat, 20 Aug 2011 13:25:02 GMT

نه حکومت برای آزربایجان، نه بزرگ آزربایجان کی؟

قارتال تورک اوغلو

نابود شدن باغات روستای توریستی «شیخ ولی» بر اثر خشک دریاچه ارومیه

ارک قالاسی - چند روز پیش آزربایجـان با یک نه بزرگ روبرو شد که شاید در طول تاریــخ آزربایــجان این چنین بی حرمتی و بی اعتنایی به خود ندیده بود. مجلس حکومت ایران در قبال خواست ملت آزربایجان برای جلوگیری از فاجعه زیست محیطی که در گوشه ای از خاک ایران در حال رخ دادن است با جواب محکم و قاطع نه!!! روبرو شد

نه حکومت برای آزربایجان، نه بزرگ آزربایجان کی؟

قارتال تورک اوغلو

نابود شدن باغات روستای توریستی «شیخ ولی» بر اثر خشک دریاچه ارومیه

همان مجلسی که دایه دار صیانت از حقوق ملت است، همان مجلسی که نه انتخابی بلکه انتصابی از طرف حکومت فاشیستی گرد هم آمده اند و آنچه که بر صلاح خود می دانند را به نام قانون تصویب و حقوق ملت را پایمال می کنند. آری حکومت با این نه بزرگ خود به آزربایجان خیلی چیزها را روشن و به اثبات رساند که شاید و باید همه بدان آگاه باشند و آن هم حذف آزربایجان و آزربایجانی از تاریخ و نقشه روزگار. نمایندگان محترم مجلس که در بین آنها کسانی بودند که نمایندگی ملت آزربایجان را یدک می کشند با گستاخی هر چه بیشتر به طرح دو فوریتی رای منفی می دهند و در جواب نمایندگان شرق و جنوب ایران سکوت اختیار کرده و حتی به حمایت از آنها نیز کف می زنند. جالب است بدانید که همین نمایندگان آزربایجان در سال گذشته در یک بازی فوتبال که یک پای آن تراختور آزربایجان بود با حضور در ورزشگاه چنان نشان می دادند که یک آزربایجانی تمام عیار و اصیل و وطن پرست آزربایجانی هستند که همه اینها برای تبلیغ خود برای کشاندن ملت به پای صندوق های رای و باز همان قصه تکراری. نمی دانم این نمایندگان چطور خود را یک آزربایجانی می دانند و در قبال سخنان بی شرمانه نماینده شرق و جنوب ایران سکوت و کف می زنند. وای بر شما که آه ملت آزربایجان خیلی زود گریبانتان را خواهد گرفت.

حال سخنم با ملت فهیم آزربایجان است، همان ملتی که بابک خرمدین، ستار خان، باقرخان، خیابانی، ثقه الاسلام، و .... از این دیار برخاسته و افتخار آفریدند و نام خود را در تاریخ به ثبت رساندند. آزربایجان بزرگ است و از یک بزرگ، کارهای بزرگتر انتظار می رود. آزربایجان اثبات کرده که هر وقت بخواهد هر آنچه را که می خواهد را بدست آورد. قیام بابک، مشروطه، حکومت پیشه وری را ملت آزربایجان به ثبت رسانده اند. حال نوبت من و تو است که خود را در تاریخ جاودانه کنیم. حال نوبت من و تواست تا در مقابل نسل بعد خد شرمسار نباشیم. این بار نوبت من دانشجو، کارمند، محصل، بازاری، هوادار تیم های آزربایجان و ... است تا بزرگترین نه تاریخ را به حکومت فاشیزم فارس گفته و آزربایجان را از اشغال مزدوران و لاشه خوران به اصطلاح مذهبی و دین دار و دایه دار اسلام و مسلمان بودن برهانیم.

ملت آزربایجان دیگر جای هیچ شکی نیست که ایران و حکومت فاشیستی آن قصد تخریب و از بین بردن آزربایجان دارد تا در روز استقلال این خاک دیگر هیچ چیزی برای من و تو نماند و این بار مستعمره خود فروخته شویم. حکومت ایران با خشکاندن دریاچه اورمیه نه تنها سعی در تخریب محیط زیست آزربایجان بلکه با این کار خود می خواهد آزربایجان را از موطن خود فراری داده و به دیار بیگانگان و خونخواران بکوچاند. درد آزربایجان امروز تنها زبان از دست رفته و هویتش نیست، درد آزربایجان امروز به بزرگی خود آزربایجان است، امروز طبیعت آزربایجان، معادن آزربایجان و مس سونگون و اورمو، گاز و نفت مغان و جاذبه های توریستی و اماکن تاریخی آن یک به یک در حال از بین رفتن است. روزی که ارک تبریز را با مصلی و داربست های آهنی زندانی کردند و تخریب نمودند، صدای من و تو و اعتراضمان چندان محکم نبود تا به خود جرات دهند و امروز پا را فراتر گذاشته و دریاچه اورمیه این نگین آزربایجان که زنده ماندن آزربایجــان به حیات دریاچه اورمیه بسته است را می خشکانند و در قبال این حرکت بی شرمانه و بیرحمانه و ضدبشری خود، من و تو را با چند درهم می خواهند از خاکمان فراری دهند.

دیگر نشستن بس است. دو سال پیش وقتی فراخوان هواداران تراختور برای اعتراض به خشکاندن دریاچه اورمیه در خروجی سایتها قرار گرفت و گردهمایی که به وقوع پیوست، همان هواداران در ورزشگاه سهند شعار بزرگی را به گوش ملت و حکومت رساندند و سر دادند " گلین گئداخ آغلایاق -- اورمو گولون دولدوراق". حال بعد از گذشت نزدیک به 2 سال می ترسم این شعار جای خود را با شعار " گلین گئدیب قان وئراخ – اورمو گولون دولدوراق " عوض شود که اگر چنین باشد باید فاتحه آنهایی را خواند که اورمیه را با خون آن فاشیست ها و مزدورانی که باعث و بانی مرگ دریاچه ی عزیزمان شده اند، پر خواهیم کرد.

ای آزربایجان کی موقع آن فرا می رسد تا با نه بزرگ خود مشت محکمی بر دهان بی ناموسانی زنی که با گستاخی فراوان ادعا می کنند که به ما چه که آزربایجان می میرد.!!!!

مگر نمی گفتید دریغ است که ایران ویران شود

ارک قالاسی — Thu, 18 Aug 2011 14:29:11 GMT

مگر نمی گفتید دریغ است که ایران ویران شود

اورمولو تایماز

ارک قالاسی - مخاطب این مقاله کلیه احزاب ، ارگان ها ، اشخاص حقیقی و حقوقی فارس ، پان ایرانیست ها ، ملی مذهبی ها، مدیا و متفکران و اندیشمندان مستقل ایرانی اعم از طرف دار حکومت ایران یا مخالفین آن می باشد.

مگر نمی گفتید دریغ است که ایران ویران شود

اورمولو تایماز

آقایان ، خانم ها

مگر شما نمی گفتید دریغ است که ایران ویران شود . پس چرا ساکت و خاموش در قبال خشکاندن عمدی دریاچه اورمیه ایستاده و نظاره گر هستید . اکنون که میلیاردها تومن از پول خزانه صرف ساختن سد هایی شده که منطقه را به نابودی کشانده اند معنی این سکوت چیست ؟مگر نه این است که مجلس شورای اسلامی نشانگر افکار عمومی هیئت حاکمه و آینه افکار ضد آزربایجانی آنان می باشد.

آقای رهبر فرزانه انقلاب کجاست آن حکم های حکومتی ات که با یک سوت نماینده ها را خفه کنی ؟! آقای احمدی نژآد کجاست آن لاف و گزاف هایت ؟!

آقایان استانداران ، فرمانداران ، مدیران کل و کلیه کارمندان دوایر دولتی در آزربایجان که خود را ولایت مدار و تابع دولت آقای احمدی نژاد میدانید ، چرا در مقابل تیر خلاص نظام به آزربایجان سکوت کرده اید .

نماینده بجنورد طی سخنان شرم آلود خود مردم آزربایجان را محکوم به تبعید و جلای وطن کرد . آقای پزشکیان نماینده اورمیه ای مردم تبریز در مجلس چرا به او جواب ندادی و کلامی نگفتی ؟

نظامیان ، پرسنل نیروی انتظامی ، ماموران اطلاعات مگر شما انسان نیستید ؟! چگونه میخواهید در کویر نمک زندگی کنید ؟ چرا در مقابل تیر خلاص حاکمیت به مردم خودتان و خانواده خویش سکوت کرده اید ؟

اپوزوسیون ایرانی ، مجاهدین ، فدایی ها ، راست و چپ ، پان ایرانیست ها، اقای بنی صدر، تلوزیون های جور واجور لس آنجلسی ،بی بی سی ، صدای آمریکا، نوری زاده و سازگارا و چالنگی ، آنانیکه برآمدن آفتاب را از دنا و البرز و نمیدانم کجا و کجا به کجا تماشا می کنید ، اگر ذره ای شرف و انسانیت دارید باید در مقابل قتل عام طبیعت و انسان در آزربایجان سکوت نکنید .

احزاب ریز و درشت کرد ، شما ها که آزربایجان را سر میز باده گساریتان فتح می کنید و نامش را کردستان شمالی میگذارید اگر مستی از سرتان پریده جلو بیایید و اقدامی کنید .

خانم میرزادگی و بنیاد های ریز و درشت دفاع از میراث فرهنگی و طبیعت و غیره کجا خوابتان برده است ؟ مگر شما چپ و راست شعر پیغمبرتان فردوسی را زمزمه نمی کنید که : دریغ است ایران ویران شود ... این هم ایرانتان ، این هم سر ایرانتان ، دارند سر ایرانتان را خشک می کنند . اگر دروغ نمی گویید بفرمایید ، به قول ما ترک ها این میدان ، این هم شیطان ! بسم الله ...

ای ملت چه نشسته اید ؛ مجلس فاشیستی تهران ،

ارک قالاسی — Thu, 18 Aug 2011 13:54:21 GMT

ای ملت چه نشسته اید ؛ مجلس فاشیستی تهران ،

حکم اعدام آزربایجان را صادر کرد

امیر ایلدیریم

ارک قالاسی - دیروز که نگاهی به اخبار انداختم ، یکی از خبرها مو به تنم سیخ کرد. متن خبر حاوی عدم رای آوردن دو فوریت یک طرح در مجلس شورای اسلامی ایران بود. این طرح ، طرحی نبود جز طرح نجات دریاچه ارومیه ؛ یعنی اگر این طرح در مجلس تصویب می شد ، وزارت نیرو موظف می شد هر طور که شده ، با آبرسانی از هر جا که می تواند و همچنین خودداری از آبگیری سدهای حوضه آبریز دریاچه ارومیه ، این دریاچه آب شور را که اتفاقاً از شوربختی هم گیر یک عده فاشیست مذهبی و نژادپرست افتاده ، از مرگ حتمی نجات دهد.

ای ملت چه نشسته اید ؛ مجلس فاشیستی تهران ،

حکم اعدام آزربایجان را صادر کرد

امیر ایلدیریم

ابتدای خبر را که خواندم ، در درون به خود دلداری دادم که آزربایجان دشمن زیاد دارد ، ولی آن قدرها هم نه که حداقل 100 رای مثبت به این طرح داده باشند! ولی ادامه خبر را که خواندم ، متوجه شدم که نه تنها 100 رای مثبت داده نشده ، بلکه تعداد آرای مثبت از 57 نیز تجاوز نکرده است! درست همین لحظه بود که مو به تنم سیخ شد ؛ با خود گفتم ای دل غافل ، وضع دشمنی رژیم فاشیست تهران با آزربایجان و خاک و مردمش بسیار بدتر از چیزیست که تصورش را هم می شد کرد.

نکته جالب این که 66 نماینده برای به رای گذاری این طرح امضا دادند ، اما گویا همان ها هم بعداً پشیمان شدند ، وگرنه حداقل باید 66 رای مثبت به این طرح داده می شد!

یک نکته که در این رای گیری بیش از پیش نمایان شد ، خود فروختگی نمایندگان شهرهای آزربایجان بود ، دلیل آن هم این که با توجه به جمعیت شهرهای آزربایجان و تعداد آن ها ( آزربایجان شرقی ، آزربایجان غربی ، اردبیل ، زنجان ، قزوین و همدان ) ، اگر همه آن نمایندگان رای مثبت می دادند ، بی شک تعداد آرا از 100 کمتر نمی شد. یعنی نتیجه ای که گرفته شد ، اثبات خود فروختگی نمایندگان ( !!! ) شهرهای آزربایجان بود و این امر باید تلنگری باشد برای برخی مردم آزربایجان که هنوز هم بیدار نشده اند یا خود را به خواب زده اند.

و اما این فعل و انفعال در مجلس ، خیلی چیزها را مشخص کرد و بر آنها مهر تایید زد.

یکی از موضوعاتی که این مصوبه بیش از پیش آن را مشخص کرد و مهر تایید بر آن زد ، این بود که رژیم تهران ، کمر به نابودی آزربایجان بسته و در این امر از هیچ کوششی دریغ نمی کند و از هیچ پیش آمدی ابا و ترسی ندارد.

یک موضوع دیگر هم در بالا اشاره شد که به خاطر حائز اهمیت بودن ، دوباره تکرارش می کنیم تا بلکه خفته ها بیدار شوند ؛ آری این طرح یک بار دیگر خود فروخته بودن نمایندگان مجلس را نشان داد و ثابت کرد که هر کس قدم به مافیای منحوس رژیم فاشیستی می نهد ، یک فارس تمام عیار ( البته از نوع نژادپرست ) می شود.

موضوع مهم دیگری که با عدم تصویب این طرح ، آشکار شد ، لزوم شروع حرکتهای اعتراضی مناسب از سوی مردم آزربایجان برای نجات آب و خاک و ناموس خود از چنگال رژیم فاشیستی تهران است. حال که رژیم ، دست تجاوز به عروس زیبای آزربایجان دراز کرده و کمر به آتش زدنش نهاده ، سکوت نه از لحاظ شرعی ، نه از لحاظ ملی و نه از لحاظ انسانی به جا نیست و هر گونه سکوت در مورد این امر ، خیانت است به خون ستارخان ها و بابک ها و خیانت است به هنر شهریاری که برای سربلندی و پایندگی این دیار شعر سرود.

واز همه مهمتر اهانت و تهدید نماینده بجنورد خطاب به ملت آذربایجان بود آنجا که ثروتی گفت:

"به جای تخصیص بودجه به زیانهای کشاورزان آن منطقه، به آنها پول بدهید که از آنجا بروند و کار دیگری بکنند! مگر نمی گویید تا دو سال دیگر این دریاچه خشک میشود پس چرا از روی احساسات دولت را محکوم میکنید"

هر آزربایجانی سکوت کند و کوچکترین کار برای نجات دریاچه و نجات ناموس خود از چنگال رژیم فاشیستی انجام ندهد ، در برابر نسل آینده شرمسار خواهد بود. حداقل کاری که می توان کرد ، ارسال اس ام اس است برای آشنایان و دوستان ، تا آگاه شوند از ظلمی که در حق این خاک روا شده است.

ملت آزربایجان ، بیدار شو ، خواب بس است ، قفل سکوتت را بشکن ، امروز نه حرف زبان در میان است ، نه حرف تراکتور ؛ امروز حرف ناموس تو ، عروس زیبای تو و خاک پاک تو در میان است ، امروز که حکم قتل و اعدام عروس زیبای تو از سوی مجلس فاشیستی تهران صادر شده ، سکوت جایز نیست ، شورید باید بر این ظلم جان سوز و گستاخی رژیم افسار گسیخته ، تا شاید خاک وطن ، باز پس گرفته شود.

سیاست کردستانی نشان دادن استان آزربایجان غربی،

ارک قالاسی — Wed, 17 Aug 2011 19:58:27 GMT

سیاست کردستانی نشان دادن استان آزربایجان غربی، خشکاندن دریاچه اورمیه و تعرض همزمان جمهوری اسلامی به شمال و جنوب آزربایجان

مئهران باهارلی

ارک قالاسی - فاجعه خشک شدن دریاچه اورمیه نشان می دهد که تا زمانیکه ملت ترک و وطن آزربایجانی از اعمال حق حاکمیت خود بر سرنوشت خود و از حق اداره امور خود توسط خود محروم است و تا زمانیکه در انقیاد و اسارت قوم فارس بوده و تحت حاکمیت استعماری فارسستان قرار دارد، هرگز روی آرامش، رفاه و بهروزی را به خود نخواهد دید. بنابراین شایسته است که فاجعه محیط زیستی خشک شدن دریاچه اورمیه و دیگر فجایع اجتماعی - از نیم انسان شمرده شدن زنان و محرومیت از تعلیم و تعلم به زبان ملی ترکی و گسترش اعتیاد و مواد مخدر تا فحشاء و فقر و مهاجرت و بیکاری و طلاق و خشونت و ... - همه همچنین در بستر واقعی خود یعنی محرومیت ملت ترک و وطن آزربایجانی از حق تعیین سرنوشت و حق اداره امور خود در قالب دولت ملی خویش در آزربایجان جنوبی ریشه یابی، بررسی و چاره یابی شوند.

مئهران باهارلی

٢-مخالفت مجلس شورای اسلامی با طرح دو فوریتی نجات دریاچه اورمیه از خشکسالی، همچنین نشان از ورود دولت ایران به مرحله ای جدید در تخاصم با ملت و وطن آزربایجانی دارد. چندی است که دولت نژادپرست و استعمارگر بنیادگرایان شیعی فارس جمهوری اسلامی ایران، علنا به گشودن دو جبهه تعرضی بر علیه ملت ترک و وطن آزربایجانی همزمان در شمال و جنوب آن اقدام کرده است. پریشانگوئی رئیس ستاد نیروهای مسلح جمهوری اسلامی و انکار آزربایجان بودن جمهوری آزربایجان و ترک بودن ملت ترک، با اران نامیدن جمهوری آزربایجان و ادعا کردن اینکه ملت ترک ساکن در آن خون ایرانی دارد از سوی وی، نشان از تصمیم راسخ دولت جمهوری اسلامی ایران برای محو آزربایجان در هر دو سوی شمال و جنوب آراز دارد. گسترش جبهه تعرض به کل آزربایجان در جنوب و شمال آراز همچنین نشانگر خوف و استیصال دولت جمهوری اسلامی ایران در مقابل موفقیتها و تثبیت جمهوری آزربایجان در عرصه دولتمداری و گسترش و توده ای شدن حرکت ملی دمکراتیک ترک در آزربایجان جنوبی است.

٢-یکی از اهداف دولت جمهوری اسلامی از خشکاندن دریاچه اورمیه، تغییر بافت ائتنیکی جمعیت آزربایجان است. منطقی که وی بر مبنای آن عمل می کند چنین است که با خشک شدن دریاچه اورمیه و براه افتادن سونامی طوفان نمک و خشکسالی، صدها هزار تن از استانهای آزربایجان غربی، حتی آزربایجان شرقی و زنجان به نواحی شرقی تر (فارسستان) مهاجرت کرده و نتیجتا چندین شهر آزربایجان خالی از سکنه خواهد شد. با مهاجرت ترکان از این شهرها به مناطق مختلف فارسستان، از یک طرف جمعیت ترک نشین در آزربایجان کاهش خواهد یافت و از طرف دیگر کردان منطقه که نوعا به زندگی در شرایط نامساعد خو گرفته اند به این مناطق مهاجرت خواهند کرد. با ورود این کردان مهاجر به آزربایجان و ایجاد چندین شهر جدید کردنشین در استان آزربایجان غربی و حتی در آزربایجان شرقی و زنجان، جمعیت کردها در آزربایجان بالا خواهد رفت. از سوی دیگر ترکان فراری و مهاجرت کرده از این نواحی به فارسستان در کوتاه مدت، مانند آنچه تاکنون بر سر اکثریت مطلق ترکان مهاجرت کرده به فارسستان آمده است، به سهولت فارسسازی خواهند شد.

٤-سیاست کرد و کردستانی نشان دادن استان آزربایجان غربی و همچنین بخشهای ترک نشین و آزربایجانی استانهای کردستان و کرمانشاه، سیاست استراتژیک ناسیونالیسم فارسی (از هر طیف مذهبی، راست، چپ،...) و دولت جمهوری اسلامی ایران و گروههای کرد است. در تبلیغات و عملی کردن این سیاست بین ناسیونالیستهای سه گروه ملی رقیب و متخاصم ترکان، یعنی فارس، کرد و ارمنی هماهنگی و همکاری سازمان یافته و عمیقی وجود دارد. این سیاست تبلیغاتی و سیاسی با وجود زمینه مادی افزایش بسیار سریع جمعیت کرد از مرز بازرگان در شمال آزربایجان تا سنقر در جنوب آزربایجان به سرعت در حال اجرائی شدن است.

با این اوصاف خشکاندن دریاچه اورمیه ترفند جدید دولت نژادپرست جهموری اسلامی ایران برای محو و نابودی آزربایجان و خشکاندن ریشه ملت ترک است

٥-در کمال تعجب برخی از فعالین سیاسی ترک نیز با ایده انتقال آب آراز به دریاچه اورمیه به گمان اینکه این امر باعث به هم ریختن محیط زیست دشت مغان خواهد شد مخالفت کرده اند. من گمان نمی کنم که انتقال آب رود آراز باعث به هم ریختن محیط زیست دشت مغان به طور جدی شود، زیرا در گزارش کارشناسی که نمایندگان اورمیه ارائه کرده اند، این گزینه به صورت گزینه ای بدون تاثیرات منفی جدی مطرح شده است. اگر هم انتقال آب از رود آراز -به فرض- همچو تاثیر منفی ای داشته باشد، این تاثیر هرگز قابل مقایسه با ابعاد فاجعه عظیم خشک شدن دریاچه اورمیه که فقط یکی از آنها آوارگی میلیونها انسان ترک و همچنین کردستان شدن بخش عظیمی از آزربایجان است، باشد. در مواردی اینچنینی ما می باید به طور ملی و در سطح ملت ترک و وطن آزربایجانی فکر کنیم و از محلی گرائی بپرهیزیم.

نجات دریاچه ارومیه به اسم ایران به کام روس ها!

ارک قالاسی — Sat, 30 Jul 2011 19:41:40 GMT

طرحی خیالی دیگری برای احیای دریاچه ارومیه

نجات دریاچه ارومیه به اسم ایران به کام روس ها!

محسن فرج پور

ارک قالاسی - دریاچه مازندران بزرگ ترین دریاچه دنیا و 30متر از سطح دریاهای آزاد پایین تر است و همچنین با توجه به گرم شدن سطح کره زمین، آب شدن سریع برف و یخ در نواحی شمالی این دریاچه و بارندگی بسیار یکی از رودخانه های مهم که حدودا 60 تا 70درصد آب این دریاچه را تامین می کند، رود ولگاست.

به گزارش ارک قالاسی از نصر نیوز این دریاچه با قرار گرفتن در نیمکره شمالی و به دلیل وضعیت گردشی کره زمین به دور خود از جمله دریاچه هایی است که در این موقعیت در قسمت راست رسوب گذاری می کنند. عمیق ترین قسمت دریاچه مازندران 980متر در نوسان بوده و بیشترین آن در خاک ایران قرار دارد.

طرحی خیالی دیگری برای احیای دریاچه ارومیه

نجات دریاچه ارومیه به اسم ایران به کام روس ها!

محسن فرج پور

ارک قالاسی - دریاچه مازندران بزرگ ترین دریاچه دنیا و 30متر از سطح دریاهای آزاد پایین تر است و همچنین با توجه به گرم شدن سطح کره زمین، آب شدن سریع برف و یخ در نواحی شمالی این دریاچه و بارندگی بسیار یکی از رودخانه های مهم که حدودا 60 تا 70درصد آب این دریاچه را تامین می کند، رود ولگاست.

به گزارش ارک قالاسی از نصر نیوز این دریاچه با قرار گرفتن در نیمکره شمالی و به دلیل وضعیت گردشی کره زمین به دور خود از جمله دریاچه هایی است که در این موقعیت در قسمت راست رسوب گذاری می کنند. عمیق ترین قسمت دریاچه مازندران 980متر در نوسان بوده و بیشترین آن در خاک ایران قرار دارد.

بنابراین با توجه به جریان های آب ورودی از طریق رودخانه ولگا و حرکت آن به سوی جنوب و همچنین حرکت گردشی با برداشت از آن پس از مدتی به علت عدم سکون و تبخیر، شوری آن کمتر خواهد شد. از طرف دیگر به علت پایین بودن سطح دریاچه از دریاهای آزاد، به طور دایم برای تامین آب دریاچه مناسب است. دریاچه مازندران با توجه به محسنات فراوانی که دارد (و از حوصله این مقاله به دور است) یکی از نعمت های خدادادی است که خداوند به کشور ما عطا کرده است. دریاچه ارومیه در ارتفاع 1270 متری از سطح دریا قرار گرفته و میزان بارندگی آن در سال، 379 میلی متر و سرعت تبخیر آن 1500 میلی متر است. در گذشته میزان تبخیر توسط رودخانه های بسیاری که از 70 رودخانه بیشتر بوده، کسری فوق را تامین می کرده و بنابراین پس از سال ها استفاده مکرر از رودخانه های فوق مدار ورودی آن بسیار ناچیز و جبران تبخیر 1500 میلی متری را نمی کند. در سال های گذشته، اینجانب مقاله طرح نجات دریاچه ارومیه را از طریق دریای مازندران به وسیله لوله های پلی اتیلن در مطبوعات نوشته و چون نیاز به اطلاعات ورودی آب رودخانه ولگا در آستاراخان را داشتم با بخش بازرگانی سفارت روسیه در تهران در آن زمان به نام آقای آلکساندروف تماس گرفتم و ایشان از من خواستند تا مقاله های مربوطه را برایشان بفرستم. بعد از چهار سال، دو ماه گذشته از طریق برنامه تلویزیون مشاهده کردم که کشور روسیه برای نجات دریاچه آرال، طبق محاسبات اینجانب و توسط لوله های پلی اتیلن از طریق دریاچه مازندران اقدام به نجات دریاچه فوق کرده (لازم به تذکر است که موقعیت دریاچه آرال همانند دریاچه ارومیه است).
پیشنهاد چه بود؟
جهت اطلاع و نقطه آغاز این طرح در حال حاضر از شهر آستارا جاده ای احداث شده که فرآورده های نفتی توسط لوله های فلزی به قطر 25 اینچ به نمین، بستان آباد، تبریز و دیگر شهرهای استان آذربایجان در قبل از انقلاب احداث شده است که می توانیم بدون انجام هیچ هزینه و خراب کردن محیط زیست از همین جاده استفاده کرده و آب دریاچه مازندران را به وسیله لوله های پلی اتیلن - که با توجه به وزن آن و تولید و قالب ریزی در محل و سرعت نصب و اتصالات آن بدون داشتن هزینه حمل و نقل و غیره به وسیله یک توربین پمپ می توان از نقطه صفر به مسافت 175کیلومتر و به ارتفاع 1750متر رساند و با استفاده از نیروی جاذبه و شیب موجود که گزینه بسیار مناسبی است به طول 100 کیلومتر و به ارتفاع 1250 متر دریاچه رسانید که نهایت طول این خط از آستارا تا ارومیه 275کیلومتر است.
پس از قرار گرفتن خط لوله و اتصال آن، با نصب یک میله شاخص تراز که به طور عمودی و محاسبه متریک- که در عمق دریاچه قرار می گیرد- و با نصب یک سوئیچ کنترل شناور (Flotingcot.swich) و ارسال پالس های مختلف- که توسط خطوط تلفن به پمپ ورودی اتصال می شود- می توان سیستم را هوشمند کرد و زمانی که سطح آب دریاچه به علت مصرف یا تبخیر پایین رود به طور اتوماتیک دستور قطع صادر می شود.
به طور مثال کولر آبی را در نظر بگیریم، وقتی آب آن پایین بیاید شناور کولر پایین آمده و آب وارد کولر شده و وقتی به حد مناسب برسد قطع می شود. سوئیچ های کنترل شناور فوق در ایران موجود بوده و نصب آن بسیار ساده است.حال با توجه به اینکه فصل بارندگی در حال اتمام است، فرصت بسیار مناسبی است که به وسیله چند دستگاه لودر و بلدوزر شروع به پاک سازی مناطقی کنیم که خشک شده و نمک آنها قابل رویت است که می توان پس از جمع آوری و انتقال به مناطق خارج از دریاچه، بستر را برای انتقال آب دریاچه مازندران به وسیله لوله های پلی اتیلن مهیا کرد. پس از آن، ضمن تغییر غلظت های اسیدی و بازی این دریاچه و همچنین با توجه به غلظت نمک دریاچه ارومیه که در حال حاضر بالاتر از 300pp است، بعد از مخلوط کردن آب مازندران و به دست آوردن محیط مناسب و پایین آوردن غلظت نمک به کمتر از 250pp می توان با کمک متخصصان شیلات، بزرگ ترین مرکز پرورش ماهی را راه اندازی کرد و در آینده هزاران شغل مناسب از جهت گردشگری و غیره برای ساکنین حوزه دریاچه ایجاد کرد.
همچنین برای مازاد فشار در طول خط لوله احداثی به وسیله پروانه و شفت که در داخل لوله در مسیر آب قرار دارد و به وسیله یک مولد برق می توان در فواصل کوتاه، هزاران کیلووات برق، بدون هیچ هزینه ای به دست آورد. درست به مانند یک آسیاب آبی با این تفاوت که پروانه های آسیاب، داخل لوله و موارد دیگر است (که توضیح آن از حوصله این مقاله به دور است) البته به نظر اینجانب کمبود آب دریاچه ارومیه به طور تخمینی بالاتر از چهارمیلیارد مترمکعب است تا بتواند جریان سیر طبیعی خود را سیر کند و به نظر اینجانب هیچ گزینه ای بهتر از دریاچه مازندران برای نجات ارومیه مناسب نیست و هرگونه برداشتی از سایر حوضه ها خسارت جبران ناپذیری را برای کشورمان به وجود می آورد که در ناحیه خشک و نیمه خشک قرار دارد. بنابراین با توجه به پایین آمدن آب دریاچه ارومیه و پدیدار شدن نمک و سایر املاح موجود بهترین فرصت وجود دارد تا با کمک بخش خصوصی و استانداری ، به وسیله دستگاه ها و ماشین آلات راهسازی از قبیل لودر و بلدوزر و غیره برداشت نمک و انتقال آن به خارج از دریاچه انجام گیرد.
پس پیشنهاد می شود در حال حاضر که تبخیر به حدی زیاد است که قبل از آبگیری و نجات دریاچه ارومیه می توان به پاک سازی نمک های موجود اقدام کرد تا بعد از آبگیری مشکل اختلاط آب و املاح نمکی به وجود نیاید و با پایین آمدن مقدار معلق نمک در آب موجود بعد از آبگیری، می توان بزرگ ترین دریاچه پرورش ماهی را احداث کرد. یکی از برنامه هایی که می توان در زمینه استحصال نمک و انتقال آن به کارخانه تصفیه، مورد نظر قرار گیرد احداث این کارخانه ها در نزدیکی ایستگاه های راه آهن است.
محصولات این کارخانه در حال حاضر از نظر اقتصادی قابل صدور به بازارهای جهانی است. لازم به توضیح است که قیمت نمک در بازار جهانی از 90 تا 300 دلار در هر تن در نوسان است. از دیگر مصارف این محصول تا 14000 مورد مصرف شناخته شده می توان اشاره کرد. کافی است فقط به آمار مصرف نمک در آمریکا در سال های 2008 و 2009 اشاره کنیم که 240 و 250 تن بوده و پس از آن بیشترین مصرف در کشورهای صنعتی اروپا و آسیای جنوب شرقی در زمینه های صنایع نفت و پتروشیمی، ایمنی جاده ها در فصول یخبندان، صنایع چرم سازی، آب شیرین کن و صنایع رنگ سازی، غذایی و غیره است. نکته دیگری که باید در نظر داشت، وسعت دریاچه ارومیه است که با توجه به حجم زیاد آب رودخانه هایی که به این دریاچه متصل می شوند و به خاطر عدم استفاده از آب این رودخانه ها طی هزاران سال و ورود آب آنها به این دریاچه، حجم آن به این وسعت رسیده؛ حال باید در نظر داشت که با توجه به نیاز مردم در استفاده از آب های جاری در زمینه کشاورزی طی سال های گذشته تاکنون، طبیعی است که مقدار آب های جاری کفاف دریاچه را ندهد؛ پس می توان در بعضی از نواحی ضمن برداشت نمک و احیای محیط اطراف دریاچه و با روش های جدید از قبیل اضافه کردن خاک های شیرین یا تزریق سیستم های اسیدی به خاک، آن مناطق را برای استفاده کشاورزی، صنعتی، شهری و ایجاد اماکن تفریحی و ویلایی و صنایع مربوطه آماده کرد و نیازی نیست که دریاچه را به وسعت هزاران سال پیش رسانید.
همچنین کارشناسان محترم و خوانندگان می توانند ضمن مراجعه به اینترنت در سایت هایی مانند شرکت های A.B.B و سایر شرکت های بزرگ از پروژه هایی که در کشورهای تایلند، ابوظبی، عربستان سعودی و ... در حال اجراست، دیدن کرده و ضمن مطالعه درمی یابند که پروژه های فوق به طول 600 و 1000 و 2000 کیلومتر بوده که طی سال های گذشته انجام شده اند و در حال حاضر نیز مورد استفاده هستند تا خوانندگان متوجه شوند که پروژه انتقال دریاچه مازندران به ارومیه به طول 300 کیلومتر نه تنها مشکل نیست بلکه نیاز به این همه سر و صدا و سال ها تحقیق را نداشته و با توجه به هوش ما ایرانیان بعد از مطالعه و همچنین هزینه بسیار پایین آن به خاطر تولید لوله های پلی اتیلن و مواداولیه آن- که در کشور قابل ساخت است- این طرح طی شش ماه قابل اجراست. از طرف دیگر جهت اطلاع آن گروه از کارشناسان که طرح هایی از قبیل انتقال آب رودخانه ارس، مهاباد و غیره را مطرح کرده اند، باید عرض کنم که برای انتقال آب از حوضه ای به حوضه دیگر به وسیله پمپ های طبقه ای، اولین مساله این است که باید مخزنی وجود داشته باشد تا مقدار آب موجود در مخزن جهت انتقال، چندین برابر ظرفیت پمپ باشد، به این دلیل زمانی که پمپ شروع به کار می کند لوله و پروانه پمپ مذکور در داخل مخزن، باید شناور باشد تا انتقال صورت گیرد و گرنه پمپ هوا گرفته یا سنگ و شن خاک را با خود آورده و به پروانه و غیره خسارت وارد می کند و نمی توان چنین حجم پمپ- که حداقل آن 450 هزار مترمکعب در روز است- را از رودخانه جاری برداشت کرد. از نظر فنی این امکان وجود ندارد مگر اینکه در ابتدا دریاچه یا سد ایجاد شود و بعد انتقال انجام صورت گیرد که با توجه به هزینه بسیار بالای آن صرفه اقتصادی ندارد و اصولاتا زمانی که دریاچه ای به بزرگی مازندران داریم ایجاد خط لوله آب از این دریاچه تا ارومیه، اقتصادی تر از طرح های دیگر است و طرح های دیگر در برابر آن رنگ می بازد.

میدان‌های نفتی یا دریاچه ارومیه،

ارک قالاسی — Sat, 23 Jul 2011 14:08:00 GMT

میدان‌های نفتی یا دریاچه ارومیه

کدام زود‌تر خشک می‌شود؟

ارک قالاسی - انتشار تازه‌ترین وضعیت کاهش تولید نفت در ایران، همزمان با ادامه وضعیت خاص دریاچه ارومیه که در معرض خطر مرگ قطعی قرار گرفته، مقایسه سرنوشت محتوم این دو رویداد دردناک را در حیات اقتصادی و محیط زیست کشور اجتناب‌ناپذیر می‌سازد. در حالی که عقب‌نشینی آب و شکل گرفتن شوره‌زار در اطراف دریاچه ارومیه سرعت می‌گیرد، تولید نفت خام ایران نیز با سرعتی بیشتر از همیشه رو به کاهش است.

میدان‌های نفتی یا دریاچه ارومیه

کدام زود‌تر خشک می‌شود؟

نقش مدیریت آگاه و دوراندیش در سطح کلان جامعه، استفاده بهتر از منابع و ثروت‌های ملی، در جهت تامین رشد پایدار اقتصادی، افزایش رفاه، از راه ارتقای سطح، و بهبود محیط زندگی است. سرعت گرفتن نرخ انهدام ثروت‌های ملی و همزمان، تخریب محیط زیست در ایران، تاوان سنگینی است که نسل کنونی و چند نسل آینده بین خود سرشکن خواهند کرد.

ایران با در اختیار داشتن دومین ذخیره بزرگ گاز و دومین ذخیره قابل بهره‌برداری نفت جهان سرزمین خشکی محسوب می‌شود. پربازده‌ترین ظرفیت ممکن برای استفاده از منابع کلان انرژی ایران، شاید قرار دادن آن در مسیر و خدمت تولید آب و سبز کردن سرزمین نیمه‌خشک ایران بود، فرصتی که در حاشیه جنوبی خلیج فارس مورد استفاده قرار گرفته و به نتیجه نیز رسیده است.

در ایران منابع کلان نفت و گاز در مسیر مصرف بی‌رویه، کاهش مستمر تولید و نابودی زودرس قرار گرفته، و محیط زیست به جای بهبود، ناظر مرگ زودرس تالاب‌ها و مراتع و رشد شوره‌زار‌هاست.

مرگ دریاچه در ۷ سال

از سطح ۵۷۰ هزار هکتاری سطح دریاچه ارومیه، تاکنون ۲۵۰ هزار هکتار به شوره‌زار تبدیل شده است. نزدیک به ۴۵ درصد از سطح دریاچه خشک شده و عمق آب تا ۴ متر پایین نشسته است. تعدادی از جزیره‌های این دریاچه که زمانی دارای آب شیرین و سرسبز بودند، هم اکنون به خشکی متصل شده‌اند. بر این میزان شوره‌زار، طی سال جاری ۱۲۰ تا ۱۵۰ هکتار افزوده می‌شود.

نکته اینجاست که سرعت تبخیر آب در سطح دریاچه به نسبت کم شدن عمق آب، افزایش می‌یابد، به این ترتیب مرگ نهایی دریاچه یک‌باره اتفاق خواهد افتاد، همان گونه که طی دوران حکومت کمونیستی و دولت خروشچف در اتحاد شوروی سابق، دریاچه آرال برای همیشه مرد.

دریاچه ارومیه بزرگ‌ترین دریاچه ایران و دومین دریاچه بزرگ آب شور در سراسر جهان محسوب می‌شود. میزان غلظت نمک و املاح آب در شرایط طبیعی دریاچه ۱۸۰ گرم در هر لیتر است. غلظت نمک در آب دریاچه اینک به ۳۵۰ گرم در هر لیتر رسیده. معنی افزایش غلظت املاح در آب مرگ جانداران میکروبی و مرگ حیات نمونه در آب‌های دریاچه است.با خشک شدن دریاچه و شکل گرفتن بیش از ۳۵۰ هزار هکتار شوره‌زار تازه، باد‌های کویری اراضی کشاورزی سه استان سبز ایران، یعنی آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی و کردستان را در خطر نابودی قرار می‌دهند. تغییرات محیط زیستی تنها محدود به حاشیه دریاچه نخواهد ماند.

مرگ چاه‌های نفت

در تحولی موازی و شاید دردناک‌تر از انهدام محیط زیست و مرگ دریاچه زیبای ارومیه، ایران سالانه ۳۸۳ هزار بشکه از تولید نفت خام خود را از دست می‌دهد.

طی ۱۰ سال گذشته میزان افت تولید نفت خام با افزایش تولید از راه حفر چاه‌های تازه، استفاده از چاه‌های تعمیری و ترمیمی، متناسب بوده و کمابیش سقف تولید میانگین ۴ میلیون و اندی بشکه در روز حفظ شده بود.

از حدود دو سال پیش تاکنون این نسبت به زیان تولید و در جهت کاهش آن، نا‌متوازن شده و در نتیجه، تولید نفت خام، امروز به زیر ۳ میلیون بشکه در روز رسیده است. ارقام مجموع تولید نفت خام ایران بیشتر ناشی از تولید چاه‌های مسجد سلیمان است که با مشارکت خارجی تعمیر شد و امروز در اجرای بیع متقابل هزینه آن پرداخت می‌شود، به علاوه میعانات گازی که هنگام بهره‌برداری از میدانهای گازی پارس جنوبی به عنوان محصول جنبی، تولید می‌شوند.

حفظ سقف تولید نفت خام ایران در سطح ۴.۲ میلیون بشکه در روز نیازمند سالانه ۱۰ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری و تزریق روزانه تا ۲۰۰ میلیون متر مکعب گاز به چاه‌های سالمند بود، نیاز مشابهی که دریاچه ارومیه به منظور جبران تبخیر آب، به جاری شدن۷ میلیارد متر مکعب آن تازه داشت.

میزان نیاز چاه‌های نفت ایران به تزریق گاز به منظور حفظ سطح تولید در سال ۱۹۹۳ (۳ سال آینده) ۶۰۰ میلیون متر مکعب در روز برآورد شده است. کار‌شناسان خوش‌بین‌تر داخلی این میزان را تا حدود ۳۰۰ میلیون متر مکعب در روز نیز کافی می‌دانند. میزان تولید کل گاز ایران ۵۲۰ میلیون متر مکعب در روز و میزان تزریق گاز به چاه‌های نفت حداکثر ۶۰ میلیون متر مکعب در روز است.

دولت ایران همان گونه که با ساختن سد‌های مطالعه نشده، دریاچه ارومیه را از ورودی ۷ میلیارد متر مکعب آب محروم ساخته، با تشویق مصرف بی‌رویه گاز در داخل، و بازماندن از افزایش تولید متناسب با ظرفیت بالقوه تولید و حتی عقب ماندن از هدف‌های تعیین شده خودی (۷۵۰ میلیون متر مکعب در روز در سال جاری) عملا بستر لازم برای مرگ زودرس چاه‌های نفت ایران را که ثروتی است برای نسل‌ها، از هم اکنون فراهم ساخته است.

کاهش تولید و افت بازیافت

ضریب بازده چاه‌های نفت ایران به کمتر از ۲۰ درصد ذخیره اسمی آن کاهش یافته است. در صورت افت کامل فشار در چاه‌ها، استخراج مجدد از آن‌ها ناممکن است. معنی این تحول، مدفون ساختن ۸۰ درصد از ذخیره و ثروت چاه‌های نفت در زیر زمین برای همیشه است.

کشور‌های جنوبی خلیج فارس به ۴۵ درصد و در بعضی از نقاط جهان با هزینه بیشتر و تکنولوژی پیشرفته، این ضریب را به بالای۶۰ درصد رسانده‌اند.

برای سال جاری، مدیریت نفت ۶۲ هزار بشکه کاهش تولید، اضافه بر ۳۳۴ هزار بشکه کاهش روزانه سال ۱۳۸۹ را در نظر گرفته است. به این ترتیب ظرفیت تولید و کاهش میزان صادرات نفت خام در سال جاری بیشتر از سال پیش خواهد شد.

بولتن سالانه اوپک که به تازگی انتشار یافته حاکی از تنزل رده‌بندی ایران در لیست صادرکنندگان نفت خام و قرار گرفتن این کشور بعد از نیجریه است. در سال جاری عراق و کویت نیز از این لحاظ پیشتر از ایران قرار گرفته‌اند.

توقف صادرات نفت خام که با ادامه روند کنونی تولید و مصرف در ۷ سال آینده غیر قابل اجتناب خواهد بود، زمینه قطع درآمد‌های ارزی، کاهش بیشتر سرمایه‌گذاری برای حفظ تولید چاه‌های نفت و در نتیجه خشک شدن را فراهم می‌سازد.

مطالعات کنونی حاکی است که دریاچه ارومیه نیز با ادامه روند کنونی در ۷ سال آینده خشک خواهد شد. نتایج مخرب مرگ زودرس و انهدام همزمان این دو منبع ثروت ملی را نسل‌های بعدی ایران با تلخی تجربه خواهند کرد.

محیط زیست و میراث فرهنگی بی پناه ارسباران

ارک قالاسی — Sun, 10 Jul 2011 15:15:01 GMT

محیط زیست و میراث فرهنگی بی پناه ارسباران

و جای خالی تشکل های مردمی

ارک قالاسی - بدون شک مهم ترین مواریثی که هم اینک در منطقه ی ارسباران برای ما به امانت رسیده است، در دو حوزه ی « محیط زیست » و « میراث فرهنگی » متمرکز است. جنگل های ارسباران و آثار فراوان تاریخی و فرهنگی باستانی دو بخش عمده ی مهم در این دو حوزه به حساب می آیند. علاوه بر جنگل های منحصر به فرد ارسباران که به عنوان میراث بین المللی نیز شناخته شده، محیط کوهستان خود عنصر حیات بخش مهم به حساب می آید و منطقه ی ارسباران یک منطقه ی کوهستانی است. سراسر این منطقه ی کوهستانی نشانه ها و آثاری از تمدن های باستانی و میراث فرهنگی و مدنی منحصر به فرد در خود دارد.

محیط زیست و میراث فرهنگی بی پناه ارسباران

و جای خالی تشکل های مردمی

میراث فرهنگی ما ریشه های جامعه ی ماست و رویش بی ریشه میسر نیست و اگر شد، رویشی انحرافی است و ما را از هویت و اصالت خود خالی می سازد. در سوی دیگر محیط ارسباران با تمام عناصر طبیعی اش سیستم پیچیده ای است که دست کاری های ناشیانه ی ما در یک عضو آن، به درد جانسوز در تمامی اعضای آن منجر می شود.

اگرچه در حفظ مواریث طبیعی و فرهنگی، میثاق ملی ما ـ قانون اساسی ـ تکالیف روشنی برای دولت تعریف کرده است اما شهروندان نیز در این ارتباط بی تکلیف نیستند.

رشد سریع جمعیت و افزایش نیازها و تعهد دولت در ارائه ی خدمات و عمران و آبادی شهرها و روستاها و نیز توسعه ی مشاغل موجب شده است که در موارد بسیاری این مواریث مورد بی توجهی قرار گیرند. به عبارتی در مشخص ترین حالت محیط زیست به بهانه و بهای اشتغالزایی مورد تخریب قرار گیرد و در شرایطی که نهادهای دولتی از این مواریث غفلت کنند، مردم مسئولیت دارند مسئولان خود را از غفلت درآورند و هشدارهای لازم را بدهند و در این ارتباط مشخص ترین و مؤثرترین شکل ایفای نقش مردم، فعالیت تشکل های مردم نهاد است. گروه های مردمی به سبب علاقه مندی در حوزه های مختلف به فعالیت روی می آورند و در حفظ مواریث پیش گفته همت می کنند.

در منطقه ی ارسباران که کل محیط معجونی از هنرنمایی طبیعت و تاریخ است متأسفانه تشکل های مردمی فعالی به چشم نمی خورد. به عبارت بهتر تشکل مردمی شناسنامه دار با عنوان و فعالیت تعریف شده مشخص وجود ندارد و اگر موارد محدودی به صورت کاغذی و مجازی بوده، فعالیت و بیانه و اطلاعیه و تذکر و نامه و برنامه از آن ها مشاهده نشده است. انجمن های مختلف برای حفاظت از میراث فرهنگی و محیط زیست این منطقه ضرورت اساسی دارد و بر جوانان پرشور و دلسوز فرض است که در این حیطه تمام قد برآیند.

به نظر می رسد فقدان تشکل های مردمی در این منطقه بسیار خسارت بار خواهد بود. اخیراً دو تشکل زیست محیطی ـ انجمن حفظ محیط کوهستان و انجمن دیده بان کوهستان ـ با فعالیت در گستره ی کشوری به داد منطقه ی ارسباران رسیدند و این در حالی است که صدایی از خود منطقه برنخاسته است. انجمن حفظ محیط کوهستان افرادی را برای بررسی در جنگل های ارسباران فرستاد و گزارشی از روند تخریب این جنگل ها از سوی معدن مس سونگون منتشر کرد. مسئول این انجمن به مسئولان ذیربط کشوری نامه نوشت. مدیرعامل انجمن دیده بان کوهستان مصاحبه کرد با خبرگزاری مهر و هشدار داد و.... و دیگرانی که قدم و قلم برداشتند. در خود منطقه نشریه ی گویا اگرچه از دو حوزه ی مورد بحث غافل نبوده و بیش ترین گزارش و نقدهایش در این ارتباط بوده است اما به سبب شیوع بیماری « بی تفاوتی» دردناک در منطقه چندان اثرگذار نبوده است.

به نظر می رسد مشغول ماندن مردم منطقه در دغدغه های معیشتی روزمره آن ها را از مسائل اساسی زیست محیطی و میراث فرهنگی غافل ساخته است و اینجا باز پای مسئولان و به ویژه نمایندگان منطقه در مجلس به میان می آید که آن ها در این ارتباط چه کرده اند؟!

و تذکر این که اگر از خواب غفلت برنخیزیم، نوحه سرایی بی ثمری را که امروز برای دریاچه ارومیه سر می دهیم،‌ فردا برای ارسباران تکرار خواهیم کرد.

یوخا

وقتی که متهم شماره یک در بروز فاجعه

ارک قالاسی — Sun, 10 Jul 2011 14:17:03 GMT

وقتی که متهم شماره یک در بروز فاجعه

دریاچه ارومیه لو می رود!

محمد درویش

ارک قالاسی - به گواه آخرین یافته های اقلیمی منتشر شده از سوی پایگاه ملی مدیریت خشکسالی کشور ، شرایط ترسالی بر کل حوضه آبخیز دریاچه ارومیه برای دومین سال پیاپی حاکم بوده است. به عبارت ساده تر، میزان ریزش های آسمانی حوضه آبخیز 5.2 میلیون هکتاری دریاچه ارومیه (آبخیزی که 5 برابر کشور لبنان وسعت دارد) در طول دو سال گذشته از میانگین دراز مدت آن بیشتر بوده است ؛ با این وجود، روند کاهش ژرفای آب در دریاچه ارومیه کماکان ادامه داشته و افزایش بارندگی نه تنها نتوانسته وضعیت دریاچه را بهبود بخشد، بلکه در تیرماه سال 1390 عمق آب دریاچه 7.26 متر پایین تر از میانگین 9 ساله قرار داشته است .

وقتی که متهم شماره یک در بروز فاجعه

دریاچه ارومیه لو می رود!

محمد درویش

حتا با وجود بارندگی های مطلوب در 9 ماهه نخست سال آبی 90-1389 عمق آب دریاچه در پایان خرداد 90 نسبت به دوره زمانی مشابه سال قبل از آن بیش از یک متر کاهش را نشان می دهد. وضعیت پیش آمده در شرایطی بوجود آمده که پیوسته از سوی مسئولین وزارت نیرو اعلام شده است که متهم ردیف نخست در بروز فاجعه پیش آمده در دریاچه ارومیه، خشکسالی و تغییر اقلیم بوده و سهم سدسازی تنها 5 درصد است ! معنی سخن فوق علی القاعده باید این باشد که اگر آسمان دوباره به سرگربه نشان نقشه وطن لطف کرده و بر دیار آذربایجان جانانه ببارد، آنگاه نگین فیروزه ای و دوست داشتنی شمال غرب کشور هم دوباره جان می گیرد! نمی گیرد؟

و البته حقیقت این است که جان نمی گیرد ... زیرا وقتی بر روی همه رودخانه های اصلی که به دریاچه ارومیه منتهی می شوند، چندین سد احداث شده باشد؛ وقتی وسعت اراضی کشاورزی در طول سه دهه گذشته بیش از 360 هزار هکتار افزایش یافته باشد، وقتی راندمان آبیاری هرگز از مرز 35 درصد افزایش نیافته باشد و وقتی شمار چاه های عمیق و نیمه عمیق حفر شده در منطقه به صورت مجاز و غیر مجاز از مرز 20 هزار حلقه هم گذشته باشد، معلوم است که دیگر از دست آسمان کار چندانی برای جبران این آزمندی و نابخردی آشکار برنمی آید! می آید؟

حقیقت داستان این است که دریاچه ارومیه به عنوان یک تالاب بین المللی ارزشمند می توانست مهم ترین عامل ثبات پایداری بوم شناختی (اکولوژیکی) در شمال باختری کشور باشد و مانند یک دستگاه مکش پرقدرت، از میزان گرد و غبار موجود در هوا بکاهد؛ اما اینک نه تنها بیش از 300 هزار هکتار از وسعتش را از دست داده و نمکزاری بزرگ را آفریده است، بلکه خود به عاملی مهم در افزایش ناپایداری منطقه بدل شده و در واقع مانند یک چشمه تولید گرد و خاک (بخوان نمک!) عمل کرده است؛ چشمه ای که از آن با عنوان گرانیگاه اصلی فرسایش بادی و عامل پیدایش سونامی 8 میلیارد تنی نمک در منطقه یاد می کنند.

به نظر می رسد یگانه راه بازگشت منطقه به شرایط طبیعی آن، پذیرش شجاعانه اشتباهات فاحش مدیریتی مان در آبخیز پهناور دریاچه ارومیه است. ما باید به حق آبه طبیعی دریاچه به میزان دست کم 3 میلیارد متر مکعب در سال احترام نهاده و بکوشیم تا راندمان آبیاری به دوبرابر میزان کنونی افزایش یابد. همزمان باید با معرفی گزینه های جایگزین درآمدی بکوشیم تا میزان وابستگی معیشتی به سرزمین در سطح حوضه آبخیز دریاچه ارومیه کاهش یابد. در آن صورت شاید هر بار که از آسمان باران می بارد، بتوان امیدوار بود که دوره پریشان حالی ارومیه به کمینه خود نزدیک شود. در غیر اینصورت باید مطمئن بود که فرزندان ما، هرگز پدران و مادران خویش را به دلیل پیدایش کویر ارومیه به عنوان بزرگترین رویداد بیابان زایی قرن 21 نخواهند بخشید! خواهند بخشید؟

واپسین نکته آن که هرگز طرح های انتقال آب بین حوضه ای نخواهد توانست آرامش را به این عرصه بازگرداند؛ همانگونه که انتقال دو برابری آب به حوضه زاینده رود نتوانست از خشکی تالاب گاوخونی ممانعت کند؛ بلکه تنها نیازها را به صورت تصاعدی افزایش داد.

درس تلخی که بارورسازی ابرها در دریاچه ارومیه

ارک قالاسی — Sun, 22 May 2011 14:46:41 GMT

درس تلخی که بارورسازی ابرها در دریاچه ارومیه

به ما می دهد!

محمّد درویش

ارک قالاسی - 15 اردیبهشت سال 1389، پس از بازدیدی که در معیت یک گروه کارشناسی از دریاچه ارومیه داشتم، نوشتم که به دنبال بارندگی های چند روز اخیر، سطح آب دریاچه ارومیه 27 سانتی متر افزایش یافته است، اما وضعیت همچنان نگران کننده است، زیرا نسبت به زمان مشابه سال 1388، تراز دریاچه 20 سانتی متر هم کاهش نشان می دهد.

درس تلخی که بارورسازی ابرها در دریاچه ارومیه

به ما می دهد!

محمّد درویش

حالا بعد از گذشت حدود یکسال، باز در منابع خبری گوناگون و از قول برخی از مدیران مسئول می خوانیم که در اردیبهشت ماه سال 1390، سطح آب دریاچه ارومیه بین 40 تا 70 سانتی متر افزایش یافته است. مثلاً معاون اداره کل محیط زیست استان آذربایجان غربی در چهارم اردیبهشت ماه سال جاری خبر از افزایش 40 سانتی متری سطح آب دریاچه ارومیه می دهد. دو روز بعد از او، ارسلان هاشمی، مدیرعامل شرکت آب منطقه ای آذربایجان شرقی این رقم را 50 سانتی متر عنوان کرد و مهم تر آن که افزایش بارندگی را حاصل شلیک 600 گلوله یدور نقره طی عملیات بارورسازی ابرها در حوضه آبخیز دریاچه ارومیه دانست. کار به جایی رسید که محمد مهدی جوادیان زاده، مدیر مرکز ملی تحقیقات و بارورسازی ابرها در سیزدهم اردیبهشت ماه صراحتاً از نقش 20 درصدی بارورسازی ابرها در افزایش بارندگی های اخیر حوضه آبخیز دریاچه ارومیه خبر داد . حتی در 21 اردیبهشت ماه، این میزان افزایش تا 70 سانتی متر و توسط رییس مرکز تحقیقات آرتمیای کشور پیشی گرفت و ظاهراً خبرهای مبنی بر افزایش سطح تراز دریاچه ارومیه چنان در حال اوج گرفتن بود که این نگرانی را ممکن بود در نزد یک ناظر بی طرف بوجود آورد که نکند موجودیت شهر ارومیه در خطر زیر آب رفتن قرار بگیرد؟! جالب تر این که نزدیک به یک سال قبل نیز، همین رییس مرکز تحقیقات آرتمیای کشور - آقای دکتر یوسفعلی اسدپور - از افزایش 70 سانتی متری سطح آب دریاچه ارومیه خبر داده بود !

آنچه که در این میان و درهیاهوی این خبرهای بارورسازانه ی ابری! ظاهراً فراموش شده بود، طرح این پرسش ساده بود که آیا میزان ریزش های آسمانی رخ داده در بازه ی زمانی مورد نظر، نسبت به مدت مشابه سال قبل و یا میانگین درازمدت آن افزایشی را نشان می دهد که حالا بخواهیم آن افزایش را به بارورسازی ابرها ربط دهیم یا خیر؟ از آن مهم تر، آیا واقعاً سطح آب دریاچه ارومیه نسبت به مدت مشابه سال قبل آن افزایش یافته است؟

راست آن است که شوربختانه باید اعتراف کنیم که پاسخ هر دو پرسش منفی است. کافی است نگاهی به بررسی های بهروز حسنی مهمویی بیاندازیم تا متوجه شویم که نه تنها سطح دریاچه ارومیه در اردیبهشت ماه سال 90 افزایش واقعی نداشته است، بلکه نسبت به اردیبهشت سال 1389، حدود 250 کیلومتر از وسعت دریاچه به دلیل کاهش ارتفاع سطح آب به میزان حدود 31 سانتی مترکمتر هم شده است!

به دیگر سخن، بررسی داده های هواشناسی نشان می دهد که در اغلب سال ها، میزان ریزش های آسمانی در اوایل اردیبهشت ماه افزایش یافته و در اواسط یا اواخر آن به بیشینه خود رسیده و آنگاه دوباره کاهش می یابد.

بنابراین آقایان مسئول بارورسازی ابرها و بقیه مدیرانی که دوست دارند فقط خبرهای خوش با تاریخ مصرف آنی بدهند! بهتر است شلیک گلوله های یدور نقره خود را به فصل تابستان انتقال دهند تا همه باور کنند که این عملیات گران تا چه اندازه به افزایش بارندگی واقعی حوضه کمک کرده است.

تا آن زمان بهتر است از این درس تلخ عبرت گرفته و بیش از این اعتماد مردم را نسبت به ادعاهای آبی خویش کم رنگ و کم رنگ تر نسازیم. زیرا حقیقت عریانی که همچنان چون پتک دارد بر سر زیستمندان حوضه آبخیز دریاچه ارومیه کوبیده می شود، حکایت از جدی شدن خطر سونامی 8 میلیارد تنی کویر ارومیه دارد! ندارد؟

بحرین آری، دریاچه ارومیه نه !!

ارک قالاسی — Wed, 18 May 2011 16:32:01 GMT

بحرین آری، دریاچه ارومیه نه !!

سهند آیدین

ارک قالاسی - خود بزرگ بینی و فاشیسم در میان جماعت روشنفکر و تحصیلکرده ایرانی ذاتی شده است. آن ها فقط و فقط به چیزی که خودشان و اهداف شان را تامین کند علاقه نشان می دهند.

هر چه به سطوح بالای شهری و تحصیلی می رویم فاشیسم فارس بیشتر عیان می شود. در روان شناسی فاشیسم فارس باید گفت نیازی نیست کسی که در چارچوب این روش فکر می کند خود، ذاتا زبان مادری اش فارسی باشد. بسیاری از کردها و ترک ها و بلوچ ها میان آنها هستند زیرا منابع قدرت،سرمایه و امکانات تحصیلی در اختیار شان است.

بحرین آری، دریاچه ارومیه نه !!

سهند آیدین

در روزهایی که همه ما برای دریاچه ارومیه تلاش می کردیم و می خواستیم سایر ایرانیان و حتی جهانیان را با فاجعه ای که در راه است آشنا کنیم، و انتظار یاری و همداستانی از نخبگان کشور را نیز می داشتیم و دست یاری به سوی شان دراز کرده بودیم با بی اعتنایی مطلق آنها مواجه شدیم. کسی از آنان حرفی از خشک شدن دریاچه ارومیه نزد، چرا؟ زیرا فعالان حرکت ملی آذربایجان پیگیر آن بودند. لجات فاشیست ها با ما حد و اندازه ای ندارد.

آنها می خواهند با نادیده گرفتن حرکت ملی و مسائل آن ما را بایکوت سازند و با پیش کشیدن مسائل دیگر فضای خبری جامعه را عوض کنند.

بحرین یکی از مسائلی بود آن ها بدان پرداختند.جزیره بحرین با جمعیت اندک کیلومتر ها دور تر از خاک ایران قرار گرفته است. بیشتر ساکنان آن عرب اند و یا به قول اینان عرب شده اند و بحرین سال ها پیش از ایران جدا شده است و آنها هم خود را ایرانی نمی دانند. اما وسعت طمع پان فارسیسم را به بنید! حتی به این جزیره کوچک نیز چشم طمع دارد. وقتی پای مطامع پان فارسیسم باشد همه این ها از هر طیفی متحد و همصدا می شوند. تلویزیون جمهوری اسلامی سخن از آزادی و یا قیام مردم بحرین می زند. دولت ایران کاروان می فرستد. مجلس سخن از آماده باش نظامی می زند و در آن طرف تر، بی بی سی فارسی بارها و بارها با همین پان فارسیست ها مصاحبه می کند. سخنرانی پزکشپور رهبر پان فارسیست ها در مجلس وقت را نشان می دهد، در حالی که همین ها سخنی از کشتار قره باغ نمی زنند. آن وقت می آیند از همه استاتید مطرح دانشگاه ها امضا جمع می کنند که بحرین از دست رفت. به بحرین کمک کنید.

در بیانیه ای در خبرگزاری دانشجویان ایران منتشر شد، نام ده ها استاد دانشگاه و نویسنده را می بینید که مثلا باید روشنفکر مملکت باشند. از حقوق اقلیت ها و ملل تحت ستم دفاع کنند. در اروپا روشنفکران و اساتید از حقوق محیط زیست، دگرباشان و مهاجران حمایت می کنند و در ایران روشنفکران و هیئت های علمی از منافع فاشیسم. هر جا که منافع فاشیسم در خطر باشد ماشین نژادپرستی به کار می افتد. به نام نهاد مدنی امضا جمع می شود، تا از خلیج همیشه فارس! تمامیت ارضی و زبان فارسی دفاع کنند و در بیخ گوششان دریاچه ارومیه در حال از دست رفتن است.

امضا کردن بیانیه ای برای بحرین برای اینها به منزله یک مانیفست جنون آمیز است. می خواهد بگویند بحرین مال ماست به ما ارتباط دارد. اگر وزیری حرفی بزند و خدای نکرده ذره ای و فقط ذره ای از منافع اینان احتمالا در خطر باشد ماشین شان به کار می افند. همایشف طومار امضاها، مصاحبهف روزنامه ها و... .

مگر دریاچه ارومیه از بحرین چه کم داشت؟ مگر جوانان حرکت ملی از جوانان بحرین کم تر ایرانی اند؟ نام بیانیه خودشان را دفاع اساتید و دانشگاهیان و فعالان فرهنگی از حقوق مردم بحرین گذاشته اندف مگر سعید متین پور فعال فرهنگی نیست؟ مگر ما لیاقت نداریم که اساتید و دانشگاهیان از ما هم دفاع کنند،مگر ما حقوق نداریم؟ حق واقعی ما چیست؟ اگر استاد دانشگاهی از شما اخراج شود گوش فلک را کر می کنید. همه سایت ها و رسانه ها می گویند ولی اجازه نمی دهید یکی از ما در دانشگاه تدرس کند و اگر کسی از زیر دستتان در برود و بعدها اخراج شود باز گوش فلک را کر می کنید که چرا تا امروز در سر کار بوده و تازه الان اخراج می شود؟ خبر گزارهای داخل و خارج در اختیار شما است. بیانیه شما را خبرگزاری دانشجویان ایران می زند که در بالای سایت اش شعار وطن پرستانه تان را سر لوحه کرده اما همین خبرگزاری نامی از دانشجویان اخراجی ما نمی برد.

پان فارسیسم که امروز تحت عناوین مختلفی مانند جبهه ملی، حزب مشارکت،حزب پان ایرانیست، جنبش سبز، مشروطه خواهی، اصولگرایی مشایی و... همه جا حضور دارد، می خواهد همه چیز تحت کنترل خودش باشد. این گروه ها در برخی مسائل باهم مشکل دارند اما در مورد مسائل مربوط به جبهه پان هیچ مشکلی ندارند. همه راضی اند که ترک و بلوچ و عرب سرکوب شود و جوانانش در زندان بپوسند. شما بیانیه می نویسد خبرگزاری هایتان که مثلا عمومی است ولی آن وطن پرستانه شما را در بالای سایت خود سرلوحه کرده است می زند. اگر ما دهانمان را باز کنیم و بتی از رنج نامه هایمان را بگوییم می شویم پان ترکیست، تجزیه طلب و دشمن و خائن. تحقیر می شویم و وای اگر به هویت حقیقی خودمان هم فعال باشیم تمام زیر و روی زندگی ما بر ملا می شود. جان و مال و ناموس ما از دید شما حلال می شود. فقط چون بیتی به ترکی شعر گفتیم و اعتراضی کردیم.

http://isna.ir/isna/NewsView.aspx?ID=News-1758272

http://farhange-melli.blogfa.com

بررسی مشکل زیست محیطی دریاچه ارومیه

ارک قالاسی — Wed, 4 May 2011 15:03:56 GMT

بررسی مشکل زیست محیطی دریاچه ارومیه

از منظر حقوق بین الملل محیط زیست

ارک قالاسی - مسئله ی حفاظت از محیط زیست دریاچه اورمیه در چند سال اخیر یکی از مسایل مهم آذربایجان و حرکت ملی است که علیرغم اهمیت حیاتی این عروس زیبای آذربایجان ، تحقیقات عملی در این زمینه بسیار اندک بوده و حاکمیت با ترفندهای مختلف سعی در به حاشیه راندن موضوع دریاچه اورمیه بوده است.

بررسی مشکل زیست محیطی دریاچه ارومیه

از منظر حقوق بین الملل محیط زیست

بدون شک بررسی علمی مسایل زیست محیطی آذربایجان بخصوص دریاچه ی اورمیه با توجه به اهمیت سرنوشت ساز آن برای آذربایجان امری حیاتی است که نیازمند بودجه و هزینه های گزاف است. متاسفانه تا به امروز دولت حاکم بر ایران تمایلی برای انجام تحقیقات علمی و حل مشکل زیست محیطی دریاچه اورمیه از خود نشان نداده است. علیرغم محدودیت های بسیار در داخل کشور در چند ماه گذشته مقاله ای با عنوان بررسی مشکل زیست محیطی دریاچه اورمیه از منظر حقوق بین الملل محیط زیست درفصل نامه ی راهبرد چاپ و منتشر شده است. لازم به ذکر است که نویسنده ی این مقاله آقای حجت سلیمی ترکمانی عضو بنیاد استعدادهای درخشان دانشگاه علامه طباطبایی و دانشجوی دکترای حقوق بین الملل می باشد. خواندن این مقاله را به همه ی خوانندگان سایت اؤیرنجی و دوست داران طبیعت زیبای آذربایجان پیشنهاد می کنیم . امید آن داریم تا فرزندان آذربایجان با تحقیقات علمی خود بیش از پیش در آشکارسازی مشکلات زیست محیطی دریاچه اورمیه و حل آن کوشا باشند.

مقاله ی مورد نظر را میتوانید از بخش ویژه ی سایت اؤیرنجی و لینک زیر دانلود کنید:

http://www.oyrenci.com/pdfcatcher.php?id=194

چه است سرنوشت چی چست؟

ارک قالاسی — Mon, 25 Apr 2011 15:56:27 GMT

چه است سرنوشت چی چست؟

سارا حسنی اصفهانی

ارک قالاسی - همه می دانیم که دریاچه ارومیه در حال خشک شدن است. به آن چی چست می گفتند و زمانی هم دریاچه نیلگون، اما الان همان دریاچه ارومیه از آن باقی مانده است که باید امیدوار باشیم به شوره زار ارومیه تبدیل نشود!!

چندی پیش در صحبت با یکی از بومیان منطقه شنیدم که می گفت دریاچه ارومیه خشک نمی شود، آقای دکتری به من گفته زیر دریاچه لایه آبداری است که در صورت بحرانی شدن وضعیت آن را سوراخ می کنند و از آن آب بیرون می آید و دریاچه زنده می شود از روز اول هم بهتر!!!چنین تفکری جای افسوس دارد نه برای مردمی که این گفته ها را باور می کنند برای آنان که چنین دروغ هایی را ترویج می دهند. در سالهای پیش کارشناسان خشکی دریاچه راطبیعی تلقی می کردند که هر چند سال یکبار اتفاق می افتد و پس از 10 سال به وضعیت عادی بر می گردد اکنون 12 سال است که این دریاچه در وضعیت بحرانی است و هنوز عادی نشده.

چه است سرنوشت چی چست؟

سارا حسنی اصفهانی

بسیاری از مهندسین، سد سازی متعدد در حوزه دریاچه ارومیه را یکی از عوامل اصلی خشک شدن دریاچه می دانند. سدسازی بر روی رودخانه های زرینه رود، سیمینه رود، گدار و بارانداز باعث قطع ورودی این رودخانه ها به دریاچه شد. نصف آب تامینی از رودخانه زرینه رود است که درحال حاضر قطع شده و جهت آبیاری فضای سبز تبریز استفاده می شود در حالی که به گفته جواد خانی مدیر آب و خاک و امور فنی مهندسی سازمان جهاد کشاورزی آذربایجان غربی تنها دو سد در محدوده حوزه آبریز دریاچه بعد از انقلاب آبگیری شده است و این امر اثر زیادی بر خشکی دریاچه ندارد . تناقضاتی که همیشه ایجاد می شود.
خشکسالی در سالهای اخیر همانند بسیاری از نقاط کشور باعث افت سطح آب زیرزمینی شده است، افزایش غلظت نمک در دریاچه باعث بیلان منفی و حرکت آب شور دریاچه به سمت آبهای زیرزمینی شده است. این پدیده با گذر زمان باعث شوری آب چاه ها تا شعاع وسیعی در اطراف دریاچه خواهد شد، علاوه بر این وجود مواد سمی و افزایش غلظت آلاینده های شیمیایی در آب دریاچه نیز علاوه بر شوری، سفره های آبهای زیرزمینی را آلوده خواهد کرد. زمانی که یک دریاچه با غلظت نمک بالا دچار وضعیت بحرانی می شود برنامه ریزی ها جهت استحصال نمک از دریاچه باید انجام شود تا غلظت نمک ثابت نگه داشته شود اما در حال حاضر علاوه بر اینکه حق هیچ برداشت نمکی از طرف سازمان محیط زیست داده نشده است ، با ورود فاضلابهای صنعتی شرایط بحرانی تر می شود. ریختن فاضلاب کارخانه صنعتی مراغه هم از احتمالاتی است که اگر در آینده اجرایی شود حسابی نمک روی زخم دریاچه می پاشد!
پل شهید کلانتری هم یکی از شاهکارهایی است که بعد از خشک شدن دریاچه معلوم نیست چه نقشی را ایفا خواهد کرد. این پل بر اساس الگوی پل دریاچه شور آمریکا که به لحاظ شوری و وضعیت طبیعی شبیه دریاچه ارومیه است ساخته شده است اما این کجا و آن کجا!
بسیاری از مهندسین بعد از احداث پل اظهار داشتند که احداث این پل با این روش از ابتدا اشتباه بوده است!نوشدارو پس از مرگ سهراب!!این پل با خاکریزی از دو سمت ارومیه و تبریز به طول 14.3 کیلومتر آغاز شد و در نهایت با ساخت 1 کیلومتر یا به طور دقیق 1276 متر پل پایه دار به اتمام رسید.این پل با برهم زدن اکوسیستم دریاچه و چرخه آب باعث خواهد شد قسمت شمالی دریاچه خیلی زودتراز آنچه تصور می شود خشک شود.
250 هزار هکتار از سطح دریاچه خشک شده و غلظت نمک آن به 340 گرم بر لیتر رسیده است در حالی که غلظت طبیعی نمک در آن 180تا 220 گرم بر لیتر بوده است! اگر بمب 6 میلیارد تنی دریاچه منفجر شود طبیعت بار دیگر شاهد یک فاجعه زیست محیطی خواهد بود این در حالی است که به گفته رئیس سازمان مدیریت بحران کشور حسین باقری خشک شدن دریاچه ارومیه یک پدیده طبیعی است که در بسیاری از دریاچه های دنیا اتفاق افتاده است، نامش را فاجعه نگذارید!.البته به گفته ایشان وضعیت دریاچه هنوز بحرانی نیست!!!وقتی یک مقام مسئول همچون رئیس سازمان محیط زیست استان آذربایجان غربی از گفتگو با نگارنده امتناع می کنند و تنها به گفتن " از سوی مقامات بالا اجازه هیچ مصاحبه ای در رابطه با دریاچه ارومیه داده نشده " اکتفا می کنند مطمئن می شویم که وضعیت دریاچه بحرانی است.
زمانی که مساحت 5000 کیلومتر مربعی ایران به شوره زار تبدیل شود وزش باد در منطقه باعث انتقال نمک به اطراف خواهد شد که به علت آلوده بودن آب دریاچه علاوه بر نمک مواد سمی هم منتقل خواهد شد انتقال این مواد باعث بروز بیماری های تنفسی برای اهالی منطقه و خشک شدن محصولات کاشته شده، تخریب خاک و در نهایت نابودی منطقه خواهد شد. 200 هزارهکتار از اراضی آذربایجان شرقی به طور مستقیم و 550 هزار هکتار به غیر مستقیم تحت تاثیر خشکی دریاچه قرارا گیرد.
این امر بعد از مدتی مهاجرت مردم محلی به شهر ها را نیز به همراه خواهد داشت. مدیر کل سازمان محیط زیست استان آذربایجان غربی در یکی از مصاحبه ها در خصوص بروز طوفان نمک در منطقه اظهار داشتند که خوشبختانه هنوز مشکلی به وجود نیامده است!! یعنی چه؟! باید مشکل ایجاد شود، مردم آواره شوند، کشاورزی از بین برود، خاکی که تا چندی پیش مدعی صادرات آن به قطر بودیم تخریب شود بعد افسوس بخوریم که چرا چنین شد یا خوشحال باشیم که بروز این مشکل زمانی است که دیگر در پست خود نیستیم! بر سر خرید زمین و انتقال اراضی کشاورزی به افریقای جنوبی بحث می کنیم و از طرفی هیچ راهکار عملی و درستی برای نجات اراضی خودمان انجام نمی دهیم و تنها به کاغذ بازی های اداری دلخوشیم!
با خشک شدن دریاچه 3 درصد از خاکمان را از دست می دهیم این حالت خوشبینانه ترین نگرش ممکن است زیرا اثر بادهای نمکی تا قزوین هم ممکن است پیش برود و تصور کنید چه فاجعه ای پیش روی کشاورزی شمال غرب ایران است.
اگر هر سازمان مسئولیت وظایف خود را بر عهده می گرفت و در کاغذبازی های اداری دنبال مقصر نمی گشت وضعیت دریاچه ارومیه خیلی بهتر از این بود
راهکارهایی همچون انتقال آب از حوزه دریای خزر یا حوزه رود ارس یا رودخانه زاب، افزایش راندمان کشاورزی ، نظارت دقیق بر برداشت های غیر مجاز در منطقه با ارائه گزارش های شش ماهه و اختصاص حقابه 3.1 میلیارد متر مکعبی به دریاچه و تغییر الگوی کشت جهت نجات دریاچه مطرح شده است ، این برنامه ها به خوبی روی کاغذ پیاده شده است اما هنوز ورودی دریاچه ارومیه صفر است.
هر کدام از برنامه های فوق نیاز به برنامه ریزی و مطالعات دقیق دارد برای تغیر الگوی کشت منطقه از گیاهان پرمصرف آب به گیاهان کم مصرف باید زیان ناشی از این تغییر به کشاورز پرداخت شود وگرنه کاملا منطقی است که کشاورز زیر بار تغییر کشت به عنوان مثال از چغندر به جو نخواهد رفت زیرا در این صورت درآمد او به 3/1 کاهش پیدا میکند.
مسئولین منطقه مهمترین مسئله عدم اعمال برنامه ها را کمبود بودجه می دانند به گفته خانی هنوز هیچ بودجه ای مربوط به سال 89 به این سازمان داده نشده در حالی که نوروز هم90 رسید!
دستورات و ابلاغیه ها و جلسات تعریف و تمجید را رها کنید، اجرا کنید. راهکارهای پیشنهادی، سطوح پیشنهادی ، برنامه های پیشنهادی و..... زیاد شنیده ایم در حالی که راهکار اجرایی قابل ملاحظه ای هنوز دیده نمی شود. سهم طبیعی آب دریاچه را به او برگردانیم طبیعت حیات را به او باز می گرداند

حامیان محیط زیست آذربایجان

آذربایجان خالق شاعیری بالاش آذراوغلو وفات ائتدی

ارک قالاسی — Mon, 25 Apr 2011 15:31:50 GMT

آذربایجان خالق شاعیری بالاش آذراوغلو وفات ائتدی

ارک قالاسی - آذربایجان-ین خالق شاعیری بالاش آذر اوغلو 80 یاشیندا حیاتینی دئییشدیمیشدیر. بالاش آذراوغ‌لو 1921-جی ایل نویابرین 11-ده باکی شهرینده آنا‌دان اولموش‌دور. اورتا تحصیلینی ده بورادا آلمیش‌دیر. 1938-جی ایلده عائله‌لیکله جنوبی آزربایجانین اردبیل شهرینه کؤچدوک‌لرین‌دن بورادا فارس ایبتیدای مکتبینده تحصیل آلیر. میللی آزادلیق حرکاتینا قوشولور (1941).

آذربایجان خالق شاعیری بالاش آذراوغلو وفات ائتدی

"آذربایجان ضد فاشیست جمعیتی"نین اردبیل ویلایتی شعبه‌سینه صدر سئچیلیر (1943). بو جمعیتین اورقانی "یومروق" قزئتی‌نین رئداکتورو اولور. "وطن یولوندا" قزئتی رئداکسیاسی‌نین موسابیقه‌سینده "ستارخان" شعرینه گؤره موکافاتا لاییق گؤرولور. آذربایجان دئموکراتیک فیرقه‌سی اردبیل ویلایت کومیته‌سی‌نین شعبه مودیری، "جؤودت" قزئتی‌نین رئداکتورو، "شاعرلر مج‌لی‌سی"نین اردبیل شعبه‌سی‌نین رهبری اولموش‌دور (1943-1945). تبریزده میللی حکومت طرفین‌دن آذربایجان دؤولت رادیو وئریلیش‌لری کومیته‌سی‌نین صدر معاوینی تعیین اولونور. "یازیچی‌لار و شاعرلر جمعیتی"نین ایداره هئیتی‌نین عضوو سئچیلیر (1946).

اردبیلده و تبریزده ایلک شئیر کیتاب‌لاری (1943، 1945) درج اولونموش‌دور. باکیدا آدو-نون فیلولوگیا فاکولته‌سینده تحصیل آلیر (1947-1952). عینی زاماندا، جنوبی آذربایجان یازیچی‌لار جمعیتی‌نین صدری وظیفه‌سینده چالیشیر. آذربایجان دمکرات فرقه سی مرکزی کمیته-نین اورقانی "آذربایجان" قزئتی رئداکسیاسیندا ادبی-بدیی شعبه‌نین مودیری (1948-1953)، سونرا مسئول رئداکتور (1953-1956)، آذربایجان دمکرات فرقه سی مرکزی کمیته-داهتبلیغات شعبه‌سی‌نین مودیری (1956-1958)، آذربایجان آلی پارتیا مکتبینده خصوصی فاکولته‌نین دئکانی (1958-1959) ایشلییر. آدف مک-نین صدر مواوینی (1959-1963) سئچیلیر.

آذربایجان ائا نظامی آدینا ادبیات اینستیتوتونون اورتا عصرلر ادبیاتی شعبه‌سی‌نین باش علمی ایشچی‌سی ایشلمیش‌دیر (1963-1982). آذربایجان یازیچی‌لار اتفاقی‌نین کاتیبی وظیفه‌سینده چالیشمیش‌دیر (1981-1991). حاضردا آذربایجان یازیچی‌لار بیرلیگی‌نین ایداره هئیتی‌نین جنوبی آذربایجان ادبیاتی عذره باش موشاویری تعیین اولونموش‌دور (1991). آذربایجان یازیچی‌لار بیرلیگی آغساققال‌لار شوراسی‌نین عضوو سئچیلمیش‌دیر (1991). او، ایران خالق پارتیاسی‌نین و آدف مک-نین عضوو، سسری-ده یاشایان ایران‌لی سیاسی موهاجیرلر جمعیتی آذربایجان شعبه‌سی ریاست هئیتی‌نین عضوو اولور. بونونلا یاناشی، آذربایجان سسر یازیچی‌لار اتفاقی‌نین پلئنوم عضوو و کاتیبی سئچیلیر (1981). چوخجیلدلیک "آذربایجان ادبیاتی"نین مؤلف‌لرین‌دن بیری‌دیر. فارسجا‌دان دیلیمیزه چئویردیگی نظامی‌نین "یئددی گؤزل" پوئماسینی (1992، "یازیچی")، فضولی‌نین قزل‌لرینی چاپ ائتدیرمیش‌دیر. شهریاردان ترجومه‌لری واردیر. اونون عرب الیفباسی ایله "سئچیلمیش اثرلری" (1996، تئهران) بوراخیلمیش‌دیر.

قادین کیمی قادین اولون آی کیشی¬لر!

ارک قالاسی — Thu, 21 Apr 2011 14:14:52 GMT

سیما دیدار» و بوتون آنا وطن قادینلاریمیز آدینا:

قادین کیمی قادین اولون آی کیشی¬لر!

علیرضا فرشی

ارک قالاسی - بویون بیر اوست تؤرهدن، بیر اوسطورهوی وارلیقدان دانیشماق ایستهییرم! بیر اوست تؤرهدن کی نازدیر، تمیزدیر، بؤیوکدور، وطن ایییسی و دویغوسون آنلاتیر! بیر بؤیوکلوکدن کی قاب یوووور، پالتار یووور، ائوی تمیزلهییر، یئمک پیشیریر، اوشاق دوغور، اوشاق بؤیودور، و … آشقین بؤیوکلوغونو، سئوگینین تئلللرینی سیزلادیر و وطن ائولادینا حایاتی آنلاتیر! بویون وطندن، آنا وطندن، آنالیق آنلامینی داشییان قادیندان دانیشماق ایستهییرم.

سیما دیدار» و بوتون آنا وطن قادینلاریمیز آدینا:

قادین کیمی قادین اولون آی کیشی¬لر!

علیرضا فرشی

بویون وطن سئوگیسی بایراغینی اورکلره تاخان بیر نهنگ قادینلاردان انیشماق ایستهییرم. بویون «عطیه طاهری»دن، «رقیه علیزاده»دن، «سیما دیدار»دان، «پینار فرجزاده»دن، «سونا فرجزاده»دن، «لیلا حیدری»دن، «ائلناز حسنپور»، و بوتون میللتین سئوگیسینی بؤیوک اورکلرینده داشییان آذربایجان قادینلاریندان دانیشماق ایستهییرم. سرمایه و هوس بازارینا قوربان اولان قادینلاردان اوزاق زن وطن قادینلاریندان دانیشماق ایستهییرم، بویون. کیشیلر بازارینا گیرمهین وتسال قادینلاری آنلاتماق ایستهییرم. حئیرانلیکلا، سئوگی قاپانی و ینسانلیک بئشیگی اولان آسلان اورکلی قادینلاری یازیلاردا سئزدیرمک ایستهییرم.

قادیندان دانیشاندا، سئوگیدن دانیشماماق اولماز. قادینی آنلاماق اوچون، سئوگینی آنلاماق گرهکیر. قادینسیز سئوگی اولماز، و سئوگیسیز قادین! وارسا، اونا قادین دئمک اولماز، اونا سئوگی دئمک اولماز. “سئوگی ندیر؟” بیر دوشونسهنیز! سئوگی هر زادین آناسیدیر! هر زادین تانریسی و یارادانیدیر. سئوگی هر زادین منبعی و گؤزهسیدیر. سئوگی هر زادی بیر ذاتدا باشلاماق و بیترمکدیر. سئوگی قوربان اولماقدیر وارلیقلار وارلیغی یولوندا. او، تام معنادا وطن یولوندا قوربان گئتمک اوچون بیر ایرادهدیر. تورپاقسیر آغاج اولماز! اولماز وطنسیز اینسان دا، اولماسیندا هئچ! وطنینه یییهلهنن و اونا قوربان اولماغا حاضیر اولانلارا اینسان دئمک اولورسا، ترسینه اولانلارا سینیرسیز و دویغوسوز بیر حایواندان باشقا نه دئمک یاراشیر، سیز آللاه! سئوگیلر سئوگیسیدیر وطن سئوگیسی. وطنینی سئومهین «سئوگی نهدیر؟» آنلایا بیلمز! او، آشیق اولا بیلمز. یارادان تانری و یارانان اینسان آراسیندا آشیقلیق ائده بیلمز. وطنی سئومهینلرین سئوگیسی هوسدن باشقا اولا بیلمز. وطنی سئون کیشی و قادین بیر-بیرینی سئوه بیلرلر، آنجاق وطنه خائن اولانلار بیر-بیرینی ده سئوه بیلمزلر هئچ!

بویون، آذربایجان میللی حرکتی وطن سئوگیسی ایله یولچولوق ائدن بیر حرکتدیر. بو حرکت، قادینسیز، سئوگیدن بوش بیر حرکت کیمی، روحسوز و معناسیز بیر حرکت کیمی گؤستریلر. سئوگینین رمزی و معناسی قادینلاردیرسا، کیشیلر! آی کیشیلیکلرینه مغرور اولان و گووهنن کیشیلر، “قادین اولون”، “قادین کیمی اولون”، دئمک واقتی گلیب چاتیبدیر! بویون بوتون سئوگیسیز اینسانلارا “قادین کیمی سئوین و سئویلین” دئمک واقتی گلیب چاتیبدیر. بویون بوتون اینسانلار «رقیه»، «عطیه»، «سیما»، «پینار»، «سونا»، «نیگار»، «زهره»، «ملیحه»، «گونش»، «لیلا»، «ائلناز»، «زینب پاشا»، و … اولون دئمک گرهکیر. بویون بوتون کیشی اولماق ایستهین و کیشیلیگی یامسیلاماق ایستهین قادینلارا-کیشیلره، “قادین اولون آی کیشیلر، بیر داها قادین اولون آی کیشی قادینلار” دئمک واقتی گلیب چاتیبدیر. سئوگی آدینا، اورهیی پارچالانان ارک آدینا، آنالار آدینا، آنا وطن آدینا، آنا آذربایجان آدینا، قادین اولون، سئوین-سئویلین آی کیشیلر!

علیرضا فرشی
۱۷/۰۴/۲۰۱۱

از خلیج نیلگون فارس تا دریاچه خشک ارومیه

ارک قالاسی — Sat, 16 Apr 2011 19:24:12 GMT

از خلیج نیلگون فارس تا دریاچه خشک ارومیه

با اشاره ای به تفکر پست مدرنیستی آذربایجانیان

یونس زارعیون

ارک قالاسی - چند سال پیش بعضی کشورهای غربی و گاهی هم اروپائی نام خلیج فارس را خلیج عربی نامیدند. اعتراضهای زیادی برای این اقدام از طرف دولتمردان ایران و تشکلهای مردمی و گروههای غیردولتی انجام شد. شکایتها به سازمان ملل و اعتراضات اینترنتی به موتور جستجوگر گوگل از این اقدامات بود، در تبریز نیز خبرگزای مزبور با جعل خبر حضور خانوادههای تبریزی در پارک شاهگولی آن را اقدامی در جهت اعتراض به تغییر نام خلیج فارس به خبرگزاریها مخابره نمود که بعد از پیگیریها و اقدامات مردم تبریز و فعالین آذربایجانی رادیو فردا و سایر سایتها این اقدام را تجمعی صرفاً ورزشی اعلام نمودند.

از خلیج نیلگون فارس تا دریاچه خشک ارومیه

با اشاره ای به تفکر پست مدرنیستی آذربایجانیان

یونس زارعیون

حال با دو نوع رفتار متفاوت مواجه هستیم ، اعلام تجمع ورزشی با نام اعتراض به تغییر نام خلیج فارس و در مورد دیگر بایکوت چند روزه خبری تجمع مردم آذربایجان در شهرهای تبریز، ارومیه، سائین قالا، قوشاچای و سولدوز.

تفکر اولی سعی در جعل خبر تجمع تبریزیها جهت جعل نام خلیج فارس که جالب است که هر دو جعل شدهاند هم نام خلیج فارس خلیج عرب شده و هم تجمع ورزشی جعل به تجمع حمایت از خلیج فارس این یعنی جعل اندر جعل. یعنی خبرنگاران و اصحاب رسانه که معترض به جعل نام خلیج فارس هستند و آن را اقدامی ضد انسانی و نژادپرستانه میدانند خود خبر جعل میکنند و رسانههای فارسی نیز از دستشان جعل خبر تجمع تبریز در زبان شیرین و شکرین فارسی می گویند هر دو از یک قماشند و یا سرشان در یک آخور است، و در زبان ترکی خودمان هم می گوئیم «ایکی سیده بیر بئزین قیراغیدیر».

و در مرحله دوم نیز فراخوان و خبر تجمع ارومیه را بایکوت میکنند. چند دلیل میتوان به این اقدام رسانههای فارسیزبان متذکر شد.

· اول اینکه دریاچه ارومیه دریاچه است و آبش شور است و دریا هم نیست.

· دوم اینکه تغییر نام یک دریا مهمتر از خشک شدن آن است، چون انسانها در صورت تغییر نام، آدرس را گم کرده و میتوانند دریا را پیدا کنند اما اگر دریاچه خشک شود بهتر است چون دیگر دریاچهای نیست که انسانها بخواهند به آنجا بروند و گم شوند!

· سوم اینکه دریاچه در آذربایجان قرار دارد، اگر در اصفهان یا تهران و ... بود حتماً اعتراض میکردند و خبر را انعکاس میدادند همانند خبر ساخت سد سیموند در کنار مقبره کورش.

حال میپردازیم به تجمع شهرهای تبریز و ارومیه

فعالین محیط زیست آذربایجان با انتخاب روز 13 فروردین که اتفاقاً از طرف دولت نیز به نام روز طبیعت نامگذاری شده و قانون اساسی جمهوری اسلامی نیز در اصل پنجاهم آن حفاظت از محیط زیست را وظیفه آحاد ملت میداند فراخوان تجمعی را برای این روز منتشر نمودند فراخوان فوق در سایت های آذربایجانی و اساماسها انتشار یافت، نکته قابل توجه اینکه هیچکدام از سایت های فارسیزبان اپوزسیون و مدافع دموکراسی فراخوان را انعکاس ندادند. به گفته شاهدان عینی و حضور بنده و دوستان هیچ شعار خارج از محدوده محیط زیست در این تجمع داده نشده و مردم در تجمع تبریز با پارچهنوشتهها، پلاکاردها و شعارها خواهان توجه دولت به این دریاچه که طبق گفته کارشناسان محیط زیست در خوشبینانهترین حالت تا هفت سال دیگر کاملاً خشک شده و اثرات جبرانناپذیر محیط زیست بصورت کویر نمک نمایان خواهد شد، شدند.

اما متأسفانه نیروهای ضدشورش با حمله به تجمع مردم و خانوادههای آذربایجانی با باتوم، گاز فلفل و دستگیر و ضرب و شتم از مردم بافرهنگ تبریز و آذربایجان استقبال کردند. طی این تجمع هیچ گزارشی مبنی بر شعار علیه حکومت و آسیبرسانی به اماکن ارومیه، بانک و .... منتشر نشده است.

تجمع مردم تبریز مصداق کامل اصل 27 قانون اساسی است که تجمع و اعتراض را بدون انکه مخل نظم عمومی باشد بود.

از نکات جالب و مثبت تجمع فوق علیرغم تمام بدرفتاریها و ضرب و شتم و زندانی نمودن مردم که هم اکنون نیز در زندان هستند بایکوت روزنامههای داخل کشور و حتی روزنامههای جریان راست بود که در هر تجمعی مردم را عدهای اراذل و اوباش و عوامل خارجی مینامند بوده حرکت بقدری مدنی و حساب شده بود که این روزنامهها نیز جرأت انگ و تهمتزنی به مردم به نام اراذل و اوباش و عوامل بیگانه را نیافتند.

اما سایتهای اپوزسیون فارسی زبان اندکی بعد از مصاحبه آقای اعلمی با رادیو دوسچه وله که به عقیده بنده ابعاد بینالمللی این تجمع بسته به این مصاحبه میباشد شروع به انعکاس اخبار نمودند.

بیانیه عفو بینالملل و حمایت سازمانهای بینالملل از تجمع فوق نکته دیگری بود بر خط بطلان کشیدن بر مدعیان دموکراسی که در سایتهای خود جناح حاکم را متهم به نقض حقوق بشر و دموکراسی می کنند حال آنکه خود در بایکوت و سانسور و نقض حقوق قومیتها روی هر دیکتاتوری را سفید کردهاند.

و اما نکاتی چند در مورد عوامل و ریشههای تجمع آدربایجانیها

آذربایجان را به عنوان مهد مدرنیزم و آذربایجانیان را پیامبران مدرنیزم در کشور ایران شناختهاند. آذربایجان مهد تاریخ و فرهنگ و مدنیت این سرزمین بوده و تبریز نیز به گفته مرحوم صمد سردارنیا به حق شهر اولینهاست؛ اولین چاپخانه را عباس میرزای وطنپرست که عشق وطنپرستیاش روح هر ایرانی و آذربایجانی را نوازش میدهد تأمین شد. اولین یعنی اولین ایستگاه برق و تلفن، اولین مدرسه، اولین دانشگاه و .... در تبریز تأسیس شده است. تبریزیها اولین ناقدان و مترجمان رمانهای مدرن بوده اند.

اکنون نیز آذربایجان و قلب تپنده آن تبریز خود را به حق با فرهنگ روز دنیا کوک کرده است.

دنیای پست مدرن و فلسفه تفکری پست مدرن که در یکی از نحله های فکری آن توجه به محیط زیست با این پیش زمینه که انسان اگر با اقدامات خود موجب از بین رفتن محیط زیست میشود همین انسان با اقداماتی موجبات ترمیم و نگهداری آن برای نسلهای بعدی و دخالت جهت مطبوع نمودن محیط زیست خود است.

در دنیای کنونی حتی دولتهای درگیر با هم در عرصه بین المللی در مساله محیط زیست در کنار هم در میز مذاکره از حفاظت از محیط زیست حرف می زنند. مساله حفاظت از لایه اوزون، حفاظت از دریاها و حتی حفاظت از دلفین ها و نهنگ ها که از فرکانس های بی سیم های کشتی ها و زیر دریائی ها آسیب می بینند، همه و همه از اهمیت موضوع محیط زیست برای انسان پست مدرن کنونی خبر می دهد.

دو رویداد و دو دیدگاه (بخش دوم)

ارک قالاسی — Sat, 16 Apr 2011 19:10:16 GMT

یاداشت سیاسی اؤیرنجی:

دو رویداد و دو دیدگاه (بخش دوم)

ارک قالاسی - در یادداشت هفته ی گذشته مصاحبه ی صدای آمریکا با خانم فاخته زمانی و آقای حسن شریعتمداری مورد تحلیل قرار گرفت و نکاتی در مورد دیدگاههای متفاوت آنان و اندیشه های سیاسی ایشان ذکر شد.

یاداشت سیاسی اؤیرنجی:

دو رویداد و دو دیدگاه (بخش دوم)

در یادداشت این هفته ،حماسه ی غرورآفرین ملت مبارز آذربایجان در 13 فروردین در جهت حمایت و صیانت از محیط زیست دریاچه اورمیه مورد تحلیل قرار خواهد گرفت تا خوانندگان محترم بتوانند بیش از پیش با بحرانی که آذربایجان را تهدید میکند آشنا شوند.

دریاچه ی اورمیه و روند خشک شدن آن مهمترین موضوع مطرح در سراسر آذربایجان است که توانسته افراد مختلف با گرایش های سیاسی متفاوت را دور هم جمع کند، چرا که مسئله ی دریاچه ی اورمیه مسئله ای تک بعدی و فرعی نیست بلکه مسئله ای زیستی است که در صورت عدم توجه به آن و عدم اقدام سریع برای حفظ آن، زندگی در آذربایجان مختل شده و با گذشت زمان زمین های حاصلخیز آذربایجان از بین رفته و امکان حیات برای مردم این سرزمین زیبا از بین خواهد رفت. در مسئله ی دریاچه ی اورمیه دو نکته ی اساسی قابل توجه است، اولین نکته ی اساسی مدیریت و سازماندهی این حرکت توسط فعالان حرکت ملی آذربایجان جنوبی و نتایج حاصل از آن می باشد، دومین نکته ی اساسی اقدام حاکمیت و واکنش رسانه ها در قبال این اعتراض مسالمت آمیز است که هر کدام از این دو نکته میتواند به شاخه های مختلفی تقسیم شده و مورد بحث و بررسی قرار گیرد.

13 فروردین سال گذشته در واقع یکی از روزهای تاریخی آذربایجان است که بایستی در تاریخ آذربایجان و ایران ثبت و ضبط شود چرا که حضور گسترده ی مردم آذربایجان و اتحاد و همدلی آنان برای حفظ محیط زیست دریاچه ی اورمیه، تنها رویداد زیست محیطی خبرساز در تاریخ آذربایجان و ایران بود که جمع کثیری از ملت فهیم آذربایجان در آن شرکت کرده بودند و این حرکت مدنی و مسالمت آمیز با واکنش خشن رژیم آپارتاید روبه رو شد. تداوم مراسم 13 فروردین در سال 1390 نشان داد که رویداد سال گذشته حادثه ای شانسی و زود گذر نبوده و آذربایجانیان به جد خواهان رسیدگی به مسایل زیست محیطی آذربایجان بخصوص دریاچه ی اورمیه هستند.

نقش فعالان حرکت ملی آذربایجان جنوبی که میتوان همه ی آنان را هواداران تیم محبوب تیراختور دانست در حوادث دریاچه اورمیه امری انکار ناپذیر و مسلم است. سال گذشته، در نتیجه فعالیت های مفید و سازنده ی فعالان حرکت ملی آذربایجان و هواداران تیراختور ، مراسم 13 فروردین با شکوه تمام انجام شد اما متاسفانه از سوی رسانه های داخلی بایکوت و از سوی رسانه های خارجی تحریف شد! در واقع تنها مئدیاهای آذربایجان بودند که کوشیدند تا اخبار آذربایجان را آنگونه که صحت داشت انعکاس دهند. با گذشت یک سال از وقایع 13 فروردین، فعالان حرکت ملی تلاش خود را به کار بستند تا حماسه ای باشکوه چون حماسه ی 13 فروردین سال گذشته را به نمایش گذارند. هر چند نتیجه رضایت بخش بود اما باید توجه داشت که در امر سازماندهی و مدیریت برای مراسم 13 فروردین ضعفهایی وجود داشت. سردرگمی مردم و مدیاهای آذربایجان و برداشت های مختلف آنان از اخبار گوناگونی که از منابع و مراجع گوناگون منتشر می شد، سبب شد تا بیشتر آذربایجانیان نتوانند در این رویداد مهم شرکت کنند. بایستی فضایی ترتیب داده میشد که این اعتراض به اعتراض آرام و مدنی در همه ی شهرها و روستاهای آذربایجان تبدیل میشد. در واقع اعتراض آذربایجان عملا محدود به دو شهر تبریز و اورمیه شد و سایر شهرها و روستاها در حاشیه مانده و عملا نتوانستند وارد فضای اعتراضی شوند. با این حال فعالان حرکت ملی توانستند امسال یک گام به جلو برداشته و فضای خفقان در آذربایجان را شکسته و اعتراض سال گذشته را که در خارج از شهر و در پل روگذر دریاچه ی اورمیه روی داده بود به داخل شهر کشانده و قدرت خود را در مدیریت و سازماندهی اعتراض همگانی در شهرهای تبریز و اورمیه به نمایش گذارند.

مراسم 13 فروردین پیام مهم دیگری نیز برای هیئت حاکمه و جنبش سبز و دیگر گروههای اوپوزسیون داشت و آن اینکه : گفتمان غالب در آذربایجان گفتمان حرکت ملی آذربایجان جنوبی است و فعالان حرکت ملی استعداد و توانایی آن را دارند تا سراسر آذربایجان را برای اعتراض همگانی آماده کنند و ما بین ملت مبارز آذربایجان و فعالان حرکت ملی آذربایجان جنوبی احترام و اعتماد دو جانبه برقرار است. در واقع رهبری فکری و سیاسی ملت آذربایجان امروز در دست حرکت ملی آذربایجان جنوبی است. در حالیکه بسیاری از رسانه های داخلی و خارجی و وبسایت ها و وبلاگهای گوناگون که هر کدام نماینده ی جریان های فکری و سیاسی متفاوت هستند نتوانستند ملت آذربایجان را برای حمایت از جنبش سبز به خیابان ها بریزند اما فعالان حرکت ملی و مدیاهای آذربایجان با همکاری هم و با تلاش خستگی ناپذیر توانستند مراسم با شکوه 13 فروردین را مدیریت و سازماندهی کرده و آن را به سرانجام برسانند.

اقدام خشن و تامل برانگیز حاکمیت در سرکوب این اعتراض آرام ومدنی و بازداشت 70 نفر در تبریز و 20 نفر در اورمیه نشان داد که رژیم آپارتاید حتی در مسایل زیست محیطی آذربایجان نیز به بیراهه میرود و خواهان حل و فصل مسایل آذربایجان نیست. در حالیکه مردم آذربایجان شعارهایی کاملا منطقی و مرتبط با مسایل زیست محیطی دریاچه اورمیه میدادند و فاقد هر گونه سلاح گرم و سرد بودند و هیچ گونه مزاحمتی برای مردم ایجاد نمی کردند ، ماموران رژیم آپارتاید به مردم حمله ور شده و با سرکوب آنان ، نفرت خود را نسبت به آذربایجان آشکار کردند. عملکرد بسیار ضعیف مسئولان سیاسی استان های آذربایجان بخصوص نمایندگان آذربایجانی حاضر در مجلس و... همگی نشان از آن دارد که نمایندگان و مسئولین آذربایجان تنها بازیچه ای در درست رژیم آپارتاید هستند که به خواست هیئت حاکمه حرف میزنند و عمل می کنند و به جای دفاع از حقوق ملت آذربایجان به فکر توجیه رفتارهای حاکمیت هستند. خوشبختانه در مراسم 13 فروردین امسال برخی از رسانه ها چون صدای آمریکا کوشیدند تا انعکاس دهنده ی صدای ملت آذربایجان باشند که این امر نشان دهنده ی نفوذ و گسترش گفتمان آذربایجان در مدیاهای مختلف است.

مسئله ی دریاچه ی اورمیه به مراتب مهمترین مسئله ی حال حاضر آذربایجان است که جنبه ی سیاسی هم پیدا کرده است چرا که مرگ دریاچه اورمیه به مرگ آذربایجان خواهد انجامید. لذا بایستی تمام توان را به کار بست تا از مرگ این عروس زیبای آذربایجان ممانعت به عمل آورد تا این موجود زنده بتواند چون گذشته به حیات خود ادامه دهد. از این رو میتون گفت که اعتراض 13 فروردین لازمه ی حفاظت از دریاچه ی اورمیه است اما کافی نبوده و نیست. با وجود تلاشهای خستگی ناپذیر فعالان و ملت آذربایجان در خصوص حمایت و حفاظت از دریاچه اورمیه و خبر رسانی رسانه های مختلف در این مورد، این اخبار و اقدامات تاکنون هیچ نتیجه ی عملی برای بهبود وضعیت دریاچه اورمیه نداشته و متاسفانه روندخشک شدن دریاچه اورمیه با سرعت پیش میرود. در کشوری چون ایران تا اعتراض همگانی و گسترده و قدرتمند صورت نگیرد نباید از حاکمیت انتظار انجام کاری داشت. انتظاری که از ملت آذربایجان بخصوص فعالان حرکت ملی آذربایجان جنوبی میرود این است که بتوانند وضعیت اسف بار زیست محیطی دریاچه اورمیه را به گوش همگان بخصوص مدیاهای انگلیسی زبان و بین المللی رسانده و با فشار به حاکمیت ، رژیم آپارتاید را مجبور به فعالیت های سازنده درجهت حفاظت از محیط زیست دریاچه ی اورمیه بکنند.

19 اردیبهشت (اؤیرنجی گونو) فرصت مناسبی است تا دانشجویان آذربایجانی با اقدامات گوناگون چون انتشار ویژه نامه ها، برگزاری نمایشگاهها و اردوهای فرهنگی و تفریحی، دیدار با نمایندگان مجلس و مسئولین سیاسی استانها، دیدار با مسئولین سیاسی کشور و دهها اقدام دیگر علاوه بر اعلام خواسته های ملی آذربایجان، وضعیت زیست محیطی دریاچه ی اورمیه را گوش زد کرده و خواهان اقدامات جدی برای حفاظت از آن باشند.

گله جک بیزیمدیر

دریاچه ارومیه خشک نشود

ارک قالاسی — Wed, 13 Apr 2011 15:47:38 GMT

دریاچه ارومیه خشک نشود

حسن راشدی

ارک قالاسی - روز 13 فروردین امسال برای بسیاری از روشنفکران و محیط زیست دوستان و مردم عادی آذربایجان تنها معنای بیرون رفتن از خانه و گذران چند ساعتی در هوای بیرون شهر و یا پارکها برای بیرون بردن نحوست روز 13 نداشت ، بلکه برای این گروه از مردم ، این روز معنایی به مراتب وسیع تر از آن چیزهایی را داشت که در سایر شهرهای ایران مردم به آن معتقد و یا دنبال آن بودند .

دریاچه ارومیه خشک نشود

حسن راشدی

امسال هم آذربایجانیها مثل سال گذشته دغدغه دیگر داشتند و آن دغدغه خشک شدن دریاچه ارومیه و تبدیل شدن بیشتر مناطق آذربایجان غربی و شرقی به صحرایی بی آب و علف و نمکزاری چون کویر نمک و لوت مرکز ایران بود !

کویر نمک و لوت را خداوند چنین آفریده است ، لاکن بندگان خداوند برای تبدیل این بیابان بی آب و علف به مناطق آباد و قابل زندگی برای ساکنین کویر نشین ، گاهی ایده های بزرگوارانه و پر هزینه می دهند ؛ اما دریاچه ارومیه را خداوند عروسی آفریده در میان گلستان زیبای طبیعت آذربایجان ؛ لاکن بندگان خداوند با دست خود در حال تبدیل این عروس به دیوی وحشناک هستند و کاری هم برای نجات آن انجام نمی دهند !

دریاچه ارومیه در شرایط کنونی در خوشبینانه ترین حالت در 7 سال و در بدبینانه ترین آن در 3 سال خشک خواهد شد (1) با خشک شدن این دریاچه زیبا ، نمکهای آن با وزش باد ، طبیعت زیبا و زمینهای قابل کشت آذربایجان غربی و شرقی را به کویری همچون لوت و نمک مرکز ایران تبدیل خواهد کرد !

اما ملت آذربایجان نمی خواهند این عروس زیبا به دیو نابود کننده تبدیل شود و به همین خاطر هم برای اولین بار یک سال پیش و در روز 13 فروردین ، یعنی در روز طبیعت سال 89 با ابتکاری نو و روشی کاملا متمدنانه که تنها با حرکت متمدن ترین مردم دنبا قابل قیاس است ، در ساحل این دریاچه جمع شدند و برای نشان دادن نگرانی خود از خشک شدن این ویترین آبی زیبا و هشدار به مسئولین کشوری ، به صورت سمبولیک ، هر یک ، یک بطری آب بر آب دریاچه تشنه ارومیه افزودند که متاسفانه با برخورد نا مناسب و خشن نیروهای امنیتی روبرو شدند !

امسال نیز آذربایجانیان در روز طبیعت و در سیزده فروردین سال 90 بجای جمع شدن در اطراف دریاچه و نمایش نگرانی خود از خشک شدن آکواریم طبیعت زیبای خود و رساندن پیام خود به مسئولین رده بالای کشوری و دوستداران محیط زیست در دنیا ، ترجیح دادند با تمام اعضا خانواده خود در "میدان آذربایجان " شهر تبریز و پارک " ائللر باغی " ارومیه جمع شده و با پلاکاردهایی به زبان تورکی و انگلیسی که نشان از اوضاع وخیم خشک شدن این دریاچه را داشت و خواندن شعرهایی شبیه به مرثیه در رثای نزدیک به مرگ این طبیعت زیبا که باید روزی به جای شنا کردن در آبهایی آن که هرگز راضی به غرق شدن انسانی در اعماق خود نبوده ، نمک های آنرا بر زخمهای دل مردم آذربایجان بپاشیم ، پیام نگرانی خودرا به صورت سمبولیک و متمدنانه به گوش مسئولین کشوری و جهان رساندند که متاسفانه امسال نیز این حرکت مسالمت آمیز و مدنی آنها که باید مورد استقبال مسئولین کشوری و امنیتی کشور قرار می گرفت با خشونت و دستگیریهای نیروهای امنیتی همراه بوده که خبرهای رسیده حاکی از آزادی بیشتر دستگیر شدگان دارد و امیدواریم هر چه زودتر بقیه بازداشت شدگان نیز آزاد شوند .

خبرهای رسیده از این تجمعات کاملا حساب شده ، آرام و مدنی و جهان پسند و مخصوص به ملت آذربایجان در مکانهای یاد شده با پلاکاردهایی به زبان تورکی و انگلیسی که در فضای مجازی اینترنت منتشر شده و جلو گیری از هرگونه سود جویی به نفع گروه و یا گروهایی که در طول یکسال و نیم گذشته همواره با هرگونه تحرک مستقل و حساب شده مردم آذربایجان مخالف بوده و با تحقیر و تحریک ملتمان آرزوی بهره برداری از هرگونه اجتماع مردم آذربایجان به نفع برنامه های آریایی خود داشتند ، نشان داد ملت آذربایجان به درجه ای از بلوغ مدنی- فرهنگی ، اجتماعی و سیاسی رسیده که پشیزی ارزش به این تحقیرها و تحریکها قائل نیست و مردم آذربایجان نه دنباله رو برنامه دیگران که خود ابداع کننده و مبتکر روشی نو برای نمایش حضور فعالانه در نگرانیهای جامعه مدنی امروز می باشد .

.........................................................

(۱) مصاحبه دکتر اکبر اعلمی نماینده سابق مردم تبریز در مجلس ششم و هفتم و کاندیدای رد صلاحیت شده انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ با رادیو "دویچه وله " آلمان در تاریخ ۱۴ /۱ /۹۰

http://rashidi-hasan.blogfa.com/post-14.aspx

خشکی دریاچه ارومیه و سکوت غمخواران ایران

ارک قالاسی — Sun, 10 Apr 2011 13:46:09 GMT

خشکی دریاچه ارومیه و سکوت غمخواران ایران

ابوذر آذران

ارک قالاسی - نژادپرستان، آذربایجان را مرده می‌خواهند

« گلین گئدک آغلایاق / اورمو گولو دولدوراق » این، شعار تظاهرکنندگان آذربایجانی روز 13 فروردین است، شعاری که نمی توان به راحتی ترجمه کرد. تنها کسانی احساس عمیق بار شده بر آن ‌را می فهمند که « ترکی » بدانند: « بیایید برویم گریه کنیم / دریاچه ارومیه را ]با اشک‌هایمان[ پرکنیم. »

خشکی دریاچه ارومیه و سکوت غمخواران ایران

ابوذر آذران

ارک قالاسی - نژادپرستان، آذربایجان را مرده می‌خواهند

آذربایجان تنهاست، حتی در پاسداشت محیط زیست خود. مدعیان ایران، ‌همانان که چپ و راست ندای «وای ایران» سر می‌دهند، نوبت به آذربایجان که می‌رسد، ‌خفه‌خون می‌گیرند. مگر نمی‌گویید: « چو ایران نباشد تن من مباد » و مگر نمی‌دانید: « در آذربایجان، طوفان نمک در پیش است »؛ چرا ساکت‌اید؟

اگر دریا بخشکد، آذربایجان به صحرای نمک تبدیل می‌شود. شما مدعیان ایران، یا آذربایجان را جزوی از ایران نمی‌دانید یا بر طبل ریا می‌کوبید. چگونه می‌توانید بر مجسمه بودا اشک تمساح بریزید اما بر خشکی دومین دریاچه نمکین جهان بی تفاوت باشید؟

سالها پیش که زاینده رود خشکید شما عزا گرفتید و رخ بر افلاک زدید. از روسای کشور تا دانش‌آموزان در این عزا سر به خاک ساییدند. مرثیه صدا و سیما را خوب یادمان هست روزنامه‌هایتان نیز. حالا که دریا می خشکد، چرا گلویتان خکشیده است؟

دریا، دریاست. چه فرقی می کند درشمال باشد یا درجنوب. چه فرقی می‌کند بنام آذربایجان باشد یا بنام فارس. چگونه است وقتی شبهه ای کوتاه برای « فارس » بودن خلیج ایجاد می شود، سراسر کفن‌پوش می‌شوید، اما حالا که تمام دریا به صحرا تبدیل می شود، کز کرده‌اید؟ نکند خلیج رنگین‌تر است؟

چرا سکوت کردید؟ چرا؟ نمی خواهم حقیقتی نفرت انگیز را باور کنم؛ اما، آیا این سکوت بی شرمانه، ریشه در نگرش نژادپرستانه شما ندارد؟ اگر دلیل دیگری بر این تبعیض آشکار هست، بگویید. یک ایران‌دوست واقعی، چگونه می‌تواند برای شبهه ای کوتاه بر نام یکی، کفن بپوشد و بر مرگ دل‌آزار دیگری، بی تفاوت باشد.

برای نژادپرست مهم نیست که دریا بخشکد و طوفان نمک برخیزد، برای او تاریخ خودساخته‌اش مهم است که مبادا فاش شود. برای نژادپرستان، دریا مهم نیست، «پارس» مهم است. بگذار آذربایجان در سونامی نمک فرو برود، اما «پارس» استوار بماند.

نژادپرستان می‌دانند که رستاخیز مدنی آذربایجان هرگز پای عقب نخواهد گذاشت و می دانند که هرگز نمی توانند جلوی این رستاخیز بزرگ را بگیرند. برای آنها تنها یک راه مانده است؛ حالا که این سرزمین نمی خواهد مستعمره ما بماند، بگذار ویران شود.

نژادپرستان، آذربایجان را مرده می خواهند. برای آنها بسیار خوشایند خواهد بود که سرزمین دلاوران مشروطه، چنان گرفتار طوفان شود که دیگر سودای حقوق نخستین خویش نکنند. آذربایجان آباد برای نژادپرستان، خطرناک خواهد بود.

نژادپرستان سکوت کرده‌اند و با شادمانی تمام، منتظر پایان دریا = پایان آذربایجان هستند. برای یک نژادپرست تنها یک ارزش وجود دارد: « نژاد». بگذار دریا خشک شود، آذربایجان نابود شود و تئوری غلط «ایران=پرشیا» نهادینه شود.

خشکی دریا، بلای طبیعی نیست، ساخته دست بشر و نتیجه سیاست های ارادی نژادپرستان بود. اکنون که این سیاست‌های ارادی به نتیجه رسیده و مرگ دریا فرارسیده است، ساکت و شادمان‌اند. اینان که موعد جشن‌شان رسیده، چرا باید از اعتراض مدنی آذربایجان برای دریا حمایت کنند؟

نژادپرستان اما، عمق پایداری آذربایچان را نمی‌شناسند. آذربایجان می‌ماند سرفراز می‌ماند با دریای نیلگونش، با جنگل‌های سیاهش، با جلگه‌های سبزش، با کوه‌های بلندش، با رودهای پرآبش، با صحراهای سردش، با آسمان آبی‌اش و با فرزندان نستوهش. آذربایجان می‌ماند، خار چشم نژادپرستان می‌ماند.

نگاهی به تبعیض بین هواداران

ارک قالاسی — Sat, 9 Apr 2011 14:13:40 GMT

حماسه های حضور؛ نگاهی به تبعیض بین هواداران

در فوتبال ایران

آغ بولوت

- ارک قالاسی هفته بیست و هشتم لیگ برتر در حالی به پایان رسید که شوونیسم ورزش ایران، شاهد شکست و تحقیری دیگر بود و جامعه ورزش ایران بیش از گذشته واقعیتها را مشاهده کرد.

در این هفته،دو تیم سوگلی پاییتخت، داربی تهران را برگزار کردند. تیراختور نیز در استادیوم سهند به مصاف فولاد رفت. فارغ از نتایج بدست آمده در این دو دیدار،موضوع قابل توجه، عملکرد متفاوت رسانه ها ،رفتار تبعیض آمیز سازمانها و تخصیص متفاوت امکانات و همچنین استقبال مردم از این دو دیدار بود.

حماسه های حضور؛ نگاهی به تبعیض بین هواداران

در فوتبال ایران

آغ بولوت

- هیاهو برای هیچ

در یک ماه گذشته شاهد تبلیغات شدید رسانه ها در مورد دیدار استقلال و پیروزی بودیم. در این مدت، تلویزیون، روزنامه ها و سایتهای مرکزگرا بیشترین توجه را به این بازی معطوف کردند.آنها با تبلیغات گسترده خود مردم را مستقیم و غیرمستقیم تشویق به حضور در ورزشگاه آزادی می کردند.

سازمانهای مسئول نیز امکانات و تسهیلات ویژه ای را برای این بازی در نظر گرفتند.اختصاص تعداد زیادی اتوبوس همراه با پذیرایی بوسیله آب میوه رایگان، راه اندازی شبکه اینترنت بی سیم رایگان برای همه تماشاگران و تقویت شبکه تلفن همراه برای جلوگیری از شلوغی شبکه، دادن صبحانه ،ناهار و شام رایگان به هواداران که زودتر به استادیوم آمده بودند و اختصاص چادر،پتو و سایر امکانات رفاهی برای استراحت هوادارنی که شب را در ورزشگاه خوابیده اند،نمونه ای از این تسهیلات می باشد.با این وجود و علرغم همه تبلیغات و امکانات تخصیص داده شده و در حالیکه در روز بازی از اوائل صبح بارها از طریق صداوسیما مردم را دعوت به حضور در ورزشگاه کردند،تنها حدود 60هزار نفر در ورزشگاه آزادی از نزدیک این بازی را تماشا کردند.

-آنها که عاشقانه می آیند

یک روز بعد از داربی تهران، تیراختور آزربایجان در استادیوم سهند، میزبان فولاد خوزستان بود. دیداری که مانند سایر دیدارهای این روز با بی تفاوتی صداوسیما و سایر رسانه ها همراه بود. برخلاف تهران، در تبریز،همه دست در دست هم داده بودند تا به جای امکانات و خدمات ، مشکلات و سختی های بیشتری را برای هواداران فراهم سازند و به جای تشویق طرفداران برای حضور در استادیوم، آنها را دلسرد نمایند. با وجود فاصله زیاد استادیوم سهند، هیچ اتوبوسی برای انتقال هواداران وجود نداشت.رفتارهای امنیتی و نامناسب برخی ماموران انتظامی،آنتن دهی نامناسب و قطع شدن شبکه موبایل به علت شلوغی شبکه، نبود بوفه مناسب و کافی و مشکلات ترافیکی راه های ارتباطی، تنها قسمتی از مشکلاتی بود که طرفداران با آن مواجه بودند. با همه این شرایط، استادیوم سهند شاهد حضور بیش از 60هزار طرفدار بود. طرفدارانی که تنها به عشق آزربایجان و تیراختور ،همه این مصائب را به جان خریده و در استادیوم حاضر شدند.

- چشم ها را باید شست

با وجود همه هیاهوهای رسانه های مرکزگرا و تلاشهای آنها برای حفظ سیستم دو قطبی فوتبال ایران، تیراختور آزربایجان، در عمل اثبات کرده است که پرشورترین و پرطرفدارترین تیم ایران و آسیاست و سنگ اندازیها و تحریف حقیقت توسط عده ای شوونیسم،نمی توان واقعیتها را تغییر دهند. اینک مسئولان رسانه ملی باید قبل از اینکه دیر شده و بیش از این رسوا شوند،خود را با واقعیتها تطبیق داده و انحصار رسانه ای را که در اختیار سرخابی های تهران قرار داده اند را بشکنند.

- حماسه ای دیگر در راه است

در هفته پیش رو، تیراختور در آزادی تهران به مصاف استقلال خواهد رفت .روزی که تورکان ساکن استانهای تهران و البرز و سایر استانها ، بار دیگر با حضور خود، سکوهای آزادی را به سرخ ترین سرخها تبدیل خواهند نمود و در مقابل چشم طرفداران اندک استقلال و در دل ورزشگاه محبوب نژادپرستان ، فریاد"آزربایجان"را سر خواهند داد و با شعار"استقلال به شهر ما خوش آمدی"، یکبار دیگر شوونیسم را رسواتر خواهند نمود.

TractorFansPortal.Com

مسئله دریاچه ارومیه و شعور ملی آذربایجانیان

ارک قالاسی — Thu, 7 Apr 2011 20:02:01 GMT

مسئله دریاچه ارومیه و شعور ملی آذربایجانیان

سیامک کوشی

ارک قالاسی - سرزمین آذربایجان و علی الخصوص شهرهای ارومیه و تبریز در دو قرن اخیر یعنی در طول تاریخ ایران معاصر دارای جایگاه ویژه تمدن و فرهنگ بوده اند. سوای از اینکه در دوران تاریخ 7هزار ساله آذربایجان، این سرزمین زرخیز دارای اهمیت ویژه ای در جهان ترک و تاریخش داشته، علی رغم تمام تنگ نظری ها و مصیبت های طبیعی و غیر طبیعی (نظیر سیل و زلزله و جنگ) محل پرورش شعور و فرهنگ و تمدن در ایران معاصر بوده است.

مسئله دریاچه ارومیه و شعور ملی آذربایجانیان

سیامک کوشی

ارومیه که به عنوان پاریس ایران، با فرهنگ خاص خود و مردم روشن بین معروف است و تبریز که به عنوان شهر اولین ها شناخته شده و همگان این شهر را دروازه ایران به اروپا و محل ورود صنایع جدید و تفکرات نوین به کشور می دانند. این القاب و صفات اتفاقی نبوده و حاصل سرمایه گذاری دول نیز نمی باشد، بلکه نشان دهنده شعور بالای همه آذربایجانیان است.

با توجه به محرومیت های صد سال اخیر آذربایجان، هرجای دیگری بود می بایست تا الان از صفحه روزگار محو می شد. 80 سال و اندی است که دولتها با تمام ابزارهایشان (رادیو، تلویزیون، نشریات، آموزش و پرورش و ...) در صدد از بین بردن زبان ترکی آذربایجانی و جایگزین کردن زبان فارسی می باشند. ولی خوشبختانه پیشرفتی در حد 2% نیز نداشته اند. امروزه جوانان با شعور آذربایجان با جان و دل درصدد حفظ و ترویج زبان مادریشان هستند.

مبارزات آزادی خواهانه و ظلم ستیزانه ملت آذربایجان از قرون اخیر تا کنون (نظیر نهضت تنباکو، انقلاب مشروطیت، نهضت ثقه الاسلام، نهضت آزادیستان شیخ محمد خیابانی، فرقه دموکرات آذربایجان، مبارزات مختلف با رژیم شاهنشاهی و انقلاب اسلامی سال 57 و اخیرا نیز حرکت ملی آذربایجان) نشان دهنده فرهنگ والائی است که از طریق خون در رگ های مردمان خطه آذربایجان در طول تاریخ جاری بوده است. نهضت ها و انقلاب هائی که هریک در زمان خود جزو به روزترین خواست های آزادی طلبانه دنیا به شمار می آمده است. حق تحصیل و رای زنان برای اولین بار در نیم کره شرقی (به جز شوروی سابق) در آذربایجان با مشارکت 80% زنان آذربایجان گواه دیگری بر این مدعاست.

امروزه حرکت ملی آذربایجان با تعاریف گوناگون در چارچوب تفکرات پست مدرنیسم می گنجد و از ایدئولوژی ها و دیدگاههای به روز دنیا بهره مند می شود. حتی جنبش های دموکراسی خواهانه اعراب خاور میانه که چند ماهی است کل دنیا را لرزانده نتوانسته خود را با تفکرات جدید دنیا به صورت کامل تطابق دهد. به جرات می توان گفت حرکت مدنی ملی آذربایجان جزو بروزترین جنبش های منطقه به شمار می رود.

امروزه در قرن 21، عصر ارتباطات و دنیای پست مدرن، محیط زیست دارای جایگاه ویژه در میان ملت هاست. تمامی ملل آگاه و با شعور دنیا برای حفظ محیط زیست خود تلاش می کنند و حتی برای نجات محیط زیستشان بزرگترین کارخانه های سودآور صنعتی را تعطیل کرده و به جای کم خطرتری منتقل می کنند.

حفظ محیط زیست و مقابله با از بین رفتن آن یکی از اصول مهم پست مدرنیسم به شمار می رود. در دنیای کنونی ملتی که برای حفظ محیط زیست خود تلایش کند و درصدد ارتقای سطح کیفی آن در منطقه و جهان باشد، به عنوان ملل آگاه و با فهم دنیا حساب می شود. چند سالی است که آذربایجانیان از مسئولین کشوری و منطقه ای گله مندند که دریاچه ارومیه درحال مرگ تدریجی است. چندین و چند نشریه، میتینگ، همایش و مقالات مختلف و ارسال نامه به مسئولین مختلف در فهم سنگ مغزان تاثیرگذار نبود. ملت آذربایجان از هر فرصتی برای برای نشان دادن وضعیت اسفبار دریاچه ارومیه به مسئولین امر استفاده کردند اما کارساز نیفتاد.

دو سالی است که مردم خود دست بکار شده و روز 13 فروردین روز طبیعت، بجای گشت و گذار و تفریح با خانواده شان، خود را وقف دریاچه ارومیه می کنند. سال قبل کنار دریاچه ارومیه و امسال در داخل شهر ها. این نمایانگر شعور ملت آذربایجان است. ملتی که از همه چیز خود بریده و خود را در برابر محیط زیست خود مسئول می داند. جوانانی که با دلی خون شده از این همه ظلم و جفا، عاشقانه فریاد می زنند: « گلین گئداخ آغلیاق اورمو گولون دولدوراق ». هیچ جای دنیا در بی تمدن ترین کشورها و ظالمانه ترین حکومت ها برای چنین شعاری جوانان را در حد مرگ نمی زنند، دستگیرشان نمی کنند و خانواده هایشان را در مقابل زندان که برای آزادی فرزندانشان آمده بودند، کتک نمی زنند.

اما باز هم ملت آذربایجان شعور بالای خود را نشان خواهد داد .

elman_atilla@yahoo.com

www.siamakkushi.blogsky.com